ตอนที่ 496 เหมือนผ่ากระบอกไผ่

หยกจิตวิญญาณ สมบัติเวทระดับต่ำที่สร้างเพื่อสนับสนุนจิตวิญญาณ ในฐานะผู้ฝึกตนทั่วไป จูกวนนู๋จึงปกป้องตัวเองอย่างรอบคอบ

แน่นอนว่าในวันปกติจูกวนนู๋ไม่ค่อยได้พบกับคนระดับเดียวกันใช้ทักษะจิตวิญญาณ หยกจิตวิญญาณนี้เลยไม่ค่อยได้ใช้

ในทะเลจิตสำนึกจูกวนนู๋ แสงกระบี่ที่เหลือชนเข้ากำบังแสงทำให้เกิดระลอกคลื่นเล็กน้อย

พลังของแสงกระบี่น่าประทับใจ แต่มันก็แค่นั้น!

จูกวนนู๋รับรู้ถึงสถานการณ์ในทะเลจิตสำนึกด้วยสายตาภูมิใจ แต่แล้วจูกวนนู๋ต้องขมวดคิ้วทันที เพราะมีแสงกระบี่นับสิบพุ่งมาจากด้านหน้า

เทียบกับกระบวนท่าพลังหยวน ทักษะจิตวิญญาณรวดเร็วอย่างยิ่ง และด้วยระยะแค่นี้ การโจมตีจึงแทบเข้าถึงตัวทันที

การป้องกันของพลังหยวนและเลือดลมถูกทำลายไปแล้ว ตอนนี้ยังฟื้นฟูไม่มากนัก ดังนั้นแสงกระบี่เลยเจาะเข้าทะเลจิตสำนึกจูกวนนู๋โดยไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางใด ชนเข้ากำบังป้องกันของหยกจิตวิญญาณโดยครง

กำบังป้องกันสั่นเทา การโจมตีของแสงกระบี่หนึ่งเล่มไม่มีค่าอะไรเลย แต่แสงกระบี่นับสิบแบบนี้ไม่อาจต้านทานได้

ความคิดไม่ดีมากมายผุดขึ้นมาในใจจูกวนนู๋ แสงกระบี่นับสิบพุ่งเข้ามาด้านหน้า ชนเข้ากำบังป้องกันจิตวิญญาณจนสั่นสะเทือน

คราวนี้กำบังป้องกันจิตวิญญาณสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันไม่สามารถทนได้อีกและแตกสลายไป

จูกวนนู๋หันไปมองเฉินเฟย เพียงแต่ได้เห็นสีหน้าเฉินเฟยนิ่งเฉย ม่านตาจูกวนนู๋หดลง

หลายวันก่อนเหมียวว่านหงมาหาจู๋กวนนู๋เพื่อบอกว่าทักษะจิตวิญญาณของเฉินเฟยไม่ธรรมดา ให้จูกวนนู๋ระวังตัวให้มากขึ้น

แม้ในเวลานั้นจูกวนนู๋จะใส่ใจ แต่เขาไม่ได้ระมัดระวังมากนัก ด้วยสมบัติเวทหยกจิตวิญญาณ มันเป็นเรื่องยากที่ทักษะจิตวิญญาณธรรมดาจะทะลวงผ่านการป้องกันของหยกจิตวิญญาณ

ยิ่งไปกว่านั้นทักษะจิตวิญญาณเป็นเหมือนดาบสองคม ในระดับเดียวกัน หากทำร้ายผู้อื่นจะทำร้ายตัวเองด้วย ไม่ว่าทักษะจิตวิญญาณไม่ธรรมดาแค่ไหนก็ต้องปฏิบัติตามหลักการนี้

ไม่อย่างนั้นทักษะจิตวิญญาณคงกลายเป็นวิธีโจมตีหลักของนักยุทธ์แล้ว แต่สถานการณ์จริงจะใช้ทักษะจิตวิญญาณกลั่นแกล้งนักยุทธ์ที่มีการบ่มเพาะต่ำกว่าตัวเองเท่านั้น

สิ่งที่ยอดเยี่ยมคือได้ฝึกฝนทักษะจิตวิญญาณทรงพลังจริง แต่พอโจมตีออกไป จิตวิญญาณตัวเองต้องประสบผลสะท้อนกลับ อย่างมากอีกฝ่ายจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมากกว่าตัวเองซึ่งทำให้ได้เปรียบ

แต่เกิดอะไรขึ้นกับอีกฝ่าย ใช้ทักษะจิตวิญญาณไร้สิ้นสุด ทำลายการปกป้องของหยกจิตวิญญาณโดยตรง

ที่สำคัญกว่านั้นอีกฝ่ายไม่ได้ผลกระมบใดเลย

จูกวนนู๋มองดวงตาเฉินเฟยและรู้ว่าเฉินเฟยไม่ได้เสแสร้ง ต่อให้ทักษะจิตวิญญาณเหล่านี้จะทรุดโทรมพังทลายลง มันก็ไม่ส่งผลกระทบต่อเฉินเฟย

ไม่สมเหตุสมผลเลย!

“ฮึ!”

จูกวนนู๋ส่งเสียง จิตวิญญาณในทะเลจิตสำนึกกลายเป็นระฆังใหญ่โต ระลอกคลื่นพัดผ่านอยู่ในทะเลจิตสำนึกปะทะกับแสงกระบี่

นี่เป็นทักษะจิตวิญญาณที่จูกวนนู๋ฝึกฝนเป็นพิเศษ นอกจากหยกจิตวิญญาณ การป้องกันจิตวิญญาณของจูกวนนู๋เรียกได้ว่าละเอียดอ่อนถึงขีดสุด

จูกวนนู๋ดูถูกอัจฉริยะและคนในสำนักเพราะมีทุนทรัพย์ให้ภาคภูมิใจ

พรสวรรค์วิชาวรยุทธ์ของเขาเป็นเรื่องยากที่คนธรรมดาจะเทียบเคียงได้ จนกระทั่งวันนี้ได้พบกับเฉินเฟย

แม้ทักษะจิตวิญญาณไม่เลว แต่แสงกระบี่มากเกินไป คลื่นลูกแล้วลูกเล่าโถมเข้ามาอย่างไร้สิ้นสุด

การปะทะจิตวิญญาณเป็นเรื่องของตัวเองเสียแปดร้อยสังหารศัตรูหนึ่งพัน ไม่ว่าการป้องกันดีแค่ไหนก็หลีกดเลี่ยงความเสียหายไม่ได้

สิ่งที่ทำให้จูกวนนู๋อึดอัดคือมันควรได้รับอันตรายร่วมกัน แต่เฉินเฟยกลับนิ่งเฉยเหมือนไม่มีสิ่งผิดปกติ!

เขาไม่เป็นอะไรเลยจริงๆ!

หยวนดาบมหาศาลบนดาบในมือจูกวนนู๋เริ่มไม่มั่นคง พลังหยวนต่างสายเริ่มปะทะกันเหมือนว่ามันจะระเบิดในช่วงเวลาต่อไป

เฉินเฟยยืนอยู่กลางอากาศอย่างสงบ มองความเร็วร่างกายจูกวนนู๋ช้าลงเรื่อยๆ

หากไม่มีข้อได้เปรียบด้านท่าร่าง แผนเริ่มต้นของเฉินเฟยคือใช้ทักษะจิตวิญญาณโจมตีอีกฝ่ายเพื่อให้อีกฝ่ายไม่สามารถควบคุมพลังของไข่มุกซวนหยวน

ไข่มุกซวนหยวนเป็นพลังบังคับช่วยเหลือคนอื่นซึ่งต้องใช้การควบคุม รากฐานของการควบคุมอยู่ที่จิตวิญญาณ หากจิตวิญญาณไม่มั่นคง การควบคุมย่อมกลายเป็นเรื่องตลก

พลังที่ไม่สามารถควบคุมได้ไม่เพียงแค่ไม่ช่วยเหลือตัวเองเท่านั้น แต่ยังเป็นอันตรายซ่อนเร้นในร่างกาย เช่นเดียวกับจูกวนนู๋ในตอนนี้

นอกสนามศึกนองเลือด ทุกคนไม่สามารถเห็นได้ชัดเจนเพราะอยู่ห่างเกินไป

แต่พวกเขายังสัมผัสได้ชัดเจนว่าหยวนดาบในมือจูกวนนู๋ไม่มั่นคง

เหมียวว่านหงกับหูหยานหวู่มองหน้ากัน ทั้งคู่นึกถึงทักษะจิตวิญญาณอันไร้เหตุผลของเฉินเฟย

พวกเขาย้ำเตือนเรื่องนี้แล้ว แต่พอได้เห็นหยกจิตวิญญาณของจูกวนนู๋และทักษะจิตวิญญาณบางอย่าง พวกเขาจึงวางใจ

พอได้เห็นผลลัพธ์ในตอนนี้ ไม่ว่าการป้องกันดีแค่ไหนก็ต้านทานทักษะจิตวิญญาณอันผิดปกติของเฉินเฟยไม่ได้อยู่ดี

แต่หลักการของสิ่งนี้คืออะไร? จะมีทักษะจิตวิญญาณเช่นนี้ได้อย่างไร?

ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!

ในสนามศึกนองเลือด

“อ๊าก!”

จูกวนนู๋ตะโกนเสียงดัง ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง จิตวิญญาณสั่นเทาจนไม่มีสมาธิ เมื่อรับรู้ถึงการสั่นเทาของหยวนดาบในมือ จูกวนนู๋ทำลายระฆังจิตวิญญาณ บังคับระงับแสงกระบี่ในทะเลจิตสำนึก

ระลอกคลื่นนับไม่ถ้วนพัดผ่านทะเลจิตสำนึกจูกวนนู๋ บดขยี้แสงกระบี่ทั้งหมด ดวงตาจูกวนนู๋ค่อยๆกลับมาชัดเจน เข้าควบคุมหยวนดาบในมืออีกครั้ง

การทำลายระฆังเมื่อครู่เป็นท่าสู้ตายของทักษะจิตวิญญาณนี้ ในช่วงเวลาสั้นๆทักษะจิตวิญญาณธรรมดาจะไม่สามารถเจาะเข้าทะเลแห่งจิตสำนึกของจูกวนนู๋ได้อีก

แม้แสงกระบี่เหล่านั้นจะเฉียบคม แต่มันอาศัยปริมาณในการชนะ พลังของแสงกระบี่เล่มเดียวไม่ได้เกินจริงนัก

สำหรับสถานการณ์ในทะเลจิตสำนึกจูกวนนู๋ ทักษะจิตวิญญาณที่ไม่แข็งแกร่งพอจะถูกระงับไว้

ทันใดนั้นจูกวนนู๋สัมผัสได้ว่าร่างหนึ่งปรากฏตรงหน้า จูกวนนู๋ตกใจและฟันดาบในมือออกไปโดยไม่รู้ตัว ขณะที่ดาบในมือขยับ แสงกระบี่อีกเล่มก็พุ่งเข้ามา

เมื่อแสงกระบี่นี้ปรากฏ จูกวนนู๋สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ต่างออกไป แสงกระบี่นี้แข็งแกร่งกว่าแสงกระบี่ก่อนหน้านี้มาก

ก่อนจูกวนนู๋จะทันตอบสนอง แสงกระบี่ได้ทะลวงผ่านจิตวิญญาณเหมือนผ่ากระบอกไผ่ ระลอกคลื่นจากระฆังสลายไป การป้องกันของจิตวิญญาณตัวเองไม่สามารถหยุดแสงกระบี่แม้แต่น้อย

หนึ่งในสองของช่องมิติ เฉินเฟยเก็บกระบี่ตัดทมิฬดั้งเดิมเอาไว้

“อ๊าก!”

จูกวนนู๋ร้องเสียงดัง พลังของไข่มุกซวนหยวนในร่างกายระเบิดออก

นอกสนามศึกนองเลือด ทุกคนเฝ้ามองภาพในสนามอย่างตั้งใจ

การต่อสู้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนแทบเวียนหัว แต่ถึงอย่างนั้นยังมีหลายสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ

สีหน้าสงบตั้งแต่ต้นจนจบของเฉินเฟยทำให้พวกโม่สืออี๋ขนลุกซู่

ในสนามศึกนองเลือด

“โฮก!”

เสียงคำรามมังกรคชสารดังก้องอยู่ในหูจูกวนนู๋ ความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แม้จิตวิญญาณเสียหายอย่างรุนแรง แต่ความเย็นนี้ได้กระตุ้นเขาจนทำให้เกิดการตอบสนอง

จูกวนนู๋เงยหน้ามอง เห็นกระบี่เฉียนหยวนในมือเฉินเฟยลอยเข้ามา

โลกทั้งใบเหมือนเงียบงัน มีเพียงปลายกระบี่เฉียนหยวนที่เข้าใกล้มากขึ้น

“ทำลาย!”

ในขณะนี้จูกวนนู๋สงบลงอย่างสมบูรณ์ ยังไม่ทันได้คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ แต่จูกวนนู๋รู้ว่าหากไม่ทำอะไรสักอย่างคงไม่รอดแน่นอน

จิตใจจากการต่อสู้เบื้องล่างเป็นเวลาหลายปีทำให้จูกวนนู๋สงบสติได้เร็วกว่าคนอื่นเมื่อเผชิญกับภัยพิบัติความเป็นความตาย แม้แต่การตอบสนองตามสัญชาตญาณของร่างกายยังเร็วกว่าการตอบสนองของตัวเอง

วิชาย้ายทิศ! วิชาทลายใจ! วิชาแยกทวาร!

จูกวนนู๋ใช้ท่าต้องห้ามของสามวิชา ลมปราณจูกวนนู๋เสมือนน้ำมันปรุงอาหารที่ลุกเป็นไฟพุ่งขึ้นฟ้า

หากระดับรวมทวารคนอื่นโคจรท่าต้องห้ามหนึ่งวิชา พลังชีวิตจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงในภายหลัง โคจรสองวิชาอาจไม่สามารถโต้ตอบกับใครเป็นเวลาหลายปี

โคจรสามวิชาและยังโคจรอย่างประมาทเลินเล่อ ต่อให้รอดมาได้ในภายหลังก็แทบขจัดโอกาสในการก้าวหน้าในอนาคต

ร่างกายจูกวนนู๋ค่อนข้างพิเศษซึ่งสามารถบรรเทาผลที่ตามมา แต่การโคจรสามวิชาพร้อมกันได้ถึงขีดจำกัดของจูกวนนู๋แล้ว หากโคจรอีกวิชาคงตายทันที

ผิวหนังจูกวนนู๋ฉีกขาด เส้นเลือดเผยให้เห็น พริบตาเดียวกลายเป็นร่างท่วมเลือด ในเวลานี้พลังต่อสู้ของจูกวนน็เพิ่มถึงขีดสุด ระดับรวมทวารขั้นกลางธรรมดาไม่นับว่าเป็นอะไร

แม้โจมตีได้เพียงครั้งเดียว แต่การโจมตีนี้อยู่ภายใต้การควบคุมจูกวนนู๋โดยสมบูรณ์ มันเหนือกว่ากระบวนท่าที่โม่สืออี๋เคยใช้กำจัดหยูโชวเฉิง

“ตาย!”

เสียงจูกวนนู๋ดังก้องไปทั่วสนามศึกนองเลือด ฟันดาบใส่เฉินเฟย

เสื้อผ้าเฉินเฟยถูกลมกดทับเข้าร่างกาย ไม่รู้ว่าเปลวไฟสีเลือดเริ่มลุกโชนตั้งแต่เมื่อไหร่ เปิดช่องมิติออก หยวนกระบี่กลุ่มหนึ่งติดเข้ากระบี่เฉียนหยวน

“ตู้ม!”

พลังมหาศาลกระจายไปรอบด้าน สนามศึกนองเลือดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สีหน้าปี้จงสวินเปลี่ยนไป เขาเพิ่มความแข็งแกร่งค่ายกลทันทีเพื่อป้องกันไม่ให้แรงกระแทกที่ตามมาฉีกค่ายกล

ในสนามศึกนองเลือด ร่างหนึ่งพุ่งลงไปกระแทกพื้นอย่างแรง เจาะลงดินหลายสิบหมี่เกิดหลุมขนาดใหญ่

ภายในหลุม จูกวนนู๋เต็มไปด้วยเลือด เขาดูไม่เหมือนมนุษย์อีกต่อไป ลมหายใจยังเข้าใกล้ความตาย

กลางอากาศ เฉินเฟยยังคงยืนอยู่ที่เดิม เพียงแค่ตอนนี้รูปลักษณ์เฉินเฟยดูน่าเศร้าไปบ้าง บนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล บาดแผลหนึ่งเป็นรอยแทงทะลุหน้าไปหลัง

บาดแผลนี้เฉินเฟยเป็นคนทำเอง ในขณะเดียวกันยังห้ามปรามไม่ให้สยบมังกรคชสารฟื้นฟู ดังนั้นในเวลานี้ลมปราณจึงอ่อนแอ

จูกวนนู๋ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง อาการบาดเจ็บในร่างกายฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

เฉินเฟยปรากฏในหลุม ก้มมองจูกวนนู๋ด้วยสีหน้าประหลาดใจ

จูกวนนู๋สัมผัสได้ถึงเฉินเฟย พอลืมตาขึ้นก็บังเอิญสบตาเฉินเฟยพอดี ในดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน