บทที่ 56 ของขวัญตอบแทน
บทที่ 56 ของขวัญตอบแทน
ฉินหมิงส่งสัญญาณให้เข่อต๋ารีบขยับเข้าไปใกล้ๆ เพื่อคว้าโอกาสทองที่ท่านเทพหยิบยื่นให้
ฉีหลินก้มมองเจ้าเป็ดตัวจ้อยที่ถูกดันหลังส่งมาข้างหน้า แล้วค่อยๆ พ่นลมหายใจที่เป็นหมอกสีขาวใส่เบาๆ
เข่อต๋าทำหน้ามึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เข้าปอดโดยสัญชาตญาณ ทันทีที่หมอกขาวไหลเวียนเข้าสู่ร่างกาย ตัวของเข่อต๋าก็เปล่งแสงจางๆ ออกมาวูบหนึ่ง
ฉินหมิงที่จ้องเข่อต๋าตาไม่กะพริบ ย่อมไม่พลาดความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้
[ทักษะ: ปืนฉีดน้ำ (สมบูรณ์แบบ), สะสมพลัง (พื้นฐาน), สัมผัสการต่อสู้ (พื้นฐาน), น้ำทิพย์ชโลมวิญญาณ (ชำนาญ)]
ยอดขุนพลขั้นกลาง?
ปืนฉีดน้ำระดับสมบูรณ์แบบ!?
ศักยภาพระดับเผ่าพันธุ์ของเข่อต๋า รวมถึงทักษะและเคล็ดวิชาธาตุน้ำทั้งหมด ได้รับการอัปเกรดแบบก้าวกระโดดจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
แถมที่เปิดมาปุ๊บก็ระดับชำนาญปั๊บเลยคือ ‘น้ำทิพย์ชโลมวิญญาณ’ ว่ากันว่ามันเป็นทักษะขั้นสูงกว่า ‘ฝนทิพย์ชโลมใจ’ ซึ่งถือเป็นทักษะสายรักษาที่หาได้ยากยิ่งและทรงพลังสุดๆ!
รวยเละแล้วงานนี้!
ถึงจะไม่ใช่วิวัฒนาการร่าง แต่ผลลัพธ์ดียิ่งกว่าวิวัฒนาการเสียอีก ของขวัญจากฉีหลินช่วยตอกเสาเข็มรากฐานของเข่อต๋าให้แน่นปึ้ก โดยไม่ไปเบียดเบียนโอกาสในการวิวัฒนาการด้วยตัวเองของมัน
ถ้าก่อนหน้านี้ฉินหมิงยังรู้สึกว่าช่องว่างด้านทรัพยากรระหว่างเขากับพวกอัจฉริยะตระกูลใหญ่มันกว้างจนน่าท้อใจ ตอนนี้เขากล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า... เข้ามาดิคร้าบ ใครก็ได้!
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยเดียวแลกของขวัญระดับนี้มาได้ ท่านเทพฉีช่างร่ำรวยเหลือเกิน แค่พ่นลมหายใจออกมาก็เป็นสมบัติล้ำค่าแล้ว!
บะหมี่ถ้วยมันคงไม่เคยฝันมาก่อนหรอกมั้ง ว่าชาตินี้มันจะมีค่าตัวแพงมหาศาลขนาดนี้?
แค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเอง ถ้วยเดียวจะไปพอได้ยังไง?
ฉินหมิงเริ่มปฏิบัติการรื้อค้นตู้เก็บของทันที
“พี่ฉีครับ กินของอร่อยมันต้องกินให้สะใจ พี่ลองดูรสอื่นๆ ไหมครับ ผมมีครบทุกรสเลยนะ!”
ขอบคุณนิสัยชอบตุนของกิน ฉินหมิงขุดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกมาได้เพียบ ทั้งแบบซอง แบบถ้วย แบบชาม หลากหลายรสชาติกองเป็นภูเขาเลากา
“กินไม่หมดห่อกลับไปได้นะครับ ไม่ต้องเกรงใจ!” ฉินหมิงชี้ไปที่กองบะหมี่พร้อมประกาศป๋า
“คือว่าผมยังมีสัตว์อสูรอีกตัวหนึ่ง ตอนนี้ยังเป็นแค่ไข่อยู่เลยครับ แต่เขาก็เลื่อมใสในบารมีของพี่ฉีมากเหมือนกัน! พี่ดูสิครับ พอจะเป็นไปได้ไหม...”
ฉินหมิงถูมือไปมาอย่างเขินๆ แฮะๆ เรื่องดีๆ แบบนี้ต้องเผื่อแผ่ให้ลูกๆ ให้ครบทุกคนสิ!
“ย่อมได้” ฉีหลินพยักหน้าเล็กน้อย
“งั้นตัวผมเองพอจะ...”
เห็นท่านเทพคุยง่ายแบบนี้ ฉินหมิงก็เริ่มมีความหวังเรื่องการพัฒนาตัวเองขึ้นมาบ้าง
“สรรพสิ่งย่อมมีวิถีของตน จะฝืนให้เหมือนกันได้อย่างไร” ฉีหลินดับฝันกลางวันของฉินหมิงอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
ก็ได้ครับ เพราะเป็นคนละสายพันธุ์สินะ โดนปฏิเสธก็ต้องยอมรับสภาพ
แต่หลังจากเก็บกวาดกองบะหมี่สารพัดรสตรงหน้าไปแล้ว ฉีหลินก็ยังใจดีให้คำแนะนำทิ้งท้าย
“หากเจ้าสามารถทำสัญญาและฟูมฟักสัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศได้ อนาคตย่อมสมความปรารถนา”
ฉินหมิงพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ก่อนจะถอยออกมาไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของฉีหลิน
ฟืด ฟืด!
เข่อต๋า หมอกรอบตัวท่านเทพดูเหมือนจะไม่มีผลอะไรกับพวกเราเลยแฮะ ฉินหมิงส่งสายตาปริบๆ
เข่อต๋าที่พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดจนตัวพอง ก็พยักหน้าเห็นด้วยรัวๆ!
เฮ้อ~
ฉินหมิงที่หายใจเข้าออกถี่เกินไปจนเริ่มมึนคาร์บอนไดออกไซด์ ตัดสินใจเลิกทำเรื่องไร้สาระ แล้วพักหายใจหายคอก่อน
ฉินหมิงยกห้องนอนให้ฉีหลิน แล้วจูงเข่อต๋าออกมาที่ห้องรับแขก
“เข่อต๋า นายใช้ทักษะน้ำทิพย์ชโลมวิญญาณเป็นแล้วใช่ไหม?”
เข่อต๋าหลับตาทำสมาธิครู่หนึ่ง ก่อนจะโบกปีกเล็กๆ อย่างมั่นใจ
“ดีล่ะ งั้นลองใช้กับฉันดูหน่อย!” ฉินหมิงยื่นนิ้วชี้ข้างซ้ายที่มีรอยขีดข่วนเล็กๆ ซึ่งเพิ่งได้มาตอนรื้อของเมื่อกี้ให้ดู
“ก้าบ!”
เข่อต๋าเริ่มร่ายทักษะ ลูกบอลแสงสีฟ้าขนาดจิ๋วนับไม่ถ้วนลอยจากตัวเข่อต๋ามาเกาะตามตัวฉินหมิง ภาพที่เห็นดูแฟนตาซีชวนฝันสุดๆ
แต่ความรู้สึกที่ได้รับกลับแฟนตาซียิ่งกว่า มันสบายตัว ผ่อนคลาย เหมือนล่องลอยอยู่ในความฝัน ฉินหมิงหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้
ครู่ต่อมา รอยขีดข่วนบนนิ้วก็หายไป อาการมึนหัวก็หายเป็นปลิดทิ้ง!
ว้าว โรคผิวหนังเรื้อรังที่มือก็หายไปด้วย!
ผมบนหัวดูหนาขึ้นด้วยหรือเปล่านะ?
เข่อต๋า นายมันอัจฉริยะ!
ฉันเหมือนจะมองเห็นลู่ทางทำมาหากินบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินแล้ว!
ถึงจะไม่รู้เรื่องที่ฉินหมิงพูด แต่เห็นเจ้านายดูอารมณ์ดี เข่อต๋าก็เลยร้อง “ก้าบ~” อย่างร่าเริงตามไปด้วย
ท่านเทพฉีใจป้ำขนาดนี้ ต้องรีบคว้าโอกาสไว้ให้แน่น!
ฉินหมิงหยิบมือถือขึ้นมา กดสั่งเดลิเวอรี่แบบรัวๆ ไม่ยั้ง
จะหวาน จะเผ็ด จะเค็ม ของกิน ของดื่ม ของเล่น อะไรที่ส่งเดลิเวอรี่ได้ ไม่เกี่ยงราคา กวาดมาให้เรียบ!
ฉินหมิงไม่กลัวเสียของ ดูจากความสามารถในการย่อขยายร่างได้ดั่งใจของฉีหลินแล้ว กระเพาะอาหารก็น่าจะยืดหดได้ตามใจชอบเหมือนกัน
ต่อให้ฉีหลินไม่ให้อะไรเพิ่มอีก แค่สิ่งที่ให้เข่อต๋ามา ก็คุ้มค่าเกินกว่าค่าอาหารมื้อนี้ไปไกลโขแล้ว ดังนั้นจัดเต็มแบบบุฟเฟต์ไม่อั้นไปเลย
ฉินหมิงไม่ได้เสียดายเงินหรอก ถึงจะมีแผนการแอบแฝงเล็กๆ น้อยๆ ก็เถอะ
อย่างเช่น ถ้าท่านเทพฉีติดใจรสชาติอาหารจนไม่อยากกลับ แล้วบังเอิญมาเป็นผู้พิทักษ์ให้เขาสักหน่อยก็คงดี
หรือถ้าท่านเทพงานยุ่ง อย่างน้อยก็มาเป็นลูกค้าประจำ ว่างๆ ก็แวะมาอุดหนุนกิจการเล็กๆ ของฉินหมิง พร้อมติดไม้ติดมือของฝากเล็กๆ น้อยๆ มาให้บ้าง ฉินหมิงก็ไม่ขัดข้อง
ระหว่างที่ฉินหมิงกำลังเพ้อฝัน ไรเดอร์ก็ทำงานกันไวว่อง
หลังจากนัดเวลาส่ง และระบุหมายเหตุว่า ‘ที่บ้านมีคนแก่ อย่ากดกริ่ง วางไว้หน้าประตูได้เลย’ เรียบร้อยแล้ว
ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง ฉินหมิงก็รวบรวมอาหารจานเด็ดเต็มโต๊ะได้โดยไม่กระโตกกระตาก บางจานถึงขั้นลงทุนจัดใส่จานใหม่ให้ดูดีมีระดับ
“พี่ฉีครับ ได้เวลาอาหารแล้ว มาทานด้วยกันไหมครับ?”
ใช่แล้ว เมื่อกี้แค่อาหารว่าง ของจริงมันเริ่มตอนนี้ต่างหาก!
เมื่อเจอคำเชิญชวนอันแสนอบอุ่นของฉินหมิง บวกกับกลิ่นหอมยั่วน้ำลายที่ลอยฟุ้ง ฉีหลินก็ไม่ได้ปฏิเสธ
ส่วนฉินหมิง ถึงจะยัดไม่ลงแล้ว แต่เขาก็พร้อมนั่งเป็นเพื่อนคุย!
“พี่ฉีครับ สัตว์อสูรในตำนานเป็นมิตรและใจดีแบบพี่ทุกตัวเลยหรือเปล่าครับ?” ฉินหมิงถือโอกาสสืบข่าววงในระหว่างที่กำลังเยินยอ
“ขึ้นอยู่กับธาตุ นิสัย และอารมณ์ของแต่ละตน ไม่ได้เป็นเช่นนี้เสมอไป”
“แล้วสัตว์อสูรระดับไหนถึงจะสัมผัสพรสวรรค์ของผม แล้วข้ามมิติมาด้วยกันแบบพี่ได้ครับ?”
ฉินหมิงค่อนข้างกังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองและดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ใครจะไปรู้ว่าตัวต่อไปที่โผล่มาจะอารมณ์ดีหรือร้าย?
“เจ้าควรเป็นผู้ควบคุม สิทธิ์ที่แท้จริงอยู่ที่เจ้า”
“แล้วควบคุมยังไงครับ?”
ความเงียบของฉีหลินทำให้ฉินหมิงเข้าใจทันทีว่า ถามผิดคนแล้วจ้า คนละเผ่าพันธุ์กันนี่นะ
เขาเลยเปลี่ยนเรื่องคุย “งั้นพรสวรรค์ข้ามมิติของผม พี่คิดว่าผมสามารถพาคนอื่น หรือสัตว์อสูรที่ไม่ได้ทำสัญญาไปด้วยได้ไหมครับ?”
“ได้”
ยังไม่ทันที่ฉินหมิงจะทำหน้ายุ่งยากใจกับผลกระทบที่จะตามมา ฉีหลินก็พูดต่อ
“หากเจ้ากำหนดพิกัดที่แน่นอน ผู้ที่แกร่งกล้าพอจะข้ามผ่านความว่างเปล่าด้วยกายเนื้อ ย่อมสามารถตามไปได้”
มุมปากของฉินหมิงกระตุกยิกๆ ท่านเทพนี่สุดยอดจริงๆ
“แล้วตอนนี้ในโลก... เอ้ย ในมหาพิภพวิญญาณยุทธ์ มีผู้อัญเชิญอสูรที่เก่งระดับนั้นไหมครับ?”
“ขณะนี้ยังไม่มี แต่ตามทฤษฎีแล้วย่อมมีได้”
คำตอบของฉีหลินช่างรัดกุมสมกับเป็นสัตว์เทพ
ฉินหมิง: ...