บทที่ 140 งานประมูลครั้งใหญ่
บทที่ 140 งานประมูลครั้งใหญ่
บทที่ 140 งานประมูลครั้งใหญ่
สามปีต่อมา
พร้อมกับการใกล้เข้ามาของงานประมูลครั้งใหญ่ของนครเซียนไป๋เจ๋อที่จัดขึ้นทุกสิบปี ผู้คนในเมืองเซียนเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
กระทั่งงานแลกเปลี่ยนส่วนตัวต่างๆ ก็จัดขึ้นอย่างคึกคัก ความถี่สูงกว่าเดิมมาก
ฟางซีก็ใช้โอกาสที่หายากนี้ ขายของโจรที่สะดุดตาออกไปทั้งหมด หินวิญญาณในถุงเก็บของเพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดพันก้อน!
ฟางซีที่จัดการกับของที่ได้มาแล้วรู้สึกดี จึงมาที่แผงลอยของผู้ฝึกตนอิสระ มองดูแผงลอยทีละแผง
แม้ว่าเขาจะไม่เคยเจอของดี แต่คนเราก็ต้องมีความฝัน บางทีอาจจะสำเร็จก็เป็นได้!
“ศาสตราวิเศษขั้นสูงขายถูกๆ”
“ของพิเศษจากเทือกเขาหมื่นอสูร มาดูกัน”
“ยันต์คุณภาพดี ยันต์คุณภาพดี!”
…
เมื่อเดินดูไปเรื่อยๆ ฟางซีค้นพบว่าตนเองไม่มีวาสนาเช่นนั้น!
เขามีความรู้เกี่ยวกับทักษะเสริมของผู้ฝึกตนทั้งสี่ และมีสัมผัสเทวะ สามารถประเมินมูลค่าของสินค้าบนแผงลอยได้ในพริบตา
แล้วก็สรุปได้ว่า แทบไม่มีโอกาสเจอของดีเลย!
“เหตุผลที่การเจอของดีกลายเป็นตำนาน ก็เพราะมันหายากมากสินะ”
“ช่างเถอะ ข้าควรไปซื้อของในงานประมูลด้วยราคาสูงอย่างซื่อสัตย์”
ฟางซีกำลังจะจากไป
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาพลันเคลื่อนไหว หยุดอยู่ที่แผงลอยยันต์แห่งหนึ่ง
“สหายเต๋าผู้นี้ต้องการซื้อยันต์หรือ? ของข้าล้วนเป็นของดี!”
ด้านหลังแผงลอย หญิงชราวัยห้าสิบกว่าปีคนหนึ่งกำลังเสนอขาย
“ไม่เลว”
ฟางซีหยิบ ‘ยันต์น้ำแข็ง’ แผ่นหนึ่ง สัมผัสถึงความหนาและความแข็งของกระดาษยันต์ และลายเส้นที่กลมกลืน ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือยันต์คุณภาพดี!
“ราคาเท่าไหร่?”
“ยันต์น้ำแข็งระดับหนึ่งขั้นสูง สามารถเรียกพายุหิมะ แช่แข็งศัตรู เป็นการโจมตีแบบวงกว้าง ราคาหินวิญญาณยี่สิบห้าก้อน!”
หญิงชรากล่าวราคาอย่างชำนาญ
ผมนางสีขาวแซมดำ หางตามีรอยตีนกา แต่จากใบหน้า ก็ยังสามารถเห็นความงามเมื่อครั้งยังสาวได้
“หากลูกค้าซื้อมากกว่าห้าแผ่น ข้ามีส่วนลดให้นะ”
เห็นฟางซีหยิบหินวิญญาณออกมา หญิงชราก็รีบเสริมด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนจะประจบประแจงเล็กน้อย
‘กาลเวลาช่างเป็นมีดสังหารจริงๆ’
ฟางซีมองดูฉากนี้ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ‘ลู่จือเซียนจื่อที่มีนิสัยร้อนแรงในตลาดเขาไผ่เขียว ตอนนี้ก็กลายเป็นคนเห็นแก่เงินเช่นนี้แล้ว’
ถูกต้อง ฟางซีจดจำนางได้
หญิงชราที่ตั้งแผงขายยันต์ผู้นี้ คือลู่จือ ภรรยาของปรมาจารย์ยันต์จง ที่เฉินผิงเคยตามจีบ!
“สหายเก่าไม่ได้พบกันนาน ลู่เซียนจื่อดูเหมือนจะจำข้าไม่ได้สินะ?”
ฟางซีพลันยิ้มเล็กน้อย
เขาออกมาครั้งนี้เพื่อเดินเล่น ไม่ได้ฟอกของโจร จึงไม่ได้ใช้ตัวตนปลอม
“หืม?”
ลู่จือเงยหน้าขึ้นทันที มองดูบุรุษหนุ่มที่สง่างามราวกับหยก ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย
ความทรงจำที่แข็งแกร่งของผู้ฝึกตน ในที่สุดก็ทำให้นางพบที่มาของความคุ้นเคยนี้ “เจ้าคือ… ชาวนาวิญญาณในตลาดเขาไผ่เขียว?”
“ถูกต้อง ไม่ได้พบกันหลายปี สหายเต๋าเป็นอย่างไรบ้าง?”
ฟางซียิ้มถาม
ลู่จือรู้สึกละอายเล็กน้อย
ตนเองใช้ชีวิตอย่างยากลำบากมาหลายปี ตอนนี้ยังอยู่หลอมลมปราณขั้นหก ใบหน้าแก่ชราลง ส่วนบุรุษหนุ่มตรงหน้ายังคงดูอ่อนเยาว์ ระดับบ่มเพาะก็เหนือกว่านาง บรรลุหลอมลมปราณช่วงปลายแล้ว!
สิ่งนี้ทำให้ลู่จือรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของโลก
“เฮ้อ… ก็พออยู่ได้”
ในอกของนางมีคำพูดมากมาย แต่สุดท้ายก็กลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจ
“โอ้ ไม่ทราบว่าสหายเต๋าเฉินผิงเป็นอย่างไรบ้าง? เมื่อครั้งตลาดวุ่นวาย ข้าทำได้เพียงหนีเอาชีวิตรอด ไม่รู้ข่าวคราวของเขา”
ฟางซีสีหน้าเสียใจ
“จริงสินะ เจ้าก็เป็นสหายของเฉินผิง… เขาตอนนี้…”
ลู่จือสีหน้าขมขื่นยิ่งขึ้น “ก็พออยู่ได้ เพียงแต่มีภารกิจสำคัญ ไม่สะดวกที่จะออกมา… และอายุขัยก็ลดลงมาก ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว”
‘โอ้? ดูเหมือนลู่จือกับเฉินผิงยังมีความสัมพันธ์ที่ดีอยู่ นางยังไม่รู้ความจริงเกี่ยวกับการสละแก่รแท้โลหิตเพื่อกระตุ้นกายาวิญญาณในอดีตหรือ?’
ฟางซีได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกหลากหลาย
“ส่วนสหายของเฉินผิง จิ่วเสวียนซ่างเหรินสิ้นชีพไปนานแล้ว ส่วนตี๋ชีไม่สามารถหนีพ้นภัยพิบัติ เสียชีวิตในความวุ่นวายของตลาด”
ลู่จือรู้ข่าวคราวของสหายของเฉินผิง ทำให้ฟางซีรู้สึกสะท้อนใจ
จิ่วเสวียนซ่างเหรินโชคดีที่หนีพ้นความวุ่นวายของตลาด แต่ก็หนีไม่พ้นขีดจำกัดของอายุขัย
ส่วนตี๋ชีโชคร้ายกว่า เสียชีวิตในความวุ่นวายของตลาด ไม่รู้ว่าถูกลูกหลง หรือเพราะความโลภของตนเอง
“เฮ้อ… ฝึกฝนเซียนมาหลายสิบปี สหายเก่าล้วนล้มหายตายจากไปเกือบหมดสิ้น”
ฟางซีถอนหายใจ แล้วกล่าวกับลู่จือ “วันหน้าหากพบสหายเต๋าเฉินผิง โปรดฝากความคิดถึงจากข้าด้วย”
“ท่านแม่…”
ในเวลานี้ ผู้ฝึกตนชายชุดดำร่างสูงใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามา มีระดับบ่มเพาะหลอมลมปราณขั้นเจ็ด บนร่างมีกลิ่นอายที่ดุร้าย จ้องมองฟางซี “คนผู้นี้เป็นใคร?”
“เป็นสหายเก่าของมารดาน่ะ”
ลู่จือส่ายหน้า ไม่อยากพูดมาก “เจ้าเอาวัตถุดิบมาให้มารดาแล้วหรือ?”
“แน่นอน อยู่ในถุงเก็บของทั้งหมด” ผู้ฝึกตนชายชุดดำรีบหยิบถุงเก็บของออกมา
…
ยามเย็น
ผู้ฝึกตนอิสระที่ตั้งแผงลอยต่างเก็บของ เตรียมกลับไปนั่งสมาธิฝึกฝน
ลู่จือก็เก็บยันต์เข้าถุงเก็บของ เดินช้าๆ เมื่อเดินเข้าสู่ซอยแห่งหนึ่ง ก็เห็นฟางซี
“คำพูดของสหายเต๋าลู่ในตอนกลางวัน ดูเหมือนจะยังไม่จบใช่หรือไม่?”
ฟางซีประสานมือไว้ด้านหลัง ราวกับรออยู่ที่นี่นานแล้ว
ลู่จือมองไปรอบๆ เห็นว่าไม่มีใคร จึงเดินเข้าไปใกล้ ลดเสียงลง “เฉินผิงบอกว่าเจ้าเป็นสหายของเขา ข้าจึงเชื่อเจ้า… เฉินผิงตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก ถูกคุมขังอยู่ในที่แห่งหนึ่ง สร้างยันต์ทั้งวันทั้งคืน ทั้งอายุขัยก็ลดลงมาก ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว”
เรื่องนี้ ฟางซีไม่แปลกใจเลย
ท้ายที่สุดแล้ว เฉินผิงมีกายวิญญาณโลหิตยันต์ เหมาะสมกับวิชาสร้างยันต์โดยธรรมชาติ บางทีตอนนี้ระดับวิชาสร้างยันต์อาจจะบรรลุระดับสองแล้ว นับเป็นเครื่องมือที่ดีเยี่ยม!
เมื่อเจอตระกูลใหญ่ ย่อมถูกบีบเค้นจนตาย!
“เป็นตระกูลสวีชิงเย่หรือ?”
เขาคาดเดา
ตระกูลสวีชิงเย่ เป็นขุมกำลังเบื้องหลังหอชาหมิงชิง อวิ๋นเมิ่งเซียนจื่อก็มาจากขุมกำลังนี้
เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว ความเป็นไปได้ที่จะคุมขังเฉินผิงย่อมสูงที่สุด
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
ลู่จือตกใจ
“ข้าเพียงแค่คาดเดา น่าเสียดายที่ข้ามีความสามารถจำกัด ไม่สามารถช่วยสหายเก่าผู้นี้ได้”
ฟางซีถอนหายใจ แล้วหันหลังเดินจากไป
เขามาที่นี่เพียงเพื่อสอบถามความเป็นอยู่ของสหายเก่า
เฉินผิงเคยดีกับเขาในอดีต หากทำได้ เขาย่อมไม่รังเกียจที่จะช่วย
น่าเสียดาย… ตอนนี้เขายังไม่ได้สร้างรากฐาน
ส่วนตระกูลสวีชิงเย่ เป็นขุมกำลังสร้างรากฐาน ความแตกต่างระหว่างทั้งสองฝ่ายใหญ่เกินไป เขาทำได้เพียงกล่าวขอโทษเท่านั้น
ลู่จือมองดูแผ่นหลังของฟางซีที่จากไป ไม่ได้บ่น แต่ถอนหายใจเบาๆ
แม้จะเป็นผู้ฝึกตน แต่เรื่องที่ทำอะไรไม่ได้ นางย่อมเคยเจอมามากแล้ว นี่คือความจนใจของชีวิต
…
“เมื่อคำนวณอายุแล้ว เฉินผิงอายุมากกว่าข้าเล็กน้อย ในอดีตเพื่อยกระดับยันต์ทะลวงอาคม เขาเสียอายุขัยไปสามสิบปี ตอนนี้ผ่านไปอีกสามสิบปี ก็ควรจะอายุแปดสิบปีเท่านั้น ทำไมถึงใกล้จะถึงขีดจำกัดเล่า?”
“โอ้ ลืมไปว่าตระกูลสวีสามารถบีบบังคับเขาได้ครั้งหนึ่ง ก็ย่อมสามารถบีบบังคับได้อีก… หรือว่าบีบบังคับให้เฉินผิงยกระดับยันต์พิเศษบางอย่าง ทำให้ตอนนี้อายุขัยเกือบหมดสิ้น?”
ฟางซีรู้สึกหนาวสั่นกับวิธีการของตระกูลเซียนสร้างรากฐานเหล่านี้
นี่คือการบีบเค้นเครื่องมือจนถึงที่สุด!
ซอยเยียนหลิ่ว
“สหายเต๋าฟาง ยินดีด้วย!”
ฟางซีมาถึงประตู ซูเลี่ยก็เห็นเข้าพอดี รีบเดินเข้ามา “ท่านฝากข้าให้สอบถามงานแลกเปลี่ยนใช่หรือไม่? ข้าได้ข่าวมาว่ามีการจัดงานแลกเปลี่ยนในโรงน้ำชา อาจมี ‘ของเหลววิญญาณหยกเขียว’ ขาย แน่นอน ผู้ขายกล่าวว่า หากราคาไม่เป็นที่พอใจ ก็จะนำไปประมูลในงานประมูลครั้งใหญ่”
“ขอบคุณสหายเต๋า โปรดนำทางข้าไปพบผู้ขายก่อน”
ฟางซีดีใจมาก ประสานมือทันที
ในช่วงสามปีนี้ เขาไม่ได้ไม่มีผลตอบแทนเลย เขาเคยซื้อ ‘ของเหลววิญญาณหยกเขียว’ สิบหยด และ ‘โสมแปลงมังกร’ อายุสองร้อยปีหนึ่งต้น ในร้านค้าใหญ่แห่งหนึ่ง โดยใช้ตัวตน ‘นักพรตมู่’
แต่การสำรองวัตถุดิบเสริมสำหรับโอสถสร้างรากฐาน ย่อมต้องมีมากเท่าที่จะมากได้ เรื่องนี้ย่อมมิอาจละทิ้งได้
เขารีบตามซูเลี่ยไปยังงานแลกเปลี่ยน พบปะผู้ขาย
หลังจากพูดคุยกันอย่างลับๆ ฟางซีจึงจ่ายหินวิญญาณที่น่าพอใจ แล้วได้รับ ‘ของเหลววิญญาณหยกเขียว’ มาครึ่งขวด
‘อืม ของเหลววิญญาณหยกเขียวเกือบจะพอแล้ว เหลือเพียงโสมแปลงมังกรที่ยังขาดอยู่’
ฟางซีที่กำลังรอคอยงานประมูลครั้งใหญ่รู้สึกยินดีอย่างลับๆ
การที่เขารวบรวมวัตถุดิบเสริม ย่อมง่ายกว่าผู้ฝึกตนหลอมลมปราณขั้นสมบูรณ์ที่กำลังตามหาเน่ยตันอสูรมากนัก ทั้งยังไม่เป็นที่สนใจ
‘อันที่จริง หากข้าใช้เน่ยตันอสูรแลกเปลี่ยน วัตถุดิบเสริมทั้งหมดย่อมต้องครบถ้วนในทันที’
‘น่าเสียดายนัก มันจะดึงดูดความสนใจมากเกินไป’
แผนการสังหารอสูรเพื่อเอาเน่ยตันของฟางซีก็กำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง รอเพียงงานประมูลครั้งใหญ่เท่านั้น!
…
หนึ่งเดือนต่อมา
‘นักพรตมู่’ ที่ฟางซีปลอมตัว เดินเข้าสู่เขตเมืองชั้นใน มาถึงสถานที่จัดงานประมูลขนาดใหญ่ที่เชิงเขาไป๋เฟิง
“สหายเต๋าผู้นี้ ท่านมีบัตรเชิญห้องพิเศษ โปรดตามข้ามา!”
สาวใช้ที่ยิ้มแย้มแจ่มใสคนหนึ่งเชิญฟางซีไปยังชั้นสองของสถานที่จัดงานประมูล
ที่นี่มีที่นั่งชมวิวหลายแห่ง สามารถมองเห็นสถานที่จัดงานประมูลทั้งหมด
“ในห้องพิเศษ ความเป็นส่วนตัวของลูกค้าจะถูกเก็บเป็นความลับอย่างแน่นอน และหลังจากลูกค้าประมูลสินค้าได้ ยังสามารถสั่งให้คนนำมาส่งที่ห้องพิเศษเพื่อทำการซื้อขายได้”
สาวใช้เดินไปพลาง แนะนำสิ่งอำนวยความสะดวกและกฎของสถานที่จัดงานประมูล
“ไม่เลว ค่อนข้างสะดวกสบาย”
ฟางซีพยักหน้า นครเซียนไป๋เจ๋อคำนึงถึงลูกค้ามากจริงๆ
เขานั่งลงบนเก้าอี้ในห้องพิเศษ รอให้งานประมูลเริ่มต้นอย่างเงียบๆ
ครึ่งชั่วยามต่อมา ที่นั่งชั้นแรกส่วนใหญ่เต็มแล้ว
เสียงฆ้องดังขึ้น ผู้ฝึกตนวัยกลางคนคนหนึ่งที่เดินอย่างสง่างาม สวมชุดคลุมสีม่วง ใบหน้ากลมเล็กน้อย ดูมีน้ำมีนวลและใจดี แต่ดวงตาทั้งสองข้างราวกับบ่อน้ำลึก ดูน่าเกรงขาม เดินขึ้นสู่เวที
“เป็นคนผู้นี้เป็นผู้ดำเนินการหรือ?”
ในสถานที่จัดงานประมูล มีเสียงฮือฮาเล็กน้อย
“โอวหยางเจิ้น ศิษย์คนที่สิบแปดของไป๋เฟิงเจินเหริน?!”
ฟางซีมองดูคนผู้นี้ รู้สึกคาดหวังเล็กน้อย
ศิษย์ของบรรพชนแก่นทองคำผู้นี้ มีระดับบ่มเพาะถึงสร้างรากฐานช่วงปลาย นับว่ามีอำนาจเหนือสถานที่จัดงานประมูลทั้งหมด!
“ขอบคุณทุกท่านที่มา งานประมูลครั้งใหญ่ในวันนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!”
เสียงของโอวหยางเจิ้นดังขึ้นในหูของผู้ฝึกตนทุกคน “สินค้าชิ้นแรก—ศาสตราวิญญาณขั้นกลาง ‘ผ้าไหมห้าควันหยกเขียว’ สามารถป้องกันตัว บิน หน่วงเหนี่ยว และโจมตี… ราคาเริ่มต้นหนึ่งพันสองร้อยหินวิญญาณ!”