บทที่ 19 สุนัขตำรวจเฒ่าผู้น้อยเนื้อต่ำใจ

บทที่ 19 สุนัขตำรวจเฒ่าผู้น้อยเนื้อต่ำใจ

"พี่เล่ามาให้ผมฟังก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมจะประเมินสถานการณ์ให้" จางหยวนเอ่ยบอกเขา เนื่องจากตอนนี้อีกฝ่ายไม่ได้เปิดกล้อง ผู้คนส่วนใหญ่จึงจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร ทำให้เขาสามารถอธิบายปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ได้ ตราบใดที่ปัญหาเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับสัตว์ตัวเล็กๆ หรือสัตว์เลี้ยง

จางหยวนรู้สึกคาดหวังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะสุนัขตำรวจของ 'ศุลกากร' ล้วนเป็นสายพันธุ์ชั้นเยี่ยม ไม่แน่ว่าเขาอาจจะได้เจอตัวที่มีคุณสมบัติระดับสีม่วง ซึ่งจะช่วยเติมเต็มเงื่อนไขในการอัปเกรด 'ทักษะการประเมิน' ของเขา ด้วยโชคอีกสักนิด ทักษะของเขาอาจจะเลื่อนขั้นเป็นระดับ 3 ได้เลยทันที!

"สถานการณ์ไม่ได้ซับซ้อนอะไรครับ เนื่องจากหน้าที่การงาน ผมเลยต้องทำงานคู่กับสุนัขตำรวจตลอดเวลา คู่หูของผมชื่อว่า 'เหล่าโถว' (ตาเฒ่า) เป็นพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดมาตรฐาน รับราชการมาห้าปีแล้ว ถือเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสเลยครับ"

"【รับราชการมาห้าปี ถือว่าเก๋าเกมจริงๆ นั่นแหละ】"

"【สุนัขที่ศุลกากรแบบนี้ เด็กใหม่บางคนยังต้องเรียกว่า 'รุ่นพี่' เลยนะ】"

"【สุนัขที่ทำงานมานานขนาดนี้ ปกติไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องงานไม่ใช่เหรอ?】"

จำนวนผู้ชมในไลฟ์เริ่มเพิ่มขึ้น ทำให้การสนทนาในช่องคอมเมนต์เริ่มคึกคัก ไม่เงียบเหงาเหมือนสองวันที่ผ่านมา

จางหยวนมองดูพลางยอมรับในใจว่าคอมเมนต์เหล่านี้พูดถูก

มีคำกล่าวโบราณว่า 'ม้าแก่ย่อมรู้ทาง'

ในวงการเฉพาะทางแบบนี้ สุนัขตำรวจรุ่นเก๋าบางตัวมีความดีความชอบที่แท้จริง ได้รับความเคารพและชื่นชมจากบรรดามือใหม่

ทว่า จากที่เจ้าหน้าที่ศุลกากรเกริ่นมา ดูเหมือนว่าเจ้าสุนัขตำรวจชื่อ 'เหล่าโถว' ตัวนี้จะมีปัญหาร้ายแรงในการทำงาน ปัญหาที่ใหญ่หลวงจนทำให้เขาต้องกลัดกลุ้มใจ?

"มันมีปัญหาตอนทำงานเหรอครับ?" จางหยวนลองหยั่งเชิงถาม

เขาตระหนักว่าถ้าเป็นปัญหาเรื่องงานส่วนตัวของเจ้าหน้าที่เอง คงไม่พาดพิงถึงคู่หูเก่าแก่แบบนี้

ในเมื่ออีกฝ่ายยอมส่งแว่นกันแดดมาเพื่อขอคำปรึกษา แสดงว่าคู่หูของเขาต้องมีปัญหาจริงๆ และคงได้ทำผิดพลาดร้ายแรงบางอย่างลงไป

"ประมาณนั้นครับ ปกติเหล่าโถวขยันและระมัดระวังในการทำงานมาก ดมกลิ่นตรวจพบวัตถุอันตรายสำคัญๆ จากกองพัสดุมานับไม่ถ้วน"

"แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอายุที่มากขึ้น หรือการควบคุมตัวเองแย่ลง ในการตรวจสอบของศุลกากรเมื่อเร็วๆ นี้ จู่ๆ มันก็ตื่นตัวอย่างรุนแรงกับสินค้าลอตหนึ่ง แทบจะควบคุมไม่อยู่เลยครับ แต่สุนัขตำรวจตัวอื่นๆ ในชุดเดียวกันกลับไม่มีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้น ซึ่งทำให้หัวหน้าของผมที่บังเอิญอยู่ในเหตุการณ์ขายหน้ามาก ท่านถึงกับกำลังพิจารณาให้มันเกษียณก่อนกำหนด โดยเชื่อว่ามันอาจจะไม่เหมาะกับงานนี้อีกต่อไปแล้ว"

"【แบบนี้ถือว่าเรื่องใหญ่จริงแฮะ】"

"【สินค้าอะไรกันน่ะ?】"

"【บังเอิญซวยจริงๆ ดันมาเกิดเรื่องตอนหัวหน้ามาตรวจงานพอดี หน้าที่การงานของสุนัขตำรวจตัวนี้คงจบเห่แล้วล่ะ】"

คอมเมนต์ต่างแสดงความเห็นใจ โดยเชื่อว่าเจ้าสุนัขตำรวจชื่อเหล่าโถวนั้นโชคร้ายจริงๆ ดันมาทำพลาดครั้งใหญ่ตอนที่หัวหน้าลงพื้นที่ตรวจงาน จนนำไปสู่การถูกปลดระวางก่อนกำหนด

"สินค้าอะไรครับ?" จางหยวนเกิดความสงสัย ใคร่รู้ว่าสินค้าชนิดไหนกันที่ทำให้สุนัขตำรวจประสบการณ์ห้าปีทำผิดพลาดมหันต์และเสียอาการอย่างหนักต่อหน้าธารกำนัลได้ขนาดนั้น

"ไส้กรอกครับ ไส้กรอกเนื้อวัวนำเข้าลอตหนึ่ง" เจ้าหน้าที่ศุลกากรยิ่งรู้สึกอับอายเข้าไปใหญ่

แม้เขาจะเข้าใจได้ว่าสุนัขตำรวจก็ยังเป็นสุนัข และย่อมมีปฏิกิริยารุนแรงต่อไส้กรอกแสนอร่อย แต่เหล่าโถวเป็นสุนัขตำรวจชั้นครูที่ผ่านงานมาอย่างโชกโชน มันไม่ควรทำผิดพลาดร้ายแรงแบบนี้

"ไส้กรอกพวกนั้นมีปัญหาหรือเปล่าครับ?" จางหยวนสงสัย เพราะรู้ดีว่าสินค้าที่มาปรากฏที่ศุลกากรย่อมต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวด

"เราสุ่มตรวจแล้วครับ ไม่พบปัญหาอะไร นั่นแหละคือปัญหาใหญ่ที่สุด มันแทบจะยืนยันได้เลยว่าการควบคุมตัวเองของเหล่าโถวเริ่มเสื่อมถอยตามวัย ทำให้เกิดพฤติกรรมที่ควบคุมไม่ได้ แต่ผมทำใจไม่ได้จริงๆ ที่จะปล่อยมันไป ผมไม่อยากให้มันถูกปลดระวางเร็วขนาดนี้"

เจ้าหน้าที่ศุลกากรอธิบายเหตุผลที่แท้จริงที่เขาติดต่อเข้ามาขอคำปรึกษา เขาเพียงแค่ต้องการความสบายใจทางจิตใจ อยากรู้ว่าอะไรกันแน่ที่เป็นสาเหตุของพฤติกรรมผิดปกติอย่างรุนแรงนี้ หากเป็นเพราะอายุจริงๆ เขาก็คงจะทำใจยอมรับและจัดการเรื่องเกษียณให้มัน เพื่อให้มันได้ไปอยู่บ้านอุปการะในฐานะสุนัขเฝ้าบ้านและใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุข

"ผมพอเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ แล้วครับ ลองมาดูกันก่อนดีกว่า ดูว่าพอจะมีจุดพลิกผันบ้างไหม"

จางหยวนบอกว่าเขาเข้าใจภาพรวมแล้ว แต่รู้ว่ายังเร็วเกินไปที่จะด่วนสรุป เขาต้องตรวจสอบสถานการณ์อย่างละเอียดเสียก่อน เพื่อดูว่ามีโรคภัยไข้เจ็บหรือเหตุผลทางอายุขัยที่ทำให้เหล่าโถวแสดงพฤติกรรมผิดปกติอย่างรุนแรงหรือไม่

"ผมควรให้ดูมันยังไงดีครับ?"

"แค่แพนกล้องไปที่ตัวมันสักครู่ครับ ไม่ต้องเห็นหัวก็ได้ ถ่ายแค่บั้นท้ายก็พอ"

จางหยวนรู้ดีว่าสถานที่ทำงานของศุลกากรนั้นมีความละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ เขาจึงไม่เรียกร้องให้แสดงภาพอะไรมากนัก ขอแค่เพียงพอให้เขาใช้ 'ทักษะการประเมิน' ได้ก็พอ

"แบบนี้เหรอครับ?" เจ้าหน้าที่ศุลกากรปรับมุมกล้องโทรศัพท์ เผยให้เห็นแผ่นหลังและหางบางส่วนของสุนัขเยอรมันเชพเพิร์ด โดยแทบไม่เห็นสิ่งอื่นใดนอกจากนั้น

จางหยวนเห็นว่าแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว จึงกดใช้ 'ทักษะการประเมิน' ทันที

"【ประเมินสำเร็จ!】"

ประเมินสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรก ดูเหมือนโชคจะเข้าข้างเขา ข้อมูลคุณสมบัติของสุนัขตำรวจศุลกากรตัวนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้า แสดงสถานะคุณสมบัติโดยรวม

"【เยอรมันเชพเพิร์ด】"

"【เพศ: ผู้】"

"【ช่วงวัย: โตเต็มวัย】"

"【สถานะ: น้อยเนื้อต่ำใจ, ซึมเศร้า】"

"【ประสาทรับกลิ่นเฉียบคม (สีฟ้า), พละกำลังเหลือล้น (สีม่วง), นักล่าสมบัติ (สีทอง)】"

หนึ่งม่วง หนึ่งทอง!

นี่ช่วยเติมเต็มหนึ่งในเงื่อนไขการอัปเกรดทักษะการประเมินของเขาได้ในทันที ยิ่งไปกว่านั้น เขายังประเมินเจอคุณสมบัติติดตัวที่ซ่อนอยู่ และได้พบกับสัตว์เลี้ยงตัวที่สองที่มีคุณสมบัติระดับสีทอง!

"นักล่าสมบัติ คุณสมบัตินี้เกี่ยวข้องกับการขุดหาสมบัติอย่างชัดเจน น่าเสียดาย... น่าเสียดายจริงๆ ที่มันเป็นสุนัขตำรวจศุลกากร ขอบเขตการทำงานของมันคงไปไหนได้ไม่ไกลนัก"

เขาค่อนข้างประหลาดใจที่การประเมินครั้งนี้เผยให้เห็นสมบัติล้ำค่าระดับท็อปตัวที่สองที่มีคุณสมบัติติดตัวที่ซ่อนอยู่ ทว่าสถานะของเจ้าสุนัขทำให้ยากเหลือเกินที่จะครอบครองมัน และมีความเป็นไปได้สูงที่เหล่าโถวอาจไม่มีวันได้ปลดปล่อยผลลัพธ์ของคุณสมบัติ 'นักล่าสมบัติ' ระดับสีทองออกมาอย่างแท้จริงตลอดชั่วชีวิตของมัน

"เจออะไรบ้างไหมครับ?" เจ้าหน้าที่ศุลกากรปิดวิดีโอ กลับสู่สถานะไม่มีภาพ

เขาอยากรู้อยากเห็นมากว่าจางหยวนจะดูอะไรออกได้จริงหรือเปล่าด้วยวิธีแค่นี้ จะบอกได้จริงๆ หรือว่าสุนัขตำรวจชื่อ "เหล่าโถว" ตัวนี้มีความผิดปกติอะไรไหม?

"มีปัญหาแน่นอนครับ" จางหยวนนวดขมับ ในหัวเต็มไปด้วยความอยากได้เจ้าสุนัขตำรวจศุลกากรตัวนี้จนน้ำลายสอ

แต่เขาเข้าใจดีว่าภารกิจการประเมินต้องดำเนินต่อไป และมันได้มอบความท้าทายใหม่อีกครั้ง โดยต้องหาคำตอบให้ได้ว่าทำไมสุนัขตำรวจตัวนี้ถึงแสดงพฤติกรรมผิดปกติเช่นนั้น

"น้อยเนื้อต่ำใจ? ซึมเศร้า? แสดงว่าเหล่าโถวรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมอย่างมาก ในความคิดของมัน การทำงานของมันไม่มีปัญหาอะไร ซึ่งนั่นหมายความว่าไส้กรอกเนื้อวัวพวกนั้น มี ปัญหาจริงๆ งั้นเหรอ?"

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขาตัดสินใจบอกข้อสงสัยของเขาให้เจ้าหน้าที่ศุลกากรทราบ เขาถามว่า "พี่ครับ ผมคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง แต่เนื่องจากสถานการณ์ของพี่ค่อนข้างพิเศษ ผมเลยอยากยืนยันว่าพี่ต้องการให้ผมพูดคุยเรื่องนี้ในไลฟ์สด หรือจะคุยกันหลังไมค์เป็นการส่วนตัว"

เขามอบทางเลือกให้อีกฝ่าย เพราะท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา และศุลกากรก็เป็นหน่วยงานที่มีความลับสูงและมีความพิเศษ การเชื่อมต่อเข้ามาครั้งนี้เป็นคำขอคำแนะนำส่วนตัว แต่ทว่าปัญหาที่เขากำลังจะพูดถึงนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องภายในของศุลกากร ดังนั้น แม้เขาจะรู้ว่าการพูดออกไปจะสร้างคอนเทนต์ที่ยอดเยี่ยมให้ไลฟ์ได้ แต่เขาเลือกที่จะเคารพกฎระเบียบและให้อีกฝ่ายตัดสินใจว่าจะใช้วิธีไหนในการรับฟังคำตอบที่เขามี

"แบบนี้เหรอครับ?" เจ้าหน้าที่ศุลกากรปรับมุมกล้องโทรศัพท์ เผยให้เห็นแผ่นหลังและหางบางส่วนของสุนัขเยอรมันเชพเพิร์ด โดยแทบไม่เห็นสิ่งอื่นใดนอกจากนั้น