บทที่ 35 - การฝึกฝนและยกระดับแผนภาพเทพ

"ผมพอจะช่วยถามให้ได้นะ" อู๋เสียนแกล้งทำท่าลำบากใจ "ไม่รู้ว่าพวกคุณสู้ราคาไหวไหม?"

"เอ่อ..." ทั้งสองมองหน้ากัน "ตอนนั้นคุณซื้อมาเท่าไหร่?"

อู๋เสียนกุมขมับ "อย่าเอาผมไปเทียบสิ ผมเป็นญาติกับปรมาจารย์ พวกคุณต้องซื้อราคาตลาด เข้าใจไหม?"

"อ๋อๆ"

สองขี้แยถึงบางอ้อ ตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม

ก่อนหน้านี้ก็เดาว่าอู๋เสียนต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลัง พอได้ยินแบบนี้ยิ่งมั่นใจ

แค่สงสัยว่า ทำไมอู๋เสียนถึงมาอยู่ในที่กันดารแบบนี้?

"ม้วนภาพแกนทองแดงในตลาดแพงสุดก็หลักแสนปลายๆ ของหายากหน่อยก็ล้านสองล้านสาม" นักเรียนชายวิเคราะห์ "ม้วนภาพผูกขาดแบบนี้ไม่มีราคากลาง สองล้านเป็นไง?" หนุ่มขี้แยลองถามหยั่งเชิง

พระเจ้าช่วย เปิดมาก็สองล้าน

นี่มันราคาปั่นของระดับปรมาจารย์ชัดๆ

อู๋เสียนแกล้งทำเป็นนิ่ง อยากจะโก่งราคาอีกหน่อย แต่โดนความจริงใจของทั้งคู่ปิดปากเงียบ

"อีกอย่าง ในฐานะคนกลาง ให้ค่านายหน้าคุณคนละสองหมื่นโอเคไหม?" หนุ่มขี้แยเสริม

อีกฝ่ายจริงใจขนาดนี้ อู๋เสียนก็ไม่กล้าเรียกราคาเวอร์วัง ถือซะว่ายอมรับในตาถึงของทั้งสองคน

"ได้ เดี๋ยวผมถามให้"

แกล้งเดินกลับเข้าบ้าน คุยกับตัวเองสักพัก แล้วกลับมาที่ประตู

"ปรมาจารย์ตกลงแล้ว"

ทั้งสองคนดีใจยกใหญ่ "ไม่ทราบว่าปรมาจารย์จะว่างเมื่อไหร่ครับ?"

"ปรมาจารย์รักสันโดษ ไม่ชอบออกหน้า" อู๋เสียนโม้ไปเรื่อย "ถ้าเชื่อใจผม ก็วางมัดจำไว้ก่อนแสนนึง พรุ่งนี้เวลานี้มารับของที่ผม"

ได้ยินแบบนั้น ทั้งสองก็เสียดายและลังเลนิดหน่อย

ยังดีที่เงินมัดจำแสนนึงสำหรับพวกเขาไม่ใช่เงินก้อนโต ไม่กลัวโดนโกงเท่าไหร่

ลังเลแป๊บเดียว ทั้งสองก็ตัดสินใจสั่งซื้อ

อู๋เสียนคุยเล่นแลกไลน์กับทั้งสองคน จนรู้ชื่อแซ่ของสองขี้แย

สาวขี้แยชื่อ เหลียนเซียวอวี่ หนุ่มขี้แยชื่อ หงซานเป่า เป็นลูกเศรษฐีจากเมืองใหญ่ พ่อแม่ก็เป็นยอดฝีมือผู้ควบคุมภูตระดับแนวหน้า

ลูกค้าชั้นดีชัดๆ!

ส่งทั้งสองคนกลับไป อู๋เสียนก็รีบไปร้านเถ้าแก่หูที่เขตถนนเหนือเพื่อซื้อวัตถุดิบ

เดินไปถึงรอยต่อระหว่างเขตสลัมกับเขตถนนเหนือ ก็เห็นคนสองกลุ่มยืนประจันหน้ากันขวางถนน ข้างๆ แขวนป้ายผ้า "รับซื้อวัสดุสัตว์ประหลาดจากภาพลวงตามิติไม่อั้น ราคาดี"

ดูจากกลิ่นอายของหัวหน้าทีมทั้งสองฝั่ง เป็นระดับหก ใส่ชุดทีมสโมสร หน้าอกติดเข็มกลัดระดับสูงของสมาชิกสโมสร

แถมยังปล่อยม้วนภาพหลักของตัวเองออกมา ยืนเป็นมาสคอตอยู่ข้างๆ

เขม่นกันเงียบๆ

คนเดินผ่านไปมาวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ แฟนคลับแต่ละฝั่งตื่นเต้น รีบเข้าไปขอถ่ายรูปกับ "ไอดอล" และเอาวัสดุในมือไปขายให้สโมสรที่ตัวเองเชียร์

อู๋เสียนไม่อินกับการตามกรี๊ดดารา แต่สนใจ "มาสคอต" สองตัวนั้นมากกว่า

หยิบมือถือขึ้นมา เข้าเว็บรวมม้วนภาพค้นหาข้อมูลมาสคอตสองตัวนี้

[นักรบคลั่งโลหิต] ม้วนภาพแกนเงิน

คะแนน: 4.5

คำอธิบาย: หนึ่งในตัวท็อปของสโมสรเทพสงคราม ม้วนภาพสายบ้าพลังล้วนๆ

ข้างล่างมีคอมเมนต์เพียบ:

"นักรบคลั่งจงเจริญ ใครจะสู้!" คอมเมนต์แฟนคลับตัวยง

"รูปลักษณ์ติดลบ แต่เป็นตัวบ้าค่าสถานะชัดๆ"

"หนึ่งในแปดอรหันต์ของลีกระดับเงิน สมดุลรอบด้าน เป็นม้วนภาพหลักคุณภาพดี"

"รุ่นแกนทองแดงงั้นๆ แต่แกนเงินน่าจัดมาก"

"จัดมาแล้วหนึ่งปีสองเดือน ตอนนี้เป็นตัวหลักของทีมผจญภัยแล้ว คำเดียว: คุ้ม!"

"ราคาฉบับคัดลอกตอนนี้แพงเกินจริง ไม่คุ้มราคา ถ้ามีทุนกู้ซื้อ [ฉบับสำเนา] ดีกว่า"

"ม้วนภาพขยะ ใครซื้อใครโง่!" คอมเมนต์แอนตี้แฟนไร้สมอง

ต้องบอกเลยว่าในคอมเมนต์มีแต่ยอดคน อู๋เสียนอ่านเพลินเลย

จากนั้นก็ค้นหา "มาสคอต" อีกตัว ชื่อ [คุณลุงซอมบี้] ม้วนภาพแกนเงิน คะแนน 4.5 เหมือนกัน เป็นผลงานชิ้นเอกของจิตรกรม้วนภาพประจำสโมสรทลายฟ้า

คอมเมนต์ข้างล่างก็มีทั้งชมทั้งด่า พอๆ กับ [นักรบคลั่งโลหิต]

อู๋เสียนไม่แปลกใจ

ลางเนื้อชอบลางยา ต่างคนต่างใจ

เหมือนเกมเมอร์ในชาติก่อน บางคนชอบเล่นนักรบ บางคนชอบเล่นนักเวท บางคนชอบสายป่วนกวนประสาทชาวบ้าน ความชอบและสไตล์การต่อสู้ไม่เหมือนกัน

ดังนั้น ต่อให้เป็นม้วนภาพที่ดียังไง ก็ยากจะทำให้ทุกคนชอบ

"เสียดาย ยังอีกไกลกว่าจะสร้างสโมสรได้"

ไม่รู้ว่าเหล่าภูตภาพวาดจากตำนานจีนในอนาคต จะสร้างกระแสในโลกนี้ได้ขนาดไหน?

รีบหาเงิน จะได้เป็นอิสระทางการเงินเร็วๆ!

มาถึงร้านขายวัสดุ

เถ้าแก่หูเปิดมาก็ "มีครับ มีหมด!"

ระหว่างซื้อของ ก็คุยสัพเพเหระกับเถ้าแก่ "เขตถนนเหนือนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ นะครับ ภัยพิบัติใหญ่ขนาดนี้ แทบไม่มีอะไรเสียหายเลย?"

"มีแต่พวกภูตผีปีศาจ จะไปเสียหายอะไร?" เถ้าแก่หูหัวเราะ

อู๋เสียนเดาะลิ้น "ว่าแต่ราคาบ้านแถวนี้เป็นไงครับ?"

"น้องชายอยากซื้อบ้านที่เขตถนนเหนือ?" เถ้าแก่หูตกใจ

"แพงมากเหรอครับ?"

"ไม่ใช่เรื่องแพงไม่แพง แต่เป็นเรื่องจะซื้อได้หรือเปล่า" เถ้าแก่หูส่ายหน้า "อสังหาฯ แถวนี้ส่วนใหญ่อยู่ในมือตระกูลใหญ่กับจิตรกรม้วนภาพ พวกนี้เงินถุงเงินถัง ไม่มีใครขายหรอก

ถ้าจะเช่า พี่พอจะช่วยดูให้ได้"

อู๋เสียนแอบเสียดาย

ซื้อของเสร็จ จ่ายเงินกลับบ้าน

ขากลับ เจอทีมฝึกมหาวิทยาลัยหลายทีมกำลังถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ทีมวิทยาลัยเสวียนเทียนก็อยู่ด้วย ข้างๆ มีนักข่าวมาสัมภาษณ์ ทำเอาอู๋เสียนมองตาปริบๆ

กลับถึงบ้าน เริ่มงานเงียบๆ

คืนหนึ่งผ่านไป ภายใต้การสนับสนุนของ [ต้นกุ้ยฮวา] ไฟแรงเฟร่อ ปิดจ็อบทุกออเดอร์

เช้าวันรุ่งขึ้น ลูกค้าแต่ละรายทยอยมารับของ

ภาพพิทักษ์เรือน 170 แผ่น รวม 340,000 หักต้นทุน กำไร 36,380 เหรียญวิญญาณ

เจ้าหัวทองโอนมาห้าแสน

สองขี้แยรวมกัน 4.04 ล้าน รวยเละในชั่วข้ามคืน!

มองยอดเงินในบัญชีเกือบห้าล้าน อู๋เสียนซาบซึ้งใจ ปล่อยเทพเจ้าแห่งโชคลาภออกมาจุดธูปบูชาชุดใหญ่

ปู่ก็น่าจะกลับมาช่วงบ่าย

อู๋เสียนเลยเริ่มฝึกฝนแผนภาพเทพจิตวิญญาณเงียบๆ

ส่งจิตเข้าไปในแผนภาพเทพ [สิบขุนพลยมทูต] สัมผัสพลังกฎเกณฑ์อันลึกลับ กระบวนการทำความเข้าใจต้องใช้พลังจิตต่อเนื่อง จิตสำนึกจมดิ่งลงสู่โลกแห่งความว่างเปล่าสีเทาของกฎเกณฑ์

กลิ่นอายกฎเกณฑ์ที่ซับซ้อนและลึกลับไหลเวียนอยู่ในความว่างเปล่านี้

มองไปรอบๆ เห็นเงาแผนภาพเทพจำนวนมากเหมือนเรือนับร้อยลำ แข่งกันไต่ขึ้นไปตามเส้นทางกฎเกณฑ์ที่ต่างกัน

และเหนือความว่างเปล่าของกฎเกณฑ์ มีผู้มาก่อนจับจองที่นั่งสูงๆ ดูดซับและควบคุมความผันผวนของกฎเกณฑ์ในความว่างเปล่าไว้แล้ว

ยังดีที่ [สิบขุนพลยมทูต] บารมีสูงส่ง เกิดมาก็ดึงดูดเส้นสายกฎเกณฑ์ได้ไม่น้อย เริ่มต้นก็อยู่ในจุดที่ใช้ได้

"ทำความเข้าใจพลังกฎเกณฑ์ แย่งชิงตำแหน่งกฎเกณฑ์ นี่คือหนทางการฝึกฝนที่แท้จริงของจิตรกรม้วนภาพงั้นเหรอ?"

อู๋เสียนใจเต้นแรง

แต่ทำความเข้าใจอยู่นาน เส้นสายกฎเกณฑ์ที่ [สิบขุนพลยมทูต] ดึงดูดมาก็ไม่เห็นจะเพิ่มขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงเลย

"เราหัวช้า? หรือวิธีผิด?"

ลืมตาขึ้นด้วยความสงสัย หยิบมือถือจะถามพี่ชายคนดีอย่างถังเปิง

แต่คิดไปคิดมา ล็อกอินเข้าเว็บบอร์ดเล็กๆ ที่รวมเหล่าเทพไว้ แล้วตั้งกระทู้ถาม: ว่าด้วยเรื่องการยกระดับแผนภาพเทพจิตวิญญาณ?

ไม่นานนัก ก็เริ่มมีพวกเทพๆ มาตอบกระทู้

"พวกเทพนี่ว่างงานกันจังนะ?"

อู๋เสียนบ่นอุบ พลางไล่อ่านคอมเมนต์

เฒ่าโจวทะเลเหนือ: เจิม... เอ๊ะ? นี่มันน้องใหม่แอ๊บแบ๊วคราวก่อนนี่นา?

ข้าหยิ่งแล้วไง: คำถามมือใหม่หัดขับอะไรเนี่ย?

สี่รุ่นสืบสาน: การศึกษาจิตรกรม้วนภาพสมัยนี้ตกต่ำขนาดนี้แล้วเหรอ?

หมัดทลายภูผา: เฮ้ยๆๆ เด็กบ้านใคร รีบมารับกลับไปเร็ว

เฒ่าโจวทะเลเหนือ: จขกท. เอาจริงดิ?

(จบแล้ว)