ตอนที่ 27 การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

ตอนที่ 27 การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

ตามข้อมูลที่ทางหมู่บ้านให้มา ใกล้หมู่บ้านจะได้ยินเสียงลำธารไหล

นั่นแสดงว่าหมู่บ้านอาจสร้างอยู่ริมลำธาร

สองพ่อลูกจึงไล่ตามลำห้วยชันตันขึ้นไปเรื่อยๆ พร้อมเปิดเนตรสีขาวค้นหา

ในที่สุด!

หลังจากจัดการเวรยามที่ซ่อนอยู่ไปหลายจุด พวกเขาก็พบรังโจรแห่งนี้ใกล้จุดเชื่อมต่อของยอดเขาหลายลูก

"ที่จริงอยู่ไกลจากตำแหน่งที่ผู้ว่าจ้างบอกมาก มิน่าล่ะถึงหาไม่เจอ"

ฮิวงะ ฟุ ประหลาดใจมาก

"บางทีเรื่องพ่อของผู้ว่าจ้าง อาจจะไม่ได้ทำโดยคนจากหมู่บ้านนี้ก็ได้ครับ" ฮิวงะ อาโอกาวะ กล่าว

"นั่นอยู่นอกเหนือขอบเขตการปฏิบัติงานของเรา" ฮิวงะ ฟุ ยักไหล่

เขาหยิบคัมภีร์ภารกิจออกมาและชี้ไปที่ข้อมูลบนนั้น:

"ตามที่ผู้ว่าจ้างบอก พ่อของเขาถูกกลุ่มโจรจับตัวไปเมื่อปีที่แล้ว"

"หลังจากอีกฝ่ายได้รับค่าไถ่แล้ว ไม่เพียงแต่ไม่ปล่อยตัว แต่ยังทรมานจนตาย"

"เขาตามหาอยู่นานมากกว่าจะเจอหมู่บ้านซานหลง"

ฮิวงะ ฟุ เงยหน้าขึ้นชี้ไปที่ป้ายเหนือหมู่บ้านซานหลง:

"ลูกเห็นไหม ข้างบนเขียนว่าหมู่บ้านซานหลง ตรงกันเป๊ะ"

"ดูผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยข้างในนั่นสิ ต่อให้ไม่ใช่พวกมัน เราก็ควรกำจัดคนชั่วพิทักษ์คนดีอยู่ดี"

ฮิวงะ อาโอกาวะ พยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น

ฮิวงะ ฟุ เปิดเนตรสีขาวค้างไว้ มองดูโจรที่เดินลาดตระเวนและนับจำนวนทีละคน

"หนึ่ง สอง สาม... ห้าสิบเอ็ด"

"รวมกับพวกเมื่อกี้นี้ ตัวเลขตรงกัน บางคนหน้าตาตรงกับรูปที่ผู้ว่าจ้างให้มา งั้นก็ใช่แล้วล่ะ!"

"สี่สิบเก้าคนอยู่ข้างนอก อีกสองคนอยู่ในถ้ำ"

"เป้าหมายของภารกิจนี้คือการกวาดล้างให้สิ้นซาก ห้ามให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว ถ้าหนีไปได้แม้แต่คนเดียว ภารกิจถือว่าล้มเหลว"

ด้วยความกลัวว่าฮิวงะ อาโอกาวะ จะขาดประสบการณ์ภารกิจ เขาจึงอธิบายอย่างละเอียด

เมื่อเห็นว่าฮิวงะ อาโอกาวะ ไม่มีข้อโต้แย้ง เขาจึงพูดต่อ:

"เราจะจัดการสี่สิบเก้าคนที่อยู่ข้างนอกก่อน แล้วค่อยบุกเข้าถ้ำไปปิดประตูตีแมวอีกสองคน มีปัญหาไหม?"

"ไม่มีปัญหาครับ" ฮิวงะ อาโอกาวะ ตอบรับ

"งั้นก็เหมือนเดิม พ่อจัดการก่อน ส่วนลูกใช้ธนูวิญญาณเก็บตก"

"ตกลงครับ!"

"ลงมือ!"

สิ้นเสียง สองพ่อลูกก็กระโจนเข้าสู่หมู่บ้านพร้อมกัน

ฮิวงะ อาโอกาวะ ยืนบนกำแพงป้อม มองลงมาเพื่อคุมสถานการณ์ทั่วทั้งหมู่บ้าน

ฮิวงะ ฟุ ปาดาวกระจายหลายดอก จัดการเวรยามบนหอสังเกตการณ์ไปสองคน ก่อนจะกระโดดลงไปในหมู่บ้าน

พวกโจรในหมู่บ้านเห็นนินจาสองคนบุกเข้ามา

ต่างก็แตกฮือวิ่งหนีจ้าละหวั่น: "นินจาบุก หนีเร็ว!"

ฮิวงะ ฟุ ถือคุไนไล่ฆ่าอย่างบ้าคลั่ง ฟาดฟันราวกับเกี่ยวหญ้าโดยไม่ต้องใช้มวยอ่อนด้วยซ้ำ

พวกโจรหนีกระเจิงไปทุกทิศทาง ฮิวงะ ฟุ ฆ่าพลางปาอาวุธนินจาใส่พวกที่วิ่งหนีไปไกล

เขาเห็นคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ อยู่นิ่งๆ ในพุ่มใบไม้

เขารีบดึงคุไนออกมาหลายเล่ม แล้วโยนขึ้นไปในอากาศทีละเล่ม

คุไนไขว้กันและชนกันกลางอากาศ เปลี่ยนทิศทางตลอดเวลา

ชัดเจนว่าเป็นเทคนิคการปาแบบอุจิวะที่ฮิวงะ ฟุ เรียนรู้มา

หลังจากการปะทะกันต่อเนื่องกลางอากาศ คุไนเล่มสุดท้ายก็พุ่งเข้าเจาะกะโหลกโจรหลังต้นไม้อย่างแม่นยำ

โจรคนนั้นร่วงผล็อยลงมาทันที

ฮิวงะ อาโอกาวะ ยืนบนกำแพงป้อม มองดูฮิวงะ ฟุ อย่างเงียบๆ

เมื่อเห็นว่ามีโจรประมาณสิบกว่าคนที่วิ่งหนีไปไกลแล้ว และฮิวงะ ฟุ ตามไปไม่ทันแน่ๆ

เขายกธนูวิญญาณขึ้น ดึงสายธนู และควบแน่นลูกศรแสงเพื่อไล่เก็บพวกมันทีละคน

"ว่าแล้วเชียว ดีนะที่ลูกมาด้วย ไม่งั้นคงมีพวกหลุดรอดไปได้จริงๆ"

ฮิวงะ ฟุ ถอนหายใจและพูดกับฮิวงะ อาโอกาวะ

ถ้าเขามาคนเดียวคราวนี้ คงไม่มีอันตรายอะไร

แต่ถ้าพวกโจรแตกฮือหนีไปคนละทิศละทาง เขาคงฆ่าพวกมันได้ไม่หมดแน่

จากนั้นเขาก็พูดด้วยสายตาอิจฉา: "ความสามารถของลูกนี่สะดวกจริงๆ"

ฮิวงะ อาโอกาวะ ยิ้ม: "ไปกันเถอะครับ เหลืออีกสองคน"

สองพ่อลูกเดินเข้าถ้ำไปด้วยกัน

ถ้ำคดเคี้ยวไปมา ถ้าไม่มีเนตรสีขาว คงเดินหลงได้ง่ายๆ

แต่ก็เพราะแบบนี้ เสียงจากภายนอกจึงแทบจะไม่ได้ยินเข้าไปข้างใน

จนกระทั่งสองพ่อลูกเดินไปถึงตรงหน้า โจรสองคนนั้นถึงเพิ่งรู้ตัวว่านินจาบุกมาถึงหน้าประตูแล้ว

เมื่อเห็นว่าทางหนีถูกปิดและจนตรอก

พวกมันแกว่งดาบคาตานะและพุ่งเข้ามาพร้อมเสียงตะโกนที่ฟังไม่ได้ศัพท์ หวังจะสู้ตาย

แต่มันก็ไร้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้าความแข็งแกร่งที่เหนือกว่า

ฮิวงะ อาโอกาวะ รวบรวมจักระมวยอ่อนไว้ที่ฝ่ามือ และภายใต้การมองเห็นของเนตรสีขาว

หลังจากหลบการโจมตีของทั้งสองคน เขาประทับฝ่ามือหนักๆ เข้าที่หน้าอกของพวกมัน

ทั้งสองคนร่วงลงไปกองกับพื้นพร้อมกันในพริบตา

หลังจากจัดการศัตรูเสร็จ ฮิวงะ อาโอกาวะ ก็เห็นว่าในถ้ำมีของอยู่ไม่น้อย

เขากับฮิวงะ ฟุ เริ่มตรวจนับสิ่งของในถ้ำ

ในฐานะที่รวมของโจร ของดีๆ ย่อมมีเยอะเป็นธรรมดา

ประเมินคร่าวๆ แล้ว มูลค่ารวมน่าจะหลักหมื่นเรียว

ฮิวงะ ฟุ หัวเราะร่าเมื่อเห็นดังนั้น:

"นี่แหละคือโบนัสลับของภารกิจแบบนี้"

ขณะจัดของ เขาอธิบายกฎให้ฮิวงะ อาโอกาวะ ฟัง:

"ระหว่างทำภารกิจ ของที่ยึดได้ทั้งหมด"

"โดยธรรมเนียมแล้ว จะตกเป็นของผู้ปฏิบัติภารกิจ"

ขณะพูด เขาหยิบคัมภีร์ผนึกออกมาและผนึกของที่จัดแล้วลงในคัมภีร์

ทันใดนั้น!

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้าง และมองไปที่พื้นด้วยความงุนงง

เขาย่ำเท้าสองสามครั้งอย่างไม่แน่ใจ ยืนยันว่าพื้นที่เขาเหยียบอยู่มีความผิดปกติจริงๆ

เขาเอื้อมมือไปคลำและกดเบาๆ

ครืน!

อิฐก้อนหนึ่งบนผนังเคลื่อนตัว เผยให้เห็นช่องลับด้านหลัง

มันเป็นกลไกจริงๆ ด้วย!

เขาเอื้อมมือไปคลำดู ช่องลับถูกบุด้วยแผ่นตะกั่ว มิน่าล่ะเนตรสีขาวถึงมองไม่ทะลุ

เขาหยิบคัมภีร์ข้างในออกมา แกะริบบิ้นที่ผูกไว้ออก แล้วค่อยๆ คลี่ดู

"วิชารีดเร้นจักระ?"

ฮิวงะ ฟุ ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึม

ลายมือประณีตและไม่มีคำผิด ไม่ใช่สิ่งที่นินจาถอนตัวหรือพวกโจรจะมีได้

และเนื้อกระดาษกับสไตล์ของคัมภีร์นี้ ดูเหมือนจะมาจากแคว้นดิน

"พ่อครับ ตรงนี้มีคัมภีร์อีกม้วน"

ฮิวงะ อาโอกาวะ ก็เจอกลไกเล็กๆ อีกอัน

เขาหยิบคัมภีร์ข้างในออกมา

"คาถาดิน: กำแพงดิน?"

คิ้วของฮิวงะ ฟุ ขมวดแน่นกว่าเดิม เขาหันไปหาฮิวงะ อาโอกาวะ แล้วพูดว่า:

"ลองดูซิว่ามีอย่างอื่นอีกไหม"

สองพ่อลูกเปิดเนตรสีขาวและค้นหาอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม

ครู่ต่อมา

พวกเขาเจอช่องลับอีกสามสี่ช่อง และหยิบคัมภีร์ออกมาได้อีกหลายม้วน

เปิดดูทีละม้วนก็พบว่า เป็นแผนที่แสดงภูมิประเทศ แม่น้ำ และจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ ของแคว้นไฟ

"พวกนี้ยังวาดไม่เสร็จทั้งนั้นเลย"

ฮิวงะ อาโอกาวะ มองดูคัมภีร์ที่น่าตกใจเหล่านี้ หัวใจของเขาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

นี่คือส่วนที่ยังทำไม่เสร็จและยังไม่ได้ส่งออกไป

ส่วนพวกที่วาดเสร็จแล้ว ไม่รู้ว่าถูกส่งออกไปกี่ม้วนแล้ว

ดูเหมือนรังโจรนี้จะถูกสายลับจากแคว้นดินยึดครองไปแล้ว

และพวกมันก็ลักลอบเก็บข้อมูลภูมิประเทศของแคว้นไฟมาสักพักใหญ่แล้ว

ดูจากไทม์ไลน์ ผู้ใหญ่บ้านซานหลงบอกว่าคนจากหมู่บ้านซานหลงไม่ได้ลงมาปล้นในช่วงปีที่ผ่านมา

เป็นไปได้สูงว่าสายลับพวกนี้กลัวจะเป็นที่สนใจ เลยคอยควบคุมโจรพวกนี้ไว้ ทำให้พฤติกรรมของพวกมันสงบลง

"ไป! เราต้องรีบรายงานเรื่องนี้ให้ท่านโฮคาเงะทราบเดี๋ยวนี้"

ฮิวงะ ฟุ เก็บของทั้งหมด คว้าตัวฮิวงะ อาโอกาวะ แล้วรีบพุ่งออกไปข้างนอก

หลังจากผ่านอุโมงค์ที่คดเคี้ยว ในที่สุดพวกเขาก็ถึงปากถ้ำ

"โอ๊ะโอ ดูเหมือนรังของเราจะโดนบุกซะแล้วสิ"

จังหวะที่พวกเขากำลังจะพุ่งออกจากปากถ้ำ เสียงหนึ่งก็ดังมาจากข้างนอก

"เร็วเข้า!"

ฮิวงะ ฟุ ตะโกนและเร่งฝีเท้า

"คาถาดิน: เสาหินระเบิด"

วิชานินจาจากภายนอกรวดเร็วกว่าฮิวงะ ฟุ

ตูม ตูม ตูม!

การระเบิดต่อเนื่องเกิดขึ้นบนพื้น โจมตีใส่สองพ่อลูกตระกูลฮิวงะทันที

จบตอน