บทที่ 25 เจียงโหย่วฉี

ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ปินเจียงเบย์ เฟิงฟางฟางก็ต้องพบกับความตกตะลึงระลอกแล้วระลอกเล่า

หมู่บ้านบ้าอะไรมีพ่อบ้านส่วนตัวด้วย?!

เจียงอวี่เวยนำเพื่อนๆ เข้ามาในห้อง สิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่จรดเพดานทั้งสามด้าน ดึงทิวทัศน์ภายนอกเข้ามาสู่ห้องนั่งเล่นอันกว้างขวางอย่างเต็มตา

การตกแต่งภายในดูหรูหราทันสมัย ทุกรายละเอียดบ่งบอกถึงรสนิยมอันเหนือชั้น งานศิลปะหลากหลายชิ้นถูกจัดวางไว้อย่างประณีตงดงาม

ทุกสิ่งทุกอย่างทำเอาเฟิงฟางฟางยืนตัวแข็งทื่อ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความไม่อยากเชื่อ

ความหรูหรานี้เกินจินตนาการไปมาก!

นี่... คือบ้านในอนาคตของเจียงอวี่เวยเหรอ?

เมื่อสองวันก่อน เธอยังนอนเบียดเสียดอยู่ในหอพักนักศึกษาเหมือนกันแท้ๆ ผ่านไปแค่สองวัน... อารมณ์ของเฟิงฟางฟางปั่นป่วนไปหมด ทั้งตกใจ ตื่นเต้น อิจฉา... ผสมปนเปจนพูดไม่ออก

เธอไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตอนนี้ออกมาเป็นคำพูดได้ยังไง

หลินจุยมี่ยวกับเจียงโหย่วฉีก็อาการไม่ต่างกัน

เจียงโหย่วฉีแอบอยู่หลังเพื่อนๆ ตัวลีบด้วยความประหม่า ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเท้าเข้ามาเหยียบพื้นสะอาดเอี่ยม

"มากันแล้วเหรอ เข้ามานั่งก่อนสิ"

จนกระทั่งเสียงของสวีจื่อม่อดังขึ้น ทั้งสามคนถึงค่อยได้สติ

สายตาของเฟิงฟางฟางพุ่งไปที่สวีจื่อม่อทันที หลินจุยมี่ยวก็มองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น มีเพียงเจียงโหย่วฉีที่รีบก้มหน้าลงเหมือนลูกแมวขี้ตกใจ

"พี่เฟิง"

เฟิงฟางฟางทักคนแรก เพราะในสามคนนี้ มีแค่เธอที่เคยคุยกับสวีจื่อม่อ

หลังจากได้รับของขวัญมาตั้งเยอะ เธอตั้งใจว่าจะมาเลี้ยง... ข้าวตอบแทน

"พี่เฟิง..."

หลินจุยมี่ยวทักตาม ส่วนเจียงโหย่วฉีเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน

"นั่นชื่อในแอป ผมชื่อสวีจื่อม่อ"

สวีจื่อม่อพูดพลางกวาดตามองสามสาว แววตาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

เขาเคยเห็นเฟิงฟางฟางแล้ว

หน้าตาดีใช้ได้ เขาถึงยอมเปย์หยั่งเชิงดู

แต่ไม่คิดว่ารูมเมตอีกสองคนของเจียงอวี่เวยจะงานดีขนาดนี้ เขาเลยอดไม่ได้ที่จะเรียกใช้ระบบ

"ระบบ เช็กข้อมูลหน่อย"

ชื่อ: หลินจุยมี่ยว

อายุ: 20

ส่วนสูง: 160

น้ำหนัก: 45 กก.

หน้าตา: 84

รูปร่าง: 80

ประสบการณ์: T0

เยี่ยมมาก หลินจุยมี่ยวสูง 160 ถือว่าไม่เตี้ยสำหรับสาวใต้ รูปร่างดูบอบบาง ซึ่งดูจากคะแนนรูปร่างก็พอเดาได้

ถ้ากินเยอะกว่านี้หน่อย น่าจะได้คะแนนเพิ่ม

ใบหน้ารูปไข่ตามพิมพ์นิยม โครงหน้าละมุน ปรอยผมที่ร่วงลงมาปรกหน้าผากช่วยเสริมความอ่อนโยน

ดวงตาใสกระจ่างดั่งสายน้ำ จมูกโด่งรับกับริมฝีปากสีชมพูอ่อนนุ่มน่าจูบ

ส่วนประสบการณ์... การที่สอบเข้ามหาลัยครูได้ แสดงว่าตอนมัธยมต้องเป็นเด็กเรียน ครูบาอาจารย์คงจับตามองเป็นพิเศษ โอกาสที่จะมีแฟนคงน้อย

ตอนนี้เพิ่งอยู่ปีสอง ขอแค่รักษาตัวดีๆ การมีประสบการณ์เป็นศูนย์ก็ถือว่าปกติ

ต่อมา คนสุดท้าย

ชื่อ: เจียงโหย่วฉี

อายุ: 20

ส่วนสูง: 169

น้ำหนัก: 56 กก.

หน้าตา: 92

รูปร่าง: 95

ประสบการณ์: T0

"ฮะ?!"

สวีจื่อม่อชะงักกึก ถ้าไม่มีระบบแจ้งเตือน เขาคงไม่ทันสังเกตเจียงโหย่วฉีที่ยืนหลบอยู่ข้างหลัง

คะแนนหน้าตาพุ่งปรี๊ดไปถึง 92?!

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ได้ระบบมาที่สวีจื่อม่อเจอผู้หญิงคะแนนหน้าตาเกิน 90

ตอนดูไลฟ์เมื่อวันก่อน ขนาดตัวแม่ผู้ติดตามหลักล้าน ยังได้คะแนนสูงสุดแค่ 86 เอง

บางคนไม่ถึง 80 ด้วยซ้ำ

ต้องยอมรับว่าเครื่องสำอางและฟิลเตอร์นี่มันทรงพลังจริงๆ

"นั่งรถมาเหนื่อยๆ นั่งพักกันก่อนนะ อาหารใกล้จะมาส่งแล้ว"

สวีจื่อม่อกระตือรือร้นขึ้นมาทันที แต่หางตาแอบชำเลืองมองเจียงโหย่วฉีเป็นระยะ

เธอสวมเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่ง ทำให้มองไม่เห็นรูปร่างที่แท้จริง ท่อนล่างใส่กางเกงยีนส์ขากว้างสีซีดๆ พอเปลี่ยนรองเท้าแตะในห้อง ก็เห็นถุงเท้าที่ขอบเริ่มเปื่อยยุ่ย แทบไม่เผยสัดส่วนใดๆ

ดูจากการแต่งตัว ก็รู้ว่าเป็นเด็กสาวที่ประหยัดและรักความสะอาด

ใบหน้าส่วนใหญ่ถูกผมบดบัง แต่ก็ยังพอมองเห็นโครงหน้าจิ้มลิ้ม เหมือนดอกไม้ยามเช้าที่ขี้อาย แฝงความไร้เดียงสาแบบเด็กๆ

เธอยืนอยู่หลังสุด เดินย่องเบาๆ ราวกับกลัวพื้นจะเจ็บ ดวงตาหลุบต่ำซ่อนความเขินอายและความกังวล ขนตายาวงอนกะพริบไหวเหมือนปีกผีเสื้อ เผยให้เห็นความหวั่นไหวในใจ

พอนั่งลง เสื้อยืดก็รัดตึงขึ้นมานิดหน่อย เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่ซ่อนอยู่

ถ้าไม่ใช่เพราะระบบบอกว่ารูปร่างเธอได้ตั้ง 95 คะแนน สวีจื่อม่อคงโดนเสื้อผ้าหลอกตาเข้าเต็มเปา

หรือว่า... เธอจะรัดหน้าอกไว้?!

แน่นอนว่านั่นเป็นแค่การคาดเดา

เจียงโหย่วฉีนั่งอยู่ริมสุด มือประสานกันแน่น นิ้วมือกำชายเสื้อเล่นแก้เก้อ บ่งบอกถึงความประหม่าและอึดอัดใจ

จนถึงตอนนี้ เธอยังไม่กล้าสบตาสวีจื่อม่อเลย

"พี่เฟิง!"

เฟิงฟางฟางเป็นคนเอ่ยขึ้น ในฐานะสตรีมเมอร์ เธอมีความกล้าแสดงออกมากกว่า พอหายตกใจ เธอก็เริ่มเป็นกันเอง

"ว่าไง"

เธอไม่เปลี่ยนคำเรียก สวีจื่อม่อก็ไม่ถือสา

"หนูขอ... ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ"

ตอนถาม ดวงตาของเฟิงฟางฟางเป็นประกายวิบวับ

บ้านหลังนี้มันโลเคชันถ่ายรูปชั้นยอดชัดๆ!

ถ้าอัปรูปลงโมเมนต์ รับรองคนอิจฉาตาร้อนผ่าวแน่ๆ

แถมดูจากระบบรักษาความปลอดภัยที่ป้อมยาม ที่นี่ไม่ใช่ใครจะเข้ามาง่ายๆ ซะด้วย

"ได้สิ"

สวีจื่อม่อตอบสบายๆ รอยยิ้มเป็นกันเองประดับมุมปาก "ตามสบายเลย คิดซะว่าผมไม่อยู่ก็แล้วกัน"

การได้อยู่ท่ามกลางสาวสวยวัยใส ทำให้สวีจื่อม่อรู้สึกกระชุ่มกระชวยไปด้วย ความรู้สึกผ่อนคลายและสนุกสนานที่ห่างหายไปนานกลับมาเยือนอีกครั้ง

"ขอบคุณค่า พี่เฟิง!"

จากนั้น เฟิงฟางฟางก็ลากเจียงอวี่เวยไปเป็นนางแบบ เดี๋ยวถ่ายคู่ เดี๋ยวถ่ายเดี่ยว ไม่นานหลินจุยมี่ยวก็เข้ามาร่วมเฟรมด้วย

เหลือแค่เจียงโหย่วฉีที่นั่งตัวลีบอยู่บนโซฟา ทำตัวไม่ถูกเหมือนกระต่ายตื่นตูม

"ฉีฉี มาถ่ายด้วยกันสิ"

เฟิงฟางฟางดึงเธอขึ้นมา แล้วหันไปถามสวีจื่อม่อ "พี่เฟิง ช่วยถ่ายรูปรวมให้พวกเราหน่อยได้ไหมคะ"

สวีจื่อม่อรับปากทันที หยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปให้พวกเธอหลายสิบรูป หลากหลายมุม ระหว่างนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าเจียงโหย่วฉีดูเก็บตัวเป็นพิเศษ

แม้แต่ตอนถ่ายรูป เธอก็ยังพยายามหลบสายตาเขาตลอด

ดูท่าจะเข้าถึงยากแฮะ

ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบ

ประมาณ 15 นาทีต่อมา อาหารจากสวีจี้ซีฟู้ดก็มาส่ง พ่อบ้านส่วนตัวนำมาเสิร์ฟถึงหน้าประตูอย่างนอบน้อม

"ว้าว อลังการงานสร้าง!"

เห็นปูอลาสก้ากับล็อบสเตอร์บอสตัน... เฟิงฟางฟางก็กรีดร้องออกมาอีกรอบ