บทที่ 28: เลียนแบบโจวปาผีแต่เช้าตรู่!

"ลูกชายคุณนั่นแหละ กำลังแข่งกันขันกับพวกพี่ชายอยู่ในลานบ้าน"

โจวอวี้ฉินมัดผมเปียให้ลูกสาวเสร็จ ก็กอดเจ้าตัวเล็กจ้ำม่ำไม่ให้คลานไปทั่วเตียง แล้วเริ่มสวมรองเท้าให้

หลี่เซี่ยงตงพูดอย่างเอือมระอา "ไอ้ลิงทะโมนพวกนี้ ซนจริงๆ!"

ถึงว่าสิ เสียงไก่ขันข้างนอกทำไมมีเสียงหนึ่งที่คุ้นหูชอบกล!

หลี่เซี่ยงตงสวมเสื้อผ้าเสร็จก็ลงจากเตียง หยิบกระดาษฟางสองสามแผ่นยัดใส่กระเป๋า ก้มลงหิ้วกระโถนที่พื้นแล้วเดินออกไป

โจวอวี้ฉินมองตามด้วยความแปลกใจ ก่อนจะยิ้มออกมา สามีของเธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ เมื่อก่อนรังเกียจกระโถนว่าสกปรก ไม่เคยคิดจะแตะต้อง แต่เดี๋ยวนี้ถึงกับเป็นฝ่ายเอาไปเทเองแล้ว

หลี่เซี่ยงตงหิ้วกระโถนออกมาจากห้อง เห็นหลานชายและลูกชายตัวเองกำลังวิ่งเล่นส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่ในลานบ้าน

"พวกแกนึกว่าตัวเองเป็น 'โจวปาผี' (นายทุนหน้าเลือดในนิทานที่ปลุกคนงานด้วยเสียงไก่ขัน) หรือไง? มาเลียนเสียงไก่ขันแต่เช้า พลังเหลือเฟือกันนักใช่ไหม ทำไมไม่ไปช่วยงานบ้านเหมือนเสี่ยวเหมยกับเสี่ยวหลานบ้าง?"

หลานชายทั้งสามและหลี่เสี่ยวไห่มองหน้าหลี่เซี่ยงตงนิ่ง ๆ ไม่พูดอะไร รอจนเขาเดินพ้นลานบ้านไป ทั้งสี่คนก็กลับไปรวมหัวเล่นกันต่อ เพียงแต่ลดเสียงลงไม่ตะโกนโวยวายอีก

หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ หลี่เซี่ยงตงกลับเข้ามาในลานบ้าน ล้างกระโถนจนสะอาด แล้วนำกลับไปวางไว้ที่มุมห้อง

เขาเดินไปที่อ่างล้างหน้า กะละมังเคลือบสีขาวขอบแดง ที่ก้นกะละมังมีอักษร 'ซังฮี้' (มงคลคู่) สีแดงตัวใหญ่ ขนาบข้างด้วยปลาคาร์ฟสีแดงสองตัว

เขาวักน้ำล้างหน้าลวก ๆ สองสามที หยิบผ้าขนหนูที่แขวนอยู่บนราวมาชุบน้ำ เช็ดหน้าเช็ดคอจนสะอาดสะอ้าน

หลี่เซี่ยงตงที่รู้สึกสดชื่นขึ้นมาเห็นลูกสาวนอนคว่ำอยู่บนเตียง จ้องมองเขาตาแป๋ว เขาจึงยื่นหน้าเข้าไปดึงเปียเล็ก ๆ บนหัวลูกเล่น

หลี่เสี่ยวจูหน้ายู่ ไม่ชอบให้ใครมาจับผมเปีย เธอปัดป่ายมือไปมา พอปัดไม่โดนสักทีก็ตะโกนอย่างร้อนรน "ตี... ตีพ่อ!"

หลี่เซี่ยงตงมองหน้าลูก "ถ้าหนูตีพ่อ พ่อจะไม่เล่นกับหนูแล้วนะ"

หลี่เสี่ยวจูได้ยินพ่อพูดแบบนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนคำพูด "ตี... ตี... พี่ชาย..."

โจวอวี้ฉินขำก๊าก เดินมานั่งที่หัวเตียง ตบก้นลูกสาวเบา ๆ สองที "เอะอะก็จะตีคนโน้นคนนี้ หนูพูดคำอื่นเป็นบ้างไหมเนี่ย? ยัยตัวแสบ ตัวแค่นี้รู้จักยุแยงตะแคงรั่วซะแล้ว"

หลี่เสี่ยวจูคลานเข้าไปหากำเสื้อแม่ไว้แน่น ส่งยิ้มหวานพลางปีนป่ายขึ้นตัวแม่

โจวอวี้ฉินกลัวลูกตก จึงรีบอุ้มขึ้นมาจากเตียง

หลี่เสี่ยวจูนั่งบนตักแม่ เอาหัวมุดเข้าไปในอก มือเล็ก ๆ ล้วงเข้าไปในเสื้อ "นมนม..."

"เมื่อกี้ก็กินไปแล้ว จะกินอีกทำไม?"

โจวอวี้ฉินดึงมือลูกออกมา ตอนนี้เธอก็ไม่ค่อยมีน้ำนมแล้ว

อีกอย่างลูกสาวเธอก็ไม่รู้จักออมแรง ฟันน้ำนมซี่เล็ก ๆ นั่นกัดทีเจ็บจี๊ดไปถึงทรวง

"คุณไปล้างหน้าแปรงฟันเถอะ เดี๋ยวผมอุ้มลูกเอง"

หลี่เซี่ยงตงเดินมารับลูกสาวไปอุ้ม

หลี่เสี่ยวจูบิดตัวไปมา ไม่อยากให้พ่ออุ้ม กางแขนหาแม่ "กิน... กิน... นมนม..."

"ให้แม่พักหน่อยเถอะ พ่อเล่นกับหนูดีกว่า ดีไหม?"

หลี่เซี่ยงตงอุ้มลูกเดินออกไปนอกห้อง "เดี๋ยวพ่อพาหนูไปตีพี่ชายกัน"

"ตี... ตี... พี่ชาย..."

พอได้ยินว่าจะไปตีพี่ชาย หลี่เสี่ยวจูก็เลิกร้องกินนม ตบมือชอบใจหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

เด็ก ๆ ที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในลานบ้าน เห็นหลี่เซี่ยงตงอุ้มน้องออกมา ก็กรูกันเข้ามาหา

"อาสาม ไม่นอนต่อแล้วเหรอครับ?"

"อาสาม วันนี้ทำไมอาถึงไปเทกระโถนเองล่ะครับ?"

"พ่อ ผมจะอุ้มน้อง"

หลี่เสี่ยวจูเห็นพี่ชายล้อมหน้าล้อมหลัง ก็โน้มตัวจะลงไปหา "เล่น... เล่น... พี่ชาย"

"ทำไมเดี๋ยวนี้แรงเยอะจัง?"

หลี่เซี่ยงตงเดาะลูกสาวขึ้นสองสามที แล้วกระชับอ้อมกอด "เราไม่เล่นกับพวกพี่เขาหรอก ดูสิพี่ ๆ ตัวสกปรกจะตาย เหม็นด้วย เราไม่สนใจพวกเขาเนอะ"

"พี่ชาย... เหม็น..."

หลี่เซี่ยงตงเห็นแม่ถือชามเดินออกมาจากเรือนหลัก ตรงไปที่เล้าไก่ระหว่างเรือนหลักกับห้องปีกตะวันตก เปิดประตูไม้เข้าไปข้างใน

เขาบอกลูกสาวในอ้อมแขน "ย่าไปเก็บไข่แล้ว พ่อพาหนูไปดูแม่ไก่ดีไหม?"

หลี่เสี่ยวจูได้ยินว่าจะไปดูแม่ไก่ ตาก็ลุกวาว "ดู... จิ๊บจิ๊บ..."

แม่หลี่ไล่แม่ไก่ในเล้าออกมา นั่งยอง ๆ ก้มมองในรังไก่ทั้งสองรัง วันนี้เก็บได้ทั้งหมดห้าฟอง

เท่ากับว่าวันนี้แม่ไก่ออกไข่ครบทุกตัว ตั้งแต่ลูกชายคนเล็กกลับมาจากชนบท แกไม่ได้เห็นไข่เยอะขนาดนี้มานานแล้ว!

แกค่อย ๆ หยิบไข่ไก่ออกมาจากรังอย่างระมัดระวัง แล้ววางลงในชามเบา ๆ

หลี่เซี่ยงตงเดินเข้ามาเห็นแม่นั่งยอง ๆ มองไข่ในชามอย่างมีความสุข จึงทักขึ้นว่า "โห! วันนี้ไข่เยอะจัง"

"ไอ้ลูกคนนี้ เดินไม่ให้สุ้มให้เสียง ตกใจหมด!"

แม่หลี่เงยหน้าขึ้นมองค้อนลูกชาย แวบเดียวหลานชายตัวแสบที่เดินตามก้นพ่อมาก็ยื่นมือจะมาคว้าไข่ แกจึงรีบถือชามลุกขึ้นยืน

มองดูหลานชายจอมซนตรงหน้า แกดุเสียงเขียว "พวกแกจะทำอะไร? ขืนทำไข่แตก เดี๋ยวเถอะจะไม่มีอะไรกินกัน รีบออกไปให้หมด ใครให้เข้ามาฮะ? เดี๋ยวแม่ไก่ฉันตกใจไข่หดหมด!"