ตอนที่ 15 อาวุธลับ

ในขณะที่ถังฮวนหลอมอัญมณี เขาใช้สมาธิทั้งหมดกับสิ่งตรงหน้า และตอนนี้เขาก็เพิ่งได้เห็นความก้าวหน้าของคนอื่นโดยรอบ

ความก้าวหน้าของคนอื่นทำให้เขาตกใจ ความเร็วของอีกห้าคนนั้นช้ามาก แม้แต่สาวน้อยที่เร็วที่สุดก็ยังห่างไกลที่จะเทียบกับเขา เปลวเพลิงที่อยู่ในฝ่ามือของพวกเขาก็นับว่าเบา แม้แต่กับสาวน้อยชุดแดงก็ไไม่ต่างกัน

ถังฮวนครุ่นคิดและคิดถึงเตาหลอมเทพเก้าหยางในตันเถียนของเขา

ที่เปลวเพลิงของพวกเขาเบา อาจจะไม่ใช่เพราะพวกเขามีเพลิงแท้น้อย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเตาหลอมเทพเก้าหยาง เขาจึงใช้เพลิงแท้ได้มากกว่าเดิม เพราะแบบนี้ เพลิงที่ร้อยยิ่งกว่าถึงเกิดขึ้นจากฝ่ามือของเขาและหลอมหินหยกเย็นได้อย่างรวดเร็ว

ไม่แปลกเลยที่เมื่อพวกเขาได้ยินว่าจะต้องหลอมหินหยกเย็นในสี่ชั่วมองแล้วหน้าถอดสี

“ยินดีด้วยน้องชาย เจ้าเข้ารับการทดสอบรอบถัดไปได้!”

เสียงสดใสดังเข้าหูทำให้ถังฮวนตื่นจากความคิดของตัวเอง เขามองไปจากต้นเสียงและเห็นชิงเย่ที่มองเขาและยิ้มดั่งบุปผา แม้ว่านางจะนั่งอย่างสงบ ทั้งร่างกายของนางก็ปล่อยสเน่ห์ออกมาไม่หยุด

นอกจากสาวน้อยที่กำลังใช้สมาธิ ชายชราและอีกสามคนนั้นตื่นจากสมาธิเพราะคำพูดของนาง และทั้งสี่ก็มองมาที่ถังฮวนอย่างตกตะลึง

“ขอบคุณ ท่านจ้าวหอชิงเย่”

ถังฮวนดีใจมากแต่จากนั้นเขาก็ถาม

“จ้าวหอชิงเย่ ข้าใช้เวลาหลอมหินหยกเย็นไปเท่าไหร่รึ?”

“ประมาณสิบห้านาที”

ชิงเย่ยิ้มเบา ๆ และชี้ไปที่นาฬิกาทรายขนาดเท่ากำปั้นข้างกายนาง แต่ดวงตาของนางก็จับจ้องมาที่ถังฮวน และใบหน้าอันน่าหลงใหลของนางก็แสดงการยอมรับที่ยากจะปิดบัง

“สิบห้านาที…”

ถังฮวนไม่คิดเลย และตอนนี้เขาก็ถึงได้รู้ว่ายังมีนาฬิกาทรายอื่นอยู่ข้างกายชิงเย่อีก ในตอนนี้ปริมาณทรายที่ไหลลงมานั้นน้อยมาก และเขาก็ไม่ได้ยินเสียงที่เบาอย่างมากของทรายนั้นเลย

“สิบห้านาทีรึ?”

และแทบจะพร้อมกัน ชายชราและคนอื่น ๆ ก็พูดเสียงดังอย่างไม่เชื่อหู พวกเขามองถังฮวนด้วยความตกตะลึง

เด็กหนุ่มคนนี้มาจากที่ไหนกัน แล้วใยถึงได้หลอมหินหยกเย็นเร็วขนาดนี้!

แม้ว่าหินหยกเย็นจะเป็นอัญมณีระดับต่ำ แต่มันก็มีประโยชน์อย่างมากในการสร้างอาวุธระดับสูง ในด้านความยากของการหลอม มันเป็นหนึ่งในห้าอัญมณีระดับต่ำที่หลอมยากที่สุดอย่างแน่นอน แต่เขากลับใช้เวลาแค่สิบห้านาทีในการหลอมมัน!

ทุกคนไม่เชื่อสายตาตัวเอง

ว่ากันว่าบุตรสาวจักรพรรดิอาณาจักรถัง องค์หญิงถังหยุนนั้นใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการหลอมหินหยกเย็นในตอนที่เข้ารับการทดสอบนักตีอาวุธระดับต่ำในเมืองเทพจุติ องค์หญิงเป็นอัจฉริยะชื่อดังท่ามกลางคนรุ่นใหม่ของอาณาจักรถัง

แต่เขากลับใช้เวลาไม่ถึงครึ่งขององค์หญิง!

เขารู้สึกถึงสายตารอบตัวและจากนั้นก็มองชิงเย่ ถังฮวนใจเต้น

เขารู้สึกว่าสิ่งที่เขาทำนั้นเตะตาเกินไปและดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องดี มันเป็นเพราะตอนที่เขาหลอมหินหยกเย็นนั้นเขาตั้งสมาธิกับมันอย่างมากและไม่ได้รับรู้ว่าเวลาผ่านไปมากเพียงใด มิเช่นนั้นเขาคงจะใช้เวลาให้มากกว่านี้เพื่อที่จะได้ไม่เป็นที่สนใจนัก

“น้องชาย เจ้าชื่ออะไร?”

ชิงเย่ถามด้วยรอยยิ้ม

“ถังฮวน”

ถังฮวนพูดตอบออกไปโดยไม่รู้ตัว

“อืม ถังฮวน การสอบรอบสองจะเริ่มขึ้นในเกือบสี่ชั่วโมง เจ้าเข้าไปที่ ‘ห้องอาวุธลับ’ ที่หลังหอก่อนได้ นี่ถือว่าเป็นรางวัลเพิ่มเติมแก่ผู้ที่สอบรอบแรกเสร็จก่อนเวลา”

ชิงเย่ยิ้มและโบกมือขว้างของที่มีเงาสีแดงออกมา

ถังฮวนรับและเห็นว่ามันเป็นแผ่นไม้กลมที่เขียนคำว่า “ทดสอบ” สลักเอาไว้ แต่คราวนี้มันเปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดง

“ท่านจ้าวหอ ข้าขอตัวก่อน”

ถังฮวนไม่อยากจะโดนจ้องมองต่อไป เขาจึงคว้าแผ่นไม้และลุกขึ้นทันที

“ไปเถอะ”

ชิงเย่โบกมือพ้อมกับยิ้มกว้าง

ถังฮวนโค้งคำนับให้ชิงเย่และรีบเดินออกมา

สายตาของชายชราและคนที่เหลือมองตามถังฮวน แผ่นไม้สีแดงในมือเขาทำให้ดวงตาของพวกเขาเดาด้วยความอิจฉา

“ห้องอาวุธลับ” นั้นเป็นสถานที่ที่หออาวุธเทพเก็บสมบัติเอาไว้!

ตามกฎแล้ว คนที่ผ่านการทดสอบรอบแรกก่อนเวลาจะได้เข้าสู่ห้องอาวุธลับและอยู่ข้างในนั้นจนกระทั่งการสอบรอบแรกจบ แม้ว่าพวกเขาจะได้เข้าออกมามือเปล่า แต่ถ้าเขาโชคดี รางวัลก็อาจเหนือจินตนาการ

อย่างเช่น ถ้าหากเขาเจอโอสถล้ำค่าที่เหมาะกับการใช้งานในห้องอาวุธลับ เขาอาจกินมันได้ และนั่นก็ถือว่าไม่ผิดกฎของหออาวุธเทพ

ห้องอาวุธลับนั้นดึงดูดจอมยุทธทุกคนที่เข้าร่วมการทดสอบนักตีอาวุธระดับต่ำ

โชคร้ายที่คนที่เข้ามายังห้องอาวุธเทพส่วนใหญ่นั้นไม่มีเวลาพอที่จะค้นหาสมบัติ สุดท้ายพวกเขาก็กลับมามือเปล่า แต่ถังฮวนคนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เขามีเวลาเกินกว่าสามชั่วโมง เขาจะได้สมบัติกลับมาเท่าใดกัน?

ความตกใจและความอิจฉาทำให้ในใจพวกเขาไม่มั่นคง และเพลิงในฝ่ามือก็สั่นไหว เมื่อร่างของถังฮวนหายไปพวกเขาก็ละสายตาและเพลิงในมือก็ดับไปนานแล้ว

“โอ๊ย เพลิงข้าดับอีกแล้ว!”

“แย่แล้ว ครั้งนี้ข้าไม่ผ่านแน่!”

“ถ้าข้าตกรอบนี้ ข้าต้องรออีกสามเดือนกว่าจะทดสอบรอบใหม่ได้”

“...”

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น

ชิงเย่ยิ้มเมื่อเห็นบรรยากาศนี้ นางมองไปที่บันไดอีกครั้งและพึมพำด้วยเสียงที่แทบจะไม่ได้ยิน

“น่าสนใจ ข้าได้เจอกับสุดยอดอัจฉริยะในเวลาไม่นานที่ได้มาดูแลหอที่เมืองคลื่นคลั่งแห่งนี้ พื้นเพเขาเป็นอย่างไรกันนะ?”

… …

ถังฮวนไม่รู้ถึงแผ่นไม้สีแดงในมือเขาเลย เขาเดินไม่นานก็วิ่งมาจนถึงชั้นแรก

เมื่อชายหนุ่มที่ประตูได้ยินเสียงฝีเท้าเขาก็ลืมตามอง เมื่อเขาเห็นแผ่นไม้สีแดงในมือถังฮวนเขาก็ตกใจจนเก็บอาการไม่อยู่

ถังฮวนไม่สนใจชายหนุ่ม เขาเห็นประตูหลังของหออาวุธเทพชั้นแรกเปิด เขาก็เดินเข้าไปเลย

ด้านหลังหอนั้นจะมีสองห้อง ทางซ้ายคือห้องอาวุธลับ ส่วนทางขวาคือห้องสมบัติวิเศษ

ถังฮวนอ่านอย่างรวดเร็วและมุ่งหน้าไปยังห้องอาวุธลับ เขาเห็นจอขนาดใหญ่วางไว้หน้าประตูขวางทาง บนจอนั้นมีลูกศรชี้ไปทางซ้ายด้วยคำว่า “ลับ” และขวาด้วยคำว่า “อาวุธ”

“หมายความว่ายังไงกัน?”

ถังฮวนตกใจและเดินไปทางซ้ายโดยที่ไม่คิดอะไร

“แค่ก แค่ก!”

มีเสียงกระแอมดังขึ้น

ถังฮวนตกใจ เขาหันไปมองทันทีและเห็นเงาที่ด้านข้างประตู มีคนที่นั่งอยู่บนเบาะรองนั่ง เขาคือชายชราชุดดำและร่างกายของเขาก็เตี้ยและผอม เขาที่นั่งตรงนี้มีร่างกายที่กลมกลืนไปกับเงา ถ้าหากไม่ดูให้ดีก็ยากมากที่จะสังเกตเห็นเขา

“ข้ามีนามว่าถังฮวน คารวะใต้เท้า”

ถังฮวนดึงสติกลับมาและโค้งคำนับพร้อมกับยื่นแผ่นไม้สีแดงทันที

“เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้เอาของอะไรออกมาจากห้องอาวุธลับ เข้าใจหรือไม่?”

ผู้เฒ่าตัวเตี้ยมองปราดเดียว ดวงตาของเขาให้ความน่ากลัวในความมืด แต่ในดวงตาก็แสดงความแปลกใจออกมาด้วย

“เข้าใจแล้ว”

ถังฮวนพยักหน้า เขาแค่เข้ามาเพื่อดูภายใน เขาไม่ได้คิดจะเอาอะไรติดตัวออกมา

“ถ้าเช่นนั้น ข้าเข้าไปเลยได้ไหม?”

“ไปได้”

ผู้เฒ่าตัวเตี้ยโบกมือ เขาหลับตาลงช้า ๆ

ถังฮวนหายใจเบา ๆ และเดินไปทางซ้าย ต่อมาเขาก็เดินผ่านจอและเขาก็ได้รู้ว่ามันเป็นพื้นที่ที่แยกตัวเป็นหลายห้องเล็ก ๆ ทางเดินนั้นจะประดับไปด้วยมุกสีขาว แสงตระการตาที่เปล่งออกมาทำให้ภายในดูสว่างจ้า

“ข้าในนี้มันอะไรกันแน่?”

ถังฮวนสงสัย แต่เขาก็ห้ามความสงสัยไม่ได้และเปิดประตูบานใกล้ที่สุด พื้นที่ข้างในนั้นเล็กมากกและมีพื้นที่เพียงสี่ถึงห้าตารางเมตร และยังมีมุกขาวฝังเอาไว้มากมายในห้อง แม้จะไม่มีแสงจากด้านนอก ในห้องก็ยังสว่างสดใสดั่งกลางวัน

ที่ทำให้ถังฮวนตกใจก็คือมีเตาหลอมสำหรับตีอาวุธอยู่ภายใน ผิวของมันคล้ำและแดง เขาไม่รู้ว่ามันทำมาจากวัตถุดิบอะไร

ถังฮวนส่ายหน้า ปิดประตู และเปิดประตูห้องที่สอง…