ตอนที่ 8 ล้างบางมอนสเตอร์

ตอนที่ 8 ล้างบางมอนสเตอร์

ถ้ำยังคงเป็นถ้ำเดิม มืดมิดและเงียบสงัด แต่ฉู่เกอไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว อาวุธครบมือสร้างความมั่นใจให้เขาอย่างล้นเหลือ เดินไปได้ไม่ไกล ฉู่เกอก็เห็นศพโคโบลด์ที่เขาจัดการไปคราวแรกนอนแน่นิ่งอยู่ที่เดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ดูเหมือนว่าศพมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนนี้จะไม่หายไป และนั่นหมายความว่า มอนสเตอร์ที่ตายไปแล้วก็จะไม่มีการเกิดใหม่

แบบนี้ก็ดี มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนมีจำกัด ฆ่าไปตัวหนึ่งก็ลดไปตัวหนึ่ง

คิดได้แบบนี้ ฉู่เกอก็โล่งใจ ค่อย ๆ บุกไปทีละก้าวแบบนี้ สักวันเขาต้องเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ได้แน่

เดินมาถึงทางโค้ง ไม่ไกลออกไป เหล่าโคโบลด์ยังคงก้มหน้าก้มตาขุดแร่ ราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เหมือนกับดันเจี้ยนในเกมจริง ๆ ด้วย ฉู่เกอคิด ความรู้สึกคุ้นเคยนี้ทำให้เขาคลายความกังวลไปได้เปลาะหนึ่ง

เขาวางดาบฟันม้าลงข้างตัว แล้วปลดธนูออกจากหลัง

หัวลูกศรสามแฉกสำหรับล่าสัตว์สะท้อนแสงไฟวาววับ ฉู่เกอสูดหายใจลึก ง้างสายธนู เล็งเป้า

หลักการเล็งธนูก็คล้ายกับปืน คือมองสามจุดให้เป็นเส้นตรง สามจุดที่ว่าคือ หางลูกธนู หัวลูกธนู และเป้าหมาย ขอแค่เล็งแม่น โอกาสโดนก็แปดเก้าส่วน แน่นอนว่านี่พูดถึงระยะยิงตรง ถ้าระยะไกลกว่านั้น แรงส่งของลูกธนูจะลดลง ต้องเผื่อวิถีโค้งด้วย ดังนั้นสำหรับมือใหม่ ขอแค่จับเคล็ดลับได้ การยิงระยะใกล้ให้แม่นไม่ใช่เรื่องยาก ที่ยากคือการยิงระยะไกลต่างหาก

และที่ยากยิ่งกว่าคือการยิงเป้าเคลื่อนที่ เพราะความเร็วของลูกธนูเทียบกับกระสุนปืนไม่ได้ ถ้าเป้าหมายขยับ การยิงให้โดนยากกว่าใช้ปืนหลายเท่า

แต่โชคดีที่ระยะห่างระหว่างฉู่เกอกับโคโบลด์แค่ประมาณยี่สิบเมตร อยู่ในระยะยิงตรงสบาย ๆ แถมพวกมันยังยืนนิ่งไม่ขยับ ไม่มีความคิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย ถ้ายิงไม่โดนก็ให้มันรู้ไป ฉู่เกอเล็งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปล่อยนิ้วที่รั้งสาย

ฟุ่บ! ตามด้วยเสียงร้องโหยหวน ลูกธนูปักเข้าที่คอของโคโบลด์ตัวใกล้สุดอย่างจัง หลอดเลือดลดฮวบจนหมดหลอด มันกุมคอล้มลงขาดใจตายทันที ทีเดียวตาย!

เชี่ย เรานี่มันเทพจริง ๆ ฉู่เกอลิงโลดใจ

โคโบลด์ตัวอื่นทำเหมือนมองไม่เห็นการตายของเพื่อน ยังคงก้มหน้าขุดแร่ต่อ ฉู่เกอใจชื้นขึ้น หยิบลูกธนูดอกใหม่ขึ้นมา

ง้างสาย เล็งไปที่กลางหลังของโคโบลด์อีกตัวที่อยู่ใกล้ ๆ มันยังคงขุดแร่โดยหารู้ไม่ว่ามัจจุราชล็อกเป้าไว้แล้ว ฟุ่บ! ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศ แต่คราวนี้ไม่โชคดีเหมือนครั้งแรก ลูกธนูปักเข้าที่ก้นของมันเต็ม ๆ

หลอดเลือดลดไปแค่หนึ่งในสี่ ที่ซวยกว่านั้นคือมันแหกปากร้องลั่น

“อ๊าก! ผู้บุกรุก! มีผู้บุกรุก! พวกแกจะเอาเทียนข้าไปไม่ได้!”

เสียงร้องของมันทำให้โคโบลด์ข้าง ๆ อีกสองตัวตื่นตัว ตะโกนตามกันเป็นทอด ๆ

“ผู้บุกรุก! แกจะเอาเทียนพวกเราไปไม่ได้!” แล้วทั้งสามตัวก็เงื้ออีเต้อวิ่งตรงเข้ามา

ฉู่เกอเลิกคิดจะยิงซ้ำ ระยะใกล้แบบนี้ยิงแม่นก็จริง แต่ไม่มีพื้นที่ให้เขาวิ่งหนีหรือยิงฟรี แล้ว

เขาโยนธนูทิ้ง คว้าดาบฟันม้าขึ้นมา ชูขึ้นสูงเหนือหัว แม้จะไม่เคยใช้ดาบฟันคน แต่เคยใช้ขวานผ่าฟืน หลักการน่าจะเหมือนกันแหละน่า

จังหวะที่โคโบลด์ตัวแรกพุ่งมาถึงตัว ฉู่เกอก็ฟันเฉียงลงไปเต็มแรง

ดาบที่ง้างรอไว้แล้วฟันเข้าเป้าอย่างจัง คมดาบเฉือนผ่านคอโคโบลด์ ผ่าร่างมันออกเป็นสองส่วน หลอดเลือดลดฮวบจนหมดเกลี้ยง ตายคาที่

เลือดสาดกระเซ็นทำเอาฉู่เกอสะอิดสะเอียนเล็กน้อย แต่ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้ โคโบลด์ตัวที่สองพุ่งเข้ามาแล้ว

ฉู่เกอรีบชักดาบกลับแล้วฟันกวาดออกไปในแนวขวาง โคโบลด์ตัวนั้นเพิ่งจะง้างอาวุธ คมดาบก็กวาดผ่าน หัวกับแขนสองข้างกระเด็นไปคนละทิศละทาง ตายคาที่อีกศพ

อาศัยจังหวะนั้น โคโบลด์ตัวที่สามก็เข้าประชิดตัว อีเต้อเจาะเข้าที่ขาของฉู่เกอ แต่คราวนี้อีเต้อกลับแฉลบออกจากเกราะขา

“ไปตายซะ!” ฉู่เกอถีบมันจนหงายท้อง แล้วปักดาบลงไปกลางอก

ฉึก! ตายสนิท

“ง่ายชะมัด!” ฉู่เกอคิดอย่างลำพองใจ รู้สึกว่าไม่ยากไปกว่าผ่าฟืน เผลอ ๆ จะง่ายกว่าด้วยซ้ำ เพราะตัวโคโบลด์นิ่มกว่าไม้เยอะ แถมดาบฟันม้านี่ก็คมกริบเกินคาด

มองดูศพทั้งสาม ฉู่เกอคิดในใจว่าสมกับเป็นระดับชาวบ้านจริง ๆ แต่ถึงจะเป็นดันเจี้ยน กฎบางอย่างก็ดูสมจริงกว่าเกม เช่น การโจมตีจุดตายแล้วศัตรูตายทันที แบบนี้คงไม่ใช่ระบบเกมทั่วไป เขาเงยหน้ามองหลอดเลือดตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้ เขาเองก็ต้องระวังตัวเหมือนกัน

เอาล่ะ ได้เวลาล้วงศพแล้ว ฉู่เกอคิด พลางยื่นมือไปแตะศพโคโบลด์

ศพแรก ได้เหรียญทองแดง 6 เหรียญ เทียนไขโคโบลด์ 1 เล่ม

ศพที่สอง ได้เหรียญทองแดง 7 เหรียญ

ศพที่สาม ได้เหรียญทองแดง 5 เหรียญ ขนมปังแข็ง 1 ก้อน เอ๊ะ ขนมปังแข็ง?

ขนมปังแข็ง (อาหาร)

การใช้งาน: ฟื้นฟูพลังชีวิต 20 หน่วย ภายใน 10 วินาที (ใช้ได้เฉพาะเมื่อไม่ได้อยู่ในการต่อสู้)

คำอธิบาย: แม้จะดูเหมือนอาหารธรรมดา แต่เมื่อรับประทานจะช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างช้า ๆ เป็นเสบียงที่ขาดไม่ได้สำหรับนักผจญภัย

เฮ้ย ของดีนี่หว่า กินแล้วเพิ่มเลือดได้ด้วย ของจริงดิ?

ฉู่เกอประหลาดใจ แม้ในเกมการกินอาหารเพิ่มเลือดจะเป็นเรื่องปกติ แต่ในชีวิตจริงมันจะใช้ได้ผลเหรอ? รู้สึกทะแม่ง ๆ อยู่นะ

มองขนมปังแข็งขนาดเท่ากำปั้นในมือ มันแห้งแข็งโป๊ก ต่างจากขนมปังทั่วไปที่เคยเห็น ลองเอามือบิก็บิไม่ออก สมชื่อขนมปังแข็งจริง ๆ

เขาไม่กล้ากิน เก็บใส่กระเป๋าไว้ก่อน ถ้ามันเพิ่มเลือดได้จริงก็นับว่าเป็นของวิเศษ เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินดีกว่า

แม้จะไม่ได้ทอง แต่ฉู่เกอก็ไม่ท้อใจ ดูเหมือนของดรอปในดันเจี้ยนนี้จะมีค่ามากกว่าที่คิด

ง้างธนูยิงอีกครั้ง คราวนี้เล็งตัวที่ใกล้ที่สุด โคโบลด์ตัวนั้นหันหน้ามาทางเขาพอดี กำลังบิดขี้เกียจ แม้จะอยู่ห่างกันแค่ยี่สิบกว่าเมตร แต่มันกลับมองไม่เห็นเขาเลย ฉู่เกอยิงออกไป เล็งที่หน้าอก แต่ลูกธนูพลาดเป้าจุดตาย ไปปักที่ท้องแทน ช่วยไม่ได้ ฝีมือฉู่เกอแค่ยิงให้เข้าเป้าก็เก่งแล้ว จะให้เข้ากี่แต้มต้องวัดดวงเอา ถึงอย่างนั้นหลอดเลือดของมันก็ลดไปเกือบครึ่ง แต่ยังไม่ตาย

มันแหกปากร้องลั่นแล้ววิ่งตรงเข้ามา

ฉู่เกอมีประสบการณ์แล้วจึงไม่ตื่นเต้นเหมือนคราวแรก หันกลับไปยิงซ้ำอีกดอก คราวนี้มันร่วงลงไปนอนตาย

เสียดายที่อยู่ไกลไปหน่อย ล้วงศพไม่ได้

ยิงต่อไป คราวนี้ลากมาได้สองตัว ฉู่เกอยิงเก็บไปหนึ่ง แล้วใช้ดาบฟันม้าจัดการตัวที่เหลืออย่างสบาย ๆ

คราวนี้เขาไม่รีบไปล้วงศพ ตัดสินใจลุยต่อ ฆ่าให้หมดแล้วค่อยเก็บทีเดียว

รอบที่สาม ลากมาได้สี่ตัว แต่ตอนนี้ฉู่เกอรู้ซึ้งถึงพลังต่อสู้และความเร็วของพวกมันแล้ว เขาถอยฉากยิงธนูเก็บไปสองอย่างใจเย็น แล้วใช้ดาบฟันเก็บอีกสองตัวที่เหลือ

ทำซ้ำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่ถึงชั่วโมง โคโบลด์ขุดแร่สิบกว่าตัวกับโคโบลด์คุมงานอีกสี่ตัวในอุโมงค์เหมืองก็ถูกจัดการจนเกลี้ยง

(จบตอน)