ตอนที่ 56 ดาบวิญญาณคร่ำครวญ

ชื่อ : หยานฉี

อายุ: 18 ปี

ระดับ : ปรมาจารย์ขั้นต้น

ระดับดาบ : ดาบสวรรค์

อาวุธ: ดาบกระทิงแดงฉาน (สามารถพัฒนาเป็นดาบวิญญาณคร่ำครวญได้โดยใช้แต้มการฟาดฟัน 1 ล้านแต้ม)

ระดับร่างกาย : ร่างจิตวิญญาณ (ใช้แต้มการฟาดฟัน 2 ล้านแต้มเพื่อพัฒนาเป็นร่ายประกายสีทอง)

ทักษะ: ทักษะระดับสุดยอดสวรรค์การฟาดฟันหนึ่งร้อยล้านครั้ง ทักษะการฟาดฟันระดับสวรรค์สุดยอดการฟาดฟันขั้นสูง (การใช้ 5 ล้านแต้มการฟาดฟันเพื่อเพิ่มความเร็วการฟาดฟันหนึ่งพันเท่า)

ศิลปะการต่อสู้: การฟาดฟันมังกรสายฟ้า , การฟาดฟันปีศาจกระทิง , คลื่นดาบปีศาจกระทิงสิบเล่ม , หมัดเงาปีศาจหมาป่า

จำนวนแต้มการฟาดฟัน : 1.01 ล้านแต้ม

ในตอนนี้หยานฉีสามารถพัฒนาดาบกระทิงแดงฉานเป็นดาบวิญญาณคร่ำครวญได้อย่างพอดิบพดี

"ดิ๊ง! ท่านได้ใช้แต้มการฟาดฟัน 1 ล้านแต้มเพื่อพัฒนาดาบกระทิงแดงฉานเป็นดาบวิญญาณคร่ำครวญ

"วิวัฒนาการ!"

"ดาบกระทิงแดงฉานเปลี่ยนเป็นดาบวิญญาณคร่ำครวญได้สำเร็จ"

หยานฉีมองไปที่ดาบวิญญาณคร่ำครวญในมือของเขาและไตร่ตรอง

ดาบวิญญาณคร่ำครวญนั้นที่ใบดาบมีลวดลายของน้ำอยู่ทั่วและยังสามารถมองเห็นภาพลวงตาบางอย่างได้

เขาฟาดฟันมันออกไป!

เสียงของวิญญาณกรีดร้องโหยหวนออกมาจากดาบเล่มนั้น

หยานฉียิ้มกับตัวเองเพราะดาบเล่มนี้มันทำให้เขาเป็นเหมือนกันปีศาจ

เขามองไปที่ก้อนหินข้างหน้า

ในขณะนี้เขาอยู่ห่างจากก้อนหินไม่เกิน 30 ฟุต

เขาจึงฟาดฟันดาบเล่มนั้นไปที่ก้อนหินที่อยู่ตรงหน้า!

ย้าก!

เสียงวิญญาณคร่ำครวญพุ่งออกไปพร้อมกับคลื่นดาบนั้น

เมื่อมันกระทบเข้ากับหิน หินก้อนนั้นก็สลายกลายเป็นผุยผง!

สามารถทำลายเป้าหมายที่ความห่างถึง 30 ฟุตได้เลยงั้นเหรอ! มันยอดมาก!

หยานฉีเก็บดาบวิญญาณคร่ำครวญลงในฝักที่ด้านหลังของเขา หลังจากนั้นเขาก็ดึงดาบวิญญาณคร่ำครวญออกมาอีกครั้ง

"แต้มการฟาดฟัน + 15"

แต้มการฟาดฟันต่อครั้งเพิ่มขึ้นมา 5 แต้ม

หยานฉีมองไปที่เอฟเฟคของดาบวิญญาณคร่ำครวญและพบว่าดาบวิญญาณคร่ำครวญนั้นสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จของการฟาดฟันดาบได้ถึง 75%

เมื่อดูเสร็จหยานฉีจึงไปที่ห้องของปรมาจารย์

หัวหน้าซู่คุน รองหัวหน้าสองคน และปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้คนอื่นๆ กำลังพูดถึงพรสวรรค์อันน่ากลัวของหยานฉี เมื่อพวกเขาเห็นว่าหยานฉีมาที่นี่พวกเขาทั้งหมดจึงตกใจ

"หยานฉีเจ้าเป็นปรมาจารย์ขั้นต้นแล้วใช่หรือไม่"?

"ครับ นายท่าน"

หยานฉีพยักหน้า

เมื่อมองไปที่การพยักหน้าของหยานฉี ทุกคนในห้องก็ทำอะไรไม่ถูก

“ท่านซู่คุน” หยานฉีมองไปที่ซู่คุนทันที “ข้าจะไปโรงเรียนศิลปะการต่อสู้พยัคฆ์ดำ”

ซู่คุนตกตะลึง เขาไม่ได้คาดหวังว่าหยานฉีจะพูดแบบนี้ออกมา

"หยานฉีเจ้าจะไปโรงเรียนศิลปะการต่อสู้พยัคฆ์ดำ..."

คำพูดของซู่คุนยังไม่จบ แต่หยานฉีก็พูดจุดประสงค์ที่จะไปที่นั่นออกมาทันที

"ข้าจะไปจัดการกับหลินเที่ยนเจียง"

หยานฉีพูดช้าๆ

ซู่คุนและทุกคนในห้องมองหน้ากัน

พวกเขารู้ว่าหยานฉีคิดที่จะทำแบบนี้อยู่แล้ว

แค่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะเร็วขนาดนี้

"หยานฉี เจ้าต้องการให้พวกเราไปกับเจ้าหรือไม่"?

"ไม่จำเป็นครับ"

หยานฉีส่ายหัวของเขา

เขาคิดว่าด้วยพลังการต่อสู้ในปัจจุบันของเขา เป็นไปได้ที่จะฆ่าหลินเที่ยนเจียงได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว โดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว

"ถ้าอย่างนั้น หยานฉีเจ้าจงระวังตัวด้วย"

ซู่คุนมองไปที่หยานฉี

หยานฉีพยักหน้าตอบและเดินออกจากห้องไป

ทันใดนั้นซู่ซุนเอ๋อก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาขณะที่เขาเดินออกจากห้องปรมาจารย์ไป

ตอนนี้ซู่ซุนเอ๋ออยู่ในระดับศิษย์หลักของปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น

อายุของซู่ซุนเอ๋อนั้นไล่เลี่ยกับหยานฉีก็จริง

แต่เมื่อเทียบกับหยานฉีพวกเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว

ระดับของหยานฉีในตอนนี้ มีเพียงซู่มู รองหัวหน้าสองคน และปรมาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้เท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ แต่ลูกศิษย์คนอื่นๆไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

พลังต่อสู้ของหยานฉีบนเครื่องวัดพลังต่อสู้นั้น ลูกศิษย์ของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

"หยานฉีที่ผ่านมาหนึ่งเดือนเจ้าไปทำอะไรมาบ้าง"?