บทที่ 17 - ร้านค้าหม่าฝ่า

บทที่ 17 - ร้านค้าหม่าฝ่า

ยินดีต้อนรับสู่ร้านค้าหม่าฝ่า! คุณมีเวลา 10 นาทีในการเลือกซื้อสินค้า เนื่องจากเลเวลของคุณต่ำกว่า 30 การซื้อครั้งนี้จำกัดสินค้าได้เพียง 3 ประเภท

ขณะที่โจวโปยืนงงในดงห้องลับ เสียงนุ่มนวลก็ดังขึ้นข้างหู พร้อมกับหน้าต่างร้านค้าเกมเด้งขึ้นมาตรงหน้า แบ่งหมวดหมู่สินค้าไว้อย่างชัดเจน

หมวดแรกคือร้านค้าเงินโกลด์ มีสินค้าทั้งที่คุ้นตาและไม่เคยเห็นวางขายอยู่ แต่ดูเหมือนของจะมีไม่เยอะเท่าไหร่

ตามคำอธิบาย สินค้าพวกนี้ใช้เงินในเกมซื้อได้หมด

สามชิ้นแรกเป็นของแปลกใหม่ ผลึกพลังเวท (เล็ก), ผลึกพลังเวท (กลาง), ผลึกพลังเวท (ใหญ่) ราคา 1,000, 100,000 และ 10,000,000 เหรียญตามลำดับ

เขากดดูคำอธิบายชิ้นแรก

ผลึกพลังเวท (เล็ก): ผลึกที่เกิดจากการรวมตัวของพลังต้นกำเนิดตามธรรมชาติ ใช้สำหรับยกระดับพลังฝีมือทุกแขนง เมื่อใช้ในโลกนี้จะได้รับค่าประสบการณ์ 1,000 แต้ม

โจวโปอึ้ง: ใช้เงินซื้อเวล?

นี่มันสวรรค์มาโปรดชัดๆ! แค่เอาไปเสริมแกร่งนิดหน่อย เลเวลคงพุ่งกระฉูด!

ลองแลกมาสักอันดีไหม?

โจวโปจ่ายหนึ่งพันเหรียญ แลกผลึกพลังเวท (เล็ก) มาหนึ่งชิ้น ผลึกสีม่วงอ่อนขนาดเท่าเม็ดถั่วปากอ้าปรากฏขึ้นในกระเป๋า

นี่คงเป็นของที่ภรรยาคนสวยสั่งให้หาไปฝากสินะ?

หยิบมาวางบนฝ่ามือ สัมผัสเย็นเฉียบเหมือนลูกแก้ว ดูธรรมดามาก

ใช้งาน!

แจ้งเตือน: คุณไม่มีเคล็ดวิชาที่เกี่ยวข้อง ไม่สามารถใช้งานไอเทมชิ้นนี้ได้?

โจวโปเหวอ: ต้องมีวิชาด้วยเหรอ? แล้ววิชาหาจากไหน?

เขากวาดตามองร้านค้า พยายามหาคำตอบ แล้วก็ต้องตาค้างกับสิ่งที่เห็น

ในร้านค้าเงินโกลด์มีของอีกสิบกว่าอย่าง ได้แก่: ยาฟื้นเลือด (กลาง) ห่อ [ราคา 4,000], ยาฟื้นมานา (กลาง) ห่อ [ราคา 4,000], ยาฟื้นเลือดซูเปอร์ [10,000], ยาฟื้นมานาซูเปอร์ [10,000], หินสุ่มวาร์ป [100,000], หิมะหมื่นปี [20,000], ยารักษา [30,000], 1 หยวนเป่า [100,000]

ข้างหลังเหมือนยังมีสินค้าอีก แต่ถูกล็อกไว้ ไม่รู้ทำไม

แต่ช่างมันเถอะ ที่สำคัญคือโจวโปเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองมันโง่แค่ไหน

ก่อนหน้านี้ขายยาซูเปอร์ห่อละ 5,000 แล้วดีใจแทบตาย ที่แท้ก็เป็นตัวตลกให้คนอื่นหัวเราะ

มิน่าล่ะร้านยาในเมืองถึงไม่มีขาย ของมันมากองอยู่ที่นี่เอง ร้านค้านี้กะฟันกำไรเกินไปแล้ว

แต่คิดอีกที เรื่องนี้เข้าทางเขาชัดๆ เขาเสริมแกร่งยาได้ จะเสกยาออกมาขายเท่าไหร่ก็ได้ ขาดทุนครั้งนี้ถือเป็นค่าครู คราวหน้าอัพราคาเป็น 8,000 หรือ 9,000 ก็ยังขายออกสบายๆ

ขายยาตัดราคาแบบนี้ วินวินทั้งคู่ ฟันกำไรสักเจ็ดแปดเท่าคงไม่บาปหรอกมั้ง?

นอกจากยา ยังขยายไลน์สินค้าไปขายหินสุ่มวาร์ป หิมะหมื่นปีก็ได้ ถึงจะขายยากกว่ายา แต่ลดราคาลงหน่อยก็น่าจะออก

ยังไงก็กำไรเนื้อๆ

โจวโปอารมณ์ดีขึ้นทันตา อยู่ในโลกหม่าฝ่านี้เขาคงไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกแล้ว ไม่ว่าจะโลกไหน มีเงินคือนิพพาน

ดูร้านค้าเงินโกลด์จบ ก็หันไปดูร้านอื่น เคล็ดวิชายังหาไม่เจอเลย

หมวดที่สองคือร้านค้าหยวนเป่า

แจ้งเตือน: หยวนเป่าของคุณไม่ถึง 10 ก้อน ร้านค้านี้ยังไม่เปิดให้บริการ!

ต้องเสียเงินล้านซื้อ 10 หยวนเป่าเหรอ?

โจวโปไม่ซื่อบื้อขนาดนั้น นึกถึงระบบเสริมแกร่งขึ้นมาได้: ในเมื่อค่าเงินที่สูงกว่าโกลด์คือหยวนเป่า งั้นฉันเสริมแกร่งเงินโกลด์โดยตรงเลยได้ไหม?

ติ๊ง: คุณใช้เงิน 10,000 เหรียญทอง เสริมแกร่ง 1 เหรียญทองกลายเป็น 1 หยวนเป่า

สำเร็จ!

โจวโปไม่แปลกใจ ก็ระบบพี่แกอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์โลกนี้นี่นา

เขาจัดการเสริมแกร่งเงินอีก 9 หมื่น ได้หยวนเป่ามาครบ 10 ก้อน

แจ้งเตือน: ร้านค้าหยวนเป่าเปิดใช้งาน คุณสามารถเลือกซื้อสินค้าระดับสูงได้!

แต่เขายังไม่รีบซื้อ ขอเสริมแกร่งต่ออีกหน่อย

ติ๊ง: การเสริมแกร่งล้มเหลว เลเวลของคุณไม่เพียงพอ!

ติดเรื่องเลเวลอีกแล้ว! โจวโปบ่นอุบ

ดูท่าเลเวลจะเป็นตัวถ่วงความเจริญของจริง

พรุ่งนี้น่าจะอัพเกรดระบบเสริมแกร่งได้อีกขั้น ถึงตอนนั้นพรสวรรค์ [ม้าตีนปลาย] ของร่างเดิมคงไม่ใช่อุปสรรคอีกต่อไป เผลอๆ จะกลายเป็นตัวช่วยชั้นดี เพราะถ้าเงื่อนไขครบ สเตตัสพื้นฐานที่ได้เพิ่มมาแต่ละเลเวลมันมหาศาลจริงๆ

ขอแค่เลเวลสูงหน่อย สักเลเวล 40 เลือดเขาก็จะเยอะพอๆ กับนักรบ พลังป้องกันทั้งกายภาพและเวทมนตร์จะแข็งโป๊กจนคนอื่นร้องขอชีวิต บวกกับพลังเวท มานา ความแม่นยำ และความว่องไวที่สูงปรี๊ด เขาจะเป็นสุดยอดมนุษย์หกเหลี่ยมที่ไร้จุดอ่อน

เรียนสกิลให้ครบๆ นอกจากพวกที่มีพรสวรรค์โกงๆ เหมือนกัน คงไม่มีใครสู้เขาได้

อนาคตสดใสรออยู่

ด้วยความคาดหวัง โจวโปเปิดดูร้านค้าหยวนเป่า

สินค้าดูดีมีระดับขึ้นมาทันตา

หินโลหิตเทวะ (เล็ก) [10 หยวนเป่า], หินโลหิตเทวะ (กลาง) [30 หยวนเป่า], หินโลหิตเทวะ (ใหญ่) [100 หยวนเป่า], น้ำทิพย์ซ่อมแซม [10 หยวนเป่า], ป้ายระดมพลกิลด์ [20 หยวนเป่า], ป้ายเรียกเพื่อน [20 หยวนเป่า], 1 ยันต์วิญญาณ [100 หยวนเป่า], 《การแปรธาตุต้นกำเนิดพื้นฐาน》 [500 หยวนเป่า], บัตรเปลี่ยนอาชีพ [1,000 หยวนเป่า]...

《การแปรธาตุต้นกำเนิดพื้นฐาน》: เมื่อเรียนรู้แล้ว จะสามารถดึงพลังจากผลึกพลังเวท (เล็ก) มาเพิ่มเลเวลให้ตนเองได้ จำกัดวันละ 10 ก้อน (โลกสีน้ำเงิน) ปริมาณการดูดซับจะเพิ่มขึ้นตามเลเวลสกิล

โจวโปพบความจริงที่น่าเศร้า มีเงินสองล้านกว่าก็ยังเป็นยาจกในร้านนี้ แต่เขาก็ปิ๊งไอเดียหาเงินได้ทันที นั่นคือการเก็งกำไรค่าเงิน

เพราะเงินโกลด์ซื้อหยวนเป่าได้ และหยวนเป่าก็แลกกลับเป็นเงินโกลด์ได้ แต่เหมือนร้านค้าหน้าเลือดทั่วไป ร้านนี้รับซื้อคืนครึ่งราคา หมายความว่า 1 หยวนเป่าแลกคืนได้แค่ 50,000 โกลด์

ถ้าเป็นคนปกติ คงไม่มีใครเอาหยวนเป่าไปแลกโกลด์ ขาดทุนยับเยิน

แต่โจวโปไม่ปกติ เขาแลก 1 หยวนเป่า กำไรเหนาะๆ 40,000 โกลด์

วลีเด็ดผุดขึ้นมาในหัว:

ถึงคุณจะกำไร แต่ผมไม่มีวันขาดทุน!

มหกรรมการปั่นเงินจึงเริ่มขึ้น

อาศัยความเร็วมือระดับโสดสามสิบปี ทุกวินาทีเขาเสริมแกร่งและแลกเปลี่ยนไปมาหนึ่งรอบ ทำวนไปประมาณ 8 นาที

สุดท้าย เขามีเงินสดในมือกว่าแปดล้านเหรียญ และหยวนเป่าอีก 500 ก้อน เทียบกับสมัยเล่นเกมถือว่าเริ่มตั้งตัวได้แล้ว

เวลาใกล้หมด โจวโตรีบใช้ 500 หยวนเป่าที่กันไว้ซื้อ 《การแปรธาตุต้นกำเนิดพื้นฐาน》 ตอนนี้จะมานั่งกดเสริมแกร่งหยวนเป่าทีละอันคงไม่ทันกิน เงินหาง่ายจะตาย ไม่ต้องงกหรอก

แล้วก็เจียดเงินแสนกว่าเหรียญซื้อผลึกพลังเวทมา 99 ก้อน

ไม่ใช่ไม่อยากซื้อเยอะ แต่โดนจำกัดสิทธิ์ เข้ามาทีซื้อได้แค่ร้อยอัน

ซื้อของเสร็จ เวลาก็หมดพอดี โจวโปตบมือเรียนสกิล แสงสว่างวาบ สกิลใหม่ไปอยู่ในหน้าต่างสกิลเรียบร้อย

ทำทุกอย่างเสร็จปุ๊บ แสงขาววาบขึ้น ร่างของเขาก็หายไปจากมิติลี้ลับ

ยังไม่ทันได้เช็คสกิลใหม่ด้วยซ้ำ

[จบแล้ว]