ตอนที่ 21 กลไกสุดสยองขวัญ เริ่มต้นการแก้ไข

ตอนที่ 21 กลไกสุดสยองขวัญ เริ่มต้นการแก้ไข

หลังจากการคัดเลือกอยู่ครู่หนึ่ง เฉาเหยียนและเสียวอู่ก็เลือกห้องทางด้านซ้ายและขวาของบันไดบนชั้นหกเป็นที่พัก

เฉาเหยียนอยู่ทางซ้ายของบันได ส่วนเสียวอู่อยู่ทางขวา

พวกเขาเลือกจุดนี้เพราะ อย่างแรก ชั้นบนสุดเงียบสงบและมีคนน้อย และอย่างที่สอง มันอยู่ใกล้ดาดฟ้า ทำให้พวกเขาสามารถขึ้นไปฝึกฝนได้ตลอดเวลา

หลังจากจัดเตียงเสร็จ เฉาเหยียนและเสียวอู่ก็เริ่มเดินสำรวจโรงเรียนวิญญาณจารย์ขั้นต้นปาลาเคอ

โรงเรียนวิญญาณจารย์ขั้นต้นปาลาเคอนั้นไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก หลังจากเดินสำรวจตลอดช่วงเช้า เฉาเหยียนก็มีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับโรงเรียนที่พวกเขาจะต้องใช้ชีวิตต่อไปในอนาคต

โรงอาหารมีขนาดใหญ่ และอาหารข้างในก็รสชาติดี

ห้องสมุดก็ไม่เล็ก และหนังสือที่มีก็เรียกได้ว่าค่อนข้างหลากหลาย

นักเรียนขุนนางดูถูกสามัญชนจริงๆ ซึ่งเห็นได้ชัดจากสายตาที่เปิดเผยของพวกเขาขณะที่เฉาเหยียนและเสียวอู่เดินผ่านนักเรียนที่แต่งตัวหรูหราเหล่านั้น

เกี่ยวกับนักเรียนพวกนั้น เสียวอู่โกรธจนอยากจะเข้าไปสั่งสอนสักหมัดสองหมัด แต่เฉาเหยียนห้ามไว้ บอกว่าไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับเด็กเหลือขอพวกนี้

เฉาเหยียนลากเสียวอู่ที่ยังคงอารมณ์ขุ่นมัวมาที่ห้องสมุด เขาต้องการค้นหาข้อมูลเพื่อหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมกับตัวเอง

“เฉาเหยียน ข้าไม่อยากอ่านหนังสือจริงๆ นะ แล้วหนังสือเล่มนี้มันหนาเตอะเลย!”

ในห้องสมุด เสียวอู่มองดูหนังสือที่วางอยู่ตรงหน้า แล้วมองเฉาเหยียนด้วยสายตาน่าสงสาร หวังให้เขาปล่อยนางไป

หนังสือตรงหน้าเสียวอู่คือบันทึกความรู้การฝึกฝนของวิญญาณจารย์ที่มีวิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชร ซึ่งเฉาเหยียนบังเอิญเจอในห้องสมุดนี้ เขียนโดยปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีเร็วระดับสี่สิบห้า

“ไม่ได้ เจ้าต้องอ่านอย่างน้อยสักนิด เจ้าจะได้เข้าใจวิญญาณยุทธ์ของตัวเอง จะได้รู้ว่าอนาคตควรเลือกวงแหวนวิญญาณแบบไหน และตัดสินใจทิศทางการพัฒนาได้ถูก”

เมื่อเจอการปฏิเสธของเสียวอู่ เฉาเหยียนก็ปฏิเสธการปฏิเสธของนางอย่างไร้ความปรานี

ขณะที่ปฏิเสธเสียวอู่ เฉาเหยียนก็เข้าใจว่านางคงอ่านไม่จบเร็วๆ นี้แน่ เขาจึงเสนอเป้าหมายที่แท้จริงของเขา “เอาอย่างนี้ ข้าไม่บังคับให้เจ้าอ่านทั้งเล่ม วันนี้อ่านแค่สองหน้าพอ”

เสียวอู่ยังเป็นเด็ก ถ้าบอกให้อ่านทั้งเล่มนางคงไม่ยอมแน่

แต่พอนางประท้วง ถ้าเจ้าถอยสักก้าวแล้วบอกให้อ่านแค่สองหน้า นางก็คงไม่บ่นมากนักและอาจจะคิดว่าเจ้าใจดีด้วยซ้ำ

“แค่สองหน้าเหรอ?”

มองดูหน้ากระดาษบางๆ สองหน้า ความตั้งใจของเสียวอู่เริ่มสั่นคลอน

เมื่อแผนการสำเร็จ เฉาเหยียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและตอบรับอย่างมั่นใจ “ใช่แล้ว วันนี้อ่านแค่สองหน้าพอ”

“ก็ได้ แค่สองหน้าเอง”

เสียวอู่พยักหน้าและตกลงตามคำขอของเฉาเหยียน นางจดจ่ออยู่กับหนังสือและเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ

เสียวอู่ผู้น่าสงสารไม่เคยฉุกคิดเลยว่า ความจริงแล้วนางมีทางเลือกที่จะลุกเดินหนีไปเลยก็ได้

เมื่อเห็นเสียวอู่อ่านหนังสืออย่างตั้งใจ เขาจึงหันความสนใจไปที่ข้อมูลแนะนำสัตว์วิญญาณบนทวีปที่อยู่ตรงหน้า เพื่อหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะกับเขา

จุดประสงค์หลักของเฉาเหยียนที่ให้เสียวอู่อ่านหนังสือ คือเพื่อให้นางเข้าใจเส้นทางการพัฒนาที่วิญญาณจารย์สายกระต่ายอรชรคนอื่นเลือก แล้วค่อยเสนอแนวทางการพัฒนาที่เขาคิดไว้ในระหว่างการพูดคุย

ในมุมมองของเฉาเหยียน การเลือกทักษะวิญญาณส่วนใหญ่ของเสียวอู่เป็นการสิ้นเปลืองศักยภาพของนางอย่างยิ่ง

วิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชรทั่วไป ไม่ว่าจะดูดซับวงแหวนวิญญาณอะไร ก็ไม่มีทางให้กำเนิดความสามารถที่ผิดปกติสี่อย่างนี้ได้: กายสุวรรณไร้พ่าย, เคลื่อนย้ายพริบตา, ความว่างเปล่า, และกายแท้วิญญาณยุทธ์ (ร่างแยก)

ทักษะวิญญาณที่สาม—เคลื่อนย้ายพริบตา: เคลื่อนย้ายตำแหน่งในพริบตาภายในระยะห้าเมตร และระยะจะเพิ่มขึ้นตามพลังวิญญาณ

ทักษะวิญญาณที่สี่—กายสุวรรณไร้พ่าย: ทักษะวิญญาณที่ถูกล้อเลียนและทรงพลังที่สุด มอบการป้องกันไร้เทียมทานสามวินาทีจากการโจมตีที่ต่ำกว่าระดับเทพ และเพิ่มเวลาอีกหนึ่งวินาทีทุกๆ สิบระดับพลังวิญญาณ

ทักษะวิญญาณที่หก—ความว่างเปล่า: ภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีทางกายภาพที่ไม่ใช่พลังงานทั้งหมด และลดความเสียหายจากการโจมตีด้วยพลังงานลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ทักษะวิญญาณที่เจ็ด—กายแท้วิญญาณยุทธ์: สร้างร่างแยกเจ็ดร่าง แต่ละร่างมีพลังเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของร่างต้นและสามารถใช้ทักษะวิญญาณของร่างต้นได้

เมื่อเห็นกลไกที่ผิดปกติสี่อย่างนี้ ใครจะกล้าบอกว่าวิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชรของเสียวอู่เป็นกระต่ายอรชรธรรมดา? วิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชรของใครจะผิดปกติได้ขนาดนี้?

ในสายตาของเฉาเหยียน เสียวอู่มีศักยภาพที่จะใช้สิ่งเหล่านี้เป็นแกนหลักและกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่มีกลไกการต่อสู้ที่น่ากลัวและน่ารำคาญที่สุด แต่นางกลับดื้อดึงที่จะสร้างระบบการต่อสู้ของนางโดยเน้นวิชาอ่อน มันเหมือนกับการทิ้งแตงโมไปเก็บเม็ดงา—เสียของชัดๆ

ตอนนี้เสียวอู่อยู่ฝ่ายเดียวกับเฉาเหยียนแล้ว เขาตั้งใจแน่วแนว่าจะเปลี่ยนพฤติกรรมที่น่าละอายในการทิ้งพรสวรรค์ของนาง และฝึกฝนนางให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดจอมกลไกอย่างแท้จริง

ส่วนการเลือกสัตว์วิญญาณของเฉาเหยียน เขาอยากจะเน้นไปที่สัตว์วิญญาณประเภทมังกรหรือกึ่งมังกรที่มีธาตุน้ำแข็งและไฟคู่กันให้มากที่สุด

ปลาเปลี่ยนเป็นเจียว และเจียวเปลี่ยนเป็นมังกร—นี่คือเส้นทางการวิวัฒนาการที่ชัดเจนมาก ไม่ต้องพูดถึงว่ามังกรในทวีปโต้วหลัวล้วนทรงพลังทั้งสิ้น

แสงแดดส่องผ่านหน้าต่าง กระทบเฉาเหยียนที่กำลังอ่านหนังสือและเสียวอู่ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนโต๊ะ ทำให้บรรยากาศดูเงียบสงบและร่มรื่น

เมื่อนอนจนอิ่ม เสียวอู่ลืมตาขึ้นและเห็นเฉาเหยียนจ้องมองหนังสือตรงหน้าอย่างตั้งใจ เฉาเหยียนตอนจริงจังดูหล่อกว่าปกติเสียอีก จนหัวใจของนางเต้นเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อรู้สึกว่ามีคนจ้องมอง เฉาเหยียนหันไปตามสายตาและพบเสียวอู่จ้องมองเขาตาไม่กระพริบ

จากมุมมองของเขา ผมหน้าม้าของเสียวอู่ยุ่งนิดหน่อย ดวงตาสีแดงระเรื่อของนางใสซื่อไร้สิ่งเจือปน และแก้มยุ้ยขาวนวลต้องแสงแดด นางดูน่ารั—ไม่สิ ไม่ใช่นิดหน่อย นางน่ารักโคตรๆ จนเขาอยากจะเข้าไปหยิกแก้มสักที

เมื่อรู้ตัวว่าความคิดเริ่มไม่เหมาะสม เฉาเหยียนส่ายหน้า สลัดความคิดนั้นทิ้งไป

เมื่อเห็นเฉาเหยียนส่ายหน้า สติของเสียวอู่ก็กลับมาสมบูรณ์ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะสงสัยว่าทำไมเฉาเหยียนถึงส่ายหน้า

ด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อยและไม่อยากคุยเรื่องนี้ เฉาเหยียนจึงชิงพูดก่อนที่เสียวอู่จะถาม “เสียวอู่ หลังจากอ่านสองหน้านั้นจบ เจ้าคิดยังไงบ้าง? มีไอเดียเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาในอนาคตบ้างหรือยัง?”

“อ๋อ~~ ที่แท้เจ้าให้ข้าอ่านหนังสือเล่มนี้เพราะอยากช่วยข้าเลือกวงแหวนวิญญาณนี่เอง”

เสียวอู่เพิ่งเข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของเฉาเหยียน พูคถึงเรื่องนี้ เสียวอู่ตบหน้าอกแบนราบของนาง

“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าเลือกทักษะวิญญาณแรกของข้าไว้แล้ว”

ไม่นะ

ก็เพราะอย่างนั้นแหละข้าถึงต้องห่วง

“อ้อ เลือกไว้แล้วเหรอ? เจ้าวางแผนจะเลือกทักษะวิญญาณแบบไหนล่ะ?”

เฉาเหยียนไหลตามน้ำ ชักจูงให้นางพูดถึงแผนการเรื่องทักษะวิญญาณออกมา เพื่อที่เขาจะได้เชื่อมโยงเข้ากับความคิดของเขาได้อย่างเป็นธรรมชาติ

“เจ้าก็เคยเห็นวิชาอ่อนของข้าแล้วนี่เฉาเหยียน มันร้ายกาจมากใช่ไหมล่ะ?”

เฉาเหยียนไม่ใช่แค่เคยเห็นวิชาอ่อนของนาง เขาเคยโดนทุ่มด้วยวิชานั้นมาแล้ว เขาคุ้นเคยกับมันดีทีเดียว

เมื่อเห็นเฉาเหยียนพยักหน้า เสียวอู่ก็เล่าแผนการของนางต่อ

“ข้ากะว่าจะเลือกทักษะวิญญาณที่ช่วยเสริมวิชาอ่อนของข้า อืม เพิ่มกำลังเอวสักร้อยเปอร์เซ็นต์ ข้าจะได้ใช้อานุภาพของวิชาอ่อนได้เต็มที่ แล้วก็เพิ่มความยืดหยุ่นของร่างกายอีกสักห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ข้าจะได้พลิกแพลงได้มากขึ้นในการต่อสู้ระยะประชิด”

จบตอน