บทที่ 26 ฉันเหมาวัตถุดิบจากธรรมชาติรถเข็นนี้ทั้งหมด

บทที่ 26 ฉันเหมาวัตถุดิบจากธรรมชาติรถเข็นนี้ทั้งหมด

ผู้ช่วยกางโต๊ะพับอเนกประสงค์ออก พร้อมกับจัดวางจานคริสตัล มีด และส้อมลงไป

อวี๋เหยาส่งมอบวัตถุดิบจากธรรมชาติให้ เมื่อเห็นเจินเซียงจัดหูกระต่ายอย่างพิถีพิถัน แถมยังมีจานคริสตัล มีด และส้อมที่ดูคุ้นตาวางอยู่ เธอก็อดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก... คนรวยเขากินอาหารกันแบบนี้ทุกคนเลยหรือไง?

เจินเซียงหยิบมีดกับส้อมขึ้นมาหั่นแอปเปิล แล้วฉีกยิ้มให้กล้อง "พี่น้องทั้งหลาย ตอนนี้ยอดไลก์ทะลุล้านแล้วนะครับ พวกเราได้เจอกับอาหารที่แพงที่สุดในตลาดการค้าแห่งนี้แล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาของช่วงชิมอาหารที่ทุกคนคุ้นเคยกันแล้วครับ"

อวี๋เหยานั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่ มองดูเจินเซียงอย่างสบายอารมณ์ ที่แท้เขาก็เป็นสตรีมเมอร์สายกินนี่เอง

ตอนนี้มีคนดูในไลฟ์สตรีมมากกว่าห้าแสนคนแล้ว

【แอนตี้แฟนเบอร์หนึ่งของเจินเซียง: ยอมจ่าย 800 เหรียญดาวเพื่อซื้อมันฝรั่งลูกเดียว สมกับเป็นเจินเซียงจริงๆ...】

【ข้าวโพดต้มน้ำดำของเจินเซียง: เมนต์บนพูดบ้าอะไรน่ะ? เขาซื้อแอปเปิลกับมันเทศมาด้วยต่างหากเล่า! (แสยะยิ้ม)】

【กระเทียมเคลือบน้ำตาลของเจินเซียง: ซื้อวัตถุดิบจากธรรมชาติมาในราคาแพงกว่าปกติถึงสองเท่า เจินเซียงต้องสมองกลับไปแล้วแน่ๆ! ไอ้คนรวยแต่ไร้สมองเอ๊ย! ทำไปเพื่ออะไรเนี่ย? เพราะแม่ค้าสวยงั้นสิ?】

【เอลฟ์น้อย: มีฉันคนเดียวหรือเปล่าที่สังเกตเห็นว่าแม่ค้าสวยน่ารักสุดๆ ไปเลยน่ะ?】

【หกหกหก: อย่าพูดเป็นเล่นไป เธอสวยจริงๆ นะ พี่สาวคนสวย!】

【เปเรร่า: พูดอย่างเป็นธรรมเลยนะ หน้าตาก็สวยอยู่หรอก แต่ขายวัตถุดิบจากธรรมชาติในราคา 800 เหรียญดาวเนี่ย... จิตใจเธอทำด้วยอะไร...】

【ปีศาจฮ่าฮ่า: หน้าตาสะสวย แต่จิตใจโหดเหี้ยม ฮ่าฮ่าฮ่า!】

【แอนตี้แฟนตัวน้อยของเจินเซียง: เร็วเข้าๆ ให้ฉันดูหน่อย เจินเซียงกินเข้าไปแล้ว! รออ้วกแตกได้เลย!】

เจินเซียงหั่นแอปเปิลชิ้นหนึ่งส่งเข้าปากแล้วเคี้ยว

กลิ่นหอมหวานของผลไม้ระเบิดซ่านอยู่บนต่อมรับรส! น้ำผลไม้แสนหวานฉ่ำทำเอาเขาแทบอยากจะกลืนลิ้นตัวเองลงไปเลยทีเดียว

เจินเซียงเคี้ยวตุ้ยๆ พลางยกนิ้วโป้งให้อวี๋เหยา

กว่าจะนึกถึงไลฟ์สตรีมขึ้นมาได้ก็ตอนที่เขากินแอปเปิลหมดไปแล้วหนึ่งลูก "แอปเปิลลูกนี้อร่อยสุดยอดไปเลยครับ! น้ำฉ่ำมาก! ขอแนะนำอย่างแรงเลย!!"

【กระเทียมเคลือบน้ำตาลของเจินเซียง: ไม่อ้วกเหรอ? หมดกันความสนุกของฉัน!】

【หกหกหก: ถึงคุณจะแนะนำ ผมก็ไม่มีปัญญาซื้อหรอก ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงยอมซื้อแอปเปิลลูกละ 800 เหรียญดาว!】

【แอนตี้แฟนเบอร์หนึ่งของเจินเซียง: ใครๆ ก็รู้ว่าอาหารที่เจินเซียงแนะนำมีแต่ของหลอกลวงทั้งนั้น ถึงเจ้านี่จะดูไม่เลวก็เถอะ แต่ราคานี่สิ... ฉันขอกลับไปซดสารอาหารดีกว่า!】

【พี่สาวหลี่: 800 เหรียญดาว... ฉันมันบุญไม่ถึงจริงๆ...】

จากนั้นเจินเซียงก็ชิมมันเทศกับมันฝรั่งตามลำดับ

เขารู้สึกชอบรสชาติของมันเทศเช่นกัน และที่น่าประหลาดใจคือมันฝรั่งกลับไม่มีกลิ่นเหม็นคาวเลยแม้แต่น้อย

เขาไม่เคยกินวัตถุดิบจากธรรมชาติที่มีรสชาติมหัศจรรย์ขนาดนี้มาก่อนเลย

เจินเซียงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยกับอวี๋เหยาด้วยท่าทีป๋าจัด "ฉันขอเหมาของในรถเข็นคันนี้ทั้งหมดเลย!"

???!!!

อวี๋เหยาสะดุ้งตกใจ แทบจะสงสัยว่าหูฝาดไปหรือเปล่า

"ลองนับดูสิว่ามีวัตถุดิบจากธรรมชาติอยู่เท่าไหร่ แล้วแพ็กให้ฉันทั้งหมดเลย"

วินาทีนี้ ราวกับมีปีกงอกออกมาจากแผ่นหลังของเจินเซียง เขาต้องเป็นเทวดาที่ลงมาช่วยให้เธอหลุดพ้นจากความทุกข์ยากแน่ๆ

ร่างของเขาเปล่งประกายแสงสีทองอร่าม ช่างเป็นบอสสายเปย์ตัวจริงเสียงจริง

มีแอปเปิลสามสิบสามลูก มันฝรั่งยี่สิบแปดลูก และมันเทศยี่สิบเก้าหัว

เจินเซียงพูดขึ้นว่า "ฉันพกเงินสดมาไม่พอหรอก เดี๋ยวจะโอนจ่ายผ่านเทอร์มินัลในคอมพิวเตอร์แสงก็แล้วกัน"

【ติ๊ง! ได้รับเงิน 72,000 เหรียญดาวเรียบร้อยแล้ว!】

ในชั่วขณะนั้น อวี๋เหยาสัมผัสได้ถึงความสุขที่แทบจะดูเหมือนไม่เป็นความจริง

"โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ!"

เจินเซียงยิ้ม "วัตถุดิบจากธรรมชาติที่อร่อยสุดยอดขนาดนี้ ยังมีคนบ่นว่าแพงอีกนะ แม่ค้าครับ ถ้าผมกินพวกนี้หมดแล้วจะกลับมาอุดหนุนใหม่แน่นอน!"

เมื่อไลฟ์สตรีมใกล้จะจบลง เจินเซียงก็เชิญอวี๋เหยาให้เข้ากล้องพร้อมกับเขา

"การชิมอาหารในวันนี้ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีมากครับ แม่ค้าก็ยืนอยู่ข้างๆ ผมนี่เอง พี่น้องทั้งหลาย ถ้าอยากกินวัตถุดิบจากธรรมชาติล่ะก็ เลือกร้านของเธอได้เลย รับรองว่าอร่อยสุดๆ จริงๆ ครับ!"

【หกหกหก: เหมาวัตถุดิบจากธรรมชาติทั้งรถเข็นเลยเนี่ยนะ? เจินเซียงไม่บ้าก็คงฮั้วกับแม่ค้าเพื่อหลอกเอาเงินคนดูแน่ๆ ก่อนหน้านี้ก็มีสตรีมเมอร์บางคนทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?】

【แอนตี้แฟนเบอร์หนึ่งของเจินเซียง: เรื่องที่สตรีมเมอร์คนนี้รวยน่ะไม่มีข้อกังขาหรอก และด้วยไอคิวของเขา คงไม่ฉลาดพอที่จะมาต้มตุ๋นออนไลน์ได้หรอก!】

【สาวน้อยผู้รักวุ้นเส้น: ความเป็นไปได้ที่เขาจะบ้ามีสูงกว่านะ】

【เอลฟ์น้อย: 72,000 เหรียญดาว?! ฮือๆๆ สรุปแล้วฉันมันก็บุญไม่ถึงจริงๆ สินะ!】