บทที่ 16 ดันเจี้ยนลับธรรมชาติ! หมู่บ้านก็อบลิน!

บทที่ 16 ดันเจี้ยนลับธรรมชาติ! หมู่บ้านก็อบลิน!

เช้าวันถัดมา

“ไปกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอที่ค่าย”

หลังจากเก็บเต็นท์พับได้ไฮเทคเรียบร้อยแล้ว ฉินฝานก็หันไปพูดกับซูโหรว

เวลานี้ซูโหรวเองก็ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้ว เดินออกมาจากเต็นท์เทคโนโลยีสุดหรูของเธอ

การออกผจญภัยในป่า ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องกินกลางดินกินกลางทราย

แต่ด้วยภูมิหลังของโลกที่เทคโนโลยีและเวทมนตร์เจริญรุดหน้า อุปกรณ์วิเศษแนวเทคโนโลยีเวทมนตร์ต่างๆ จึงถือกำเนิดขึ้นมากมาย

อย่างเต็นท์ของซูโหรวนั้น อย่างต่ำๆ ก็ต้องราคา 200,000 เหรียญมังกรถึงจะซื้อได้

พอเปิดใช้งาน เต็นท์เทคโนโลยีนี้ก็กางออกเองอัตโนมัติโดยไม่ต้องเสียเวลาประกอบ แถมข้างในยังมีเฟอร์นิเจอร์แบบพับเก็บได้ครบครัน

ทำให้สามารถใช้ชีวิตในเต็นท์ได้อย่างสะดวกสบายไม่ต่างจากอยู่บ้าน

ตัดกลับมามองที่ฉินฝาน...

ก็แค่เต็นท์ธรรมดาๆ หลังหนึ่งเท่านั้น

“เรื่องครั้งนี้ ขอบคุณนายมากจริงๆ นะ ถ้าไม่มีนาย ฉันไม่อยากจะนึกเลยว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง...”

ซูโหรวเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจจากใบหน้าที่งดงามจริงใจ

ขณะเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณว่า ผู้ชายตรงหน้าเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายในคืนเดียว!

เครื่องหน้าดูหล่อเหลาคมคายขึ้น บุคลิกดูสูงส่งเหนือโลก สัดส่วนร่างกายก็ดูสมดุลน่ามองอย่างประหลาด

แถม...

กลิ่นอายของเขาที่แผ่ออกมาจางๆ กลับกดดันจนเธอแทบหายใจไม่ออก

แค่เขายืนอยู่ตรงหน้า เธอก็รู้สึกเหมือนถูกกดทับจนหายใจไม่ทั่วท้อง!

พระเจ้าช่วย!

หรือว่าเธอตาฝาดไปเอง?

หรือว่าเป็นเพราะเมื่อคืนมันมืดเกินไป เลยมองไม่เห็นฉินฝานชัดๆ พอมาเห็นชัดๆ ตอนนี้ เลยรู้สึกถึงแรงกดดันจากตัวเขา?

แต่ไม่ว่าจะยังไง...

เสน่ห์ของฉินฝานก็ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ!!

“เพื่อนร่วมชั้นช่วยเหลือกันเป็นเรื่องปกติ”

ฉินฝานยังคงตอบรับคำขอบคุณของเธออย่างส่งๆ เหมือนเดิม

“ไปกันเถอะ!”

ทั้งสองออกเดินทาง

แต่เพิ่งเดินไปได้แค่ครึ่งทาง

กลับพบว่าข้างหน้ามีกลุ่มนักผจญภัยที่ดูเหมือนจะเป็นนักเรียนหกคนรวมตัวกันอยู่

ดูจากอุปกรณ์สวมใส่และเสื้อผ้าหรูหราที่ใส่ ก็พอดูออกว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่

เมื่อฉินฝานและซูโหรวเดินผ่าน กลุ่มนักผจญภัยที่กำลังปรึกษาหารืออะไรกันอยู่ ก็หันขวับมามองทันที

“ซูโหรว!?”

เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจดังขึ้นจากในกลุ่ม

ฉินฝานและซูโหรวจำต้องหยุดฝีเท้าลง

พอหันไปมอง

ก็เห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาในชุดคลุมนักเวทสีขาวเดินออกมา เขามองซูโหรวด้วยความดีใจสุดขีด

“สวัสดี โจวเสวียนคาน”

ซูโหรวเพียงแค่พยักหน้าทักทายเบาๆ

“เธอมาทำอะไรที่นี่? มาฝึกฝนอัปเลเวลเหมือนกันเหรอ?”

โจวเสวียนคานเดินยิ้มร่าเข้ามาถาม

แต่หางตาที่เหลือบไปเห็นฉินฝานซึ่งมีบุคลิกและหน้าตาเหนือกว่าตัวเอง ก็ฉายแววริษยาและอำมหิตวูบหนึ่ง

“ใช่ มาฝึกฝนอัปเลเวล ตอนนี้กำลังจะกลับแล้ว”

ซูโหรวตอบเสียงเรียบ

กับฉินฝาน เธอทำตัวเย็นชาใส่ไม่ลงแล้ว

แต่กับคนอื่น ในฐานะคุณหนูผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลซู ท่าทีของเธอย่อมต้องไว้ตัวและเย็นชาเป็นธรรมดา

“แล้วคนนี้คือ...”

โจวเสวียนคานมองไปทางฉินฝาน

“ฉันก็แค่คนผ่านมา”

ฉินฝานตอบ

ที่ตอบไปแบบนี้ ก็เพื่อจะบอกโจวเสวียนคานว่า ตูไม่อยากเล่นบทแย่งผู้หญิงน่ารำคาญกับเอ็งหรอกนะ ช่วยมองตูเป็นอากาศธาตุทีเถอะ

โจวเสวียนคานได้ยินแล้วก็หัวเราะ หึๆ เห็นได้ชัดว่าไม่เก็ทในสิ่งที่ฉินฝานสื่อ

“พี่โจว นี่พี่สะใภ้เหรอ?”

ตอนนั้นเอง

เด็กหนุ่มผมทองที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยื่นหน้าเข้ามาถาม

ทำท่าทางกระตือรือร้นแบบกวนๆ

“อย่าพูดมั่วซั่ว ไม่ใช่ แค่เพื่อนสมัยเด็กน่ะ”

โจวเสวียนคานแกล้งทำเป็นปฏิเสธ

“จริงสิ พวกเราเจอดันเจี้ยนลับธรรมชาติไม่ใช่เหรอ?”

“ขาดคนอยู่พอดี งั้นพี่โจวก็ชวนเพื่อนสมัยเด็กของพี่เข้าไปด้วยกันสิ?”

เจ้าหัวทองยิ้มเผล่

“ใช่ๆ! ขาดคนอยู่พอดีเลย! น้องคนสวยนี่เป็นนักบวชด้วย เข้าล็อกพอดีเป๊ะ!”

“อื้ม คนกันเองดีกว่าคนนอก!”

คนอื่นๆ ก็ยกมือเห็นด้วย

วินาทีนี้เอง

ฉินฝานถึงได้หันไปมองจุดที่พวกเขายืนอยู่ก่อนหน้านี้ ตรงนั้นมีวังวนมิติที่บิดเบี้ยว แผ่แสงสีฟ้าหม่นๆ ออกมา

สิ่งที่เรียกว่าดันเจี้ยนลับธรรมชาติ

จริงๆ แล้วก็คือดันเจี้ยนพิเศษที่สุ่มเกิดในแผนที่ป่าเขา

สามารถเข้าไปได้โดยผ่านวังวนมิติที่บิดเบี้ยวนั้น

สำหรับนักผจญภัยหลายคน นี่คือโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง

นักผจญภัยจำนวนมากออกล่าในป่ามาเป็นสิบปี ยังไม่เคยเจอดันเจี้ยนลับธรรมชาติสักครั้ง

และเมื่อเคลียร์ดันเจี้ยนลับธรรมชาติได้

แน่นอนว่าจะได้รับรางวัลมหาศาล ทั้งค่าประสบการณ์ ไอเทม อุปกรณ์ และสกิลต่างๆ

แน่นอน...

เพราะความไม่แน่นอนของดันเจี้ยนลับธรรมชาติ มันจึงอันตรายสุดๆ

บางทีเข้าไปแล้ว อาจจะเจอกับดันเจี้ยนระดับยากนรกแตก ก็ซวยไป

หรือที่ซวยกว่านั้น อาจจะตายอยู่ในนั้นเลยก็ได้

แต่...

ต้องยอมรับว่าเด็กหนุ่มพวกนี้ดวงดีจริงๆ ที่มาเจอดันเจี้ยนลับธรรมชาติเข้า

เมื่อเจอกับคำเชิญชวนอันอบอุ่นของพวกโจวเสวียนคาน

ซูโหรวไม่ได้รีบตอบรับ แต่กลับหันไปมองฉินฝานด้วยดวงตากลมโตที่สุกสกาวดั่งอัญมณี

หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมา เธอก็ไม่เชื่อใจสิ่งที่เรียกว่า ‘คนรู้จัก’ อีกต่อไป

เธอยอมเชื่อใจฉินฝานที่เป็น ‘คนแปลกหน้า’ มากกว่า

โจวเสวียนคานเห็นซูโหรวหันไปขอความเห็นจากฉินฝาน

ความริษยาในแววตาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น

แต่เขาก็ยังปั้นหน้ายิ้มแย้มพูดกับฉินฝานว่า “พี่ชาย ถ้าไงก็ไปด้วยกันสิ? ขาดคนอยู่พอดี!”

ฉินฝานกำลังจะปฏิเสธ

แต่ใครจะรู้ว่าจังหวะนั้นเอง...

ติ๊ง!!

[ยินดีด้วย โฮสต์เปิดใช้งานภารกิจสุ่ม ‘คว้าโอกาส’!]

[เนื้อหาภารกิจ: เคลียร์ดันเจี้ยนลับธรรมชาติตรงหน้า และต้องทำดาเมจสูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง!]

[รางวัล: ใบเปลี่ยนอาชีพคลาสสองสายดำรงชีพ x1!]

[บทลงโทษ: ไม่มี]

[โปรดรีบดำเนินการให้สำเร็จโดยเร็ว!]

เอิ่ม...

เอาก็เอาวะ!!

“ได้ งั้นก็ขอบคุณมาก”

ฉินฝานพยักหน้าตอบตกลง

โจวเสวียนคานหันไปส่งสายตาให้เพื่อนอีกห้าคน

เพื่อนทั้งห้าพยักหน้ารับรู้เป็นอันเข้าใจกัน

“โอเค งั้นออกเดินทาง!”

โจวเสวียนคานยิ้ม

วูบ!!

เมื่อทุกคนก้าวผ่านวังวนมิติเข้ามาในดันเจี้ยนลับธรรมชาติ

หน้าต่างภารกิจแบบโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน

[ดันเจี้ยน: หมู่บ้านก็อบลิน]

[ระดับ: ดันเจี้ยนระดับเงิน]

[เลเวล: 15 ขึ้นไปจึงจะเข้าได้]

[ความยาก: ระดับนรก]

[จำนวนคน: 8 คน]

[หมายเหตุ: ลึกเข้าไปในป่าดิบชื้นที่เต็มไปด้วยไอน้ำ เป็นที่อยู่อาศัยของฝูงก็อบลินอันดุร้ายป่าเถื่อน พวกมันไม่เพียงชอบกัดกินเลือดเนื้อของมนุษย์ แต่ยังเต็มไปด้วยตัณหาราคะต่อเรือนร่างของสตรีเพศ]

เมื่อเห็นหน้าต่างเด้งขึ้นมาแสดงรายละเอียดของดันเจี้ยนลับธรรมชาตินี้

นอกจากฉินฝานแล้ว สีหน้าของทุกคนก็เริ่มเจื่อนลง

“เชี่ยเอ๊ย!! ดันเจี้ยนระดับเงิน ความยากระดับนรก!”

“ซวยแล้ว รู้สึกว่าจะสู้ไม่ไหวแฮะ...”

“ตอนแรกกะว่าจะมารวยทางลัดซะหน่อย นึกไม่ถึงว่าจะเจอดันเจี้ยนโหดขนาดนี้ ถอนตัวดีไหม?”

เด็กหนุ่มคนอื่นๆ เริ่มถอดใจกันแล้ว

แม้แต่ซูโหรวยังมองทางเข้าป่าดิบชื้นตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ใครๆ ก็รู้ดีว่า ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ป่าดิบชื้นนี้ สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่คือฝูงมอนสเตอร์ก็อบลินอันน่าสะพรึงกลัว