บทที่ 21 พละกำลังแห่งหมี!

บทที่ 21 พละกำลังแห่งหมี!

หลังจากทะลวงผ่านระดับมหาวิญญาจารย์ได้สำเร็จ ชีวิตของหลินอวิ๋นก็ผ่อนคลายขึ้นมาก

ตอนนี้เขาเพิ่งจะมีอายุ 10 ขวบเศษ ยังเหลือเวลาอีกราวๆ 1 ปีครึ่งกว่าที่ฮั่วอวี้เฮ่าจะเดินทางมายังป่าใหญ่ซิงโต้ว

ตอนที่ฮั่วอวี้เฮ่าปรากฏตัวครั้งแรกในเนื้อเรื่อง เขาถูกบรรยายว่าเป็นเด็กหนุ่มอายุราว 11-12 ปี แต่ความจริงน่าจะยังไม่เต็ม 12 ปีดีนัก น่าจะประมาณ 11 ปีกับอีก 7-8 เดือนเสียมากกว่า

เมื่อคำนวณดูแล้ว เวลาที่หลินอวิ๋นจะต้องซ่อนตัวอยู่ในป่าลึกดงดิบแห่งนี้ต่อไป ดูเหมือนจะเหลืออีกเพียง 1 ปีครึ่งเท่านั้น

ในช่วงแรก หลินอวิ๋นชอบเปรียบเทียบทรัพยากรระหว่างป่าซิงโต้วกับโรงเรียนสื่อไล่เค่อ แม้ผลลัพธ์จะชี้ชัดว่าการดูแลและทรัพยากรที่เขาได้รับในซิงโต้วนั้นเหนือกว่าสื่อไล่เค่ออย่างเทียบไม่ติด แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ยังไม่อาจต้านทานความปรารถนาที่จะหวนคืนสู่สังคมมนุษย์ได้

ท้ายที่สุด เขาก็ยังรู้สึกแปลกแยกเมื่ออยู่กับตี้เทียนและเหล่าสัตว์วิญญาณ

ไม่ใช่เรื่องของความถูกผิด หรือจุดยืน แต่เป็นเพียงความรู้สึกที่ขาดหายไปจากการไม่ได้ปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ด้วยกัน

เขาได้แต่หวังว่าหลังจากไปที่สื่อไล่เค่อแล้ว ชาวพื้นเมืองในทวีปโต้วหลัวจะไม่รุมประชาทัณฑ์เขาจนหน้ามืดตามัว มิเช่นนั้น ในฐานะคนนอก เขาคงทำได้เพียงปลุกวิญญาณนักสู้สายบู๊ออกมาอาละวาดเท่านั้น

และเงื่อนไขสำคัญของทั้งหมดนี้คือ เขาต้องแข็งแกร่งพอ!

ดังนั้น แม้จะไม่มีใครมาคอยจี้ไชย หลินอวิ๋นก็ยังคงมุมานะบำเพ็ญเพียรอย่างสม่ำเสมอ

ด้วยการที่มีเนื้อสัตว์วิญญาณชั้นเลิศให้ทานอย่างไม่อั้น และผลไม้วิญญาณที่อุดมด้วยพลังให้กินตามใจชอบ หลินอวิ๋นจึงสามารถรักษาความเร็วในการเพิ่มระดับได้ที่ 1 ระดับในทุกๆ 3 เดือนตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา

ต้องขอบคุณอาหารชั้นดีและพลังงานฟ้าดินอันมหาศาลจากทะเลสาบแห่งชีวิต ที่ทำให้หลินอวิ๋นซึ่งมีพื้นฐานความเร็วในการฝึกฝนที่เชื่องช้า สามารถเลื่อนระดับได้เร็วเทียบเท่าอัจฉริยะทั่วไป ซึ่งเรื่องนี้สร้างความประหลาดใจให้ตัวหลินอวิ๋นเองไม่น้อย

ในเวลา 1 ปี เขาเลื่อนจากระดับ 23 มาเป็นระดับ 28 และหลังจากดูดซับกระดูกวิญญาณส่วนนอกของอินทรีเทพเงาเขียวแสนปีเข้าไป หลินอวิ๋นก็มาถึงคอขวดที่ระดับ 30 พอดี

ครั้งนี้ หลินอวิ๋นไม่ได้ออกไปตามหาสัตว์วิญญาณที่ไหนไกล เขาเรียกตี้เทียนมาหาโดยตรง

"องค์เหนือหัว มีคำสั่งอันใดหรือขอรับ?" ตี้เทียนปรากฏกายออกมาจากห้วงมิติและเอ่ยถามเสียงเบาที่ข้างกายหลินอวิ๋น

"ตอนนี้ข้าถึงระดับ 30 แล้ว ข้าต้องการวงแหวนวิญญาณ" หลินอวิ๋นกล่าว

"หมีคลั่งกรงเล็บทองหม่น ตบะราว 20,000 ปี เจ้าไปที่เขตแดนของสงจวิน (ราชันย์หมี) แล้วจับมาให้ข้าสักตัว"

"รับทราบขอรับ องค์เหนือหัว" ตี้เทียนพยักหน้าแล้วหันหลังเดินกลับเข้าสู่ห้วงมิติ

หลินอวิ๋นมองแผ่นหลังของตี้เทียนที่จากไป อดไม่ได้ที่จะทึ่งในความสะดวกสบายของพลังมิติ ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง การไปมาไร้ร่องรอยด้วยการกระโดดข้ามมิติของตี้เทียนก็ทำให้หลินอวิ๋นอิจฉาเสมอ

มันเท่เกินไปแล้ว!

การบินด้วยปีกก็นับว่าเท่ดีอยู่หรอก แต่เมื่อเทียบกับการย่นระยะทางและเดินทางข้ามมิติแล้ว มันเทียบกันไม่ติดเลยสักนิด

ไม่ได้การล่ะ หลังจากดูดซับวงแหวนวิญญาณที่สามแล้ว คงต้องรีบหาเวลาดูดซับกระดูกวิญญาณส่วนนอกของภูตพรายนั่นเสียที หวังว่ากระดูกวิญญาณชิ้นนั้นจะมอบทักษะวิญญาณประเภทมิติให้เขาบ้างนะ!

ข้าคือราชามังกรดำเนตรทองนะ อย่าเนรคุณกันล่ะ!

ในอีกด้านหนึ่ง ตี้เทียนเดินทางมาถึงเขตแดนของสงจวินด้วยความเร็วสูง

ในฐานะสัตว์ร้ายแห่งป่าใหญ่ซิงโต้วเหมือนกัน สงจวินคุ้นเคยกับกลิ่นอายของตี้เทียนเป็นอย่างดี ทันทีที่ตี้เทียนก้าวออกมาจากห้วงมิติ สงจวินก็สัมผัสได้ถึงการมาเยือนของเขา

พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้ภูเขาไหวเอน หมีขนาดยักษ์สีทองหม่นสูงหลายสิบเมตร หักโค่นต้นไม้โบราณสูงตระหง่านด้วยกรงเล็บเดียว ก่อนจะเดินอาดๆ ออกมาจากป่า

"ตี้เทียน เจ้ามาหาข้าทำไม?" เสียงของสงจวินดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

ตี้เทียนยืนไพล่หลัง มองสงจวินด้วยสายตาเรียบเฉย แล้วกล่าวว่า "สงจวิน ข้ามาตามคำสั่ง ข้าจำเป็นต้องนำตัวสมาชิกเผ่าของเจ้าไปเป็นวงแหวนวิญญาณที่สามขององค์เหนือหัว ขอตบะอายุ 20,000 ปี"

"อะไรนะ? สมาชิกเผ่าของข้า?" เสียงของสงจวินพุ่งสูงขึ้นแปดอ็อกเทฟทันที มันปฏิเสธอย่างไม่ลังเล "ไม่มีทาง! เผ่าหมีคลั่งกรงเล็บทองหม่นของข้ามีจำนวนน้อยอยู่แล้ว ชีวิตของสมาชิกทุกคนล้ำค่ามาก ข้าไม่มีวันยอมตกลง"

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นหมีคลั่งกรงเล็บทองหม่นอายุ 20,000 ปี!

ต้องรู้ไว้ว่าการเติบโตของหมีคลั่งกรงเล็บทองหม่นนั้นไม่ง่ายดาย ต้องฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการกว่าจะถึงวัยตัวเต็มวัย หมีคลั่งกรงเล็บทองหม่นอายุ 20,000 ปี ถือว่าเติบโตเต็มที่และเป็นกำลังหลักของเผ่าพันธุ์แล้ว

สงจวินปฏิเสธคำขอของตี้เทียนทันทีที่ได้ยิน

เมื่อเผชิญกับการต่อต้านของสงจวิน สีหน้าของตี้เทียนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ "สงจวิน ข้าไม่ได้มาเพื่อเจรจากับเจ้า สัตว์วิญญาณทุกตัวสมควรปูทางสำหรับการเติบโตขององค์เหนือหัว"

"อย่าว่าแต่หมีคลั่งกรงเล็บทองหม่น 20,000 ปีเพียงตัวเดียวเลย ต่อให้เป็นเจ้าหรือข้า เมื่อถึงเวลาที่ต้องเสียสละ ก็ไม่อาจลังเลได้แม้แต่น้อย"

"ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ"

พลังวิญญาณบนร่างของตี้เทียนเริ่มเดือดพล่าน แรงกดดันที่มองไม่เห็นกดทับลงมาที่สงจวินทันที

การต่อต้านของสงจวินในสายตาของตี้เทียนนั้นช่างไร้ความหมาย เขามาตามคำสั่ง และไม่ว่าจะมีอุปสรรคมากเพียงใด มันก็จะถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา ดั่งคำที่เขาได้กล่าวไป

ใครหน้าไหนก็อย่าได้มาเป็นขวากหนามบนเส้นทางการเติบโตขององค์เหนือหัว!

เขา ตี้เทียน จะเป็นคมดาบที่แหลมคมที่สุดขององค์เหนือหัว คอยฟาดฟันอุปสรรคทั้งปวง!

ต่อให้อุปสรรคนั้นจะเป็นสงจวินก็ตาม!

สงจวินเงียบไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาสีทองหม่นเฉดเดียวกับสีขนไหววูบอย่างไม่แน่ใจ บางครั้งเผยความดุร้าย บางครั้งฉายแววลังเล

ตี้เทียนเองก็ไม่ได้เร่งเร้าสงจวิน แต่รอคอยการตัดสินใจของมันอย่างเงียบๆ

ทว่า ตี้เทียนได้เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ไว้แล้ว เขาเข้าใจดีว่าการจะเอาตัวสมาชิกเผ่าของสงจวินไปนั้นย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย และการต่อสู้ครั้งนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้

เป็นไปตามคาด เวลาผ่านไปทีละนาที ในที่สุดสงจวินก็ตัดสินใจ

"ตี้เทียน ข้ารู้ว่าไม่มีใครเปลี่ยนการตัดสินใจของเจ้าได้ แต่จะให้เอาสมาชิกเผ่าของข้าไปง่ายๆ คงเป็นไปไม่ได้" สงจวินกล่าวเสียงต่ำ

"ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ!"

"ว่ามา" ตี้เทียนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงราบเรียบ

พลังวิญญาณในกายของสงจวินระเบิดออกทันที ประกายสีแดงฉานปรากฏขึ้นในนัยน์ตาสีทองหม่น จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันเร่าร้อนพุ่งทะยานเสียดฟ้า

"สู้กับข้า! ครั้งก่อนที่ข้าสู้กับเจ้า กรงเล็บฉีกนภาของข้าด้อยกว่าเพียงเล็กน้อย ทำให้ข้าต้องพ่ายแพ้ แต่ตอนนี้ ข้าได้กำเนิดใหม่แล้ว มาสานต่อการต่อสู้ที่ยังไม่จบกันเถอะ!"

ตูม—!

พลังวิญญาณดิบเถื่อนอันเป็นเอกลักษณ์ของสัตว์วิญญาณกวาดกระจายออกไป ทำลายพืชพรรณนับไม่ถ้วน พื้นที่ในรัศมีร้อยเมตรรอบตัวสงจวินกลายเป็นซากปรักหักพังทันตา

นี่คือ—พละกำลังแห่งหมี!

โฮก—

"ปัง ปัง ปัง!" ขาหน้าอันหนาทึบของสงจวินทุบลงที่หน้าอกของตนเอง ระบายความกระหายเลือดในการต่อสู้ราวกับกอริลลา

ตี้เทียนยิ้มจางๆ พลังวิญญาณสีดำค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากร่างกาย และความเยือกเย็นสายหนึ่งก็ฉายวาบในนัยน์ตามังกรแนวตั้งสีทอง

ดีมาก

ข้ากำลังปวดหัวอยู่พอดีว่าจะจัดการกับเจ้าหมีที่ไม่เคารพเจ้านายอย่างเจ้ายังไงดี เมื่อกี้ข้ายังคิดอยู่เลยว่าเจ้าจะเลือกสู้กับข้าหรือไม่

ดี ดีจริงๆ รนหาที่ตายเองถึงหน้าประตู!

"ตกลง ข้าจะสนองความต้องการของเจ้า อยากสู้ก็เข้ามา!" ตี้เทียนแสยะยิ้ม

—โฮก!

ราชามังกรดำเนตรทอง เผยร่างจริง!