บทที่ 28 เซิร์กระดับจักรพรรดิ

บทที่ 28 เซิร์กระดับจักรพรรดิ

พวกแมลงที่ไร้สติปัญญามักมีลักษณะบางอย่างที่มนุษย์ถือว่าเป็นสัญญาณอันตราย

หลังจากกำจัดแมลงปูก้ามแดงระดับราชาไปห้าตัว 'ประกายเทพ' ก็พุ่งเข้าใส่พวกเชื้อพระวงศ์ที่เหลือต่อทันที

ในระหว่างที่เขาต่อสู้อยู่นั้น นักรบระดับ 2S สองคนร่วมมือกันสังหารระดับราชาได้อีกหนึ่งตัว ทำให้ตอนนี้เหลือระดับราชาในสนามรบอีก 4 ตัว

"นักรบทุกคนฟังคำสั่ง เร่งมือปิดเกมเดี๋ยวนี้!"

เสียงของฟู่ซิวที่ขยายผ่าน 'ประกายเทพ' ดังกึกก้องไปทั่วสนามรบ ลำแสงจากปืนอนุภาคหนาแน่นขึ้นในพริบตา

'ประกายเทพ' กระโจนสูงขึ้นไปร้อยเมตร ก่อนจะทิ้งตัวลงกระแทกใส่อสูรปูก้ามแดงระดับราชาอย่างรุนแรง

หนวดทั้งแปดของอสูรปูก้ามแดงตัวนี้ต่างรัดพันหุ่นรบเอาไว้ โดยหุ่นที่ระดับสูงที่สุดในนั้นเป็นถึงระดับ S

ยอดฝีมือระดับ S ในสายตาคนทั่วไปถือว่าแข็งแกร่งมาก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าแมลงระดับราชา กลับไม่อาจเทียบติด

ดาบแสงพุ่งออกไปวาดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ ตัดหนวดยักษ์ทั้งแปดของอสูรปูก้ามแดงจนขาดสะบั้น ช่วยปลดปล่อยนักรบที่ถูกพันธนาการไว้

เพื่อเร่งจบการต่อสู้ ฟู่ซิวเร่งพลังจิตจนถึงขีดสุด

อาการบาดเจ็บเก่าของเขายังไม่หายดี การกระทำนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อย แต่ในนาทีวิกฤต ความเป็นความตายย่อมสำคัญกว่า

ฟู่ซิวร่วมมือกับนักรบระดับ 2S หลายคน ปลดปล่อยพลังสองธาตุ สายฟ้าและไฟ ไม่นานระดับราชาที่เหลืออีก 4 ตัวก็ถูกสังหารจนหมด

หลังจากแมลงระดับราชาถูกกำจัด หุ่นยนต์เก็บกวาดหลายร้อยตัวก็บินออกมาจากเรือรบ พวกมันมีหน้าที่เจาะเอาผลึกแกนกลางออกมาจากสมองของอสูรปูก้ามแดง

เฉพาะแมลงระดับ 7 ขึ้นไปเท่านั้นที่จะก่อตัวเป็นผลึกแกนกลางในสมองได้

ผลึกแกนกลางเป็นทรัพยากรล้ำค่า ยกตัวอย่างเช่น 'ประกายเทพ' ของฟู่ซิวต้องใช้พลังงานจากผลึกเหล่านี้เท่านั้น และการเปิดใช้งานแต่ละครั้งต้องใช้ผลึกถึง 8 ก้อน

นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาไม่ค่อยใช้ 'ประกายเทพ'

ผลึกแกนกลางระดับสูงไม่ได้หามาง่ายๆ

นอกจากจะเป็นแหล่งพลังงานแล้ว ผลึกแกนกลางยังสามารถฟื้นฟูพลังจิตที่แห้งเหือดได้อย่างรวดเร็ว ช่วยให้นักรบที่เหนื่อยล้ากลับมาเต็มร้อยได้ในทันที

ผลึกแกนกลางจากแมลงระดับราชาเพียงก้อนเดียวสามารถขายในตลาดมืดได้หลายสิบล้านเหรียญดวงดาว

หลังจากจัดการระดับราชาทั้งสิบตัวได้ กระแสแห่งชัยชนะก็เอนเอียงมาทางกองทัพที่ 1

อสูรปูก้ามแดงตัวเต็มวัยที่เหลือสามารถจัดการได้โดยไม่ต้องขอกำลังเสริม

ฟู่ซิวเปิดไลท์เบรน เตรียมไปสมทบกับเขตสงครามอื่นที่กำลังย่ำแย่

"โฮก! โฮก!"

"นั่นตัวอะไร?"

"รีบบินไปทางตะวันออกเร็ว!"

ท้องฟ้าทางทิศตะวันตกส่งเสียงคำรามรุนแรง หนวดขนาดยักษ์แทงทะลุมิติแห่งความว่างเปล่า เสียงคำรามต่ำๆ ของแมลงนับไม่ถ้วนผสมปนเปกันจนหูแทบดับ

หุ่นรบและหุ่นยนต์ทั้งหมดบินขึ้นสู่ท้องฟ้า แมลงที่เดิมทีกำลังหนีตายไปคนละทิศคนละทาง พลันสัมผัสได้ถึงการเรียกหา ต่างหมอบกราบไปทางมิติแห่งความว่างเปล่าอย่างพร้อมเพรียง

สีหน้าของฟู่ซิวเคร่งเครียดขึ้น

ยิ่งสิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งยึดติดกับการกดข่มทางสายเลือดมากเท่านั้น

นี่ต้องเป็นแมลงระดับที่สูงกว่าแน่

"โฮก! โฮก!"

รอยแยกมิติขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ แมลงนับไม่ถ้วนที่มีขนาดใหญ่กว่าหุ่นรบพรั่งพรูออกมา

ในจำนวนนั้นมีทั้งแมลงปูก้ามแดง แมลงเหม็น แมลงหางแมงป่อง อสูรเกราะ แมลงงูไฟ มดทลายทัพ ปลิงเข็มทอง... ฝูงแมลงหนาทึบทำเอาคนเห็นเหงื่อแตกพลั่ก แม้แต่ฟู่ซิวที่กรำศึกมากว่าสิบปียังไม่เคยเห็นแมลงเยอะขนาดนี้มาก่อน

ประเมินด้วยสายตา น่าจะมีแมลงราวสองพันล้านตัว

"ยานรบทุกลำยิงอาวุธสสารมืดและปืนใหญ่พลังดาราใส่รอยแยกมิติทันที ลำที่ไม่มีอาวุธสสารมืดและปืนใหญ่พลังดารา ให้ใช้อาวุธที่มีอยู่ทั้งหมด ห้ามปล่อยให้พวกมันข้ามเขตแดนมาเด็ดขาด"

สั่งการเสร็จ ฟู่ซิวก็ติดต่อกองยานที่ยังอยู่ห่างออกไป 20 ปีแสง

"ยานรบทุกลำ มุ่งหน้าไปสนับสนุนกองเรือที่ 5 เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องสนค่าใช้จ่าย!"

สิ้นเสียงฟู่ซิว ลูกบอลสายฟ้าและลูกไฟนับไม่ถ้วนก็ถล่มใส่ฝูงแมลงบนพื้นดิน

ภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงที่สุดสำหรับแมลงมาจากพลังจิตและพลังพิเศษเท่านั้น และความเสียหายจากพลังพิเศษที่มีต่อแมลงนั้นรุนแรงกว่าพลังจิตเป็นร้อยเท่า

นักรบคนอื่นที่มีพลังพิเศษต่างก็ปลดปล่อยความสามารถของตนออกมาเช่นกัน

น้ำ ไฟ ดิน... โดยไม่ต้องมีใครสั่งการ พวกเขาแบ่งโซนต่อสู้กันเองโดยอัตโนมัติ เพื่อไม่ให้พลังขัดขวางกันเอง

"โฮก! โฮก!"

"ตูม! ตูม!"

ในตอนนี้ หากไม่มีเทคโนโลยีช่วยสำรวจ สนามรบก็แทบมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นแล้ว ชิ้นส่วนแมลงปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า เลือดสีเขียว สีฟ้า สีแดง สาดกระเซ็น

เวลาจัดการกับแมลงระดับต่ำ สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือจำนวนมหาศาลของพวกมัน

เมื่อพลังจิตของฟู่ซิวลดลงไปครึ่งหนึ่ง แอนเดรสก็นำกองเรือสนับสนุนมาถึง หุ่นรบนับไม่ถ้วนกระโจนออกจากยานรบ ปืนใหญ่พลังดาราจากยานรบระดมยิงใส่รอยแยกมิติที่แมลงกำลังทะลักออกมา ราวกับว่ากระสุนนั้นได้มาฟรีๆ

พลังดาราสกัดมาจากอาหารธรรมชาติ แล้วนำมาบีบอัดผลิตเป็นกระสุนปืนใหญ่พลังดารา

มันสามารถเปลี่ยนแมลงให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้ในพริบตา แต่เมื่อยิงใส่หนวดยักษ์นั่น กลับทิ้งรอยไว้เพียงตื้นๆ

"มันคือระดับจักรพรรดิ!" เทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับ 3S ของมนุษย์ หากวิวัฒนาการถึงขั้นปลาย บวกกับขนาดตัวมหึมา แม้แต่ยอดฝีมือระดับ 4S ก็ยังยากจะเอาชนะ

ปืนใหญ่พลังดาราคืออาวุธที่น่าเกรงขามที่สุดสำหรับต่อกรกับแมลง แม้แต่ระดับราชาก็ยังบาดเจ็บสาหัสได้ในนัดเดียว หากไม่ใช่เพราะต้นทุนสูงลิ่ว ป่านนี้คงติดให้ทั้งกองทัพไปแล้ว

แต่ตอนนี้ ฝ่ายตรงข้ามกลับแค่ถลอกเล็กน้อย สมแล้วที่เป็นระดับจักรพรรดิ!

แมลงระดับจักรพรรดิจะถูกสังหารได้ด้วยพลังจิตและพลังพิเศษเท่านั้น

ในบรรดาพวกเขาทั้งหมด ผู้ที่มีความสามารถพอจะต่อกรกับระดับจักรพรรดิได้มีเพียงฟู่ซิวคนเดียว

"โฮก! โฮก!"

รอยแยกมิติขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้น หัวขนาดยักษ์ก็โผล่ออกมาจากรอยแยก

มันคืออสูรโฮบีที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายมนุษย์ถึง 6 ส่วน

อสูรโฮบีระดับจักรพรรดิรีบมุดออกมาจากรอยแยก มันเดินสองขาเหมือนมนุษย์ ร่างกายปกคลุมด้วยเปลือกแข็งคล้ายเพรียง และมีหนวดยักษ์สิบเส้นยาวหลายไมล์ยื่นออกมาจากด้านหลัง

"โฮก!"

เสียงคำรามที่อัดแน่นด้วยพลังจิตพุ่งออกมาจากปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมของอสูรโฮบี ปากของมันเต็มไปด้วยเมือก ลิ้นยาวเหยียดพันเมตรตวัดรัดยานรบหนักที่อยู่ใกล้ที่สุด

"แกรก แกรก..."

ยานรบเริ่มบิดเบี้ยวภายใต้แรงบีบมหาศาล ไม่นานแสงไฟก็แลบแปลบปลาบ แล้วยานรบก็ระเบิดเป็นจุณ

โชคดีที่กัปตันคาดเดาเจตนาของอสูรโฮบีได้ จึงสั่งให้ลูกเรือสละยานก่อนหน้านี้ ทำให้ไม่มีผู้เสียชีวิต

"ฉันจะจัดการมันเอง พวกนายที่เหลือจัดการแมลงตัวอื่นซะ"

"ฝ่าบาท!"

เสียงร้อนรนของแพทย์ทหารโนเอลดังมาจากยานแม่ เขาอยากจะเตือนฟู่ซิวว่าพลังจิตของเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ ขืนสู้แบบนี้เสี่ยงจะทำให้พลังจิตพังทลายอย่างสมบูรณ์

แต่ฟู่ซิวไม่รอให้เขาพูดจบ เขาดูดซับพลังงานจากผลึกแกนกลางอย่างรวดเร็ว จนพลังจิตกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

แขนขวาของ 'ประกายเทพ' ควบแน่นดาบแสงขนาดมหึมาพอๆ กับยานรบ หุ่นรบเคลื่อนที่ข้ามร้อยไมล์ในไม่กี่อึดใจ มาปรากฏตัวต่อหน้าอสูรโฮบีในพริบตา

"เคร้ง!"

ดาบแสงฟาดฟันลงบนเปลือกแข็งของอสูรโฮบีเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่ก็สามารถสร้างบาดแผลลึกถึงกระดูกที่แขนซ้ายของมันได้สำเร็จ

เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูดออกจากแขนอสูรโฮบี สาดกระเซ็นเปรอะเปื้อน 'ประกายเทพ'

เมื่ออยู่ต่อหน้าอสูรโฮบีขนาดยักษ์ 'ประกายเทพ' ก็เหมือนมดที่ยืนอยู่ใต้ตึกระฟ้า ดาบแสงยักษ์ในมือมันดูเหมือนจะบดขยี้เขาได้ทุกเมื่อ

ทว่า เขากลับกำดาบแสงไว้มั่น และสร้างบาดแผลให้อสูรโฮบีได้สำเร็จ