บทที่ 16 : เสี่ยวเหนียนเกากับเสี่ยวจือหมา

บทที่ 16 : เสี่ยวเหนียนเกากับเสี่ยวจือหมา

นับตั้งแต่สหพันธ์ปล่อยข่าวลับๆ เรื่องปฏิบัติการตามหารักแท้ของบีสต์แมนระดับ SSS ยอดผู้ติดตามบัญชี 'คนเลี้ยงสัตว์ก้อนขน' ของเหลียงเหอก็พุ่งกระฉูด ชาวเน็ตตั้งตารอคอยแทบจะรีเฟรชหน้าจอทุกๆ ห้านาที กลัวพลาดช็อตเด็ด

แต่น่าเสียดายที่ช่วงนี้เหลียงเหอยุ่งวุ่นวายกับการย้ายบ้านและการดูแลลูกหมาป่า จนไม่มีเวลามาสนใจชาวเน็ตผู้ร้อนรนเลยสักนิด แถมยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกลายเป็นบล็อกเกอร์คนดังไปแล้ว

จนกระทั่งเพื่อนร่วมงานพูดสะกิดเตือนบ่อยเข้า เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องอัปเดตสตาร์เน็ตเสียที

"สองสามวันนี้ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรไว้เลยแฮะ งั้นเอาคลิปตอนเล่นวอลเลย์บอลคราวก่อนมาตัดลงก็แล้วกัน"

เหลียงเหอพึมพำกับตัวเองขณะรัวนิ้วตัดต่อวิดีโอบนออปติคอลคอมอย่างคล่องแคล่ว งานหลักคือการเบลอหน้าเธอกับสวีอี้ออก แล้วเน้นไปที่ความเท่ระเบิดของเสือโคร่งราชาทมิฬและเหยี่ยวล่าสัตว์สีครามแทน!

[มหกรรมกีฬาสัตว์โลก ศึกวอลเลย์บอลนัดแรกระหว่างเสือโคร่งราชาทมิฬ VS เหยี่ยวล่าสัตว์สีคราม! (แนบคลิป)]

[ก้อนขนขาวดำตัวน้อย ขอไอเดียตั้งชื่อหน่อยจ้า คอมเมนต์กันมาเยอะๆ น้า! (แนบรูป)]

เพื่อปลอบประโลมจิตใจอันบอบบางของชาวเน็ตที่ตั้งตารอมาหลายวัน เหลียงเหอเลยใจป้ำแถมรูปลูกหมาป่าสองตัว พร้อมกับกิจกรรมตั้งชื่อเพื่อเรียกยอดไลก์ยอดแชร์

หลังจากได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีมาหลายวัน เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็กลับมาร่าเริงสมวัย ออกจากตู้ฟักมากลิ้งเกลือกกันอยู่ในรังนุ่มๆ เหมือนก้อนแป้งข้าวเหนียวสองก้อน ดูน่ารักน่าชังจนใจเจ็บ

[กรี๊ดดด! ในที่สุดคุณคนเลี้ยงสัตว์ก็อัปเดตสักที! วอลเลย์บอลคืออะไรเหรอ? เกิดมาเพิ่งเคยได้ยิน!]

[อุ้งเท้าสีชมพูของท่านเสือโคร่งราชาทมิฬน่าบีบมาก! แต่ความร้ายกาจต้องยกให้ปีกของท่านเหยี่ยวล่าสัตว์สีครามเขาล่ะ ฮี่ๆ!]

[ไปค้นมาแล้ว วอลเลย์บอลเป็นกีฬาของดาวบลูสตาร์ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าดาวบลูสตาร์มีเรื่องน่าสนใจเยอะแยะเลยแฮะ]

คงเป็นเพราะชาวเน็ตเดาว่า 'คนเลี้ยงสัตว์ก้อนขน' น่าจะมาจากดาวบลูสตาร์ ตอนนี้หลายคนเลยเริ่มหันมาสนใจวัฒนธรรมของดาวดวงนี้ ถึงขั้นวางแผนจะจัดทริปไปเที่ยวสัมผัสบรรยากาศจริงกันเลยทีเดียว

แน่นอนว่านอกจากเซดริลและแลนดอนแล้ว ลูกหมาป่าน้อยสองตัวที่โผล่มาเซอร์ไพรส์ก็ดึงดูดความสนใจได้ไม่แพ้กัน

[นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันจะได้ตั้งชื่อให้ลูกหมาป่า ขอใช้เวลาคิดแป๊บ ว่าแต่... ทำไมถึงมีลูกหมาป่าโผล่มาได้ล่ะ?]

[น้องน่ารักม้ากกก! แต่ตอนแม่คลอดหมึกหมดหรือเปล่าเนี่ย? ออกมาตัวดำปี๋ตัวนึง ตัวขาวจั๊วะตัวนึง ฮ่าๆๆ!]

[ว้าว ท่าน*** ไวไฟขนาดนี้เลยเหรอ (หยอกๆ นะ)? แอบไปมีลูกตั้งแต่เมื่อไหร่? แต่ลูกดูตัวเล็กบอบบางไปหน่อยนะ]

ชาวเน็ตต่างก็คอมเมนต์หยอกล้อกันอย่างรู้ใจ ไม่มีใครหลุดพูดชื่อต้องห้ามออกมา ทุกคนกระตือรือร้นกับการตั้งชื่อให้ลูกหมาป่ากันสุดๆ ผ่านไปแค่สิบนาทีก็มีคอมเมนต์เสนอชื่อเข้ามาเป็นพันๆ ข้อความแล้ว

วันนี้อากาศดี แดดร่มลมตก เหลียงเหอเลยพาลูกหมาป่าออกมาเดินเล่นรับลมที่สนามหญ้า

เหลียงเหอนอนหนุนพุงนิ่มๆ ของเสือโคร่งราชาทมิฬอย่างสบายอารมณ์ อาบแดดอุ่นๆ จนเคลิ้มหลับ ส่วนเหยี่ยวล่าสัตว์สีครามที่สัญชาตญาณระวังภัยสูงกว่า ก็เลือกเกาะกิ่งไม้ใหญ่คอยสังเกตการณ์อยู่เบื้องบน

"อิจฉาเหลียงเหอชะมัด ได้หนุนพุงท่านจอมพลนอนอาบแดดด้วย แต่ว่าไป... พวกเขาไม่หวงถิ่นใส่ลูกหมาป่าสองตัวนั้นเลยเหรอ?"

"คงเห็นว่าไม่มีพิษมีภัยล่ะมั้ง ธรรมชาติของสัตว์มักจะใจดีกับลูกอ่อนเสมอแหละ"

"นั่นท่านผู้บัญชาการกำลังช่วยเฝ้าลูกหมาป่าอยู่ใช่ไหม? อบอุ่นละมุนละไมเวอร์!"

ไม่ใช่แค่ชาวเน็ตฟิน ทีมงานในห้องควบคุมที่ได้ดูภาพสดๆ ก็ฟินไม่แพ้กัน บรรยากาศแสนอบอุ่นชวนให้ใจฟู รู้สึกเหมือนได้เติมพลังชีวิตในวันทำงานอันแสนน่าเบื่อ

เหลียงเหอไม่ได้รับรู้ถึงสายตาอิจฉาริษยาจากทั้งเพื่อนร่วมงานและชาวเน็ตเลย ตอนนี้ความสนใจของเธอจดจ่ออยู่กับข่าวพาดหัวบนสตาร์เน็ต

[ข่าวด่วน! ดาว D139 ถูกกองทัพสัตว์อสูรบุกโจมตีอย่างหนัก ยอดผู้เสียชีวิตพุ่งสูงปรี๊ด พลเอกแห่งจักรวรรดินำทัพรุดไปปราบปรามแล้ว]

สัตว์อสูรอีกแล้ว...

เหลียงเหอขมวดคิ้วแน่น แม้แต่คนดาวบลูสตาร์ที่อยู่ห่างไกลอย่างเธอก็ยังรู้ซึ้งถึงความเลวร้ายของพวกสัตว์อสูรเป็นอย่างดี

ในอดีต กองทัพกบฏเคยก่อสงครามสัตว์อสูรครั้งใหญ่ ทำเอาจักรวาลปั่นป่วน สหพันธ์ต้องสูญเสียกำลังพลไปมหาศาลกว่าจะกวาดล้างสัตว์อสูรจนเกือบหมดสิ้น... แต่นี่พวกมันกำลังจะกลับมาผงาดอีกครั้งงั้นเหรอ?

เห็นทีเธอคงต้องเตือน 'คนในครอบครัว' ให้เตรียมรับมือซะแล้ว

"ชื่อนี้น่ากินจัง... เอ้ย น่ารักจัง"

เหลียงเหอเลื่อนอ่านคอมเมนต์ไอเดียตั้งชื่อลูกหมาป่าไปเรื่อยๆ จนสะดุดตากับชื่อหนึ่ง ซึ่งดูทรงแล้วน่าจะเป็นผลงานของชาวดาวบลูสตาร์ด้วยกันแน่ๆ

'เสี่ยวเหนียนเกา' กับ 'เสี่ยวจือหมา'

"แค่เห็นชื่อ กลิ่นหอมก็ลอยมาเลย"

เหลียงเหอลอบกลืนน้ำลาย มองลูกหมาป่าสองตัวที่กำลังกลิ้งเกลือกอยู่บนหญ้า ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าชื่อนี้เหมาะเจาะลงตัวสุดๆ เธอจึงกดตอบกลับคอมเมนต์นั้นทันที

[หลังจากผ่านการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน (เหรอ?) ฉันตัดสินใจแล้วว่า 'เสี่ยวเหนียนเกา' (เจ้าน้อยก้อนแป้ง) และ 'เสี่ยวจือหมา' (เจ้าน้อยงาดำ) คือชื่อที่คู่ควรกับเจ้าสองก้อนนี่ที่สุด! ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมสนุกนะคะ ไว้เจอกันใหม่จ้า]

และแล้ว ลูกหมาป่าสีดำก็กลายเป็น 'เสี่ยวจือหมา' แสนหอมหวาน ส่วนลูกหมาป่าสีขาวก็กลายเป็น 'เสี่ยวเหนียนเกา' แสนนุ่มหนึบ

อืม... น่ากินกว่าเดิมอีกแฮะ

"เสี่ยวจือหมา~ เสี่ยวเหนียนเกา~"

เหลียงเหอรวบตัวเจ้าสองก้อนขนมากอดไว้หลวมๆ แล้วส่งเสียงเรียกชื่อใหม่ซ้ำๆ เพื่อให้พวกมันคุ้นชิน

"โฮก~"

เห็นเหลียงเหอสนใจแต่ลูกหมาป่า เซดริลก็ทนไม่ไหว คาบคอเจ้าสองตัวนั้นเหวี่ยงออกไปให้พ้นทาง แล้วแทรกตัวเข้าไปซุกในอ้อมกอดของเธอแทน ลืมไปสนิทว่าหัวโตๆ ของตัวเองน่ะ เหลียงเหอกอดไม่มิดหรอก

"ฮ่าๆๆ เซดริล! นายหึงกระทั่งเสี่ยวเหนียนเกากับเสี่ยวจือหมาเลยเหรอ ไม่อายเด็กมันบ้างหรือไง?"

เหลียงเหอหัวเราะกิ๊กกั๊ก กอดรัดฟัดเหวี่ยงหัวเสือด้วยความมันเขี้ยว หนึ่งคนหนึ่งเสือนอนกลิ้งหยอกล้อกันบนหญ้าอย่างสนุกสนาน

สองลูกหมาป่าก็ไม่ยอมแพ้ กระโดดเหยงๆ เข้ามาร่วมวงด้วย ใช้ฟันน้ำนมซี่เล็กๆ งับหางเซดริลเล่น ผลคือโดนหางเสือฟาดลอยหวือไปกลางอากาศ

เห็นภาพนี้แล้ว ทีมงานในห้องควบคุมก็อดยิ้มตามไม่ได้

"ตั้งแต่บีสต์แมนระดับ SSS กลายร่างเป็นสัตว์ร้ายมา ก็เพิ่งเคยเห็นภาพที่ดูผ่อนคลายและมีความสุขแบบนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ"

"ใช่เลย ต้องยกความดีความชอบให้เหลียงเหอ นอกจากแผลเก่าของท่านจอมพลกับท่านผู้บัญชาการจะใกล้หายสนิทแล้ว พวกเขายังรู้จักร่วมมือกันล่าสัตว์ด้วยนะ พัฒนาขึ้นเยอะเลย"

"ไม่ใช่แค่บีสต์แมนระดับ SSS นะ ขนาดสัตว์ธรรมดายังติดเธอแจเลย สมกับเป็นคนเลี้ยงสัตว์สวรรค์ประทานจริงๆ!"

ตั้งแต่เหลียงเหอเข้ามาทำงาน นอกจากจะช่วยแบ่งเบาภาระเรื่องการดูแลบีสต์แมนแล้ว ยังทำให้บรรยากาศตึงเครียดในที่ทำงานผ่อนคลายลงเยอะเลย ทุกคนต่างพากันเทใจให้เธอ

"จริงสิ ช่วงนี้คุณหมอสวีกับหัวหน้าฮั่วอันออกไปทำภารกิจด่วน คงกลับมาไม่ทัน อย่าลืมเอาเสบียงไปส่งให้เหลียงเหอด้วยล่ะ"

"เกี่ยวกับเรื่องดาว D139 หรือเปล่า? ข่าวบอกว่าคนตายไปตั้งครึ่งดวงดาวแน่ะ"

"ไอ้พวกกองทัพกบฏชั่วช้า! หวังว่าพลเอกควงเหย่จะกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก จะได้ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้ดาวดวงอื่นอีก!"

บรรดาเจ้าหน้าที่ต่างพากันโกรธแค้นและภาวนาให้กองทัพแห่งจักรวรรดิคว้าชัยชนะมาได้ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า... ในอนาคตอันใกล้นี้ พวกเขาจะได้ต้อนรับการมาเยือนของท่านพลเอกแห่งจักรวรรดิผู้นี้ เพียงแต่... สภาพการมาเยือนอาจจะดูนองเลือดไปสักหน่อย

พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง วันนี้เล่นกันจนเหนื่อย เซดริลกับแลนดอนเลยขี้เกียจออกไปล่าสัตว์ เซดริลให้เหลียงเหอขี่หลัง ส่วนเหลียงเหอก็อุ้มลูกหมาป่าไว้ในอ้อมแขน โดยมีแลนดอนบินคุ้มกันอยู่ด้านหลัง พากันเดินทางกลับเขตบริการอย่างปลอดภัย

"เอาล่ะ มาดูกันดีกว่าว่ามื้อเย็นวันนี้มีอะไรกินบ้างน้า?"

[จบตอน]