ตอนที่ 57 โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ศิลาฟ้า

ซู่ซุนเอ๋อมองไปที่หยานฉีด้วยความสงสัย

"ข้าแค่ไปฟาดฟันดาบกของข้าก็เท่านั้น"

“ฟาดฟันดาบ?”

แววตาของซู่ซุนเอ๋อโตขึ้นด้วยความสงสัย

"แล้วตอนนี้เจ้าอยู่ในระดับไหนแล้วหยานฉี?"

ซู่ซุนเอ๋อมองไปที่หยานฉีอย่างสงสัย

"ปรมาจารย์ขั้นต้น"

หยานฉีพูดไปโดยที่คิดว่าเขาไม่มีอะไรที่น่าปิดบังในตัวของเขา

เมื่อซู่ซุนเอ๋อได้ยินคำพูดนั้น รูม่านตาของเธอก็หดตัวอย่างรวดเร็ว

ปรมาจารย์ขั้นต้นงั้นหรือ?!

“อย่ามาโกหกข้าให้ยากเลยเจ้าจะกลายเป็นปรมาจารย์ขั้นเร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”

“สิ่งที่ข้าพูดเป็นความจริง ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าข้าก็ไม่บังคับเจ้า”

หยานฉียักไหล่และพูดอย่างเรียบเฉย

ซู่ซุนเอ๋อตกใจมากที่เขาได้รับรู้ระดับที่แท้จริงของหยานฉี

แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?

แล้วทันใดนั้นแววตาของซู่ซุนเอ๋อร์ก็โตขึ้น

"หยานฉีตราของเจ้าตอนนี้เป็นเพียงตราของศิษย์หลักของปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ เจ้าจงไปที่องค์กรศิลปะการต่อสู้

เพื่อเปลี่ยนตราของเจ้าซะ"

อีกแล้วเหรอ.....

หยานฉีตอนนี้รู้สึกว่าทำอะไรไม่ถูก

ในโรงเรียนศิลปะป้องกันตัวอสรพิษสายฟ้าแห่งนี้ มีเพียงซู่ซุนเอ๋อเพียงคนเดียวที่สามารถทำให้เขาเป็นแบบนี้ได้

“ข้าจะฆ่าหลินเที่ยนเจียงเจ้าของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้พยัคฆ์ดำ แล้วค่อยไปเปลี่ยนตราของข้าทีหลัง”

“เดี๋ยวก่อน เจ้าจะฆ่าหลินเที่ยนเจียงได้ยังกันเพราะเขาเป็นถึงปรมาจารย์ขั้นต้น”

ซู่ซุนเอ๋อรู้สึกตลก เธอรู้ว่าหยานฉีต้องล้อเล่นกับเธอแน่นอน

จากนั้นซู่ซุนเอ๋อก็จับแขนของหยานฉีและยิ้มหวานให้เขา

"หยานฉี เราจะไปที่องค์กรศิลปะการต่อสู้เพื่อไปเปลี่ยนตรากัน ตกลงไหม?"

เอ่อ....

หยานฉีมีใบหน้าแดง

เพราะเขาไม่เคยมีคนรักมาก่อนเขาจึงไม่เคยชินกับการกระทำของซู่ซุนเอ๋อ

“เจ้า....เจ้ากำลังทำอะไรของเจ้าอยู่”

"ข้าจะไปเปลี่ยนตราของข้าพร้อมกับเจ้าไง"

หยานฉียิ้มอย่างเจื่อนๆ

ผู้หญิงคนนี้ร้ายจริงๆ

และพวกเขาทั้งคู่ก็รีบออกจากที่นั่นและไปที่องค์กรศิลปะการต่อสู้

ตอนนี้พวกเขาอยู่ด้านนอกขององค์กรศิลปะการต่อสู้

"หยานฉี ตราของเจ้าอยู่ที่ไหน"?

ซู่ซุนเอ๋อถามด้วยความสงสัย

หยานฉีจำได้ว่าตราของเขาอยู่ที่จางดงและเขาต้องใช้เวลาสักพักเพื่อตามหาเขา

“ข้าให้คนอื่นไปแล้วข้าคงต้องไปตามหาตัวเขาก่อน” หยานฉีพูด

พวกเขาเข้าไปในองค์กรศิลปะการต่อสู้

หลังจากเข้าสู่องค์กรศิลปะการต่อสู้แล้ว เจ้าหน้าที่สองคนก็เข้ามาทันที

"พวกท่านมาที่นี่มีธุระอะไรงั้นหรือครับ"?

พนักงานกล่าวด้วยความเคารพต่อหยานฉีและซู่ซุนเอ๋อ

ขณะที่หยานฉีกำลังจะตอบ มีเสียงแหลมๆดังเข้ามาในหูของเขา

“นี่เจ้าคือ ซู่ซุนเอ๋อลูกสาวของหัวหน้าโรงเรียนสอนการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าไม่ใช่หรือ?”

หยานฉีเห็นชายหนุ่มอายุ 18-19 ปีเดินเข้ามา ใบหน้าของคนๆนั้นมีสีหน้าน่ากลัว

"ทู่หยุน เจ้ามาทำอะไรที่นี่"?

ซู่ซุนเอ๋อขมวดคิ้ว

ทู่หยุนพูดด้วยรอยยิ้ม "ข้าไม่ได้มาทำอะไร ข้าได้ยินมาว่ามีสุดยอดลูกศิษย์ในโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ตัวอสรพิษสายฟ้าของเจ้า คงไม่ใช่คนที่อยู่ข้างๆเจ้าใช่ไหม"?

"แต่ข้าไม่สนใจหรอกใครจะเป็นสุดยอดลูกศิษย์ในโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ตัวอสรพิษสายฟ้า" ทู่หยุนคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เพราะเมื่ออยู่ต่อหน้าโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ศิลาฟ้าของเราก็คงไม่ต่างอะไรกับคนทั่วไป"

โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ศิลาฟ้า เป็นโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ชั้นนำ 1 ใน 8 แห่งจาก 100 อันดับแรกในฐานหลินไห่ ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้ามาโดยตลอด ทู่หยุนเป็นลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดและเป็นศิษย์หลักของปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ศิลาฟ้า

ทันใดนั้น ทู่หยุนมองไปที่หยานฉี

“เจ้าเป็นสุดยอดลูกศิษย์ของโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าใช่หรือไม่”?

"ใช่"

หยานฉีไม่ได้พูดอะไรมาก เขาพูดเพียงแค่คำเดียว

ทู่หยุนมองไปที่ใบหน้าของหยานฉี เขามองไปที่หยานฉีอย่างเย็นชา

“มาเอาตรางั้นเหรอ”?

"ใช่"

น้ำเสียงของหยานฉีสงบมาก

"เฮอะ!" ทู่หยุนพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา "ข้าอยากจะรู้จริงๆว่าระดับของเจ้าจะสูงสักเท่าไหร่กัน"?

ด้วยเหตุนี้ ทู่หยุนจึงสวมตราที่แสดงถึงระดับศิษย์หลักของปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น และมองไปที่หยานฉีด้วยความเหยียดหยามในตัวหยานฉี