ตอนที่ 104: การตัดสินใจของโจอี้
ตอนที่ 104: การตัดสินใจของโจอี้
คำพูดของอลิซทำให้โจอี้มีความสุขอย่างเต็มที่!
เขาเบิกตากว้างและปลดปล่อยเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งออกมา!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! นี่คือของขวัญจากพระเจ้า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”
ไม่ว่าใครจะมองมันอย่างไร ข้อเสนอของอลิซก็เป็นข้อตกลงที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย!
แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงเคานต์ แต่เขาอยู่ห่างจากการเป็นดยุคเพียงสองก้าวเท่านั้น!
การประหยัดเวลาไม่ใช่แค่ในสิบปีอย่างแน่นอน!
ถึงเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี สองร้อยปี หรือแม้แต่สามร้อยปีก็ประหยัดเวลาได้!
ตอนนี้โจอี้มองไปที่อลิซด้วยสายตาที่โลภมากขึ้น!
เขาอยากจะเป็นหนึ่งเดียวกับผู้หญิงคนตรงหน้าเขาแล้วจริงๆ!
“นายท่าน โปรดใจเย็นๆ ก่อน มันเป็นแค่การหมั้นหมาย...”คราเมนย่อตัวลงและให้คําแนะนํา
"เพี๊ยะ!"
โจอี้ตบหัวโล้นของเขาทันที!
“เร็วเข้า! ช่วยเคานต์ไวท์ขึ้นจากพื้น! จากนี้เป็นต้นไป การหมั้นหมายระหว่างตระกูลไวท์และตระกูลแฟรงค์ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว! งานแต่งงานจะจัดขึ้นในอีกสิบวัน!”
“เมื่อฉันได้รับตำแหน่งเคานต์ เอเดรียนก็จะได้รับความมั่งคั่งและเกียรติยศนิรันดร์ด้วย!”
คราเมนมีความภักดีมาโดยตลอด ดังนั้นแล้ว เขาย่อมไม่สนใจการกระทําของเจ้านายที่มีต่อเขา
เขาช่วยเอเดรียนขึ้นรถเข็นอย่างรวดเร็ว!
"ฉันตกลงที่จะแต่งงานกับคุณทันทีตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?" จู่ๆ อลิซก็ถามขึ้น
“ยัยสารเลว! แกกําลังล้อเล่นกับเจ้านายของฉันงั้นหรอ?” คราเมนไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่เขาจะไม่ยอมทนกับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเจ้านายของเขาเด็ดขาด! เขาเริ่มด่าทอทันที!
“หุบปาก! นี่เป็นครั้งที่สามที่ฉันเตือนคุณนะ!” โจอี้จ้องเขม็งใส่คราเมน
ถ้าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาคนอื่นที่พูดแบบนี้ในวันนี้ เขาคงจะให้พวกเขาเป็นอาหารบีสต์ไปแล้ว!
อย่างไรก็ตามคราเมนโตมากับเขาตั้งแต่เขายังเด็ก ดังนั้นเขาจึงอดทนกับเขามากขึ้นโดยธรรมชาติ!
คราเมนคุกเข่าลงที่ขาข้างหนึ่งทันที ไม่กล้าพูดอีก
เขารู้ว่าเจ้านายของเขาโกรธแล้ว
“บอกฉันทีว่าเราจะจัดงานแต่งงานให้เร็วขึ้นได้อย่างไร? ฉันรู้ว่าคุณต้องมีทาง!” โจอี้ถามอย่างอ่อนโยน
อลิซเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ลูบใบหน้าที่หล่อเหลาของโจอี้เบาๆ ด้วยมือที่ราวกับหยกของเธอ เธอพูดเบาๆ ว่า “ทำลายสถาบันการศึกษาของสหพันธ์และ... สังหารเจ้าล๊อคนั่นซะก่อน...”
โจอี้ถอยหลังไปหนึ่งก้าวและพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าเด็กคนนั้นมีแบทเทิลบีสต์ระดับศักดิ์สิทธิ์สามตัวนะ! นี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลย!”
“แต่อย่างไรก็ตาม ฉันมีความมั่นใจในเรื่องเกี่ยวกับสถาบันการศึกษาของสหพันธ์นอกจากฮอบริกแล้ว ยังไม่มีใครเป็นภัยคุกคามได้อีก!”
อลิซถอนมือออกทันทีและขมวดคิ้วและพูดว่า “ไม่! ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขทั้งสองข้อนี้เท่านั้น!” จากนั้น.. เธอวางมือบนหน้าอกของโจอี้อีกครั้งและพูดเบา ๆ ว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ฆ่าฉันกับเอเดรียนเดี๋ยวนี้เถอะ และพยายามปกครองเมืองศักดิ์สิทธิ์ด้วยตําแหน่งไวส์เคานต์ของคุณต่อไป...”
คำพูดก่อนหน้านี้ของเธอทำให้เขาเชื่อสนิทใจแล้ว แน่นอนว่าโจอี้จะไม่ฆ่าทั้งพี่น้อง มิฉะนั้น การได้รับตำแหน่งเคานต์ของเขาจะเสียไป!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้อลิซสุดเซ็กซี่เป็นของเขา เขาจะทนฆ่าเธอได้อย่างไร?
ผู้หญิงคนนี้ช่างเย้ายวนเหลือเกิน!
“เอาล่ะ! ฉันสัญญากับคุณ! ตราบใดที่ฉันทําเงื่อนไขทั้งสองนี้สําเร็จ คุณต้องแต่งงานกับฉันทันทีและทําให้เอเดรียนทําตามสัญญาของเขา!” โจอี้ไม่ได้ประมาท อย่างไรก็ตาม เขาอยากรู้จริงๆ เกี่ยวกับแบทเทิลบีสต์ทั้งสามตัว ระดับศักดิ์สิทธิ์ของล๊อคจริงๆ
นี่เป็นส่วนหนึ่งของศักดิ์ศรีของเขาในฐานะบีสต์มาสเตอร์และสัญชาตญาณตามธรรมชาติของเขาที่จะก่อสงคราม!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่กลัวว่าอลิซจะผิดสัญญา ท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตของพวกเขาอยู่ในกำมือของเขา!
เมื่อเธออารมณ์ดีขึ้นแล้ว อลิซก็ก้าวไปข้างหน้าทันทีและจูบโจอี้
“นี่ไม่ใช่แค่ความเห็นแก่ตัวของฉัน นอกจากนี้ยังเป็นศัตรูสองคนที่คุณต้องเผชิญเมื่อคุณเข้ายึดครองเมืองศักดิ์สิทธิ์ ถ้าพวกเขาไม่ตาย คุณก็ไม่มีโอกาสเช่นเดียวกัน!”
โจอี้พยักหน้าเห็นด้วย
เพื่อเห็นแก่ความรุ่งโรจน์ในอนาคต ตระกูลแฟรงค์ยินดีที่จะเผชิญหน้ากับแบทเทิลบีสต์ ระดับศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามของล็อค!
เมื่อข้อตกลงเสร็จสิ้น ความกังวลใจของโจอี้ก็ผ่อนคลายลง เขายกเสื้อคลุมตัวยาวขึ้นและพูดกับคราเมนว่า “จงนำพ่อครัว คนรับใช้ และพ่อบ้านมาจากบ้าน พวกเขาต้องดูแลพี่น้องไวท์ให้ฉันอย่างดี! แน่นอนว่าเราต้องการบีสต์มาสเตอร์ด้วย ต้องรับประกันความปลอดภัยของพวกเขาด้วย...”
“แล้วพบกันใหม่ คนสวยของฉัน...” ด้วยเหตุนี้ โจอี้และคนรับใช้ของเขาจึงเดินออกจากคฤหาสน์ของตระกูลไวท์ไป
ก่อนขึ้นรถ โจอี้สั่งคราเมนว่า “หาคนมาตรวจสอบสถานการณ์ของล็อคด้วย ยิ่งละเอียดยิ่งดี!”
...
ในขณะเดียวกันที่คฤหาสน์เอสเทล
“ขอบคุณมาก คุณล็อค!” แอดิเลดมองดูหนังสือข้อตกลงในมืออย่างตื่นเต้น
“ชายชราบอกว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้มีผู้สําเร็จการศึกษาระดับโกลด์คลาสหลายสิบคนหรือมากกว่านั้น และเขาสงสัยว่าคุณต้องการเลือกบางคนให้เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่บ้านของคุณหรือเปล่า” ล๊อคกล่าวขณะเพลิดเพลินกับการนวดจากคนรับใช้ของแอดิเลด และถือเครื่องดื่มรสเลิศไว้ในมือ
"เฮ้! ไม่จําเป็นต้องเลือก ฉันต้องการทุกคน! นักเรียนจากสถาบันการศึกษาของสหพันธ์จะอ่อนแอได้อย่างไรกัน” ด้วยความช่วยเหลือของสถาบันการศึกษาของสหพันธ์ความปลอดภัยของบ้านของเขาก็รับประกันได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน!
“นั่นสินะ! ฉันต้องกลับไปฝึกฝนเทคนิคการบ่มเพาะของฉัน!” สองวันที่ผ่านมามีหลายสิ่งที่ต้องทำมากเกินไป และด้วยเหตุนี้ ล๊อคจึงไม่มีเวลาอ่านหนังสือเกี่ยวกับทักษะบีสต์ฟิวชั่น
“งั้นก็ไปด้วยกันสิ! ลอว์เตรียมของขวัญและรถ!” อเดเลดยืนขึ้นทันทีและพูด
ท้ายที่สุดพวกเขาได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือแล้ว ถ้าพวกเขาไม่ได้เจอกันก็คงไม่สมเหตุสมผล
พวกเขามาถึงสถาบันการศึกษาของสหพันธ์อย่างรวดเร็ว
ขบวนรถที่หรูหราทําให้นักเรียนอุทานซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความประหลาดใจ
“ว้าว! รถคันนี้ผลิตในจํานวนจํากัด...”
“รถเปิดประทุนที่ยาวตรงกลางนั้นยอดเยี่ยมมาก! เป็นเวอร์ชั่นที่ทำขึ้นเองอย่างแน่นอน! มันไม่เหมือนใคร!”
"ว้าว! เขาคือเจ้าของธุกิจร้านอัญมณีที่เจ๋งที่สุดในทวีปนี้ แอดิเลด ใช่หรือเปล่านะ?”
"ดู! นั่นล็อคไม่ใช่เหรอ ทำไมเขาถึงนั่งข้างแอดิเลด”
"ใช่! แอดิเลดเป็นที่หนึ่งในประเทศที่มีทรัพย์สินสุทธิสูงที่สุดในทวีป…
แม้ว่านักเรียนจะตระหนักถึงความแข็งแกร่งของล๊อคแล้ว...
การได้เห็นเขาร่วมกับอเดเลด เจ้าของธุรกิจอัญมณีที่ทรงอิทธิพลที่สุดและมีค่าที่สุดในทวีปก็น่าเหลือเชื่อไปอีกขั้นหนึ่ง!
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มพูดคุยถึงเหตุผล...
ฉากต่อไปนี้ทําให้พวกเขาตกใจ!
“คุณล๊อคนี่คือซิการ์ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับฉันโดยบริษัทซิการ์ที่ดีที่สุดในแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด โปรดลอง…” แอดิเลดยื่นซิการ์ให้ด้วยความเคารพ
อย่างไรก็ตามล๊อคโบกมืออย่างกระวนกระวาย บ่งบอกว่าเขาไม่ต้องการ
“โอ้ เนื่องจากคุณล็อคไม่ชอบสิ่งเหล่านี้ ฉันจะไม่สูบบุหรี่อีกต่อไป...” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็โยนซิการ์มูลค่าหลายหมื่นออกจากรถไป
"บ้าน๊า! เป็นไปได้ด้วยหรอ? แอดิเลดเลิกสูบซิการ์เพราะล็อคจริงงั้นหรอเนี่ย”
“ฉันได้บอกไปแล้วว่าล๊อคคนนี้เป็นสมาชิกของตระกูลใหญ่แน่นอน มิฉะนั้น ไม่มีทางที่เขาจะเป็นเจ้าของแบทเทิลบีสต์ระดับศักดิ์สิทธิ์ถึงสามตัวได้หรอก?”
“เฮ้อ เราไม่ควรตัดสินหนังสือจากปกจริงๆ แม้แต่แอดิเลดยังต้องยอมทำตามความปรารถนาของล็อค ฉันสงสัยว่าล็อคมาจากตระกูลไหนกันแน่นะ…”
เนื่องจากเป็นรถเปิดประทุน นักเรียนทั้งสองฝั่งถนน จึงได้ยินการสนทนาระหว่างล๊อคและแอดิเลดอย่างชัดเจน!