บทที่ 4 การเดินยิงในโลกเสมือนจริง!

บทที่ 4 การเดินยิงในโลกเสมือนจริง!

"ดรอปจากมอนสเตอร์น่ะ"

หลินเทียนฮ่าวตอบสั้นๆ พร้อมกับได้รับแจ้งเตือนว่าเงินเก้าพันบาทโอนเข้าบัญชีเรียบร้อย

"เชี่ย พี่เซวี่ยตี้ นี่พี่รู้จุดบั๊กตีมอนสเตอร์ฟรีแบบไม่เสียเลือดเหรอครับ ถึงล่ามอนฯ เลเวล 10 ได้สบายๆ แบบนี้"

ไม่แปลกที่ฝูถูตุ้นซานจะตกใจ ขนาดเขาเลเวล 3 ยังไม่น่าจะยืนแลกกับมอนสเตอร์เลเวล 10 ไหว

"เปล่า"

หลินเทียนฮ่าวตอบแค่นั้นแล้วหันกลับไปสนใจล่ามอนสเตอร์ต่อ ไม่ได้สนใจฝูถูตุ้นซานอีก

ฝูถูตุ้นซานมองแหวนในมือด้วยรอยยิ้ม "ไม่ยอมบอกใช่ไหม งั้นเดี๋ยวผมไปหาเอง"

มอนสเตอร์เลเวล 10 ก็คือมนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว ข้อมูลนี้ทีมสำรวจของกิลด์มหาเจดีย์หามาได้ตั้งแต่นาทีแรกที่เกมเปิด เขาจึงมุ่งหน้าไปยังจุดเกิดของพวกมันทันที

เมื่อมาถึง เขาเห็นนักธนูคนหนึ่งกำลังล่ามอนสเตอร์อยู่เบื้องหน้า

[-426]

[-426]

...

ฝูถูตุ้นซานเบิกตากว้าง ในช่วงเวลานี้ ใครหน้าไหนมันจะยิงธรรมดาเข้าดอกละ 426? ขนาดพวกระดับหัวกะทิของกิลด์เขา ใส่ของเต็มสูบดาเมจยังแค่แตะหลักร้อยต้นๆ แต่หมอนี่ยิงทีสี่ร้อยกว่า แถมยังเป็นการตีข้ามเลเวลอีก จะไม่ให้ช็อกได้ยังไง

"ลูกพี่เซวี่ยตี้!"

ฝูถูตุ้นซานแทบจะก้มกราบ เขาติดธุระทางบ้านเลยเข้าเกมช้ากว่าคนอื่นจนเลเวลตามหลัง สำหรับอดีตขาใหญ่ที่เคยเดินกร่างในทุกเกม เรื่องแบบนี้มันยอมรับไม่ได้จริงๆ

"ลูกพี่เซวี่ยตี้ ช่วยตั้งปาร์ตี้พาผมเก็บเลเวลหน่อยได้ไหมครับ? ผมจ่ายไม่อั้นนะ"

ตอนแรกหลินเทียนฮ่าวว่าจะไม่สนใจ เพราะไม่อยากเสียเวลา แต่พอนึกถึงน้องสาวที่นอนรอความหวังอยู่โรงพยาบาล เขาก็เปลี่ยนใจ

"ได้ แต่ผมขอสามแสน"

"สามแสน?!"

ได้ยินราคาแล้วฝูถูตุ้นซานแทบจะสบถออกมา พาเวลถึง 10 คิดสามแสน? จ้างพวกสตูดิโอรับจ้างเล่นอย่างมากก็แค่สองหมื่น

"ภายในวันนี้ ผมจะพาคุณขึ้นเลเวล 10"

ฝูถูตุ้นซานชะงัก มองหน้าหลินเทียนฮ่าวอย่างไม่เชื่อสายตา ตอนนี้ตีสี่ เหลือเวลาอีกยี่สิบชั่วโมง ต่อให้ไม่กินไม่นอน การจะพาเขาขึ้นเลเวล 10 ในวันเดียวมันก็แค่ฝันเฟื่อง

"ถึงงั้นก็เถอะ ราคานี้มันโหดไปหน่อยมั้ง" เขาเป็นคนรวย แต่ไม่ใช่คนโง่นะ

"ผมรู้ว่าแพง แต่ถ้าแถมเซตอุปกรณ์ระดับยอดฝีมือเลเวล 10 ให้ด้วยล่ะ?"

พอได้ยินข้อเสนอ ฝูถูตุ้นซานถึงกับหายใจติดขัด "ลูกพี่เซวี่ยตี้... ล้อเล่นป่ะเนี่ย?"

"ไม่ได้ล้อเล่น"

หลินเทียนฮ่าวตอบเสียงหนักแน่น มนุษย์พฤกษาระดับยอดฝีมือเลเวล 10 มีโอกาสดรอปเซตอุปกรณ์ได้จริงๆ แน่นอนว่าต้องดวงดีสุดๆ แต่ถ้าล่าจำนวนมากพอก็มีลุ้น

"โอเค งั้นมัดจำก่อนห้าหมื่น..."

"ไม่ สามแสน ผมต้องได้เงินก่อน"

ฝูถูตุ้นซานลังเล แต่พอเห็นความเร็วในการฆ่ามอนสเตอร์ของหลินเทียนฮ่าว เขาก็ตัดสินใจเสี่ยง

"ได้ ผมโอนให้เดี๋ยวนี้"

ระบบของสนธยาแห่งทวยเทพรองรับการโอนเงินโดยตรง ไม่ต้องบอกเลขบัญชีให้ยุ่งยาก ไม่นานนักหลินเทียนฮ่าวก็ได้รับแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีสามแสนบาท

เงินมาแล้ว หลินเทียนฮ่าวส่งข้อความหาอีกฝ่ายทันที

"รอเดี๋ยว"

สิ้นเสียงเขาก็หลบหลังต้นไม้แล้วล็อกเอาต์ออกจากเกม

ฝูถูตุ้นซาน: ???

"เชี่ย! โดนหลอกแล้วกู? ได้เงินปุ๊บหายหัวปั๊บ? ไอ้เวรเอ๊ย อุตส่าห์ไว้ใจ ดันทำกับกูแสบนักนะ!"

ฝูถูตุ้นซานไม่ได้เสียดายเงินเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกเหมือนโดนตบหน้ากลางสี่แยกมันเจ็บปวดกว่าเยอะ

หลินเทียนฮ่าวไม่ได้หนี แค่พอได้เงินก็รีบเอาไปจ่ายค่าผ่าตัดให้น้องสาวที่โรงพยาบาลทันที มองดูหลินชิงชิงบนเตียงคนไข้ เขากำหมัดแน่น ความผิดพลาดในอดีต เขาจะแก้ไขมันทั้งหมด จ่ายเงินเสร็จเขาก็รีบกลับห้องเช่าเพื่อเข้าเกมต่อ

กลับมาที่หมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 10086

ฝูถูตุ้นซานกำลังเก็บเลเวลกับปาร์ตี้อื่นด้วยความหดหู่ จู่ๆ ข้อความจากเพื่อนก็เด้งขึ้นมา

"จุดเกิดมนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยวเลเวล 10 มาหาหน่อย"

ฝูถูตุ้นซานงงเป็นไก่ตาแตก นึกว่าชิ่งไปแล้วซะอีก ที่แท้ก็กลับมาจริงๆ

"จัดไปครับลูกพี่"

ถึงในใจจะสาปแช่งบรรพบุรุษหลินเทียนฮ่าวไปครบเจ็ดชั่วโคตรแล้ว แต่พอรู้ว่าจะได้เวล เขาก็รีบวิ่งแจ้นไปหาทันที หลินเทียนฮ่าวไม่พูดพร่ำทำเพลง ส่งคำเชิญเข้าปาร์ตี้พร้อมตั้งค่าการเก็บของเป็น 'หัวหน้าปาร์ตี้เก็บคนเดียว'

ฝูถูตุ้นซานอยากจะท้วง แต่สุดท้ายก็เงียบ แต่พริบตาต่อมาเขาก็ต้องตาค้างกับสิ่งที่โหดร้ายยิ่งกว่า

การแบ่งค่าประสบการณ์... 90:10 !!

หลินเทียนฮ่าวเอาไป 90 เขาได้แค่ 10?!

ไอ้บ้าเอ๊ย นี่เรียกว่าพาเก็บเลเวลเหรอฟะ?

"ลูกพี่เซวี่ยตี้... คือว่า... การแบ่ง EXP มันผิดพลาดหรือเปล่าครับ?"

"ไม่ผิด"

ตอบสั้นๆ แล้วหลินเทียนฮ่าวก็เริ่มบรรเลงเพลงธนู

[-426]

[-426]

...

ห้าดอกต่อหนึ่งตัว แม้ความเร็วโจมตีจะไม่สูง แต่เขาก็เก็บได้หนึ่งตัวในสิบวินาที นาทีหนึ่งอย่างต่ำหกตัว ชั่วโมงหนึ่งก็สามร้อยหกสิบตัว! แถมเลือดของเขายังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฝูถูตุ้นซานยืนมองตาค้าง ถ้าแค่ดาเมจแรงเขาคงคิดว่าอีกฝ่ายมีของดี แต่เทคนิคการ 'เดินยิง' หรือ 'Kiting' ของหลินเทียนฮ่าวมันลื่นไหลจนน่าขนลุก มนุษย์พฤกษายังไม่ทันถึงตัวก็กลายเป็นปุ๋ยไปซะก่อน

อย่าคิดว่าในเกม VR การเดินยิงจะทำได้ง่ายๆ ในฐานะคนกิลด์ใหญ่ ฝูถูตุ้นซานรู้ดีว่ามันยากกว่าเกม PC หลายเท่า การขยับเท้า ง้างสาย เล็ง และยิง ทั้งสี่ขั้นตอนต้องสัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์แบบ พลาดนิดเดียวจังหวะจะเสียทันที ขนาดมือธนูอันดับต้นๆ ของกิลด์เขายังทำได้ไม่เนียนขนาดนี้

"นี่มันศิลปะชัดๆ"

ฝูถูตุ้นซานอดชื่นชมไม่ได้ รีบเปิดระบบอัดวิดีโอเก็บภาพการเดินยิงขั้นเทพนี้ไว้ เตรียมส่งเข้ากิลด์ให้พวกหัวกะทิได้ศึกษา

แต่สำหรับหลินเทียนฮ่าว เรื่องพวกนี้มันพื้นฐานสุดๆ ในยุคแห่งหายนะ นักธนูทุกคนต้องทำได้เพื่อเอาชีวิตรอด ของจริงมันอยู่ที่การทำ 'คริติคอลไร้ขีดจำกัด' กับการ 'คุมโซน' ต่างหาก

"ลูกพี่เซวี่ยตี้ พี่เคยใช้ชื่ออะไรมาก่อนเนี่ย? สเต็ปเทพขนาดนี้ต้องไม่ใช่คนโนเนมแน่ๆ"

"เดินยิงเนี่ยนะ? ใครมีมือก็ทำได้ป่ะ?" หลินเทียนฮ่าวตอบกลับแบบไม่ใส่ใจ

ในอนาคต เทคนิคการโจมตีจุดตายเพื่อสร้างคริติคอล หรือการคุมสถานการณ์ในสนามรบต่างหากที่เป็นของยาก แต่นาทีนี้เขาไม่มีอารมณ์มานั่งอธิบาย หลินเทียนฮ่าวเดินหนาลึกเข้าไปเรื่อยๆ มอนสเตอร์ระดับทั่วไปให้ EXP น้อยเกินไป ถ้าจะลากตัวถ่วงให้เวล 10 ภายในวันเดียว เป้าหมายต้องเป็นระดับยอดฝีมือเท่านั้น

ระหว่างที่หลินเทียนฮ่าวกำลังไล่ล่า ฝูถูตุ้นซานก็ส่งคลิปไปให้หัวหน้ากิลด์ดู

'ฝูถูเสินหลาง' หัวหน้ากิลด์มหาเจดีย์ ที่กำลังเก็บเลเวลอยู่ได้รับข้อความก็บ่นอุบ

"ไม่รีบเก็บเลเวล ส่งคลิปอะไรมานักหนาเนี่ย"

"หัวหน้า ลองดูสิครับ มีเซอร์ไพรส์"