บทที่ 1 ร่างแยก (อ่านฟรี)

บทที่ 1 ร่างแยก

เสียงที่เคยพร่ามัวเริ่มกลับมาชัดเจน

ทัศนียภาพที่เคยมืดสลัวค่อยๆกระจ่างใสขึ้น

สติสัมปชัญญะที่เคยสับสนเริ่มกลับมาตื่นตัวอีกครั้ง

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอา หวังหยุนเฟย ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

(นี่เรา... ยังไม่ตายงั้นเหรอ?)

แต่ในตอนนี้เขากลับนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ในห้องนอน บนหน้าจอแสดงภาพเกมแนว Single Player เกมหนึ่งที่เขาเคยเล่น

(หรือว่าเรื่องทั้งหมดนั่นจะเป็นแค่ฝัน?)

หวังหยุนเฟยพยายามลองเรียกหน้าต่างสถานะของตัวเองออกมา แต่กลับไม่มีการตอบสนองใดๆ

หลังจากนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือที่ควรจะพังและถูกทิ้งไปนานแล้วขึ้นมา เมื่อกดเปิดหน้าจอเขาก็พบกับเวลาปัจจุบัน

วันที่ 9 กรกฎาคม 2022 วันเสาร์ เวลา 11:55 น.

(หรือว่าเราจะเกิดใหม่จริงๆ?)

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด วันนี้แหละคือวันนั้น วันที่โลกจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียง 5 นาทีเท่านั้นก่อนที่ความโกลาหลจะเริ่มต้นขึ้น

เวลาเพียงเท่านี้ไม่เพียงพอ ให้หวังหยุนเฟยเตรียมตัวอะไรได้มากนัก และความจริงเขาก็ไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรเลย

เขาพยายามสงบสติอารมณ์ ลุกจากโต๊ะคอมพิวเตอร์เดินไปที่ระเบียง พลางทอดสายตามองทัศนียภาพอันไกลโพ้น

ภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น รถยนต์ยังคงสัญจรไปมาบนท้องถนน ผู้คนริมทางต่างเร่งรีบเดินผ่านไปมา นี่คือหมู่บ้านจัดสรรที่เขาอาศัยอยู่

แววตาของหวังหยุนเฟยฉายแววแห่งความหลัง

ไม่กี่ปีก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ตอนนี้ที่บ้านจึงเหลือเพียงเขาตัวคนเดียว

หลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โลกถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นเหมือนโลกในเกมด้วยพลังที่ยากจะหยั่งถึง หลังจากที่เขาไต่ระดับจนถึงเลเวล 100 บนโลก เขาก็ถูกส่งต่อไปยัง “ดวงดาวแห่งพันธมิตร” ที่ห่างไกล และต้องดิ้นรนอยู่ที่นั่นอีกหลายปี จนกระทั่งตายลงในสมรภูมิแห่งความว่างเปล่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังหยุนเฟยก็ไม่จมอยู่กับความเศร้าในอดีตอีกต่อไป เขาเริ่มวางแผนการสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้

และแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยงตรง

คนที่ไม่เคยสัมผัสย่อมไม่มีวันเข้าใจ ความตกตะลึงของผู้คนบนโลกในวินาทีนี้

เพียงวินาทีเดียวก่อนหน้า ทุกอย่างรอบตัวยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในวินาทีถัดมา สภาพแวดล้อมรอบทิศกลับกลายเป็นอีกรูปแบบหนึ่งโดยสิ้นเชิง

แม้จะไม่มีสำนวนนี้บัญญัติไว้ แต่คำว่า “คนยังอยู่แต่สรรพสิ่งมลาย” ดูจะเหมาะสมที่สุดกับสถานการณ์ตอนนี้

มันเหมือนกับว่าเวลาของทุกคนบนโลกถูกหยุดไว้เป็นร้อยเป็นพันปี และเมื่อพวกเขารู้ตัวอีกที ทุกอย่างรอบตัวก็กลายเป็น “ซากปรักหักพัง” ไปเสียแล้ว

เมืองที่เคยรุ่งเรือง กลับกลายเป็นเหมือนดินแดนร้างหลังวันสิ้นโลก ตามกำแพงเต็มไปด้วยเถาวัลย์เลื้อยพัน บนถนนมีต้นไม้น้อยใหญ่แทรกตัวขึ้นมา รถยนต์ที่เคยวิ่งอยู่จอดสนิทอยู่กับที่ และมีสภาพเก่าคร่ำครึเหมือนถูกทิ้งไว้เป็นร้อยปีจนพังเสียหายถาวร

เครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ เครื่องบิน เรือ ปืน ระเบิด... ทุกอย่างที่เคยเป็นเทคโนโลยีล้ำสมัย กลับใช้งานไม่ได้อีกต่อไป

สำหรับคนที่อยู่บนเครื่องบินในเวลานั้น เมื่อเครื่องบินสลายตัวพวกเขาก็จะร่วงลงสู่พื้นทันที แต่ด้วยสถานะ “การคุ้มครองจากเทพเจ้า” ที่เป็นพลังป้องกันสมบูรณ์แบบในตอนนี้ พวกเขาจะร่วงลงสู่พื้นอย่างปลอดภัยโดยไม่กระแทกพื้นตาย

เฟอร์นิเจอร์และของใช้ในบ้านก็เสื่อมสภาพเช่นกัน เพียงแค่สัมผัสเบาๆก็จะกลายเป็นเศษผง

อย่างไรก็ตามแม้ประตูหน้าต่างจะผุพัง แต่ตัวอาคารยังคงสภาพดี ไม่ถูกทำลายได้ง่ายๆ และโชคดีที่เสื้อผ้าที่ผู้คนสวมใส่ยังคงอยู่ในสภาพดี ไม่ถึงกับต้องตกอยู่ในสภาพเปลือยกายกันทั้งโลก

นอกจากนี้บนพื้นที่อันกว้างใหญ่ภายนอกตัวเมือง ยังปรากฏซากโบราณสถาน ดันเจี้ยน จุดรวมพลของมอนสเตอร์ และ NPC ลึกลับขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ...

ในขณะที่ผู้คนกำลังตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม เสียงที่นุ่มนวลและไม่ระบุเพศก็ดังขึ้นที่ข้างหูของทุกคน พร้อมกับมีภาพปรากฏขึ้นตรงหน้า

[โปรดเลือกอาชีพเริ่มต้นของคุณ เพื่อเริ่มต้นการผจญภัย ในอีก 5 นาที มอนสเตอร์จะเริ่มปรากฏตัว]

หวังหยุนเฟยไม่สนใจปฏิกิริยาของคนอื่น ทันทีที่หน้าจอการเลือกปรากฏขึ้น เขาก็รีบเลือกอาชีพของตัวเองทันที

【ผู้ใช้สัตว์อสูร】

เขายังคงเลือกอาชีพเดิมเหมือนกับก่อนที่จะเกิดใหม่

อาชีพเริ่มต้นมีทั้งหมด 8 อาชีพ ได้แก่ นักรบ , อัศวิน , นักฆ่า , จอมเวท , ผู้ใช้คุณไสย , นักบวช , นายพราน และผู้ใช้สัตว์อสูร

การแบ่งอาชีพแบบนี้จะเรียกว่า “ล้าสมัย” หรือ “คลาสสิก”ดีล่ะ?

[คุณคือคนแรกของดาวดวงนี้ที่เลือกอาชีพ คุณได้รับ ‘กล่องของขวัญมือใหม่แบบเติบโต 1 ชุด’ คุณเลือกอาชีพ ‘ผู้ใช้สัตว์อสูร’ คุณได้ปลุก ‘สัตว์อสูรประจำกาย’ ของคุณแล้ว เนื่องจากผลกระทบจากการกลายพันธุ์ของจิตวิญญาณ ‘สัตว์อสูรประจำกาย’ ของคุณเกิดการกลายพันธุ์]

กลายพันธุ์งั้นเหรอ?

หวังหยุนเฟยประหลาดใจเล็กน้อย เขารีบเปิดหน้าต่างสถานะเพื่อดูค่าพลังในปัจจุบัน

【เลเวล】 : 0 (0/20)

【อาชีพหลัก】 : ผู้ใช้สัตว์อสูร

【อาชีพรอง】 : ไม่มี

【พลังชีวิต】 (HP) : 110

【มานา】 (MP) : 110

【พละกำลัง】 (STR) : 1

【ความว่องไว】 (AGI) : 1

【ความทนทาน】 (VIT) : 1

【สติปัญญา】 (INT) : 1

【พลังโจมตี】 (ATK) : 3

【พลังป้องกัน】 (DEF) : 2

《สัตว์อสูรรักษา》(Summoner Heal) เลเวล 1 : ใช้ได้เฉพาะกับสัตว์อสูรประจำกาย ฟื้นฟูพลังชีวิต 100 หน่วย ใช้มานา 20 หน่วย คูลดาวน์ 60 วินาที

《สัตว์อสูรจู่โจม》(Summoner Slam) เลเวล 1 : สั่งให้อสูรประจำกายโจมตีเป้าหมายเดี่ยว พลังโจมตี 110% ใช้มานา 10 หน่วย คูลดาวน์ 10 วินาที

จากนั้นหวังหยุนเฟยก็อัญเชิญสัตว์อสูรประจำกายของเขาออกมา

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาคือเงาร่างสีขาวนวล... แต่มันกลับเป็น ‘คน’

ส่วนสูงและรูปร่างแทบไม่ต่างจากหวังหยุนเฟยเลย แม้แต่ใบหน้าก็เห็นชัดเจน

(เจ้าหนุ่มรูปหล่อคนนี้ดูหน้าตาคุ้นๆแฮะ)

หวังหยุนเฟยพิจารณา ‘อสูรประจำกาย’ ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ก่อนที่จะเกิดใหม่ เขาต่อสู้มาจนถึงเลเวล 300 กว่า เขาไม่เคยเห็นอสูรประจำกายของใครเป็นรูปมนุษย์เลย ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ นก หรือพืชทั้งนั้น

แต่ไม่นานนัก หวังหยุนเฟยก็เหมือนจะรู้ตัวเสียที ‘นี่มันตัวเราชัดๆ!’

นึกไม่ถึงเลยว่า หลังจากเกิดใหม่ในครั้งนี้ อสูรประจำกายที่ปลุกขึ้นมาจะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนตัวเขาเองเป๊ะๆ

ช่างประหลาดแท้!

จากนั้นเขาก็รีบตรวจสอบคุณสมบัติของอสูรตัวนี้

【อสูรประจำกาย】: 《ร่างแยก (กลายพันธุ์พิเศษ)》 (เลเวล 0)

[ประสานคุณสมบัติ] : ค่าพลังพื้นฐานของร่างแยกจะเท่ากับค่าพลังของเจ้าของเสมอ

[การต่อสู้อัจฉริยะ] : หากไม่มีคำสั่งพิเศษ ร่างแยกจะตัดสินใจเลือกวิธีต่อสู้ด้วยตนเองตามสถานการณ์

[ประสานทักษะ] : ร่างแยกสามารถใช้ทักษะเดียวกับเจ้าของได้ โดยแยกคูลดาวน์กัน

[ไร้ขีดจำกัดระยะทาง] : ร่างแยกสามารถอยู่ห่างจากเจ้าของได้ไม่จำกัดระยะทาง

[สวมใส่ไอเทม] : ร่างแยกสามารถสวมใส่อุปกรณ์และใช้ไอเทมได้ และจะได้รับโบนัสค่าพลังจากอุปกรณ์นั้นๆด้วย

สัตว์อสูรของคนอื่นมักจะมีแค่การประสานคุณสมบัติและการต่อสู้อัจฉริยะ แต่ 3 คุณสมบัติหลังนั้นเป็นสิ่งที่ ‘ร่างแยกกลายพันธุ์’ ของหวังหยุนเฟยมีเพียงคนเดียว

เขารู้สึกได้ทันทีจากการเปรียบเทียบกับสัตว์อสูรที่เคยมีในอดีต แม้จะไม่รู้ว่าทำไมถึงโชคดีขนาดนี้แต่เขาก็ไม่คิดมาก

ในเมื่อตัวตนที่ทรงพลังขนาดเปลี่ยนโลกให้เป็นเกมได้ ย่อมต้องรู้แน่ว่าเขา ‘ลักลอบ’ กลับมาจากอนาคต ขนาดเรื่องการเกิดใหม่เขายังไม่สน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้คงไม่มีปัญหาอะไร

เมื่อดูค่าพลังเสร็จ เขาก็เปิดช่องเก็บของ พบรางวัลจากระบบที่เพิ่งได้รับมา

【กล่องของขวัญมือใหม่แบบเติบโต】: (ใช้ได้ที่เลเวล 0) เปิดแล้วจะได้รับ อาวุธระดับธรรมดา 1 ชิ้น , ชุดเกราะธรรมดา 1 ชิ้น , 100 เหรียญทอง , ยาฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต้น 2 ขวด , ยาฟื้นฟูมานาระดับต้น 2 ขวด และกล่องของขวัญเลเวล 10 (ซึ่งจะมีให้ทุกๆ 10 เลเวลจนถึง 100)

ก่อนที่เขาจะเกิดใหม่ รางวัลมือใหม่มีแค่อาวุธและชุดเกราะเท่านั้น อย่างอื่นไม่มีเลย รางวัลครั้งนี้ถือว่าหรูหรามาก

หลังจากเปิดกล่อง เขาจึงสวมใส่อาวุธ (พลังโจมตี + 3) และชุดเกราะ (พลังป้องกัน + 3) ทันที

ในตอนนี้ภายนอกเริ่มมีมอนสเตอร์ หลากชนิดหลายเลเวลปรากฏตัวขึ้นมามากมาย

โลกในตอนนี้ยังไม่มี ‘เขตปลอดภัย’ มอนสเตอร์จะสุ่มเกิดในที่อยู่อาศัยของมนุษย์และเริ่มโจมตีทันที สถานการณ์วุ่นวายสุดขีด

แม้โลกจะกลายเป็นเกม แต่ชีวิตของทุกคนมีเพียงชีวิตเดียว ตายแล้วตายเลยไม่มีการคืนชีพ หวังหยุนเฟยรู้ดีว่าเขาอาจจะไม่ได้โชคดีเกิดใหม่เป็นครั้งที่สองแน่ๆ

ในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ ร่างกายของทุกคนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย โรคประจำตัวหรือความพิการจะถูก ‘รักษา’ คนตาบอดจะมองเห็น ผู้ป่วยระยะสุดท้ายจะกลับมาแข็งแรง

ค่า ‘พลังป้องกัน’ จะทำหน้าที่เหมือนเกราะโปร่งใสที่คลุมทั่วร่าง แม้จะถูกโจมตีจนแขนขาขาด กระดูกก็จะไม่หัก หรือแม้จะถูกแทงทะลุร่าง ก็จะแค่เสีย ‘พลังชีวิต’ ไปเท่านั้น และถ้าฟื้นฟูพลังชีวิตจนเต็ม อวัยวะที่ขาดหายไปก็จะงอกกลับมาใหม่ได้

หลังจากความโกลาหลผ่านไปครู่หนึ่ง เริ่มมีคนตั้งสติได้ เลือกอาชีพ สวมใส่อาวุธมือใหม่ และเริ่มต่อสู้กับมอนสเตอร์ ไม่ว่าคนจะยอมรับได้หรือไม่ แต่ชีวิตเดิมๆได้จบลงแล้ว ทุกคนกลายเป็น ‘ผู้เล่น’ ที่มีชีวิตเดียว และตัวตนที่เปลี่ยนแปลงโลกนี้อาจเรียกได้ว่าเป็น ‘พระเจ้า’ หรือ ‘ระบบ’

เป้าหมายถัดไปของหวังหยุนเฟยชัดเจนแล้ว

นั่นคือการตามหา ‘บอส’ (Boss) บางตัว เพราะการกำจัดมันจะทำให้เมืองนี้กลายเป็น ‘เขตปลอดภัย’ มอนสเตอร์จะถูกระบบขับไล่ออกไปนอกเขตเมือง และจะมี NPC ฟังก์ชันต่างๆ ปรากฏขึ้นมา ทำให้ผู้เล่นใช้ชีวิตและทำการค้าขายได้ตามปกติ

แต่เขาไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของบอสตัวนั้น เพียงแต่เคยได้ยินคนพูดถึงมาก่อนเท่านั้น

แต่ก่อนอื่น... ต้องรีบเก็บเลเวลก่อน

หวังหยุนเฟยพยายามหาเสื้อผ้า ให้ร่างแยกใส่เพื่อปกปิดความพิเศษของมัน แต่เสื้อผ้าในตู้กลับแตกสลายเพียงแค่สัมผัส โชคดีที่ร่างแยก มีลักษณะเป็นเงาสีขาวนวลเหมือนสวมชุดสีขาวอยู่แล้ว จึงไม่ดูเหมือนคนล่อนจ้อน

(ไว้ค่อยหาชุดเกราะมาให้ใส่แล้วกัน)

หวังหยุนเฟยจึงพา ‘ร่างแยก’ ของเขาเดินออกจากประตูบ้าน เพื่อเริ่มต้นการฝึกฝนเพิ่มเลเวลในโลกใหม่นี้ทันที

...จบบทที่ 1 ~❤️