บทที่ 3 แหวนฟื้นฟู!

บทที่ 3 แหวนฟื้นฟู!

โจวเสี่ยวพั่งรีบลุกขึ้นแก้ต่าง "ผู้จัดการหลี่ครับ พี่ฮ่าวดูวิดีโอโปรโมตก็เพื่อศึกษาข้อมูลเกมไงครับ แถมวันนี้ผมหาเงินได้ตั้งสองเหรียญเงิน แบ่งให้พี่ฮ่าวสักเหรียญไม่ได้เหรอครับ"

"ไม่ได้" หลี่ไห่เทาตอบเสียงเย็นชา "ในเกมช้าก้าวเดียวก็เท่ากับตามหลังตลอดกาล จะไปทันกินอะไร"

โจวเสี่ยวพั่งอ้าปากจะเถียงต่อ แต่หลินเทียนฮ่าวยกมือห้ามไว้

"ช่างมันเถอะเจ้าอ้วน"

"แต่ว่า... น้องสาวพี่ต้องใช้เงินผ่าตัดนะ ถ้าไม่มีงาน..."

"ไม่ต้องห่วง ฉันหาเงินค่าผ่าตัดได้แน่" หลินเทียนฮ่าวลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป

เมื่อก้าวพ้นประตูคลับไล่ตามฝัน หลินเทียนฮ่าวรู้สึกโล่งอกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ชาติที่แล้วเขาเสียเวลาและพลังงานไปกับการฟาร์มเงินให้ที่นี่มากเกินไป โจวเสี่ยวพั่งวิ่งตามออกมา

"พี่ฮ่าว ในบัตรนี้มีเงินอยู่สองหมื่น พี่เอาไปแก้ขัดก่อน เดี๋ยวผมหาเงินได้แล้วจะเอามาให้เพิ่ม ช่วยกันหาค่าผ่าตัดน้องชิงชิงให้ครบให้ได้"

หลินเทียนฮ่าวซาบซึ้งใจ เจ้าอ้วน เจ้าลิงผอม และไอ้แว่น คือพี่น้องที่ดีที่สุดของเขา แม้ในวันที่เขาตกอับที่สุดในชาติก่อน สามคนนี้ก็ไม่เคยทิ้งกัน

"เจ้าอ้วน ลาออกจากคลับไล่ตามฝันซะ ออกมาตั้งสตูดิโอเป็นนายตัวเองกับฉันดีกว่า"

โจวเสี่ยวพั่งชะงักไปนิดหนึ่ง "พี่ฮ่าว ถ้าพี่เอ่ยปาก ผมไม่มีคำว่าสองจิตสองใจอยู่แล้ว แต่น้องสาวพี่..."

"ฉันเข้าใจ แต่ขอเวลาแค่สามวัน ฉันจะหาเงินค่าผ่าตัดจากเกมนี้ให้ได้" หลินเทียนฮ่าวตอบด้วยแววตามุ่งมั่น แม้จะไม่มีพรสวรรค์ระดับเหนือเทพ แต่ด้วยความทรงจำจากชาติก่อน เขาก็มั่นใจว่าหาเงินได้ทันแน่

"ตกลง" โจวเสี่ยวพั่งรับคำโดยไม่ลังเล "งั้นเดี๋ยวผมชวนเจ้าลิงผอมกับไอ้แว่นมาด้วย"

"ดี"

โจวเสี่ยวพั่งเดินกลับเข้าไปในคลับแล้วประกาศลาออกทันที เป็นการลาออกกะทันหันที่ไม่ได้เงินชดเชยสักแดงเดียว แต่เขาไม่สน เขาเชื่อใจหลินเทียนฮ่าว นั่นแหละคือคำว่าพี่น้อง! แม้ลิงผอมกับไอ้แว่นจะไม่อยู่ที่เมืองปินไห่ แต่พอโจวเสี่ยวพั่งส่งข้อความไปบอก ทั้งคู่ก็ตอบตกลงทันที

หลินเทียนฮ่าวกับโจวเสี่ยวพั่งมุ่งหน้าไปจุดขายเครื่องล็อกอินเกมสนธยาแห่งทวยเทพ ยอมควักเงินสองหมื่นซื้อแคปซูลเกมสองเครื่องแล้วกลับไปที่ห้องเช่า แม้น้องสาวจะนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล แต่หลินเทียนฮ่าวเลือกที่จะไม่ไปเยี่ยม ไม่ใช่ไม่ห่วง แต่เขารู้ดีว่าตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาเงิน

"เจ้าอ้วน เข้าเกมแล้วรีบเก็บเลเวลนะ พอถึงเลเวล 10 อย่าเพิ่งรีบเข้าเมืองหลัก"

"รับทราบ"

ทั้งคู่ล็อกอินเข้าสู่เกมอีกครั้ง เนื่องจากระบบของสนธยาแห่งทวยเทพผูกกับม่านตาและ DNA โดยตรง แม้จะเปลี่ยนเครื่องแต่ข้อมูลตัวละครก็ยังเป็นตัวเดิม หลินเทียนฮ่าวกลับเข้าสู่โลกเกมและเริ่มมหกรรมสังหารกระต่ายตาแดงต่อ ห้าชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนโกหก

"9,998"

"9,999"

"10,000!!"

"ครบสักที!"

ดวงตากระต่ายหนึ่งหมื่นดวงพร้อมส่งมอบแล้ว เขาเดินกลับหมู่บ้านเริ่มต้นไปหาผู้ใหญ่บ้าน รับเควสต์รวบรวมดวงตากระต่าย แล้วส่งมอบของทั้งหมดรวดเดียว

"นักผจญภัยผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าช่างมีความเพียรพยายามเป็นเลิศ ข้ามีรางวัลพิเศษมอบให้เจ้า" ผู้ใหญ่บ้านยิ้มให้อย่างพึงพอใจ

[ติ๊ง! คุณสำเร็จภารกิจดวงตากระต่าย ได้รับ EXP 1,000, เงิน 5 เหรียญเงิน, สกิลเสริมพลังโจมตีปกติ 1 เล่ม]

"เรียนสกิล" หลินเทียนฮ่าวกดเรียนทันที

[เสริมพลังโจมตีปกติ (สกิลติดตัว): 1 ดาว]

[ผลลัพธ์: เพิ่มระยะโจมตีปกติ 5%]

[คูลดาวน์: ไม่มี]

[ใช้มานา: ไม่มี]

[ความชำนาญ: 0/1000]

เป็นไปตามคาด!

"นักผจญภัยผู้กล้า ความมุ่งมั่นของเจ้าช่างหาได้ยากยิ่ง หากเจ้าสามารถสังหารบอส 10 ตัวได้ ข้าจะมีรางวัลที่คาดไม่ถึงมอบให้"

หลินเทียนฮ่าวชะงัก บอส 10 ตัว? นี่มันภารกิจเลื่อนขั้นระดับพระเจ้าหรือไง เขาพอเดาได้ว่าเควสต์นี้อาจมีภาคต่อ แต่ไม่คิดว่าจะโหดหินขนาดนี้

[ติ๊ง! ผู้ใหญ่บ้านมอบภารกิจใหม่: สังหารบอสในหมู่บ้านเริ่มต้น 10 ตัว]

[บทลงโทษ: ยึดสกิล 'เสริมพลังโจมตีปกติ']

[รางวัล: ไม่ระบุ]

[คุณต้องการรับภารกิจหรือไม่?]

"ตกลง!"

การล่าบอสตรงกับแผนการหาเงินของเขาพอดี เขาออกจากหมู่บ้านมุ่งหน้าไปยังถิ่นของ 'มนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว' เลเวล 10 เพื่อเก็บเลเวลก่อน เพราะขืนไปล่าบอสด้วยความเร็วโจมตีเท่าหอยทากตอนนี้คงไม่รอด

[มนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว (ทั่วไป): เลเวล 10]

[HP: 1,900/1,900]

[โจมตี: 32]

[สกิล: เถาวัลย์หมุนวน, ฟื้นฟู]

"ฟุ่บ!"

ลูกธนูพุ่งออกจากมือหลินเทียนฮ่าว

[-424]

จากการฟาร์มกระต่ายมาก่อนหน้านี้ ตอนนี้ HP ของเขาทะลุสองหมื่นหนึ่งพันหน่วยไปแล้ว แม้พลังโจมตีทางกายภาพจะเจาะเกราะไม้ไม่ได้ แต่ดาเมจจริงจากพรสวรรค์หัตถ์เทวะลงทัณฑ์นั้นรุนแรงเอาเรื่อง เลือดแค่นี้โดนไปห้าดอกก็ร่วง

[ติ๊ง! คุณสังหารมนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว ได้รับ EXP 90]

หลินเทียนฮ่าวยิ้มกว้าง การฆ่ามอนสเตอร์ข้ามเลเวลให้ผลตอบแทนคุ้มค่ามาก ปกติฆ่าตัวนี้จะได้แค่ 10 EXP แต่นี่ได้ถึง 90 บวกกับ EXP จากเควสต์ก่อนหน้านี้อีกพันหนึ่ง ล่าอีกแค่ยี่สิบตัวเขาก็จะอัปเลเวล แถมการล่าข้ามเลเวลยังช่วยเพิ่มอัตราดรอปไอเทมด้วย

[ติ๊ง! คุณสังหารมนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว ได้รับ EXP 90]

[ติ๊ง! คุณสังหารมนุษย์พฤกษาบิดเบี้ยว ได้รับ EXP 90]

...

[ติ๊ง! คุณเลื่อนระดับเป็นเลเวล 3 ได้รับแต้มอิสระ 5 แต้ม]

เขาเทแต้มทั้งหมดลงค่าความเร็วโจมตีเหมือนเดิม ขยับจาก 0.73 เป็น 0.83 หลังจากจัดการมนุษย์พฤกษาไปยี่สิบตัว ในที่สุดของก็ดรอป

[แหวนฟื้นฟู: ระดับทั่วไป]

[เลเวลที่ต้องการ: 10]

[ผลลัพธ์: ฟื้นฟู HP 2 หน่วยต่อวินาที]

[ความทนทาน: 100]

แหวนงั้นเหรอ! หลินเทียนฮ่าวตกใจเล็กน้อย เพราะแหวนเป็นเครื่องประดับที่ดรอปยากที่สุดในเกม แต่เอฟเฟกต์แค่นี้ถือว่าไร้ประโยชน์สำหรับเขามาก เด้งเลือดวินาทีละสองหน่วย... กระจอกสิ้นดี แต่ถึงเขาไม่ใช้ ก็ต้องมีคนอยากรับซื้อแน่ คิดได้ดังนั้นเขาจึงโยนลงตลาดประมูล ตั้งราคาเริ่มต้นที่ 500 เครดิต ประมูล 5 นาที ถ้าเป็นหมู่บ้านเริ่มต้นโซนแรกๆ เขาคงตั้งขายหมื่นนึงสบายๆ เพราะกิลด์ใหญ่ยอมทุ่มไม่อั้นเพื่อความได้เปรียบช่วงต้นเกม

ห้านาทีผ่านไป...

[ติ๊ง! ผู้เล่น 'ฝูถูตุ้นซาน' ซื้อไอเทมของคุณ]

[ติ๊ง! ผู้เล่น 'ฝูถูตุ้นซาน' ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน]

"คนของกิลด์ฝูถู?" หลินเทียนฮ่าวแปลกใจที่เห็นชื่อกิลด์นำหน้า ฝูถูคือกิลด์ท็อปเทนของประเทศมังกร ไม่น่าจะเพิ่งเข้ามาเล่นเอาป่านนี้

"คุณเซวี่ยตี้ ขออนุญาตแอดเพื่อนนะครับ พอจะบอกได้ไหมว่าแหวนฟื้นฟูนี้ได้มาจากเควสต์ไหน ผมยินดีจ่ายค่าข้อมูลครับ"