ตอนที่ 358 แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้า

เมื่อเฉินเฟยฝึกสยบจิตสยบมังกรคชสารถึงระดับเชี่ยวชาญ เฉินเฟยสามารถฟื้นฟูแขนขาที่โดนตัดขาดได้ ด้วยการฟื้นฟูของสยบมังกรคชสาร บาดแผลอันน่ากลัวบนร่างกายเฉินเฟยในขณะนี้จึงไม่นับว่าเป็นอาการบาดเจ็บสาหัส

ในช่วงเวลาสั้นๆแผลเล็กมากมายบนตัวเฉินเฟยหายเป็นปกติ ส่วนแผลใหญ่ถูกบังคับปิดปากแผล

แม้อวัยวะภายในที่บาดเจ็บยังไม่ฟื้นฟูทันที แต่มันไม่ส่งผลต่อการต่อสู้ของเฉินเฟยอีก ลมปราณที่เดิมทีลดลงกำลังเพิ่มขึ้น

“เร็วเข้า สังหารมัน รีบสังหารมัน!” หงหยวนเฟิงตะโกนด้วยความหวาดกลัว

เขามั่นใจว่าตัวเองชนะแน่ เดิมทีกังวลด้วยซ้ำว่าเฉินเฟยจะตายก่อนและไม่ได้จับไปโดนทรมาณ ปรากฏว่าตอนนี้เห็นเฉินเฟบบาดเจ็บสาหัส แต่การฟื้นฟูรวดเร็วแบบนั้นคืออะไร?

เหลียงจงผู่เหมือนตื่นจากฝัน ร่างวูบไหวเข้าหาเฉินเฟย ปราณกระบี่ปั่นปวนเข้าปกคลุมร่างเฉินเฟย

ตอนนี้ต้องใช้จังหวะที่เฉินเฟยกำลังฟื้นฟูสังหารในท่าเดียว ไม่เช่นนั้นด้วยความแข็งแกร่งเกินจริงที่เฉินเฟยแสดงออกมาเมื่อครู่ หงหยวนเฟิงคงไม่สามารถหลบหนีได้ เหลียงจงผู่ก็เช่นกัน

“ปัง!”

ปราณกระบี่ระเบิด เหลียงจงผู่ตัวแข็งทื่อ ส่วนเฉินเฟยตัวเอนไปมาแต่ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว

ด้วยแรงปะทะมหาศาล บาดแผลบนตัวเฉินเฟยจึงปริแตกอีกครั้ง เพียงแค่บาดแผลปริแตกมีขนาดเล็กมากจนไม่ส่งผลต่อเฉินเฟย

ดวงตาเหลียงจงผู่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เฉินเฟยเป็นระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางจริงหรือ?

รับการโจมตีเสี่ยงชีวิตของหงหยวนเฟิงซึ่งเป็นท่ากระบี่ที่รุนแรงไม่น้อยกว่าระดับขัดเกลาทวารขั้นปลายทั่วไป เขาไม่เพียงไม่ตายแต่ยังหายจากอาการบาดเจ็บอย่างรวดเร็ว

ระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางทำแบบนี้ได้ที่ไหน เฉินเฟยฝึกอะไรมากันแน่?

แค่สามปีเท่านั้น ไม่ใช่สิบสามปีหรือสามสิบปี ในเวลาอันสั้นเช่นนี้เฉินเฟยขัดเกลาวิชายุทธ์และร่างกายมาถึงระดับนี้ได้อย่างไร?

เหลียงจงผู่ได้เห็นได้ยินเกี่ยวกับอัจฉริยะมากมาย แต่ไม่มีใครเทียบกับเฉินเฟยได้เลย หรือเฉินเฟยโดนผู้แข็งแกร่งรวมทวารยึดร่าง?

ไม่อย่างนั้นจะอธิบายได้อย่างไร เฉินเฟยใช้เวลาสามปีทะลวงระดับขัดเกลาทวาร ส่วนคนอื่นในระดับเดียวกันไม่อาจบรรลุได้ด้วยเวลานับสิบปี

“ถึงตาข้าบ้าง!”

พลังหยวนในร่างกายเฉินเฟยกู่ร้องทำให้บาดแผลบนร่างกายปริแตกอีกครั้ง แต่สีหน้าเฉินเฟยไม่เปลี่ยนแปลง กระบี่เฉียนหยวนเต็มไปด้วยแสงดำ เมื่อเทียบกับกระบี่ก่อน แม้พลังลดลงแต่ยังน่ากลัวอย่างยิ่ง

เหลียงจงผู่หยุดกระบี่เล่มนี้ไม่ได้!

เหลียงจงผู่ไม่ใช่หงหยวนเฟิง เขาไม่มีรูปแบบทลายขุนเขา แม้ว่ามรดกสำนักหยาซานจะมีวิธีสู้เสี่ยงชีวิต แต่มันไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้ถึงระดับขัดเกลาทวารขั้นปลาย

ต่อให้เหลียงจงผู่ต้องการตายกับเฉินเฟยก็ทำไม่ได้

“ฟิ้ว!”

ร่างเหลียงจงผู่วูบไหววิ่งไปเมืองฉินไห่ เหลียงจงผู่หวาดกลัว เขาต้องการวิ่งกลับไปเมืองฉินไห่ในขณะที่เฉินเฟยกำลังฟื้นตัว

เขาจะสู้กับเฉินเฟพร้อมกับกองทัพหยาซานในเมืองฉินไห่ ด้วยวิธีนี้เท่านั้นถึงจะหลีกเลี่ยงการโดนเฉินเฟยสังหารได้ ไม่เช่นนั้นเมื่อสู้กับเฉินเฟยตัวต่อตัว เหลียงจงผู่คิดว่าตัวเองคงไม่รอด

“ฟู่ม!”

ในดวงตาเฉินเฟย เจตนาจำนงกระบี่สายหนึ่งวาบผ่าน กระบี่ตัดจิตตรงเข้าไปในจิตวิญญาณเหลียงจงผู่ เหลียงจงผู่เซไป ความเจ็บปวดรุนแรงกระจายไปทั่วทะเลจิตสำนึก

เฉินเฟยบาดเจ็บทางร่างกายแต่พลังจิตวิญญาณยังดีอยู่ กระบี่ตัดจิตในตอนนี้สามารถมีบทบาทบางอย่างแม้จะเผชิญกับระดับขัดเกลาทวารขั้นปลายก็ตาม

เมื่อเผชิญกับระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางในระดับเดียวกัน เป็นเรื่องปกติที่จะสังหารทีละคนโดยไม่กังวลเรื่องผลสะท้อนกลับ

เหลียงจงผู่ทนกับความเจ็บปวดสาหัสในทะเลจิตสำนึก พอกำลังจะใช้ท่าร่างต่อก็พบว่าค่ายกลกระบี่จ้งหยวนปกคลุมไปทุกทาง

ลูกปัดกระบี่แปดสิบเอ็ดเม็ดส่งเสียงหวีดหวิวในค่ายกล ช่วงเวลาต่อมา ลูกปัดกระบี่แยกออก หลอมกระบี่เป็นไหม ทั้งค่ายกลถูกปกคลุมไปด้วยไหมกระบี่ สิ่งที่เหลียงจงผู่เห็นคือเจตจำนงกระบี่ลึกล้ำเยือกเย็น

“สำนักหยาซานถูกหลอก นี่ไม่ใช่ความตั้งใจของข้าสำนักหยาซาน!” เหลียงจงผู่หันไปมองเฉินเฟยด้วยใบหน้าซีดเซียวและตะโกนบอก

ทุกคนหวงแหนชีวิตตัวเอง ไม่ต้องพูดระดับขัดเกลาทวารที่มีอายุขัยมากกว่าคนธรรมดาสองเท่า เป็นธรรมดาที่เหลียงจงผู่จะเป็นแบบนี้ ตราบใดที่มีชีวิตรอด จะให้ยอมจำนนหรือคุกเข่าเขาก็ยอมทำทั้งนั้น

แต่เฉินเฟยไม่ตอบสนองแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเหลียงจงผู่ ไหมกระบี่ในค่ายกลวูบไหว พวกมันต่างพุ่งไปหาเหลียงจงผู่

“กองทัพหยาซานเป็นดาบให้เจ้าได้ หากมีคำสั่งก็ไม่กล้าฝ่าฝืน!” เหลียงจงผู่ตะโกนอย่างกังวล

“เคร้ง!”

ไหมกระบี่ไม่หยุดและปะทะกับกระบี่คลุมทะเลของเหลียงจงผู่โดยตรง ดวงตาเหลียงผู่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังเมื่อรู้ถึงพลังอันน่าทึ่งของไหมกระบี่

“อ๊าก!”

เหลียงจงผู่คำรามเสียงดัง เขาเต็มใจก้มหัวยอมจำนน ทำไมถึงยังต้องการสังหารทั้งหมดด้วย พลังของกระบี่คลุมทะเลเพิ่มขึ้นไปอีกขั้นแต่ไม่สามารถดันไหมกระบี่กลับไปได้แม้แต่น้อย

พื้นที่รอบตัวเหลียงจงผู่เริ่มเล็กลง ไหมกระบี่กดดันไม่หยุดยั้งจนเหลียงจงผู่ถอยก้าวแล้วก้าวเล่า

“เฉินเฟย ข้าจะรอเจ้าอยู่ด้านล่าง!” เหลียงจงผู่หันไปมองเฉินเฟย ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นและไม่เต็มใจ

สีหน้าเฉินเฟยนิ่งเฉย ช่วงเวลาต่อมาร่างเหลียงจงผู่ถูกไหมกระบี่ปกคลุม

“ปึง!”

ในค่ายกลกระบี่เกิดเสียงดัง ไหมกระบี่ขยายออกเล็กน้อยแต่พลังในนั้นถูกระงับอย่างสมบูรณ์ทันที เสียงคำรามของเหลียงจงผู่หยุดกะทันหัน แก่นแท้วิญญาณลอยมาจากค่ายกลและตกลงสู่กระบี่เฉียนหยวน

ไม่ไกลนัก หงหยวนเฟิงอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เขาสัมผัสได้ว่าลมปราณเหลียงจงผู่หายไป เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายโดนเฉินเฟยสังหารแล้ว

ไม่ว่าเหลียงจงผู่จะร้องขอความเมตตา ก้มหัว หรือเต็มใจถูกส่งไปตายในอนาคต เฉินเฟยก็ไม่แสดงความเมตตา

หงหยวนเฟิงมองเฉินเฟย เพียงสบตากับเฉินเฟย หัวใจหงหยวนเฟิงถึงกับตึงเครียดเพราะความหวาดกลัว แม้ตอนนี้จะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ แต่หงหยวนเฟิงยังไม่อยากตาย

“สังหารข้าสิ สำนักกระบี่เซียนเมฆาจะสังหารเจ้าแน่นอน หากเจ้าตายสำนักกระบี่เริ่มดวงดาวก็ไม่รอดเช่นกัน!” หงหยวนเฟิงพูดเสียงดัง

“ถึงข้าตายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้า?” เฉินเฟยพูดอย่างใจเย็น

หงหยวนเฟิงเปิดปากไม่รู้จะตอบเฉินเฟยอย่างไร จะบอกว่าตัวเองไม่อยากตายและขอร้องให้เฉินเฟยอย่าสังหาร? ขนาดเมื่อครู่เหลียงจงผู่ร้องขอความเมตตาอย่างสิ้นหวังเฉินเฟยยังไม่ลังเล

เฉินเฟยถอนสายตาหันไปมองทางเมืองฉินไห่ เฉินเฟยรับรู้ได้ถึงลมปราณซูเหยียนซิน ร่างเฉินเฟยวูบไหวหายไปจากจุดนั้น

เมื่อเห็นเฉินเฟยจากไป ดวงตาหงหยวนเฟิงก็เต็มไปด้วยความสุข ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้น ทันใดนั้นพลังมหาศาลกดเขาลงไป

“อั่ก!”

เลือดไหลจากปากและจมูกหงหยวนเฟิง คนลงไปคลุกคลีกับดินบนพื้นจนดูน่าอนาถ หงหยวนเฟิงดิ้นรนอย่างสิ้นหวังแต่ขยับนิ้วไม่ได้ด้วยซ้ำ

ไม่รู้ว่ามีค่ายกลปิดล้อมตั้งแต่เมื่อไหร่ หงหยวนเฟิงไม่ได้สังเกตุเลย

นี่คือผลของการใช้รูปแบบทลายขุนเขา นำหยกไปเผารวมกับหิน ไม่ว่าจะสังหารศัตรูได้หรือไม่ก็ต้องแบกรับผลของการทำลายจุดทวารทั้งหมด

“อ๊าก!”

หงหยวนเฟิงตัวสั่นรุนแรงพยายามลุกขึ้น จากผู้อาวุโสสูงส่งของสำนักกระบี่เซียนเมฆาสู่สภาพในตอนนี้

หงหยวนเฟิงไม่เต็มใจยอมรับมัน ผลลัพธ์ไม่ควรเป็นแบบนี้ ผู้ชนะควรเป็นเขา แน่นอนว่าทุกอย่างวางแผนไว้อย่างสมบูรณ์ ทำไมสุดท้ายจึงกลายเป็นแบบนี้

มันเกิดอะไรขึ้น ผิดพลาดตรงไหนกัน!

เลือดไหลจากปากและจมูกหงหยวนเฟิงมากขึ้น ยิ่งดิ้นรนเท่าไรยิ่งบาดเจ็บ แต่เขาไม่สามารถหลุดรอดไปได้อยู่ดี

เฉินเฟยจัดค่ายกลมังกรคชสารที่ไว้อย่างง่าย แต่สำหรับหงหยวนเฟิงในตอนนี้ถือว่าเป็นช่องว่างที่ผ่านไปไม่ได้

ห่างจากเมืองฉินไห่สิบลี้ ซูเหยียนซินได้ยินเสียงมาจากด้านหน้าในระยะไกล เห็นได้ชัดว่าเริ่มลงมือกันแล้ว ซูเหยียนซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ความเร็วท่าร่างเพิ่มขึ้น เขาต้องการตามให้ทันเพื่อไปช่วย

เพียงแต่เสียงต่อสู้ดังอยู่ครู่หนึ่งแล้วเงียบลง สีหน้าซูเหยียนซินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เฉินเฟยถูกจับแล้ว? หรือโดนสังหารทันที?

ซูเหยียนซินมีความรู้สึกแปลกๆอยู่ในใจ แต่จะให้พูดก็ไม่สามารถอธิบายได้ ราวกับจะมีหายนะเกิดขึ้น?

ซูเหยียนเงยหน้ามองไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน เห็นร่างหนึ่งวิ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว นั่นใคร?

ความรู้สึกแปลกๆในใจซูเหยียนซินรุนแรงขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะหยุดเท้าชั่วขณะ สีหน้าซูเหยียนซินเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นใบหน้าคนที่มา

เป็นเฉินเฟยได้อย่างไร?

เฉินเฟยอยู่ที่นี่ แล้วเหลียงจงผู่กับหงหยวนเฟิงไปอยู่ไหน? เสียงการต่อสู่เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ความคิดซูเหยียนซินยากจะเปลี่ยนแปลง แต่เขารู้สิ่งหนึ่งคือจะต้องไม่สู้กับเฉินเฟยตัวต่อตัว แม้แต่จี้จั่วเหวินยังถูกเฉินเฟยสังหาร

การบ่มเพาะของซูเหยียนซินอยู่ในระดับขัดเกลาทวารขั้นต้น มันไม่เพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับเฉินเฟย

ซูเหยียนซินถีบเท้าขวาไปด้านหน้าแล้ววิ่งกลับไปเมืองฉินไห่ มีแต่ต้องกลับไปเมืองฉินไห่เท่านั้นซูเหยียนซินถึงมีโอกาสรอด

แต่ในไม่ช้าใบหน้าซูเหยียนซินก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

เร็วเกินไปแล้ว ท่าร่างเฉินเฟยเร็วกว่าเขามาก หากเฉินเฟยแสดงท่าร่างนี้ตอนออกจากเมืองฉินไห่ เหลียงจงผู่กับหงหยวนเฟิงคงเลิกไล่ตาม

พอคิดได้แบบนั้นซูเหยียนซินจึงตระหนักได้ว่าเฉินเฟยจงใจพาหลียงจงผู่กับหงหยวนเฟิงออกไปนอกเมืองฉินไห่

หากเป็นแบบนั้น ในขณะนี้เฉินเฟยปรากฏตัวเพียงลำพัง เหลียงจงผู่กับหงหยวนเฟิงจะไม่ถูกสังหารไปแล้วหรือ?

ระดับขัดเกลาทวารขั้นกลางสองคน หนึ่งในนั้นคือผู้อาวุโสสำนักกระบี่เซียนเมฆาถูกเฉินเฟยสังหารเช่นนี้? โดนคนที่เพิ่งทะลวงระดับขัดเกลาทวารสามปีสังหาร?

ใบหน้าซูเหยียนซินซีดลงเมื่อรับรู้ได้ว่าเฉินเฟยด้านหลังอยู่ห่างไม่ถึงร้อยหมี่ ในดวงตาไม่อาจระงับควากมกลัวได้อีกต่อไป

“ไว้ชีวิตด้วย ข้า...”

ซูเหยียนซินตะโกนเสียงดัง แต่ก่อนจะตะโกนจบแสงกระบี่เฉียบคมได้พุ่งเข้ามาจากด้านหลัง ซูเหยียนซินป้องกันตามสัญชาติญาณ ช่วงเวลาต่อ พลังมหาศาลกดทับตัวเขา

กระบี่ซูเหยียนซินส่งเสียงเหมือนรับของหนัก จากนั้นเด้งกลับไปกระแทกหน้าอกซูเหยียนซิน

เสื้อผ้า เนื้อ กระดูกแตกขาดไปทีละชุ่น