ตอนที่ 32 โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา

โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา

ในบรรดาโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ชั้นนำ 100 แห่งในฐานหลินไห่นั้น โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆานั้นอยู่ในอันดับที่ 20

ในสายตาของคนทั่วไปนี่คือโรงเรียนระดับชั้นนำ ชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงนั้นหวาดกลัว พวกเขาไม่อาจทำอะไรได้อย่างแน่นอนเมื่อเผชิญหน้ากับลูกศิษย์จากโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา

“ก็แค่คนทะเลาะกัน รีบไปกันเถอะ”

ซู่ซุนเอ๋อพูดกับหยานฉี แต่หยานฉีไม่ได้ไปไหนเพราะเขาจำคนที่กำลังโดนข่มเหงได้

นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน ทั้งนั้นคือจางดงที่เป็นเจ้าของบ้านเช่าที่หยานฉีทำลายไปในเมืองเจียง

หยานฉีเดินเข้าไปหาเขา ซู่ซุนเอ๋อไม่รู้ว่าหยานฉีกำลังจะทำอะไร

เมื่อเห็นว่าสองคนนั้นเป็นลูกศิษย์สองคนของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา ความหยิ่งผยองของพวกเขาก็หายไป

"ได้โปรดอภัยให้ข้าด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะทำตัวหยาบคายใส่" จางดงกล่าวขอโทษ เพราะเขาไม่แข็งแกร่งขึ้นขนาดที่สามารถต่อสู้กับลูกศิษย์ของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆาได้

ขณะที่จางดงพูด ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหูของเขา

"พี่ดงงงง" จางดงนั้นตกตะลึงเมื่อได้ยินเสียงที่เขาคุ้นเคยมาก เมื่อเขากลับไปความสุขบนใบหน้าของเขาก็ปรากฎขึ้น

"หยานฉี นั่นเจ้าเหรอ!" "ใช่พี่ดง ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับพี่ที่นี่"

รอยยิ้มยังปรากฏบนใบหน้าของหยานฉี

เมื่อเขาได้มาที่เมืองเจียงนี้ ก็มีแต่จางดงก็ดูแลเขาเป็นอย่างดีเท่านั้น

ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ระดับกลางนั้นคือหลี่เฉิง ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของจางดง เขามาที่ฐานหลินไห่นี้ได้เพราะลูกพี่ลูกน้องของเขา

หลี่เฉิงเจิงกำลังจะถามญาติของเขาว่าชายตรงหน้าเขาเป็นใคร เพราะเขาสังเกตเห็นตราบนหน้าอกของหยานฉี หัวใจของหลี่เฉิงเต้นอย่างเร็วเพราะตกใจ

"ปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น?"

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าลูกพี่ลูกน้องของเขาจะรู้จักปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นด้วย และดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอีกต่างหาก

ลูกศิษย์สองคนของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆาก็เห็นหยานฉีเช่นกัน

แต่เนื่องจากพวกเขาถูกจางดงและหลี่เฉิงบังตัวของหยานฉีไว้ พวกเขาจึงไม่เห็นตรารูปอินทรีทองคำบนหน้าอกของหยานฉี

“มีอะไรหรือเปล่าพี่ดง”? ก่อนที่จางดงจะได้พูด ก็มีเสียงประชดประชันก็ปรากฏขึ้น

"นั่นคือคนที่จะมาช่วยเจ้างั้นเหรอ?"

ชายและหญิงของโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆายิ้มอย่างเย็นชา

ในความคิดของพวกเขา ไม่ว่าจางดงและหลี่เฉิงจะได้ความช่วยเหลือจากใคร แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าลูกศิษย์ของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา คนพวกนั้นก็ต้องยอมสิโรราบให้พวกเขาทั้งคู่อยู่ดี

จางดงและหลี่เฉิงจึงขยับตัวไปข้างๆหยานฉี

ทันทีที่ร่างกายทั้งหมดของหยานฉีปรากฏต่อหน้าลูกศิษย์ทั้งสองคนของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆานั้น

ลูกศิษย์ชายคนหนึ่งมองไปที่หยานฉีอย่างเหยียดหยาม "เจ้าคิดว่าเจ้าสูงส่งมาจากไหน เจ้ารู้ไหมว่าพวกเราเป็น ... "

ก่อนที่ลูกศิษย์ชายจะพูดจบลูกศิษย์หญิงก็ดึงชายเสื้อลูกศิษย์ชายอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอเบิกกว้างราวกับว่าเธอเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

"ปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น? "

หลังจากนั้นไม่นาน ลูกศิษย์หญิงก็ตัวสั่นเมื่อได้เห็นคนที่ระดับสูงอยู่ตรงหน้า

ลูกศิษย์ชายที่เห็นตรารูปนกอินทรีทองคำบนหน้าอกของหยานฉีนั้น ร่างกายของเขาก็ไม่สามารถหยุดสั่นได้เช่นกัน

พวกเขาเป็นเพียงผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น เมื่อยู่ต่อหน้าปรมาจารย์ผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นนั้น ความแข็งแกร่งพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กทารกกับชายหนุ่ม

ฮ่า ฮ่า!" ซู่ซุนเอ๋อที่อยู่ข้างๆเย้ยหยันออกมา "โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆาก็แค่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้อันดับที่ 20 จะมาเทียบกับโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าได้อย่างไร ชื่อของโรงเรียนพวกเจ้าข้ายังไม่เคยได้ยินเลยด้วยซ้ำ! "

เมื่อได้ฟังคำพูดของซู่ซุนเอ๋อ ลูกศิษย์สองคนของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆา ก็เหมือนถูกฟ้าผ่าเข้าที่กลางใจ

โรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้า?!

เมื่อเทียบกับโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าแล้ว โรงเรียนศิลปะการต่อสู้เหล็กเมฆาก็เป็นเพียงแค่ไข่ที่กำลังจะโดนก้อนหินทุบให้แตกเท่านั้น!