บทที่ 36 - ก้าวสู่การเป็นเจ้าของรถ
บทที่ 36 - ก้าวสู่การเป็นเจ้าของรถ
เห็นพวกระดับเทพไม่ยอมตอบคำถามสักที อู๋เสียนร้อนใจจนทนไม่ไหว
เลยพิมพ์ตอบกลับไปว่า "ดูท่าพวกผู้อาวุโสจะไม่ค่อยต้อนรับเด็กใหม่ งั้นผมไปถามบอร์ดอื่นก็ได้"
เฒ่าโจวทะเลเหนือ: ถ้าถามคำถามแบบนี้ นายมาผิดที่แล้วจริงๆ
หมัดทลายภูผา: ลองไปค้นในบอร์ดจิตรกรม้วนภาพดูไหม?
อู๋เสียนมุมปากกระตุก เขารู้อยู่แล้วว่าบอร์ดจิตรกรต้องมีข้อมูลแน่ แต่ประเด็นคือบอร์ดนั้นต้องใช้ใบรับรอง [จิตรกรม้วนภาพ] จากสมาคมถึงจะสมัครสมาชิกเข้าใช้งานได้
หยางไร้พ่าย: เอ่อ ฉันมาผิดที่เหรอเนี่ย?
ข้าหยิ่งแล้วไง: อ้าว~ เฒ่าหยาง ม้วนภาพวิถีโบราณของนายคืบหน้าแล้วเหรอ?
หยางไร้พ่าย: อย่าพูดตอกย้ำสิ วาดจนมือจะหงิกแล้วยังไม่สำเร็จเลย
สี่รุ่นสืบสาน: เรื่องปกติ มันอยู่ที่ดวงล้วนๆ ฉันปลงนานแล้ว
เห็นพวกเทพเปลี่ยนกระทู้เขาเป็นห้องแชทส่วนตัว อู๋เสียนก็หงุดหงิดขึ้นมาตงิดๆ เลยแกล้งหย่อนระเบิดถามไปอีกรอบ "ม้วนภาพวิถีโบราณควบแน่นแผนภาพเทพจิตวิญญาณได้ไหมครับ?"
พอประโยคนี้หลุดออกไป เหล่าเทพก็เงียบกริบ สักพักก็รัวข้อความตอบกลับมา
เฒ่าโจวทะเลเหนือ: นี่สิถึงจะเรียกว่าคำถามที่เข้าท่า แผนภาพเทพที่ควบแน่นจากม้วนภาพวิถีโบราณ เขาเรียกว่าแผนภาพเทพประจำตัว
หมัดทลายภูผา: ผิดปกติ ผิดปกติมากๆ
สี่รุ่นสืบสาน: จขกท. มีม้วนภาพวิถีโบราณจริงดิ?
หยางไร้พ่าย: ล้อเล่นน่า? พวกเราวิจัยกันมาตั้งกี่ปี ยังไม่เห็นจะได้เรื่องได้ราวอะไรเลย?
วินาทีถัดมา หลังไมค์ของอู๋เสียนก็เด้งข้อความจากพวกตาแก่เจ้าเล่ห์รัวๆ
คนที่เป็นงานที่สุดคือ "เฒ่าโจวทะเลเหนือ" ส่งข้อความสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ: "การฝึกฝนแผนภาพเทพจิตวิญญาณ ต้องดูดซับและทำความเข้าใจสสารวิญญาณที่สอดคล้องกัน"
แบบนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย~!
"ใจศรัทธา ฟ้าดินย่อมตอบรับ"
เพื่อเป็นการตอบแทน อู๋เสียนพิมพ์ตอบกลับแบบกำกวมดูทรงภูมิ แล้วก็ออฟไลน์หนีไปเลย
หลังจากนั้น เขาก็รีบเอาวัสดุปีศาจกองโตออกมาลองวิชา
"มันเป็นอย่างนี้นี่เอง?"
พอลองดูดซับและสัมผัสสสารวิญญาณในวัสดุปีศาจ แผนภาพเทพ [สิบขุนพลยมทูต] ก็เริ่มยกระดับขึ้นจริงๆ
ความรู้สึกเหมือนสสารวิญญาณเป็นสื่อกลางในการสื่อสารและทำความเข้าใจพลังกฎเกณฑ์ เวลาแผนภาพเทพดูดซับสสารวิญญาณที่เกี่ยวข้อง ก็จะเกิดคลื่นความถี่กฎเกณฑ์ที่ตรงกัน และในกระบวนการนี้ แผนภาพเทพก็จะได้รับการยกระดับ
ยิ่งทำความเข้าใจได้ลึกซึ้ง แผนภาพเทพก็ยิ่งพัฒนา
แต่ปัญหาคือ วัสดุในมือมันหมดเร็วมาก
"หลุมดำดูดเงินชัดๆ"
เห็นวัสดุจำนวนมากโครงสร้างวิญญาณพังทลายกลายเป็นผง อู๋เสียนได้แต่เดาะลิ้นเสียดาย
วัสดุระดับหนึ่งสองคุณภาพวิญญาณต่ำ ประสิทธิภาพการ "เผาผลาญ" ก็ต่ำตามไปด้วย
ยิ่งวัสดุมอนสเตอร์ระดับสูง คุณภาพวิญญาณภายในยิ่งสูง ก็จะ "เผา" ได้นานกว่า
ยังดีที่กฎเกณฑ์ของ [สิบขุนพลยมทูต] ค่อนข้างครอบคลุม เลยใช้ประโยชน์จากสสารวิญญาณในวัสดุปีศาจส่วนใหญ่ได้เกือบหมด
แต่ถึงอย่างนั้น การเลี้ยงดูแผนภาพเทพก็ยังกินทรัพยากรอยู่ดี
แค่สองชั่วโมงกว่าๆ วัสดุจากหุบเหวลึกลับในมือก็เกลี้ยง
เชื่อเขาเลย
มิน่าล่ะถึงต้องตั้งสโมสร
ลำพังแค่หาวัสดุด้วยตัวเองคนเดียว ช่วงหลังๆ คงแบกรับภาระไม่ไหว แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
"ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน"
จบการฝึกฝนแผนภาพเทพ อู๋เสียนก็หันมาวิจัยหลักการเครื่องจักรต่อ
ถ้าสร้างพี่เบิ้มอย่าง "ออพติมัส ไพรม์" ออกมาได้ ก็จะมีรายได้ที่มั่นคง ช่วยลดภาระทางการเงินไปได้เยอะ
ตกบ่าย ปู่ชางหมิงที่โดนเกณฑ์ไปทำงานก็กลับมา
สัมผัสคลื่นพลังวิญญาณบนตัวปู่ อู๋เสียนตกใจปนสงสัย "สะ... สี่? พลังระดับสี่?"
"เพิ่งฟื้นฟูถึงระดับสี่ รู้สึกใช้ได้เลย" ปู่ดูอารมณ์ดี "ถึงจะยังนึกเรื่องสำคัญๆ ไม่ออก แต่ก็นึกเทคนิคการต่อสู้บางอย่างได้บ้าง"
พูดจบ ปู่ก็เริ่มสอนและชี้แนะอู๋เสียน
พอได้เรียน อู๋เสียนก็ตื่นตะลึง
แม่เจ้า พลังวิญญาณมันใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
นี่มันไม่ใช่เทคนิคการต่อสู้ธรรมดาแล้ว นี่มันวิชา "กำลังภายใน" ชัดๆ!
เดิมทีคิดว่าพลังวิญญาณเป็นแค่พลังงานสำหรับใช้ [ม้วนภาพ] แต่วิชาที่ปู่ถ่ายทอดมา พลิกความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพลังวิญญาณของเขาไปเลย
"ปู่ครับ สมัยหนุ่มๆ ปู่เป็นใครกันแน่ครับเนี่ย?"
วินาทีนี้ อู๋เสียนมองปู่ด้วยสายตาปกติไม่ได้แล้ว
"จำได้แค่ว่าเป็นทหาร อย่างอื่นนึกไม่ออก" ปู่ขมวดคิ้วปวดหัว "เอ็งฝึกไปก่อนเถอะ ไม่มีข้อเสียหรอก"
...
หลายวันต่อมา อู๋เสียนฝึก "วิชา" พลังวิญญาณตามที่ปู่สอน ควบคู่ไปกับการฝึกสมรรถภาพร่างกาย
ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
นอกจากการฝึกฝน ก็ไม่ลืมที่จะวิจัยหลักการเครื่องจักร
ช่วงนี้ข่าวใหญ่ที่สุดคงหนีไม่พ้นการก่อตั้ง "สโมสรราชาผี" ที่สร้างกระแสฮือฮาไปทั่วเมืองเย่าหยาง
ในมือถือและทีวี เต็มไปด้วยข่าวของเซวียหลิงหลิงและสโมสรราชาผี
ในห้องรูหนูที่เขตสลัม
อู๋เสียนพยายามสร้างโครงสร้างวิญญาณจักรกลที่มี "จิตวิญญาณและอุณหภูมิ" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง
จนเขาเริ่มสงสัยว่าแนวคิดนี้มันจะเป็นไปได้จริงหรือเปล่า
"หรือว่าเราจะไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ?"
อู๋เสียนนึกถึงสถานะ "เด็กศิลป์" ของตัวเอง สงสัยจะไม่ถูกโฉลกกับเครื่องจักรและเทคโนโลยีเท่าไหร่
ขณะที่กำลังจะถอดใจ จู่ๆ สมองก็แล่นปรู๊ด
"ทำไมต้องใช้สสารวิญญาณสายจักรกลไปสร้างจิตวิญญาณและอุณหภูมิด้วยล่ะ?"
อู๋เสียนยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น
"ใช่แล้ว ทำไมต้องยึดติดกับทฤษฎีการสร้างม้วนภาพสายจักรกลแบบเดิมๆ?"
คิดได้ดังนั้น อู๋เสียนก็ลงมือทันที
เขาแยกการผสมสีของออพติมัส ไพรม์ออกเป็นสองส่วน คือส่วนตัวเครื่องและส่วนจิตวิญญาณ โดยลองใช้แนวคิดของม้วนภาพสิ่งมีชีวิตปกติ มาผสม "สีแห่งจิตวิญญาณ" ที่สอดคล้องกัน
เตรียมทุกอย่างพร้อม ก็เริ่มทดสอบบนกระดาษฝึกวาด
สีสองชนิดที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงทำงานร่วมกัน ปรับแต่งไปเรื่อยๆ
หลังจากลองผิดลองถูกหลายครั้ง ในที่สุดก็สำเร็จ
"ฮ่าๆ ได้ผลจริงๆ ด้วย!"
สุดท้าย เขาก็วาดรูปลักษณ์ของออพติมัส ไพรม์ลงบนกระดาษวาดเกรดดีได้สำเร็จ
วิ้ง~!
กฎเกณฑ์ม้วนภาพรวมตัว ส่องแสงสว่าง เข้ากรอบให้เสร็จสรรพ
ในสมองปรากฏรอยประทับม้วนภาพของออพติมัส ไพรม์ จดลิขสิทธิ์เรียบร้อย
【ผู้นำออโตบอตส์ - ออพติมัส ไพรม์】
ประเภท: ต้นฉบับ (ขอบปักดิ้นทอง)
ระดับ: แกนทองแดง
ภูตภาพวาด: ★
ค่าพลัง: 28
คุณสมบัติพรสวรรค์: จำแลงกาย , หัวใจผู้นำ
"ฮ่าๆๆ ตั้งแต่วันนี้ไป ผมก็เป็นคนมีรถขับแล้ว!"
อู๋เสียนหัวเราะลั่น รีบวิ่งออกจากห้อง
วินาทีที่กระตุ้นม้วนภาพ แสงนวลตาสาดส่อง พร้อมเสียงกลไกประกอบร่างดังแกรกกราก
สิ่งมีชีวิตจักรกลรูปร่างมนุษย์สูงหกเจ็ดเมตรค่อยๆ ปรากฏกาย ทรงพลังน่าเกรงขาม
เสียดายที่ออพติมัส ไพรม์ในร่างภูตภาพวาดไม่มีจิตสำนึกของตัวเอง มีแค่สัญชาตญาณการต่อสู้พื้นฐาน
อู๋เสียนสั่งให้ออพติมัสแปลงร่าง กลายเป็นรถบรรทุกหัวลากสีแดงน้ำเงิน พร้อมตู้คอนเทนเนอร์พ่วงท้าย
"ยังไม่ต้องรีบไปคุยกับตระกูลถัง พี่ไพรม์ ลุย!"
กระโดดขึ้นนั่งตำแหน่งคนขับ กระตุ้นพลังวิญญาณสตาร์ทเครื่อง เสียงเครื่องยนต์คำราม มุ่งหน้าสู่ท่ามิติฝั่งใต้
ต้องลองทดสอบสมรรถภาพการต่อสู้ของออพติมัสในโลกนี้ดูก่อน ถึงจะกำหนดราคาขายได้
ม้วนภาพจักรกลที่ทั้งขับขี่เป็นยานพาหนะได้ และแปลงร่างต่อสู้ได้ จะสร้างแรงสั่นสะเทือนให้วงการยานยนต์โลกนี้ขนาดไหน?
บรื้นนน...
รถหัวลากคำรามลั่นถนนในเขตสลัม เรียกสายตาชาวบ้านให้เหลียวมอง
พอเข้าเขตเมือง ก็ยังเป็นจุดเด่นที่สุดบนท้องถนน ดีไซน์และสไตล์ที่แตกต่างจากรถในโลกนี้อย่างสิ้นเชิง
"น้องชาย รถยี่ห้ออะไรเนี่ย? บริษัทไหนผลิต ไม่เคยเห็นเลย?"
รถบรรทุกเลนข้างๆ ขับตีคู่มา คนขับลดกระจกถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
อู๋เสียนยิ้มตอบ "เออีแปด... เอ้ย... ออพติมัส ไพรม์ครับ อีกไม่นานก็จะวางขายแล้ว เดี๋ยวพี่ก็รู้เอง"
(จบแล้ว)