บทที่ 6 ราชามังกรหวนคืน

บทที่ 6 ราชามังกรหวนคืน

นางทำได้หรือ?

นางทำไม่ได้!

เหมือนอย่างที่กู่เยว่น่าเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ในฐานะที่เป็นร่างแบ่งอีกร่างของเทพมังกร นางไม่จำเป็นต้องฝืนทำเก่งต่อหน้าหลินอวิ๋น ถ้าทำไม่ได้ก็คือทำไม่ได้ ไม่มีอะไรต้องโต้แย้ง

ในแง่ของกลยุทธ์ นางยอมรับว่าตนเองด้อยกว่าหลินอวิ๋น แม้แต่เขาเองในสถานการณ์นั้นยังไม่มั่นใจที่จะโค่นล้มแดนเทพ จนเลือกที่จะละทิ้งกายหยาบและหนีมายังทวีปโต้วหลัว แล้วนางจะมีความมั่นใจอะไรไปเหนือกว่าเขา?

"ข้าคงช่วยเจ้าได้ไม่มากเพราะอาการบาดเจ็บยังไม่หายดี แต่ข้าจะให้ตี้เทียนและคนอื่นๆ คอยรับคำสั่งเจ้าเพื่อช่วยเหลือ" กู่เยว่น่ากล่าวเสียงแผ่วเบา

ตำแหน่งประมุขร่วมแห่งเหล่าสัตว์วิญญาณสามารถสั่งการสัตว์วิญญาณได้ทั้งหมด แต่นี่ก็เป็นภาระอันหนักอึ้งเช่นกัน ที่ต้องแบกรับหน้าที่ในการฟื้นฟูเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณและกอบกู้เกียรติยศของเผ่ามังกร

ในเมื่อราชามังกรทองกลับมาแล้ว และในฐานะราชามังกรเงิน นางไร้ซึ่งพลัง เช่นนั้นก็ปล่อยวางและให้หลินอวิ๋นเป็นผู้ลงมือเถิด

"ตกลง เช่นนั้นเจ้าก็ตั้งใจรักษาตัวเถอะ ที่เหลือปล่อยเป็นหน้าที่ของข้าเอง" หลินอวิ๋นพยักหน้ารับคำ

ตัวตนในฐานะราชามังกรทองของเขาถือว่ามั่นคงแล้ว

อย่างไรเสีย ราชามังกรทองตัวจริงก็ยังคงจำศีลอยู่ในแดนต้องห้ามแห่งเทพ รอคอยการมาถึงของกระแสความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา ไม่มีเวลามายังทวีปโต้วหลัวเพื่อเปิดโปงตัวตนของเขาหรอก ดังนั้นการยืมพลังของสัตว์วิญญาณมาใช้จึงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

อิทธิพลของถังซานนั้นกว้างขวางนัก ในตอนนี้หลินอวิ๋นทำได้เพียงพัฒนาตนเองอย่างระมัดระวัง พยายามดึงกองกำลังทั้งหมดที่สามารถดึงมาได้ และใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ทั้งหมดให้เกิดประโยชน์สูงสุด

"งั้นข้าจะให้ตี้เทียนพาเจ้าออกไป" กู่เยว่น่าชี้ดัชนีเบาๆ แสงสีเงินวาบขึ้น จากนั้นร่างของตี้เทียนก็เข้ามาในมิติพิเศษแห่งนี้

"นายเหนือหัว! องค์เหนือหัว!" ตี้เทียนทำความเคารพกู่เยว่น่าและหลินอวิ๋นด้วยความนอบน้อม

ในมุมมองของตี้เทียน ทั้งหลินอวิ๋นและกู่เยว่น่าต่างก็เป็นร่างแบ่งของเทพมังกร ดังนั้นทั้งคู่จึงถือเป็นประมุขร่วมแห่งเหล่าสัตว์วิญญาณ แต่จะให้เรียกทั้งสองคนว่า "นายเหนือหัว" เหมือนกันก็ดูจะไม่เหมาะ เพื่อเป็นการแยกแยะ เขาจึงเปลี่ยนคำเรียกหลินอวิ๋นเป็น "องค์เหนือหัว" แทน

ในช่วงสามปีที่หลินอวิ๋นหลับใหล ตี้เทียนก็ได้เข้ามาในมิติพิเศษนี้เช่นกัน คำเรียกขานที่เขาใช้เรียกหลินอวิ๋นอย่างเคารพนี้ก็ได้รับการอนุมัติจากกู่เยว่น่าแล้ว

"ตี้เทียน พี่ชายของข้าละทิ้งแดนเทพเพื่อนำพาพวกเรากลับสู่จุดสูงสุดและตีโต้กลับไปยังแดนเทพ เจ้าต้องให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ หากมีอะไรผิดพลาด เปิ่นหวางจะเอาผิดเจ้า" กู่เยว่น่ากล่าวเสียงเย็นชา แม้คำว่า "พี่ชาย" จะฟังดูแปร่งๆ ไปบ้าง

ทว่านางกลับเอ่ยคำเรียกขานนี้ออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่มีท่าทีรังเกียจแม้แต่น้อย

ทำเอาหลินอวิ๋นมองนางด้วยสายตาแปลกๆ

เอาเถอะ เขาที่อายุรวมสองชาติยังไม่ถึงสามสิบปี กลับได้น้องสาวอายุหลายแสนปีมาคนหนึ่ง

แต่ฟังดูแล้วก็ไม่เลว~

เปิ่นหวางจะยอมรับเจ้าเป็นน้องสาวก็แล้วกัน!

"ขอรับ! ผู้ใต้บังคับบัญชาจะช่วยองค์เหนือหัวดำเนินการตามแผนอย่างสุดความสามารถ เพื่อทำให้เผ่ามังกรของเรายิ่งใหญ่อีกครั้ง!" ตี้เทียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

"เหอๆ ตี้เทียน เจ้าเข้าใจผิดแล้ว เผ่ามังกรของเราเคยไม่ยิ่งใหญ่ด้วยหรือ?" หลินอวิ๋นเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งผยอง แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนต่อทุกสรรพสิ่ง

"มันเป็นเพียงช่วงตกต่ำเพียงชั่วคราวเท่านั้น เผ่ามังกรของเรายังคงเป็นราชาแห่งสัตว์ทั้งปวง ปกครองใต้หล้า!"

ตี้เทียนไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาที่มองไปยังหลินอวิ๋นยิ่งทวีความเคารพและคลั่งไคล้มากขึ้น

ถูกต้องแล้ว เผ่ามังกรของเราเคยไม่ยิ่งใหญ่ที่ไหนกัน!

"เอาล่ะ พาเปิ่นหวางออกไปเถอะ เพื่อออกจากแดนเทพ เปิ่นหวางได้ผนึกพลังส่วนใหญ่เอาไว้ แต่ต่อให้ต้องเริ่มใหม่ ข้าก็จะกลับคืนสู่จุดสูงสุด หรือแม้กระทั่งก้าวข้ามมันไปให้ได้!"

"ขอรับ องค์เหนือหัว!"

ตี้เทียนโค้งคำนับแล้วเปิดประตูมิติเบื้องหน้าหลินอวิ๋น หลังจากมองดูหลินอวิ๋นเดินเข้าไป เขาก็เดินตามและออกจากมิตินี้ไป

ต้องบอกเลยว่าทักษะการแสดงของหลินอวิ๋นนั้นระเบิดพลังสุดๆ ไม่เพียงแค่ตี้เทียนที่ตกตะลึง แม้แต่กู่เยว่น่าเองก็ยังอดชื่นชม 'พี่ชาย' คนนี้ในใจไม่ได้

"ทุกอย่างฝากไว้ที่ท่านแล้วนะ ท่านพี่..."

กู่เยว่น่าหลับตาลง ร่างกายที่สมบูรณ์แบบของนางค่อยๆ แปรเปลี่ยนกลับเป็นร่างมังกรยักษ์ นอนขดตัวอยู่ในมิติพิเศษและกลับเข้าสู่การจำศีลอีกครั้ง

นางไม่สามารถตื่นตัวได้นานนัก การตื่นขึ้นมาตลอดสามปีเพราะการมาถึงของหลินอวิ๋นถือว่าเป็นขีดจำกัดแล้ว ในช่วงเวลาอีกยาวนานนับจากนี้ นางคงจะไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก

ทะเลสาบแห่งชีวิต

หลินอวิ๋นก้าวออกมาจากช่องว่างมิติ ยืนอยู่บนพื้นหญ้าริมทะเลสาบ พลางกวาดสายตามองทิวทัศน์โดยรอบ

บอกได้คำเดียวว่า...

งดงามจริงๆ ไร้ซึ่งร่องรอยการรบกวนจากมนุษย์ ทุกอย่างอยู่ในสภาพธรรมชาติที่บริสุทธิ์ที่สุด สมกับที่เป็นแดนสวรรค์ตามธรรมชาติที่สามารถให้กำเนิดของวิเศษอย่าง 'ทองคำแห่งชีวิต' ได้

"องค์เหนือหัว!"

ในขณะนั้น เสียงนุ่มนวลไพเราะก็ดังขึ้นข้างหู หลินอวิ๋นหันหน้าไปมอง ใบหน้าสวยงามไร้ที่ติก็ปรากฏแก่สายตา

เส้นผมสีเขียวมรกตราวกับน้ำตกทิ้งตัวลงด้านหลังอย่างนุ่มนวล แต่ละเส้นใสกระจ่างดุจอัญมณี เครื่องประดับผมรูปปีกสีขาวบริสุทธิ์คู่หนึ่งรวบผมยาวของนางเอาไว้ โดยไม่มีเครื่องประดับอื่นใดอีก

ชุดยาวที่ดูเหมือนถักทอจากขนนกห่อหุ้มร่างเพรียวบางอรชรอย่างมิดชิด เผยให้เห็นเพียงท่อนแขนขาวเนียนครึ่งหนึ่ง นอกนั้นไม่มีผิวหนังส่วนใดสัมผัสกับอากาศ

ที่สำคัญที่สุดคือ กลิ่นอายแห่งชีวิตอันเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากตัวนางตลอดเวลา ทำให้ผู้คนรู้สึกอยากเข้าใกล้

หงส์มรกต ปี้จี

ผู้แข็งแกร่งอันดับสี่ในบรรดาสิบสัตว์ร้ายผู้ยิ่งใหญ่ สัตว์ร้ายสายรักษาที่มีตบะเกือบหกแสนปี ตัวตนผู้รักษาที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปโต้วหลัว

"เจ้าเองรึ หงส์มรกต?" หลินอวิ๋นพยักหน้ารับ

แม้ปี้จีจะงดงามมาก แต่หลังจากเพิ่งผ่านดาเมจความงามจากกู่เยว่น่ามา ภูมิต้านทานความงามของเขาจึงเพิ่มขึ้นมาก ทำให้ไม่แสดงอาการประหม่าใดๆ ออกมา

อีกอย่าง เทียบกับผมเขียวของปี้จี หลินอวิ๋นยังชอบผมขาวของกู่เยว่น่ามากกว่า

"เจ้าค่ะ องค์เหนือหัว ข้าชื่อปี้จี" ปี้จีตอบรับเสียงนุ่ม

ในฐานะภรรยาของตี้เทียน ปี้จีย่อมรู้ฐานะของหลินอวิ๋นดี ไม่ใช่แค่นาง แม้แต่ราชันหมื่นอสูรและคนอื่นๆ ก็ถูกตี้เทียนเตือนมาอย่างหนักแน่น หากใครกล้าล่วงเกินหลินอวิ๋นหรือกู่เยว่น่า ตี้เทียนจะสำแดงกรงเล็บเทพมังกรใส่แน่

ในตอนนี้ ตี้เทียนก็ออกมาจากประตูมิติเช่นกัน เมื่อมายืนอยู่ข้างหลินอวิ๋น เขาก็ถามเสียงต่ำ "องค์เหนือหัว ท่านต้องการให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทำสิ่งใดต่อไป?"

หลินอวิ๋นก้มหน้าลง มือขวาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกรทอง ดวงตาค่อยๆ กลายเป็นนัยน์ตาเรียวรี ทว่าไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน แต่เป็นสีทองอร่าม

เมื่อเทียบกับความรู้สึกตอนที่ได้รับสายเลือดราชามังกรทองมาในตอนแรก หลินอวิ๋นก็อดประหลาดใจเล็กน้อยไม่ได้

'พลังไม่แข็งแกร่งเท่าตอนนั้น เป็นเพราะความแข็งแกร่งของข้ายังน้อยเกินไปที่จะสำแดงพลังที่แท้จริงของราชามังกรทองงั้นหรือ?' หลินอวิ๋นคิดในใจ

การจะใช้ร่างกายมนุษย์รองรับสายเลือดราชามังกรทองระดับราชันเทพนั้น เป็นเรื่องเพ้อฝันจริงๆ

ไม่ว่าอย่างไร ถังอู่หลินที่เป็นลูกของถังซาน เป็นบุตรแห่งราชันเทพแท้ๆ ยังโดนราชามังกรทองเล่นงานซะอ่วม นับว่ายังดีที่ตัวเขาไม่โดนสิ่งที่เรียกว่าผนึกบีบบังคับให้ต้องเร่งพัฒนาตัวเอง

ตัวตนลึกลับนั้นดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าถังซานนับไม่ถ้วน...

แต่ไม่สำคัญ ต่อให้สำแดงพลังได้เพียงส่วนเดียว แต่วิญญาณยุทธ์ของเขาก็เป็นมังกรทองสายเลือดบริสุทธิ์ของแท้

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ราชามังกรหวนคืนสู่ตำแหน่ง!