EP.43 ตื่นขึ้น Part 4

EP.43 ตื่นขึ้น Part 4

"เธอกำลังล้อเล่นฉันอยู่หรือเปล่า ?! มันบอกว่าการโอนเงินถูกดำเนินการในห้องนี้แล้ว" รูเล็ตต์ที่กำลังโมโหลุกขึ้นจากที่นั่ง เธอจ้องมองตัวแทนจากเล็กซ์คอร์ปด้วยสายตาที่ดุดัน

“ฉันรับรองได้เลยว่าฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น บางทีบัญชีของคุณอาจตกเป็นเหยื่อของการแฮ็ก หรือข้อมูลส่วนตัวของคุณอาจรั่วไหล ไม่ว่ากรณีใด เราได้ทำตามข้อตกลงของเราแล้ว และคาดหวังว่าข้อตกลงจะดำเนินต่อไป หรือคุณอยากจะต่อสู้ทางกฎหมายในเรื่องนี้ ?” ตัวแทนขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา

รูเล็ตต์กัดฟันแน่น เธอตบมือลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด “ก็ได้ แต่ถ้าฉันรู้ว่าเธอหรือเล็กซ์หลอกฉัน มันจะต้องมีการแก้แค้น” เธอขู่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

ตัวแทนคนนั้นไม่สะทกสะท้าน เธอลุกขึ้นเดินออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ปล่อยให้รูเล็ตต์เดือดดาล ส่วนเกรเกอร์ที่เหงื่อแตกพลั่กตลอดการโต้เถียงนั้นได้สะดุ้งเมื่อรูเล็ตต์หันมาสนใจเขา

"ผมไม่ได้ทำ! ผมสาบาน!" เกรเกอร์พูดตะกุกตะกักด้วยเสียงที่สั่นเครือ

รูเล็ตต์เดอะลิ้นด้วยความรำคาญก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก “ฉันรู้อยู่แล้ว คุณนั้นมันไม่มีความกล้าพอที่จะมาข้ามหน้าข้ามตาฉันหรอก” เธอพึมพำ

ความเงียบที่น่าอึดอัดเกิดขึ้นตามมาขณะที่รูเล็ตต์กำลังกดหมายเลขโทรศัพท์ของธนาคาร อย่างไรก็ตาม เมื่อการสนทนาดำเนินไป สีหน้าของเธอก็ยิ่งมืดมนลงด้วยความโกรธ เมื่อการโทรสิ้นสุดลง เธอก็โยนโทรศัพท์ลงพื้นด้วยความหงุดหงิด ทำให้เกรเกอร์สะดุ้งตกใจ

“พวกเขาบอกว่าการโอนเงินถูกต้องตามกฎหมาย และฉันควรสอบถามเจ้าของบัญชี ถ้าฉันสืบเรื่องนี้ให้ลึกกว่านี้มันจะยิ่งน่าสงสัยเมื่อสุดท้ายแล้วพวกเขาจะประกาศว่า เขาหายตัวไป บ้าเอ้ย! นอกจากเขาแล้วมีคนอื่นที่เข้าถึงบัญชีได้หรือเปล่า ?” รูเล็ตต์เดือดดาลพลางเดินไปเดินมาอย่าง หัวเสีย เธอนั้นพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์

เกรเกอร์คิดไปเรื่อยเปื่อย แต่ จู่ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “บางทีอาจเป็นลูกชายของฉัน... พวกเขาหนีไปด้วยกันและสนิทกันมาก แต่ก็ไม่มีข่าวคราวจากเขามานานมากแล้ว”

"ถ้าเบาะแสที่ใกล้ที่สุดเป็นอย่างนั้นแล้ว แม้เขาจะตายไปแล้วฉันก็จะหาเขาให้เจอ ฉันจะไม่ยอมให้เงินพันล้านดอลลาร์หลุดมือไปเด็ดขาด" รูเล็ตต์คำรามด้วยน้ำ เสียงที่แสดงถึงความมุ่งมั่นอย่างชัดเจน

...

ขณะที่รูเล็ตต์ยังคงครุ่นคิดอย่างหนัก บาร์บาราก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง เธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานเมื่อโทรศัพท์ของเธอสั่น “ในที่สุด ดิ๊ก ทำไมนายถึงมาช้าจัง ? ช่างเถอะ แบทแมนว่ายังไงบ้าง ?”

"ขอโทษนะ บาร์บารา ไฟล์เสียงมันไม่มีเสียงของลูเธอร์เลย มันคงไม่พอที่จะจับเขาได้ เชดและรูเล็ตต์สารภาพแทบจะทันที แต่ด้วยหลักฐานแค่เสียงอย่างเดียวมันคงยาก ทนายความชื่อดังจะไม่ยอมให้ลูกความของพวกเขาตกเป็นเหยื่อด้วยหลักฐานที่หละหลวมแบบนี้ ดังนั้นแบทแมนจึงบอกว่าเราควรปล่อยหลักฐานให้ตำรวจและจบ เรื่องแค่นั้น" เสียงของโรบินดังขึ้นด้วยความหงุดหงิด

"ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย ? การสอบสวนจะใช้เวลานานมาก และพวกเขาอาจหนีไปได้ก่อนถึงตอนนั้น!" บาร์บาราตะโกนด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อ

"ฉันรู้ แต่แบทแมนกำลังมุ่งเน้นไปที่ปัญหาเรื่องพาราดีมอน เขาไม่เห็นประโยชน์ในการไล่ล่าพวกมันในเมื่อผลลัพธ์ก็ เหมือนเดิม แถมอย่าลืมกฎหมายใหม่เกี่ยวกับการทำงานของ ศาลเตี้ย ซึ่งมาร์โควิคน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง และตอนนี้มันก็ย้อนกลับมาทำร้ายเขาเอง เราทำอะไรไม่ได้แล้ว บาร์บารา" โรบินตอบด้วยน้ำเสียงยอมจำนน

“ไม่ นายแค่เลือกที่จะเพิกเฉย โดยใช้กฎหมายใหม่นี้เป็น ข้ออ้าง เขาไม่ใช่คนดีเลิศอะไร แต่เขาก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่นายพูดหรอก เขาทำแต่สิ่งดีๆ แต่นายกลับปฏิบัติต่อเขาเหมือนกับอาชญากรคนอื่นๆที่มีเพียงแค่ความ สงสัย ในขณะที่เพิกเฉยต่ออาชญากรตัวจริง เพราะ คิดว่า ผลลัพธ์มันก็เหมือนกัน” บาร์บาราโต้กลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและโกรธ

"ปล่อยมันไปเถอะ บาร์บารา ไม่ว่าเราจะผิดหรือถูก สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นไปแล้ว เธอไม่มีเหตุผลที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากกว่านี้" โรบินกล่าว ก่อนจะวางสาย ทำให้บาร์บาราเดือดดาล

"เขาตัดสายฉันไปแล้ว!" เธอตะโกนพลางวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างแรง

ก่อนที่เธอจะระบายความโกรธไปมากกว่านี้ บาร์บาร่าก็ได้รับโทรศัพท์อีกสายนึง อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็น หมายเลขผู้โทรขึ้นว่า "คุณมาร์โควิช" เธอก็ลังเลใจ

“สวัสดีค่ะ...” เธอตอบอย่างระมัดระวัง

"ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่นั่น เก็บข้อมูลอะไรก็ตามที่เธอมีเกี่ยวกับฉันไว้ให้ดี ฉันจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง" เสียงของอาริอัสดังขึ้นอย่างสงบและเยือกเย็น

"เดี๋ยวก่อน นี่คุณจริงๆเหรอ ? แต่คุณ-"

"คิดว่าฉันตายไปแล้วงั้นเหรอ ? พร้อมกับความลับเกี่ยวกับตัวตนของเธอด้วย ? อืม ขอโทษที่ทำให้เธอนั้นต้องผิดหวังนะ แต่เหมือนที่ฉันบอกไปแล้ว ถ้าเธอปล่อยข้อมูลนี้ ฉันก็จะเปิดเผยตัวตนของเธอ" อาริอัสขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"ไม่ใช่แบบนั้น! ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องตัวตนอะไรนั่นเลยด้วยซ้ำ เข้าใจไหม ?! คุณรู้ได้ยังไงว่าฉัน-ช่างเถอะ คุณอยู่ไหน ? คุณบาดเจ็บหรือเปล่า ? ฉัน-" เสียงของบาร์บาราถูกตัดขาดเมื่ออาริอัสวางสาย ทำให้เธอโกรธยิ่งกว่าเดิม

...

ต่อมาในวันเดียวกันนั้น รูเล็ตต์กลับไปที่ไอซ์เบิร์กเลานจ์เพื่อแสดงต่อไปจนกว่าเล็กซ์จะส่งคนมายึดทรัพย์สิน เมื่อมาถึง เธอได้พบกับเชด จากนั้นจึงเริ่มตามหาไจแกนต้าและฮาร์ลีย์ แต่พบเพียงไจแกนต้าเท่านั้น

"ตัวตลกอยู่ไหน ?" รูเล็ตต์ถาม โดยเห็นได้อย่างชัดเจนจากท่าทางของเธอว่าอารมณ์ไม่คงที่

"เอ่อ เจ้านายเรียกเธอไปพบที่ไหนสักแห่ง แต่เธอไม่ได้บอกว่าที่ไหน" ไจแกนต้าตอบทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความโกรธของรูเล็ตต์

"อะไรนะ ?!" รูเล็ตต์สบถออกมาด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งพล่าน

...

ในเวลาเดียวกันนั้น เกรกอร์กลับถึงบ้านด้วยความสุข แต่กลับพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง “เอ๊ะ ยามพวกนี้ดูจะอู้ๆกันจัง ทุกคนหายไปไหนหมด” เกรกอร์พึมพำเมื่อสังเกตเห็นความเงียบที่ผิดปกติ

เขาจึงถามผู้เฝ้าประตูเพื่อหาคำตอบ “อ้อ คุณนายขอให้ๆผลาดตระเวนด้านนอก บอกว่าอยากให้บริเวณลานด้านในโล่ง ผมคิดว่าเธอน่าจะมีแขกมาเยี่ยม มีรถมาจอดเมื่อไม่นานมานี้” 1 ในยามตอบ

"ชิ คงเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ของเธออีกแล้วสินะ เอาเถอะ เพราะคงไม่ต้องกังวลแล้วล่ะ ฮ่าๆ" เกรเกอร์หัวเราะเบาๆแล้วขับรถเข้ามาจอดตรงหน้าบ้าน ข้างๆรถคูเป้สีดำสุดหรูคันนึง

"แย่แล้ว คราวนี้เธอคงจะรบเร้าให้ฉันซื้อของขวัญหรูๆที่เพื่อนๆเธอได้จากคนรักแน่ๆ" เขาบ่นพลางเดินไปที่ประตู

"ที่รัก ผมกลับมาแล้ว" เขาตะโกนด้วยน้ำเสียงมีเสน่ห์ หวังจะสร้างความประทับใจให้แขกที่มาเยือน

"เข้ามาข้างในสิ ที่รัก" เสียงผู้หญิงตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งที่อผิดปกติ

"อืม ทำไมเสียงของคุณถึงฟังดู-" คำพูดของเกรเกอร์ถูกตัดขาดเมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น และได้พบกับภาพที่ทำให้เขาชะงักงัน

ชายที่เกรเกอร์คิดว่าตายไปแล้วกำลังนั่งอย่างสบายบนโซฟา พร้อมเครื่องดื่มในมือ ส่วนอาริอัสนั้นยังมีชีวิตอยู่และ สบายดี ได้จ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา เมียน้อยของเกรเกอร์กำลังเปลือยกายอยู่ในท่าคลานสี่ขา และถูกใช้เป็นที่วางเท้าของอาริอัส

"แก-อ๊าก!" เกรเกอร์เริ่มพูด แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างหนักๆกระแทกเข้าที่ด้านหลังของขา ทำให้เขาทรุดลงกับพื้น

"ฮาร์ลีย์มาแล้ว!" เสียงร่าเริงดังขึ้น ฮาร์ลีย์ ควินน์ ปรากฏตัวจากด้านหลังพร้อมหมุนไม้เบสบอลของเธอด้วยรอยยิ้มอย่างร่าเริง ขณะที่ความกลัวเริ่มครอบงำเกรเกอร์

อาริอัสก้มมองเกรเกอร์แล้วเอื้อมมือไปหยิบเหล้าเย็นเจี๊ยบที่วางอยู่บนหลังของซินเทีย ก่อนจะจิบอย่างไม่ใส่ใจ “บอกฉันหน่อยสิเกรเกอร์ ครั้งที่แล้วฉันเตือนนายไปแล้วไม่ใช่เหรอ ?”

น้ำตาเริ่มเอ่อล้นดวงตาของเกรเกอร์ ขณะที่ร่างกายของเขาสั่นเทาไปทั้งตัว "ได้โปรด ให้ฉันทำอะไรก็ได้-อ๊าก!" ก่อนที่เขาจะพูดจบ อาริอัสก็พยักหน้าให้ฮาร์ลีย์ แล้วเธอก็ฟาดเกรเกอร์เข้าที่หลังอย่างแรง ทำให้เขาล้มลงไปข้างหน้า ร่างกายของเขานั้นบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

"ฉันถามนายไปแล้วนะ เกรกอร์ ครั้งที่แล้วฉันเตือนนาย ไปแล้วไม่ใช่เหรอ ?" อาริอัสพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงเย็นชา และไม่ยอมอ่อนข้อ

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________