บทที่ 18 การจัดอันดับเหยื่อ

บทที่ 18 การจัดอันดับเหยื่อ

จางหยวนเห็นความโกลาหลในห้องของปลายสายและคอมเมนต์ในไลฟ์ที่ขำจนท้องคัดท้องแข็ง เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ไม่คาดคิดเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้

แต่เขาเพิ่งสังเกตเห็นพื้นโรงจอดรถด้านนอกและเห็นว่ามันสะอาดเอี่ยมอ่องจนผิดสังเกต

ยิ่งพอได้ยินพี่สาวบอกว่าแมวจรจัดมักแอบเข้ามาขโมยอาหารสุนัข เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ

เพราะโดยปกติแล้ว แมวจรจัดมักจะมีนิสัยหาที่ประจำเพื่อ 'ขับถ่าย' แต่โรงจอดรถแห่งนี้กลับสะอาดเกินไป ไม่เห็นร่องรอยมูลแมวแม้แต่นิดเดียว

แถมพี่สาวยังบอกชัดเจนว่าบางทีเธอก็ลืมทำความสะอาดไปเป็นอาทิตย์ ซึ่งแสดงว่าต้องมี 'ตัวช่วย' อื่นที่คอยทำความสะอาดให้

คำตอบจึงชัดเจนในตัวเอง และเมื่อประกอบกับ [โรคกินสิ่งแปลกปลอม] และ [ภาวะบกพร่องทางสติปัญญาแต่กำเนิด] ของเจ้าสุนัข ทุกอย่างก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที

"เลี้ยงปลาก็ยังดีกว่านะ ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องพรรค์นี้"

เขาแอบมองปลาทองที่ว่ายไปมาอย่างสบายใจในตู้ปลาเงียบๆ พลางตระหนักว่าปลาทองต้องการแค่การเปลี่ยนน้ำ ออกซิเจน และอาจต้องเปลี่ยนตัวปลาบ่อยหน่อย แต่ไม่มีปัญหาชวนปวดหัวแบบนี้แน่นอน

"สตรีมเมอร์ ฉันควรทำยังไงดี?" พี่สาวดุเจ้าสุนัขไปชุดใหญ่ แถมยังขังมันไว้ในกรง ก่อนจะกลับมาหน้ากล้อง

ตอนนี้เธอน้อยใจจนต้องปาดน้ำตา

ใครจะไปนึกว่าสุนัขของเธอไม่ได้กินอาหารเม็ดและไม่ได้หิวเลย แต่กลับไปหา 'บุฟเฟต์' กินเองมาตลอด และเธอก็ไม่รู้เลยว่ามันกินไปมากแค่ไหนหรือนานเท่าไหร่แล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือ บางครั้งเวลาเธอมีความสุข เธอก็จะกอดและจูบมัน ซึ่งพอมานึกย้อนดูตอนนี้ มันทำให้เธอรู้สึกเหม็นคลุ้งไปทั้งตัว จนแทบมองหน้าสุนัขตัวเองไม่ติด

จางหยวนสัมผัสได้ถึงความคับแค้นใจของเธอผ่านหน้าจอ แต่จากผลการประเมิน เขารู้ว่าปัญหานี้ยากที่จะแก้ไขให้หายขาดด้วยการฝึกฝน

เพราะสุนัขตัวนี้บกพร่องทางสติปัญญาแต่กำเนิด แค่มันใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปจนแก่เฒ่าได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

ถ้ามองในมุมนี้ สถานการณ์ของพี่สาวคนนี้ก็น่าเห็นใจจริงๆ

"พี่สาวครับ อย่างแรกเลย อย่าปล่อยสุนัขไว้ในโรงจอดรถอีก ให้ขังไว้ในกรงในบ้านครับ ลองเปลี่ยนยี่ห้ออาหารเม็ดแล้วให้มันปรับตัวดูสักพัก นอกจากนี้ อย่าปล่อยให้มันอยู่ลำพัง ยกเว้นตอนพาไปเดินเล่นที่ต้องใส่สายจูง นอกนั้นให้มันอยู่ในบ้านหรือในกรงตลอด ตอนนี้ทำได้แค่นี้ครับ"

จางหยวนให้คำแนะนำ

เดิมทีเขาจะบอกแค่ว่าต้องให้มันปรับตัวสักพัก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าสุนัขตัวนี้บกพร่องทางสติปัญญาและคงเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต เขาเลยไม่พูดอะไรให้มากความ แค่แนะนำให้พี่สาวคอยจับตามองมันไว้อย่างใกล้ชิด เพราะถ้ามองอีกมุมหนึ่ง สุนัขที่บกพร่องทางสติปัญญาอาจจะเลี้ยงง่าย รู้จักกินเมื่อหิว และไม่ค่อยเลือกกินก็ได้

"ขอบคุณนะสตรีมเมอร์ ฉันจะจับตามองมันให้ดีเลย" พี่สาววางสายไปอย่างซาบซึ้งใจ เธออายจนแทบอยากจะมุดดินหนี ไม่คิดเลยว่าสุนัขของเธอเกือบจะได้ไปออกรายการ 'เรื่องลึกลับที่ยังไขปริศนาไม่ได้' แต่สาเหตุที่แท้จริงดันเป็นเพราะมันขยันทำหน้าที่เป็น 'พนักงานทำความสะอาด' ในโรงจอดรถทุกวันนี่เอง

"ดีแล้วครับที่ช่วยได้ ขอให้โชคดีนะครับ" จางหยวนประสานมือคารวะบอกลาตามมารยาท เขารู้ว่าอีกฝ่ายแค่วางสายไป แต่ยังไม่ได้ออกจากไลฟ์สตรีม

โต้วโต้วมา ส่งของขวัญ: อมยิ้ม x5

พี่สาวส่งอมยิ้มให้ 5 อัน เป็นเงิน 5 หยวน เพื่อแสดงความขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ

จางหยวนไม่คาดคิดว่าจะได้ลาภลอยแบบนี้ เขาคำนวณแล้วได้รับเงินจากพี่สาวคนนี้รวม 15 หยวน ซึ่งเขาจะได้ส่วนแบ่ง 7.5 หยวน พอซื้อไอศกรีมร้าน Mixue ได้ถ้วยหนึ่ง

"โชคดีที่เรื่องจบลงด้วยดี ไม่มีเหตุการณ์วุ่นวายอะไร" เขาแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขารู้ดีว่าเคสของพี่สาวคนนี้เป็นโจทย์ที่ท้าทายที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา

โชคดีที่พี่สาวให้ความร่วมมือดีมาก ยอมให้เขาค้นหาเบาะแสจากโรงจอดรถ ไม่อย่างนั้นเรื่องที่สุนัขไม่กินอาหารเม็ดแต่ไม่ผอมโซคงกลายเป็นปริศนาโลกแตกไปตลอดกาล

"คนต่อไปคือ..." เมื่อเห็นว่าพี่สาววางสายไปแล้ว เขาจึงเช็กรายชื่อเพื่อดูว่าลูกค้าคนต่อไปที่จะต่อสายเข้ามาเป็นใคร

เขาแอบหวังว่าจะได้ประเมินสัตว์ที่มีค่าสถานะระดับสีม่วง เพื่อจะได้ทำภารกิจอัปเกรด 'ทักษะการประเมิน' ให้สำเร็จสักที

ขณะที่เขากำลังดูรายชื่อ อีกฝ่ายก็กดโทรเข้ามาพอดี

ไห่คั่วเทียนคง เริ่มการโทร

ดูจากชื่อยูสเซอร์เนมน่าจะเป็นพี่ชายคนหนึ่ง พี่ชายที่มีความฝันอันยิ่งใหญ่

"สวัสดีครับสตรีมเมอร์ เหยื่อรายใหม่มารายงานตัวแล้วครับ" ยังไม่ทันที่ภาพจะขึ้นจอ เสียงร่าเริงของพี่ชายก็ดังลอดออกมาจากลำโพง ฟังดูก็รู้ว่าเป็นคนกระตือรือร้นและใจกว้าง

"สวัสดีครับพี่ชาย อุปกรณ์มีปัญหาหรือเปล่าครับ หรือว่าไม่มีกล้อง?"

จางหยวนทักทายพี่ชาย เมื่อเห็นว่าการเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว แต่มีแค่เสียง ไม่มีภาพ ซึ่งยืนยันได้ว่าเป็นปัญหาที่อุปกรณ์ของอีกฝ่าย

"ไม่เป็นไรครับ สถานการณ์ทางผมมันพิเศษนิดหน่อย จริงๆ แล้วผมเป็นเจ้าหน้าที่ศุลกากรครับ ตอนนี้เป็นเวลาพักเบรก แล้วผมเพิ่งเจอเรื่องน่าหงุดหงิดมา เลยมานั่งเล่นเน็ตแก้เซ็ง บังเอิญระบบแนะนำไลฟ์ของคุณมา เห็นว่าน่าสนุกดี แถมผมเปย์ไปแล้วด้วย เลยคิดว่าจะลองปรึกษาคุณดูครับ"

เจ้าหน้าที่ศุลกากร! สุดยอด!

ใช่คนที่ตรวจกระเป๋าเวลาเราไปต่างประเทศหรือกลับเข้าประเทศหรือเปล่า?

ประมาณนั้นแหละ ช่วงนี้มีข่าวว่ามีความพยายามลักลอบนำสารพิษเข้าประเทศ แล้วศุลกากรสกัดจับได้ เรียกได้ว่าเป็นด่านหน้าในการรักษาความปลอดภัยของประเทศเลยนะ

คอมเมนต์ในไลฟ์แสดงความประหลาดใจ ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าไลฟ์นี้ดึงดูดคนจากหลากหลายวงการจริงๆ ขาดก็แต่มนุษย์ต่างดาวเท่านั้น

ก่อนหน้านี้ก็มีสวนสัตว์ทางการ แล้วตอนนี้ยังมีเจ้าหน้าที่ศุลกากรต่อสายเข้ามาอีก แถมยังมาปรึกษาสตรีมเมอร์เรื่องปัญหายากๆ ซับซ้อนอีกด้วย

"สุดยอดเลยครับพี่ชาย ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่สะดวกเปิดกล้องจริงๆ นั่นแหละครับ"

จางหยวนแสดงความเข้าใจ

เขาเข้าใจดีว่าหน่วยงานศุลกากรเป็นหน่วยงานที่มีความลับทางราชการ และไม่เหมาะสมที่จะเปิดเผยภาพออกสู่สาธารณะผ่านไลฟ์สตรีม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าหน้าที่ศุลกากรท่านนี้เพียงแค่ใช้เวลาพักผ่อนส่วนตัว และการโทรครั้งนี้เป็นการกระทำส่วนบุคคล

"ดีใจที่คุณเข้าใจครับ" พี่ชาย 'ไห่คั่วเทียนคง' หัวเราะแก้เก้อเล็กน้อย ยอมรับว่าการติดต่อครั้งนี้ของเขาค่อนข้างพิเศษจริงๆ

"แล้วพี่ชายมีปัญหาอะไรเหรอครับ? นี่เป็นไลฟ์ปรึกษาเรื่องสัตว์เลี้ยง เรื่องน่าหงุดหงิดที่ว่าเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงหรือเปล่าครับ?"

จางหยวนลองหยั่งเชิงถาม

เพราะเขาจับน้ำเสียงได้ว่าเจ้าหน้าที่ศุลกากรท่านนี้ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่ แต่คงเจอเรื่องพิเศษบางอย่างที่กวนใจ เลยโทรมาหาที่ระบาย แต่ทว่า... นี่มันไลฟ์ปรึกษาปัญหาเรื่องสัตว์เลี้ยงนะ ไม่ใช่คลินิกจิตวิทยา

ถ้าเป็นปัญหาเรื่องสัตว์เลี้ยงเขาพอดูให้ได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องความหงุดหงิดส่วนตัวหรือเรื่องงาน เขาคงช่วยแก้ปัญหาให้ไม่ได้จริงๆ มันเกินขอบเขตความสามารถของเขาไปไกลโข

"จริงๆ แล้วผมก็อยากให้คุณช่วยดูสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งให้หน่อย จะเรียกว่า 'สัตว์เลี้ยง' ก็ไม่ถูกซะทีเดียว จริงๆ แล้วมันเป็นคู่หูในการทำงานของผมครับ สุนัขตำรวจศุลกากร เรื่องน่าหงุดหงิดที่ผมเจอตอนนี้ก็เพราะมันนี่แหละ ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมวันนี้มันถึงทำพลาดครั้งใหญ่ขนาดนั้น"

เจ้าหน้าที่ศุลกากรระบายความอัดอั้นตันใจ บอกว่างานวันนี้ทำเขาปวดหัว และจากน้ำเสียง ดูเหมือนความผิดพลาดในงานจะทำให้เขาโดนตำหนิพ่วงไปกับเจ้าสุนัขด้วย

ปกติเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดาในการทำงาน ใครบ้างไม่เคยทำพลาดแล้วโดนดุ?

แต่เขาดันไปได้ยินข่าวร้ายบางอย่างมา ซึ่งมันกลายเป็นหนามยอกอกทำให้เขารู้สึกแย่มากๆ เขาอยากหาคนคุยด้วยแต่ก็หาคนที่เหมาะสมไม่ได้

เขาเลยเข้าเน็ตเพื่อหาอะไรทำฆ่าเวลา แล้วบังเอิญระบบก็แนะนำไลฟ์นี้มา ซึ่งเมื่อวานเขาดูแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี

หลังจากคิดทบทวนมาทั้งคืน เขาตัดสินใจเปย์แว่นกันแดดเพื่อลองดูสักตั้ง เผื่อว่าจะช่วยแก้ปัญหาคาใจและคลายปมในใจเขาได้บ้าง