บทที่ 24 เราได้นำพายุคใหม่มาถึง

หลี่ลินและพาวเดอร์ออกจากคฤหาสน์คิราแมนทางประตูด้านข้าง การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีเหตุไม่คาดฝัน

เมื่อรู้ว่าเด็กพวกนี้มักจะ "แอบ" กลับซอนด้วยการกระโดดเกาะหลังคาลิฟต์ "เสียงหอนเหินเวหา" แถมพาวเดอร์ยังขาแพลง

หลังจากส่งตัวเธอคืนให้ไวด้วยตัวเอง หลี่ลินยังมอบถุงเงินที่มีเหรียญเงินหลายสิบเหรียญให้ เพื่อให้พวกเขานั่งลิฟต์กลับไปได้ตามปกติ

ในที่สุด หลังส่งเจ้าตัวแสบทั้งสี่กลับไป หลี่ลินก็รีบกลับห้องทำงานของตัวเอง

เขากับเจซนัดกันว่าจะวิจัยเฮกซ์คริสตัลด้วยกันหลังมื้อค่ำวันนี้ และตอนนี้ก็ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว

เมื่อกลับถึงห้อง หลี่ลินก็พบเจซยืนรออยู่หน้าประตู ในมือถือกล่องเล็กๆ ดูเหมือนจะรอนานแล้ว

"นายหายหัวไปไหนมา? ฉันนึกว่าจะโดนเบี้ยวซะแล้ว"

ทันทีที่เห็นหลี่ลิน สีหน้าตื่นเต้นก็ปรากฏบนหน้าเจซ เขารีบเดินอ้อมไปข้างหลังหลี่ลิน ดันหลังให้รีบเปิดประตู

"เร็วๆ เปิดประตูเข้า!"

หลี่ลินหน้ามุ่ย "ทำไมนายถึงดูรีบร้อนกว่าฉันอีกเนี่ย..."

"ก็แหงสิ! เป็นนักวิทยาศาสตร์คนไหนเจอสถานการณ์แบบนี้ก็ต้องใจร้อนทั้งนั้นแหละ จริงไหม?"

พอทั้งสองเข้ามาในห้อง เจซก็ล็อกประตูลงกลอน แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน "หือ? ยาแก้ฟกช้ำ? นายบาดเจ็บเหรอ?"

ซวยละ ลืมเก็บ...

หลี่ลินสะดุดกึก รีบวิ่งไปโกยของระเกะระกะบนโต๊ะ พลางแก้ตัว:

"ช่วงนี้ฉันซ้อมกับเคทลินบ่อยไม่ใช่เหรอ? แขนขาเล็กลีบอย่างฉัน บาดเจ็บนิดหน่อยก็เรื่องปกติไม่ใช่รึไง?"

"อืม เป็นนักประดิษฐ์ มีร่างกายแข็งแรงไว้ก็ดีนะ" เจซยิ้ม ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรนาน

เขาวางกล่องเล็กในมือลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา แล้วเปิดฝาออก

แสงสีฟ้าเจิดจ้า ราวกับถูกกักขังไว้นาน สาดส่องสว่างวาบไปทั่วห้องทันที

เจซหยิบเฮกซ์คริสตัลขึ้นมา วางลงในร่องกลางของเครื่องเรโซแนนซ์เฮกซ์เทคบนโต๊ะอีกตัว

ประจุไฟฟ้าสถิตสีฟ้าทำปฏิกิริยากับโลหะ ทันใดนั้น เครื่องเรโซแนนซ์ที่ได้รับพลังงานก็เปล่งแสงสีฟ้าเฉดเดียวกับคริสตัลออกมาจากร่องที่วางคริสตัล แผ่กระจายไปทั่วแผ่นฐาน

เจซหันมาหาหลี่ลิน "พร้อมไหม?"

"แน่นอน"

หลี่ลินพยักหน้า หยิบแผ่นโลหะสลักอักขระรูนที่เตรียมไว้สิบกว่าแผ่นออกจากลิ้นชัก เสียบเข้าประจำตำแหน่งบนเครื่องเรโซแนนซ์จนครบ

จากนั้น เขาสูดหายใจลึก กดปุ่มเริ่มทำงานโดยไม่ลังเล แล้วหมุนปุ่มปรับระดับพลังงานด้านข้างเครื่องไปที่ระดับสูงสุด

เฟืองจักรกลของเครื่องเรโซแนนซ์ขบกัน ส่งเสียงเสียดสีของโลหะที่บาดหูเล็กน้อย

โครงสร้างค้ำยันรูปวงกลมที่ตั้งตระหง่านรอบแผ่นฐาน ค่อยๆ หมุนตัวภายใต้อิทธิพลของพลังงานคริสตัล และเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ขณะเดียวกัน คริสตัลที่เปล่งแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม ก็สั่นสะเทือนและหมุนวนอย่างรุนแรง เส้นสายฟ้าสีฟ้าขนาดเท่าดนิ้วมือนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาทำปฏิกิริยาอย่างรุนแรงกับโครงสร้างค้ำยัน

เพียงแค่สองสามวินาที ความเร็วในการหมุนของโครงสร้างค้ำยันก็เร็วเกินกว่าที่ตาเปล่าจะมองทัน เครื่องเรโซแนนซ์ทั้งเครื่องพร้อมกับเฮกซ์คริสตัลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับจะพังทลายลงมาในวินาทีถัดไป

ในเวลาเดียวกัน เฮกซ์คริสตัลก็ปล่อยแรงผลักมหาศาลออกมา ดันร่างของทั้งสองคนถอยกรูด

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งห้องตกอยู่ในความโกลาหล

ความตื่นตระหนกฉายชัดบนใบหน้าเจซ "ดูโครงสร้างค้ำยันสิ! ฉันว่ามันจะรับไม่ไหวแล้วนะ!"

"ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างอยู่ในการควบคุม"

หลี่ลินจ้องมองเฮกซ์คริสตัลที่ดูไม่เสถียรอย่างยิ่งด้วยสายตาเรียบเฉย สมาธิจดจ่ออยู่กับแถบโหลดข้อมูลในหน้าต่างระบบของเขา

【กำลังผลิต เฮกซ์เทคเอเนอร์จี้คริสตัล...】

【ความคืบหน้าปัจจุบัน: 17%】

เมื่อความคืบหน้าเข้าใกล้ 30% คริสตัลก็ลอยอยู่กลางอากาศ แสงไฟฟ้าที่แผ่ออกมาแทบจะเติมเต็มพื้นที่ภายในโครงสร้างค้ำยันจนหมด

ไม่ใช่แค่นั้น จุดแสงสีฟ้าหนาแน่นนับไม่ถ้วนยังตกตะกอนออกมาจากคริสตัลเป็นรูปทรงกลม แล้วหลอมรวมกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นวงแหวนอักขระรูนลอยอยู่

ได้เวลาแล้ว!

หลี่ลินฉวยจังหวะ หมุนปุ่มควบคุมแผ่นโลหะสลักรูนอย่างรวดเร็ว

ภายใต้การควบคุมที่ดูไม่ชำนาญแต่ละเอียดลออ รูนบนแผ่นโลหะถูกสลักลงไปในเฮกซ์คริสตัลทีละตัวผ่านการสั่นพ้องของพลังงาน

ทุกการหมุน แถบความคืบหน้าในระบบก็กระโดดข้ามไปช่วงใหญ่

"49%..."

"63%..."

"81%..."

"ความคืบหน้าปัจจุบัน: 100%!"

ในที่สุด เมื่อแถบความคืบหน้าเต็มร้อย เฮกซ์คริสตัลก็ยิงลำแสงพลังงานพุ่งขึ้นด้านบน แรงอัดแทบจะกระแทกทั้งสองคนกระเด็น

พร้อมกันนั้น วงเวทขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยรูนก็ปรากฏขึ้นบนเพดาน

เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่ววินาที

ทันใดนั้น พลังงานที่รั่วไหลออกมาทั้งหมดก็ไหลย้อนกลับเข้าไปในคริสตัลในพริบตา

【ยินดีด้วย! คุณสร้าง เฮกซ์เทคเอเนอร์จี้คริสตัล สำเร็จ!】

【รางวัล (สร้างครั้งแรก): เลเวลเพิ่มขึ้น 2 ระดับ, แต้มสกิล x 3】

【เลเวลของคุณเพิ่มเป็น 5 ปลดล็อกแผงสกิลช่างเครื่อง】

ชื่อ: หลี่ลิน

เลเวล: 5

พลังชีวิต: 765 / 765

มานา: 113 / 113

พลังต่อสู้: 8

แต้มสกิล: 7

...

ข้อความแจ้งเตือนเด้งรัวๆ ในหัวหลี่ลิน แต่ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย

เขาจ้องมอง "ก้อนหินเล็กๆ" ที่ลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งสูญเสียประกายสีฟ้าสดใสที่เฮกซ์คริสตัลควรจะมีไปจนหมดสิ้น

【เฮกซ์เทคเอเนอร์จี้คริสตัล (ทั่วไป): อุปกรณ์พลังงานแกนกลางที่เสถียร คริสตัลขนาดจิ๋วที่บรรจุพลังงานมหาศาลไว้ภายใน】

【คุณสมบัติ (สำหรับเครื่องจักร): พลังชีวิต 500, พลังงาน 500】

【เอฟเฟกต์ความสามารถ】

【ติดตัว · แกนพลังงาน: เมื่อเอเนอร์จี้คริสตัลทำหน้าที่เป็นแกนจ่ายพลังงานหลัก จะมอบโบนัสพลังงาน 1000 หน่วย (สำหรับเครื่องจักร)】

【ติดตัว · รีชาร์จ: เอเนอร์จี้คริสตัลสามารถดูดซับธาตุเวทมนตร์จากอากาศเพื่อชาร์จตัวเอง ฟื้นฟูพลังงาน 3% ของพลังงานสูงสุดต่อวินาที】

【กดใช้ · โอเวอร์โหลด: สั่งการเอเนอร์จี้คริสตัลให้ทำงานเกินขีดจำกัด เครื่องจักรจะได้รับพลังชีวิตและพลังงานเพิ่ม 500 หน่วยชั่วคราว และอัตราฟื้นฟูพลังงานสูงสุดต่อวินาทีเพิ่มเป็น 10% จะพังเสียหายหลังใช้งานครบ 3 ครั้ง】

เจซมองคริสตัลที่ลอยนิ่งอยู่กลางเครื่องเรโซแนนซ์ด้วยความหวาดหวั่น "เรา... ทำสำเร็จเหรอ?"

เขาถามหลี่ลินอย่างไม่มั่นใจ

เพราะ "เฮกซ์คริสตัลใหม่" ตรงหน้ามันต่างจากที่เขาจินตนาการไว้เล็กน้อย

นอกจากจะดูกลมมนขึ้นและหมดประกายไปโดยสิ้นเชิง มันก็ดูไม่ต่างจากเดิม แถมดูธรรมดายิ่งกว่าเดิมอีก

ถ้าไม่ใช่เพราะมันยังลอยได้อยู่ เจซคงคิดว่าการทดลองเสี่ยงตายของพวกเขาล้มเหลวไปแล้ว

"แน่นอน นายไม่เชื่อมือฉันเหรอ?"

หลี่ลินข่มความตื่นเต้นไว้ เอื้อมมือไปคว้าคริสตัลมาวางบนฝ่ามือ

"คริสตัลเสถียรสมบูรณ์แล้ว ต่อให้ฉันโยนมันจากความสูงระดับนี้ลงพื้น มันก็ไม่ระเบิดอีกแล้ว"

"ไม่ อย่าเชียวนะ! ต่อให้เสถียรก็อย่าหาทำเลย" เจซรีบห้าม เพราะกลัวเขาจะโยนโชว์จริงๆ

หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง เจซที่จ้องมองคริสตัลในมือหลี่ลินตาไม่กะพริบ ก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก:

"ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราทำได้จริงๆ! ฉันนึกภาพออกเลยว่าชื่อนายจะถูกจารึกในประวัติศาสตร์พิลโทเวอร์ยังไง!"

"หลี่ลิน ผู้บุกเบิกอนาคต นักประดิษฐ์ผู้โด่งดังที่ไม่เพียงนำพายุคแห่งไฟฟ้ามาถึง แต่ยังสร้างศักราชใหม่ของการควบคุมเวทมนตร์ด้วยเทคโนโลยี!"

เจซตื่นเต้นจนแทบจะเต้นระบำ

"พวกเราต่างหาก เจซ นี่ไม่ใช่ความสำเร็จของฉันคนเดียว"

หลี่ลินยิ้มบางๆ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายแปลกประหลาด

"พวกเรากำลังนำพายุคใหม่มาถึง"