ตอนที่ 20 การปะทะ x ท่วงทำนองมรณะ
ตอนที่ 20 การปะทะ x ท่วงทำนองมรณะ
ตอนที่ 20 การปะทะ x ท่วงทำนองมรณะ
‘หรือว่า... เขาจะปลุกเน็นให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ได้แล้ว?’
อิลูมิครุ่นคิดในใจ หากเป็นเช่นนั้นจริง การประลองครั้งนี้คงจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากขึ้นมาเสียแล้ว
‘เจ้าหมอนี่ ท่าทางการยืนดูเหมือนจะปล่อยตัวตามสบาย มีช่องโหว่เต็มไปหมด’
‘แต่นั่นมันก็แค่เปลือกนอก’
‘นี่ไม่ใช่การวิเคราะห์ด้วยเหตุผล แต่มันคือสัญชาตญาณการต่อสู้ที่มีมาแต่กำเนิดของฉัน’
‘คนคนนี้…แข็งแกร่งมาก!’
จากท่าทีที่ดูมั่นใจไม่เกรงกลัวแบบนั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นผู้ที่ครอบครองพลังเน็นอย่างแน่นอน
แม้ตัวเขาจะมีความเข้าใจในเทคนิคพื้นฐานของเน็นเป็นอย่างดี แต่ก็อยู่ในระดับที่พอจะใช้งานออกมาได้เท่านั้น ยังไม่ถึงขั้นที่จะปลุกพลังเน็นให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์
‘ดูท่า การประลองรอบนี้คงต้องใช้ท่าไม้ตายออกมาบ้างแล้ว’
ท่าไม้ตายที่อิลูมิหมายถึง ย่อมหนีไม่พ้นกระบวนท่าลอบสังหารชุดใหญ่ที่เขาฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงในช่วงที่ผ่านมา
“ตัวเล็กชะมัด นี่ฉันต้องมาสู้กับเด็กแบบนี้บนลานประลองชั้น 200 ขึ้นไปจริงๆ เหรอ?”
“แต่ว่า กลิ่นอายกดดันของเด็กนี่ไม่เลวเลยแฮะ”
ในขณะเดียวกัน ฟ็อกซี่ ฟิชเชอร์ ก็กำลังใช้ ‘เงียว’ สังเกตอิลูมิอยู่เช่นกัน เมื่อเขาเห็นปริมาณออร่าที่พุ่งพล่านออกมาอย่างน่าตกใจในช่วงพริบตา เขาก็เผลอขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ
‘ปริมาณออร่าที่น่าทึ่งมาก ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวฉันเลย’
เขาคิดในใจ หากวัดจากออร่าที่อิลูมิระเบิดออกมาเมื่อครู่ ปริมาณรวมของออร่าในตัวเด็กคนนี้อาจจะมากกว่าเขาในตอนนี้เสียอีก
‘พรสวรรค์น่าเหลือเชื่อจริงๆ แต่ทว่า...’
ออร่ารอบตัวฟ็อกซี่เริ่มไหวเวียน ภายใต้ฟิล์มออร่าที่ดูโปร่งแสงนั้น มีกระแสออร่าสีดำจางๆ ไหลเวียนอยู่ภายใน
“การแข่งขันใช้ระบบแต้มตัดสินและการน็อคเอาท์ ไม่จำกัดเวลา”
“ทั้งสองฝ่ายเข้าประจำที่ เตรียมตัว...”
กรรมการยืนคั่นกลางระหว่างคนทั้งสอง คอยสังเกตความพร้อมก่อนจะชูมือขวาขึ้นสูงแล้วสะบัดลงอย่างรวดเร็ว
“เริ่มได้!”
ตึง!
เสียงฝีเท้ากระแทกลงบนลานประลองอย่างรุนแรง
วินาทีที่กรรมการสะบัดมือลง ทั้งสองฝ่ายต่างพุ่งทะยานเข้าหากันพร้อมๆ กัน
อิลูมิย่อตัวให้จุดศูนย์ถ่วงต่ำลง ปกคลุมแขนทั้งสองข้างด้วยออร่า ปลายนิ้วทั้งห้ารวบเข้าหากัน เล็บจู่ๆ ก็งอกยาวออกมาและคมกริบดุจใบมีด
จากนั้นเขาก็พุ่งมือสังหารเข้าใส่ดวงตาขวาของฟ็อกซี่ทันที
ควับ!
เสียงแหว่งอากาศดังขึ้น ฟ็อกซี่ถีบเท้าขวาหลบวูบไปทางขวาของอิลูมิเพียงพริบตา พร้อมกับเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ศีรษะของเด็กหนุ่ม
‘ทางขวา’
ขณะที่การโจมตีพลาดเป้า ลูกตาของอิลูมิก็กลอกมอง ใช้หางตาจับการเคลื่อนไหวของฟ็อกซี่ได้อย่างแม่นยำ
เขาหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นบังเป็นโล่ป้องกันไว้เบื้องหน้า
ปัง!
ฟ็อกซี่ชกเข้าที่หน้าผากเขาก่อนหนึ่งหมัด ก่อนจะระดมหมัดรัวๆ ประดุจพายุเข้าใส่แขนของอิลูมิ เสียงปะทะดังสนั่นต่อเนื่อง
หัวไหล่ของเขาไหววูบไปมา ทันใดนั้นอิลูมิสังเกตเห็นว่าไหล่ขวาของฝ่ายตรงข้ามมีการเคลื่อนไหวที่ผิดแผกไป เขาจึงรีบถอยฉากออกมาทันที
ฟิ้ว!
ทันทีที่อิลูมิถอยออกมาเพียงก้าวเดียว หมัดฮุคขนานกับพื้นของฟ็อกซี่ก็กวาดผ่านหน้าไป แรงลมจากหมัดเฉี่ยวโดนหน้าม้าจนเส้นผมขาดกระจุยไปกระจุกหนึ่ง
‘เกือบไป... เกือบโดนต่อยขมับเข้าให้แล้ว’
อิลูมิรู้สึกตกใจอยู่ลึกๆ หากเป็นตัวเขาเมื่อสองสัปดาห์ก่อน การโจมตีนี้คงโดนเข้าไปเต็มๆ แน่นอน
แต่หลังจากที่ฝึกฝน ‘สี่มหาวิถี’ ของเน็นมาแล้ว ทั้งการตอบสนองและพลังในการสังเกตของเขาก็พัฒนาขึ้นกว่าแต่ก่อนอย่างมหาศาล
ปัง!
ในขณะที่ถอยรั้งออกมา ฝีเท้าของอิลูมิก็แตะลงบนพื้นอย่างถี่รัว เพื่อให้ร่างกายพร้อมตอบโต้กับการโจมตีของศัตรูได้ในทุกเสี้ยววินาที
วูบ!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอีกครั้ง ฟ็อกซี่ปรากฏตัวตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน พร้อมกับยกขาขวาขึ้นสูง
“ย้าก!”
ฟ็อกซี่คำรามเสียงต่ำ เหวี่ยงลูกเตะไซด์คิกเข้าใส่ศีรษะของอิลูมิอย่างรุนแรง
ปัง!
ในช่วงคับขัน อิลูมิยกแขนซ้ายขึ้นตั้งรับลูกเตะนั้นไว้ได้ทัน แต่ด้วยแรงปะทะที่มหาศาลทำให้เขาสูญเสียการทรงตัว ร่างกายเริ่มล้มลงสู่พื้น
“โอกาส!”
ฟ็อกซี่เห็นว่าการโจมตีแรกไม่สำเร็จ แต่เมื่อเห็นอิลูมิกำลังจะล้มลง แววตาของเขาก็เป็นประกายวาววับ เขาเหวี่ยงหมัดกดลงเบื้องล่างเพื่อซ้ำเติมทันที
ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ฟ็อกซี่เหวี่ยงหมัด ร่างที่กำลังจะล้มของอิลูมิกลับหยุดชะงักอย่างกะทันหัน ขาซ้ายของเขาตวัดเตะขึ้นด้านบนในท่าทางที่ดูแปลกพิสดาร
พลั่ก!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น พร้อมกับมีเลือดกระเซ็นออกมาเล็กน้อย
คางของฟ็อกซี่สะบัดหงายไปด้านหลัง ร่างของเขาซวนเซถอยหลังไปสามก้าวติดต่อกัน
ถุย!
ฟ็อกซี่พ่นน้ำลายที่มีเลือดปนออกมาพร้อมกับฟันหน้าหนึ่งซี่ เขามองไปยังร่างที่ใช้เพียงแขนขวายันพื้น ส่วนขาซ้ายชูตั้งตรงขึ้นฟ้าในแนวดิ่งด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
‘ทำท่ายากขนาดนั้นออกมาได้ยังไง ร่างกายของเด็กนี่มันยืดหยุ่นขนาดไหนกันแน่?’
อิลูมิยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เขายังคงค้างอยู่ในท่านั้นก่อนจะงอแขนขวาที่ยันพื้นไว้ แล้วสปริงตัวขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว ม้วนตัวกลางอากาศอย่างงดงามก่อนจะลงจอดบนลานประลองห่างออกไป
ครืด...
รองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นลานประลองจนเกิดเสียงดัง อิลูมิที่ลงจอดได้อย่างมั่นคงย่อตัวลงกับพื้นเพียงไม่ถึงวินาที ก่อนจะพุ่งกลับเข้าไปโจมตีอีกครั้งด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก
เขาย่อตัวต่ำ บุกเข้าจู่โจมจุดตายตามร่างกายของฟ็อกซี่อย่างรวดเร็ว
ทั้งเป้ากางเกง ข้อพับเข่า เอว และไตทั้งสองข้าง
เขาคอยสลับการโจมตีจากท่าร่างที่ต่ำเตี้ย จู่ๆ ก็ยืดตัวขึ้นส่งมือสังหารเข้าใส่ลำคอ ดวงตา ข้อศอก และรักแร้ของฟ็อกซี่
ปังปังปัง...
ฟ็อกซี่คอยหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็เหวี่ยงหมัดโต้ตอบอิลูมิกลับไป ทั้งคู่ผลัดกันรุกผลัดกันรับ บางครั้งก็ชกโดนตัว บางครั้งก็หมัดปะทะหมัด
แขนของทั้งสองคนกลายเป็นภาพติดตาที่พร่าเลือน ฝีเท้าเคลื่อนย้ายไปมาบนลานประลองด้วยความรวดเร็ว
ทำให้ผู้ชมในหอประลองต่างมองตามกันจนตาลาย
“ชะ... ช่างเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดอะไรขนาดนี้!”
“ช่วงเริ่มต้นนี่เรียกได้ว่าฝีมือสูสีกันสุดๆ!”
เสียงของสาวนักพากย์ที่เต็มไปด้วยพลังดังขึ้นอีกครั้ง ปลุกเร้าความตื่นเต้นในใจของผู้ชมจนบรรยากาศในสนามร้อนระอุขึ้นมาทันที
“ไม่หรอก ฟ็อกซี่เป็นฝ่ายได้เปรียบต่างหาก”
ณ มุมหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตาบนอัฒจันทร์ผู้ชม สึโบเนะมองการต่อสู้อันดุเดือดของทั้งคู่บนลานประลองพลางเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย
‘แต่ว่า... คุณหนูอิลูมิไปเรียนรู้วิธีใช้เน็นมาจากไหนกัน?’
สึโบเนะขมวดคิ้วครุ่นคิด เธอจำได้ว่านายท่านซิลเวอร์ยังไม่เคยสอนเรื่องการฝึกเน็นให้กับคุณหนูอิลูมิเลยสักครั้ง
ปัง!
สิ้นเสียงพูด ฟ็อกซี่ก็เหวี่ยงลูกเตะเข้าที่เอวของอิลูมิอย่างจังจนเกิดเสียงดังสนั่น
“อึก...”
อิลูมิครางด้วยความเจ็บปวด เขากระโดดถอยหลังหนีออกมาในระยะ 5 เมตร มือขวากุมเข้าที่บริเวณเอวที่ถูกเตะ
ถุย...
เขาย่อตัวลงกับพื้น พ่นเลือดออกมาคำหนึ่ง
‘สุดท้ายก็ยังเสียเปรียบเรื่องโครงสร้างร่างกายอยู่ดี’
อิลูมิที่นั่งย่อตัวอยู่บนพื้น เงยหน้าขึ้นมองฟ็อกซี่ที่กำลังพุ่งตรงมาหาเขา ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วเริ่มขยับฝีเท้าไปทางขวาอย่างช้าๆ
“หืม?”
ฟ็อกซี่ที่กำลังพุ่งเข้าใส่อิลูมิถึงกับขมวดคิ้วแล้วหยุดชะงักฝีเท้าลง
“นี่มันอะไรกัน?”
เขามองดูภาพติดตาที่เรียงเป็นแถวยาวอยู่เบื้องหลังอิลูมิ เขาได้แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี
“อะไรกัน อะไรกัน อะไรกัน!!?”
“วิธีเคลื่อนที่ของนักสู้ อิลูมิ เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันค่ะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะเนี่ย!!?”
เสียงของสาวนักพากย์ดังขึ้นอีกครั้งด้วยความตื่นเต้นปนสงสัย ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นให้แก่เหล่าผู้ชมเข้าไปอีก
“ท่วงทำนองมรณะ”
อิลูมิแสดงสีหน้าเรียบเฉย เขาเริ่มเคลื่อนที่วนรอบตัวฟ็อกซี่ในระยะ 3 เมตร โดยใช้จังหวะการก้าวเท้าที่ช้าสลับเร็วสร้างภาพลวงตาขึ้นมาเพื่อหลอกล่อการรับรู้ของศัตรู
“ชิ การเคลื่อนไหวแบบนี้!”
ฟ็อกซี่จิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์ เขาพุ่งเข้าไปเหวี่ยงหมัดใส่ศีรษะของอิลูมิเต็มแรง
ควับ!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น หมัดนั้นทะลุผ่านศีรษะของอิลูมิไปอย่างง่ายดาย เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงภาพติดตาเท่านั้น
“ย้าก! ย้าก! ย้าก!”
ฟ็อกซี่ยังไม่ยอมแพ้ เขาระดมหมัดใส่ภาพติดตาที่เรียงรายอยู่เบื้องหลังอิลูมิอย่างบ้าคลั่ง
เขาหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว ยกขาขวาขึ้นเตะไซด์คิกกวาดใส่ภาพติดตาทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้า
ฟิ้ว!
ภาพติดตาแถวยาวถูกลูกเตะของเขาทำลายหายไปจนสิ้น จนกระทั่งลูกเตะนั้นกำลังจะเข้าถึงตัวอิลูมิเข้าจริงๆ...