เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 46 ฟาดฟันดุจผักปลา

ตอนที่ 46 ฟาดฟันดุจผักปลา

ตอนที่ 46 ฟาดฟันดุจผักปลา


ตอนที่ 46 ฟาดฟันดุจผักปลา

แน่นอนว่าเพื่อไม่ให้เป็นการสร้างศัตรู ฉู่เกอจึงไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไรมาก เป้าหมายหลักตอนนี้คือการเคลียร์ดันเจี้ยน เรื่องอื่นเอาไว้จบงานค่อยว่ากัน ถ้าเข้าขากันดี บางทีอาจหลอกถามข้อมูลได้ภายหลัง

ในขณะที่ฉู่เกอกำลังคิดคำนวณในใจ เจ้าเป่ยเฟิงก็เอ่ยปากขึ้นก่อน “ขอบอกตามตรงนะ ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อผดุงคุณธรรมค้ำจุนโลก เป้าหมายเดียวของข้าคือคัมภีร์ยุทธ์และศาสตราวุธวิเศษ ถ้าได้เงินติดไม้ติดมือกลับไปด้วยก็ยิ่งดี ส่วนเรื่องช่วยชาวบ้านนั่นเป็นแค่ผลพลอยได้ ดังนั้นถ้ามีของมีค่าดรอป ข้าขอส่วนแบ่งครึ่งหนึ่ง”

ฉู่เกอคิดในใจว่าหมอนี่ตรงไปตรงมาดี “แน่นอน ของที่ได้ต้องแบ่งกันคนละครึ่งอยู่แล้ว แต่จะแบ่งกันยังไงล่ะ”

เจ้าเป่ยเฟิงยิ้มมุมปาก “ถามถูกคนแล้ว ข้าท่องยุทธภพมานาน ร่วมมือปราบพวกมารร้ายมานับไม่ถ้วน โดยทั่วไปเรามีวิธีแบ่งของกันสามแบบ”

“แบบแรกคือ แบ่งตามความต้องการ เช่น ข้าอยากได้วิชาดาบ เจ้าอยากได้วิชากระบี่ ถ้าปราบบอสได้คัมภีร์อะไรมา ใครอยากได้ก็เอาไป”

“แบบที่สองคือ วัดดวง ถ้าเจอของที่อยากได้ทั้งคู่ ก็ทอยลูกเต๋าวัดกัน ใครแต้มเยอะกว่าก็ได้ไป”

“แบบที่สามคือ นับหัวบอส ปกติค่ายโจรแบบนี้จะมีหัวหน้าค่ายไม่กี่คน เราก็ตกลงกันล่วงหน้าเลยว่าใครจองหัวคนไหน ถ้าฆ่าได้ ของที่ดรอปจากคนนั้นก็เป็นของคนจอง”

“ครั้งนี้เจ้าเป็นคนว่าจ้าง ให้เจ้าเลือกก่อนเลย ว่าจะเอาวิธีไหน”

ฉู่เกอฟังแล้วรู้สึกทะแม่ง ๆ หมอนี่พูดจาเหมือนผู้เล่นในเกมชะมัด ตกลง NPC พวกนี้มีที่มายังไงกันแน่

“เอ่อ แล้วพี่เจ้าอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมครับ”

“ข้าอยากได้วิชาดาบ วิชากระบี่ แล้วก็คัมภีร์ลมปราณ ถ้าได้ดาบดี ๆ สักเล่มก็ไม่เลว”

ฉู่เกอคิดในใจว่า ซวยแล้ว ตรูก็อยากได้ลมปราณเหมือนกัน แบบนี้วิธีแรกคงใช้ไม่ได้

ส่วนทอยเต๋า เขามั่นใจว่าดวงกุดแน่ ๆ ตัดทิ้งไปได้เลย

“งั้นเอาวิธีนับหัวบอสก็แล้วกัน” ฉู่เกอสรุป “ผมสำรวจค่ายพยัคฆ์คำรามมาแล้ว มีหัวหน้าค่ายหลัก ๆ อยู่สี่กลุ่ม คือ หวังซวี่ ศิษย์ทรยศสำนักดาบสวรรค์, สี่ภูตไท่ซาน, หูอี้ป้า เจ้าค่าย แล้วก็อีกคนผมไม่รู้ชื่อ แต่มีตัวตนแน่นอน”

เจ้าเป่ยเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อย “ไม่นึกว่าน้องฉู่จะทำงานรอบคอบขนาดนี้ ดีเลย ในเมื่อมีสี่หัวหน้า งั้นเราแบ่งกันคนละสอง ส่วนพวกลูกกระจ๊อก ใครฆ่าคนนั้นเก็บของ ตกลงตามนี้ไหม”

ฉู่เกอพยักหน้า “ตกลงครับ แต่จะแบ่งกันยังไง ใครเลือกก่อน”

สุดท้ายก็ต้องทอยลูกเต๋าตัดสินคนเลือกก่อนอยู่ดี

เจ้าเป่ยเฟิงเหมือนเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ล้วงลูกเต๋าสามลูกออกมาส่งให้ ฉู่เกอรับมาโยนลงพื้น หนึ่ง สอง สาม

เจ้าเป่ยเฟิงรับช่วงต่อ โยนบ้าง หก หก หก

ฉู่เกอมองรอยยิ้มจาง ๆ บนหน้าเจ้าเป่ยเฟิงแล้วคิดในใจว่า ดีนะที่ไม่เลือกวิธีทอยเต๋าแบ่งของ ไม่งั้นหมดตัวแน่

“ข้าเลือกหูอี้ป้า” เจ้าเป่ยเฟิงเลือกบอสใหญ่ไปตามคาด

ฉู่เกอกล่าว “งั้นผมเลือกหัวหน้าที่ไม่รู้ชื่อคนนั้น”

“ข้าเลือกสี่ภูตไท่ซาน” เจ้าเป่ยเฟิงเลือกกลุ่มที่สอง

ฉู่เกอไม่มีทางเลือก “งั้นผมเอาหวังซวี่”

เมื่อตกลงกันเสร็จสรรพ เจ้าเป่ยเฟิงก็กระชับดาบในมือ “อย่าชักช้า ลุยกันเลยดีกว่า”

พูดจบเขาก็เดินดุ่ม ๆ เข้าไปในดันเจี้ยน ฉู่เกอรีบตามไป พอถึงหน้าประตูค่าย ฉู่เกอตะโกน “เดี๋ยวก่อน!” เขารวบรวมสมาธิ ปลุกชีพศพ! ศพลิ่วล้อที่นอนอยู่ลุกขึ้นมาเป็นซอมบี้ เดินตามหลังฉู่เกอต้อย ๆ

“หืม วิชานี้เข้าท่าดีนี่” เจ้าเป่ยเฟิงมองด้วยความแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้อะไร เหมือนเห็นเป็นเรื่องปกติในยุทธภพ

หนึ่งคน หนึ่งจอมยุทธ์ และหนึ่งซอมบี้ เดินเข้าประตูค่ายไป ไม่กี่ก้าวก็เจอโจรภูเขาสี่คนกำลังตั้งวงเล่นพนันกันอยู่

ฉู่เกอกระซิบ “เดี๋ยวผมยิงล่อออกมาทีละตัวนะ” ว่าแล้วก็หยิบธนูขึ้นมา

เจ้าเป่ยเฟิงแค่นเสียง “ยุ่งยากเสียเวลา แค่โจรกระจอกสี่คน ไม่อยู่ในสายตาข้าหรอก” พูดจบก็ชักดาบพุ่งเข้าไปกลางวง

โจรพวกนี้ระยะตรวจจับไกลกว่าโคโบลด์หรือโครงกระดูกเยอะ พอมองเห็นศัตรูในระยะยี่สิบเมตร พวกมันก็ล้มโต๊ะ คว้าดาบคว้าทวนวิ่งกรูเข้ามา

ฉู่เกอเห็นท่าไม่ดี แต่จะยืนดูเฉย ๆ ก็กระไรอยู่ เลยถือดาบถือโล่วิ่งตามเข้าไป แต่พอไปถึงก็พบว่าตัวเองกลายเป็นส่วนเกิน

เจ้าเป่ยเฟิงร่ายรำท่ามกลางวงล้อมของโจรทั้งสี่ พลิ้วไหวหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว ดาบในมือฟาดฟันดุจพายุหิมะ เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นต่อเนื่อง พริบตาเดียวเจ้าเป่ยเฟิงก็เก็บดาบเข้าฝัก โจรทั้งสี่ยืนนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้นทีละคน

ฉู่เกอมองตาค้าง เชี่ย! โคตรเท่! นี่สินะวรยุทธ์ของจริง เท่ระเบิดเถิดเทิง เทียบกับวิชาดาบโล่ของเขาแล้วคนละชั้นเลย เขามองดาบถังเตากับโล่ในมือตัวเอง แล้วรู้สึกเหมือนได้เกาะขาเทพมาเกิด

“ยืนบื้ออะไรอยู่ ข้างในยังมีอีกเพียบ” เจ้าเป่ยเฟิงพูดพลางก้มลงล้วงศพอย่างรวดเร็ว แล้วเดินหน้าต่อ

ฉู่เกอมองศพที่ไร้แสงวิญญาณแล้วคิดในใจว่า ชิบหายแล้ว แบบนี้สบายก็จริง แต่ของดรอปเสร็จไอ้หมอนี่หมดน่ะสิ

แม้ของดรอปจากลูกกระจ๊อกจะสู้บอสไม่ได้ แต่ปริมาณมันเยอะ เผื่อฟลุ๊กได้ของดีบ้าง ไม่ได้การ จะมัวยืนเฉยไม่ได้แล้ว

เขารีบวิ่งตามไป เจ้าเป่ยเฟิงกำลังเปิดศึกกับโจรอีกสามคน ฉู่เกอประเมินสถานการณ์ แล้วยิงธนูใส่โจรที่ยืนแยกออกมาตัวหนึ่ง

โชคดีที่แม้เจ้าเป่ยเฟิงจะมีเพลงดาบร้ายกาจ ฆ่าศัตรูเหมือนผักปลา แต่เขาก็เป็นแค่จอมยุทธ์พเนจร ไม่ใช่ยอดฝีมือไร้เทียมทาน จึงไม่สามารถดึงความสนใจมอนสเตอร์ได้ทั้งหมด ฉู่เกอยังพอหาช่องดึงมอนสเตอร์หลุดออกมาได้บ้าง และเมื่อเจ้าเป่ยเฟิงดึงตัวโหด ๆ ไปหมด มอนสเตอร์ที่หลุดมาถึงมือฉู่เกอก็เป็นแค่พวกลูกกระจ๊อกที่อ่อนกว่าลิ่วล้อค่ายพยัคฆ์ พอสู้ทีละตัวสองตัวโดยมีซอมบี้ช่วย ฉู่เกอก็รับมือได้สบาย ไม่ต้องเปลืองเวทกระสุนเพลิง

ใช้แค่ธนูกับดาบโล่ก็เอาอยู่

กว่าจะเคลียร์มอนสเตอร์โซนล่างหมด ฉู่เกอก็หอบแฮ่ก จริง ๆ เขาฆ่าไปแค่เจ็ดแปดตัว โจรภูเขาสอง โจรป่าสาม จอมโจรหนึ่ง ทหารหนีทัพหนึ่ง แล้วก็ลิ่วล้อค่ายพยัคฆ์อีกหนึ่ง ที่เหลือเสร็จเจ้าเป่ยเฟิงหมด

แต่มอนสเตอร์มนุษย์พวกนี้ฝีมือไม่ใช่เล่น สู้ทีเหมือนสู้กับคนจริง ๆ ต่อให้มีเกราะดีดาบคม ฆ่าไปขนาดนี้ก็เหนื่อยแทบขาดใจ

แต่เขาไม่กล้าพักนาน รีบวิ่งไปล้วงศพแข่งกับเวลา

ศพแรก เหรียญทองแดง 13 เหรียญ

ศพที่สอง เหรียญทองแดง 14 เหรียญ

ศพที่สาม เหรียญทองแดง 15 เหรียญ มีดใบหลิว

มีดใบหลิว (อาวุธ/มีดสั้น)

ความเสียหายจากการแทง 15

ความเสียหายจากการฟัน 26

ความเร็วโจมตี ปานกลาง

ระยะโจมตี 98

คำอธิบาย อาวุธมีดที่พบเห็นได้ทั่วไปในยุทธภพ ด้วยใบมีดที่เรียวรีคล้ายใบหลิว จึงได้ชื่อว่ามีดใบหลิว

อาวุธธรรมดา ไม่มีออปชันเสริม เก็บไว้ขายทิ้ง

ศพที่สี่ เหรียญทองแดง 21 เหรียญ ยาสมานแผล 1 ขวด

ยาสมานแผล (เสบียง)

การใช้งาน ฟื้นฟูพลังชีวิต 20 หน่วย ภายใน 10 วินาที

คำอธิบาย ยารักษาบาดแผลที่ใช้ได้ทั้งกินและทา เป็นของสามัญประจำตัวชาวยุทธภพ

เจ้านี่เหมือนลูกผสมระหว่างน้ำยาเพิ่มเลือดขวดเล็กกับขนมปังแข็ง ใช้ระหว่างต่อสู้ได้ แต่ฟื้นฟูช้ากว่าน้ำยา แต่ดีกว่าขนมปัง เอาเป็นว่าของเพิ่มเลือดยังไงก็มีประโยชน์

ศพที่ห้า เหรียญทองแดง 18 เหรียญ

ศพที่หก เหรียญทองแดง 21 เหรียญ ผ้าปิดหน้าสีดำ

ผ้าปิดหน้าสีดำ (หมวก/เกราะผ้า)

คุณสมบัติ ทำให้ผู้อื่นไม่สามารถระบุตัวตนที่แท้จริงของคุณได้

คำอธิบาย ผ้าปิดหน้าที่โจรและนักฆ่าใช้ปกปิดใบหน้า แม้จะปิดแค่ครึ่งหน้าล่าง แต่กลับมีผลทางเวทมนตร์ที่ทำให้ไม่มีใครจำหน้าจริงของคุณได้

ศพที่เจ็ด เหรียญทองแดง 18 เหรียญ ซาลาเปา 1 ลูก

ซาลาเปาไส้เนื้อ (เสบียง)

การใช้งาน ฟื้นฟูค่าพละกำลัง 30 หน่วย ภายใน 10 วินาที

คำอธิบาย ซาลาเปาไส้เนื้อส่งกลิ่นหอมฉุย หน้าตาน่ากิน

(จบตอน)

จบบทที่ ตอนที่ 46 ฟาดฟันดุจผักปลา

คัดลอกลิงก์แล้ว