ตอนที่ 19 อันตราย, เวทระดับสาม – ฟ้าผ่าทลายฟ้า

ตอนที่ 19 อันตราย, เวทระดับสาม – ฟ้าผ่าทลายฟ้า

ปัง! ปัง! ปัง!

พื้นดินสั่นสะเทือนจากฝีเท้าของออร์คเกอร์สองตัวที่กำลังวิ่งกรูเข้ามา

กัปตันโดซารีรีบออกคำสั่งขณะถอยร่น

"เลอ เออร์, แลนด์! พวกเจ้าสองคนไปหยุดตัวซ้าย ลากเวลาไว้ให้ได้นานที่สุด ประหยัดแรงไว้ด้วย"

"บาสค์! เราจะจัดการตัวนี้ก่อน เล็งตา กับ คอ มันให้ดี!"

กัปตันโดซารีตะโกน

"รับทราบ กัปตัน!"

"ไม่มีปัญหา!"

เลอ เออร์ กับ แลนด์ตะโกนตอบพร้อมกัน พลางชูโล่ขึ้นก่อนพุ่งเข้าหาออร์คเกอร์ทางซ้าย

"ข้าจะคอยสนับสนุน" บาสค์ดึงสายธนูแล้วปล่อยลูกศรพุ่งตรงไปยังดวงตาของออร์คเกอร์ฝั่งขวา

ฟิ้ว!

ลูกศรพุ่งทะยานไปในอากาศ

ออร์คเกอร์ฝั่งขวารีบยกฝ่ามือหนา ๆ ขึ้นมาปิดหน้า

พึ่บ

ลูกศรพุ่งทะลุฝ่ามือ แต่ไม่ทะลุออกไปอีกฝั่ง

"มนุษย์... อาหาร!"

ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้มันหันความสนใจมาทางนี้ มันกระชากลูกศรออกจากมือแล้วโยนลงพื้น ก่อนจะคำรามใส่บาสค์พลางพุ่งเข้าใส่

"ดีมาก"

กัปตันโดซารีพยักหน้าเห็นว่าหลอกล่อความสนใจได้สำเร็จ ทว่าบนใบหน้ากลับมีแววเคร่งเครียด

ด้วยระดับของบาสค์ยังไม่สามารถยิงทะลุฝ่ามือมันได้ แสดงถึงความหนาแน่นของเนื้อหนังของออร์คเกอร์ว่าหนาจนน่ากลัว

เคร้ง!

กัปตันโดซารีหยุดถอยทันที เขาย่อตัวเล็กน้อย ไขว้ดาบคู่ในมือแล้วตะโกนขึ้น "เร่งความเร็ว!"

แสงสีฟ้าอ่อนสว่างวาบรอบร่างกายกัปตันโดซารี

ทันใดนั้น!

ร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วเหนือกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าออร์คเกอร์ในชั่วพริบตา

และในเสี้ยววินาทีนั้น!

ดาบคู่ฟาดฟันลงบนอกออร์คเกอร์อย่างรุนแรง

ฉัวะ! ฉัวะ!

รอยดาบลึกสองรอยปรากฏขึ้น!

ทว่า!

แม้จะเป็นการโจมตีที่รุนแรง เลือดที่ไหลออกมามีเพียงเล็กน้อย ซึ่งเทียบกับร่างกายอันใหญ่โตของมันแล้วถือว่าแทบไม่สะเทือนเลย

"อาาาาาาา!!"

ออร์คเกอร์คำรามด้วยความเจ็บ ก่อนจะเหวี่ยงหมัดหนา ๆ ใส่กัปตันโดซารีอย่างรุนแรง

ปัง!

สีหน้าของกัปตันโดซารีเปลี่ยนไป เขารีบชูดาบขึ้นกันไว้เหนือศีรษะ

แต่แรงกระแทกมหาศาลก็ยังแผ่ผ่านใบดาบ ทำให้แขนทั้งสองข้างของเขาชาเกือบหลุดดาบ

ในจังหวะอันตรายนั้นเอง!

"ยิงคู่!" เสียงนิ่งของบาสค์ดังขึ้น พร้อมกับเสียงฟิ้วสองครั้งซ้อน

ออร์คเกอร์ที่กำลังจะได้เปรียบจู่ ๆ ก็มืดบอด สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสที่แล่นเข้าหาสมอง

"อาาาาาาาาาา!!"

มันเอามือปิดตาแล้วทรุดลงกับพื้น ดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน

กัปตันโดซารีรีบถอยหนีออกมา แล้วถอนหายใจเบา ๆ "ขอบใจนะ บาสค์"

"ยังไม่ถึงเวลาขอบคุณ รีบจัดการมันตอนมันมองไม่เห็นเถอะ"

"ทางพี่น้องแลนด์จะพังอยู่แล้ว ตัวนี้หนาเกินไป ลูกธนูแทงตายยังไม่ได้เลย"

บาสค์พูดพร้อมสบถเบา ๆ

ถังเจิ้งที่ยืนมองอยู่ เห็นชื่อวิชาของทีม 'ร็อก' โผล่ในหน้าต่างสเตตัส แต่เขาไม่เสียแต้มเรียนเลย

เพราะวิชาเหล่านี้ยังไม่แข็งแกร่งพอ

"ช่องว่างระหว่างเดมีฮิวแมนกับมนุษย์มันชัดเจนจริง ๆ"

ถังเจิ้งคิดอย่างเงียบ ๆ

ออร์คเกอร์เป็นเผ่าย่อยของออร์ค อีกทั้งไม่มีพรสวรรค์ 'ฟื้นฟูรวดเร็ว' แบบออร์คตัวจริง มีเพียงความหนาแน่นของร่างกาย

ความสามารถที่ในเกมแทบไร้ค่า แต่เมื่อรวมกับขนาดร่างกายในโลกจริงแล้ว กลับทำให้ทีม 'ร็อก' ถูกกดดันอย่างหนัก

ในเงื่อนไขเลเวลเท่ากัน มนุษย์ไม่สามารถสู้เดมีฮิวแมนหรือเผ่าพันธุ์พิเศษได้เลย!

ไม่แปลกใจที่ก่อนผู้เล่นจะอัญเชิญลงมา มนุษย์ในต่างโลกถึงเกือบสูญพันธุ์

ในเกม 'อิกดราซิล' มนุษย์สามารถไล่ตามเผ่าอื่นได้ด้วยการสร้างคลาสหลังเลเวล 50

แต่ในโลกนี้ มนุษย์ไปได้ถึงแค่เลเวล 40 เท่านั้น...

"เฮ้อ" กัปตันโดซารีถอนหายใจ สะบัดแขนที่ยังชา แล้วเดินไปหาตัวออร์คเกอร์ที่ดิ้นอยู่บนพื้น

เขาเล็งไปที่หัวใจ

จากนั้นก็ยกดาบในมือซ้าย แทงทะลุเข้าไปเต็มแรง

พรุ่บ!

เลือดสีแดงเจือเขียวพุ่งกระเซ็น ร่างของออร์คเกอร์แข็งค้าง แขนหนาหล่นลงอย่างหมดแรง

ทุกคนถอนหายใจโล่งเมื่อเห็นว่าตัวหนึ่งถูกจัดการได้แล้ว

กัปตันโดซารีเงยหน้ามองไปทางที่พี่น้องแลนด์อยู่ แล้วกระชากดาบออก เตรียมจะไปช่วย

ทว่า!

"อาาาาาาาาา!!"

ออร์คเกอร์ที่ควรจะตายไปแล้ว กลับกระตุกตัวขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมคำราม แล้วฟาดแขนใส่กัปตันโดซารี

นี่คือการโจมตีสุดท้ายก่อนตาย!

ทุกคนตกตะลึงกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนกะทันหัน

"กัปตัน! หนีเร็ว!" บาสค์ตะโกนสุดเสียง หน้าถอดสี

แม้แต่กัปตันโดซารีก็รับมือไม่ทัน เพราะไม่คาดคิดว่าการแทงหัวใจก่อนหน้านั้นจะไม่ได้ผล

แต่ในฐานะนักผจญภัย เขายังมีสัญชาตญาณป้องกันตัว

"เร่งความเร็ว!"

แสงสีฟ้าพุ่งขึ้นรอบตัวอีกครั้ง ร่างของกัปตันเร่งขึ้นทันที

ออร์คเกอร์ที่คว้าจะโดนเอวกลับพลาดไป แต่มืออีกข้างกลับคว้าโดนข้อเท้าเขาแทน!

กริ๊ก!

"อ๊ากกกกกก!!"

เสียงกระดูกหักพร้อมกับเสียงกรีดร้องของกัปตันดังลั่น

"กัปตัน!"

หน้าของบาสค์ซีดเผือด

ในเวลาเดียวกัน

แลนด์กับเลอ เออร์ที่กำลังต่อสู้อีกด้าน ได้ยินเสียงกัปตันก็ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที

การประสานที่เคยแน่นแฟ้นก็หลุดทันที

ปัง!

เลอ เออร์ถูกเตะกระเด็นลอยไป

แลนด์ที่เหลืออยู่เพียงลำพังยิ่งตกที่นั่งลำบาก!

สถานการณ์ที่เคยควบคุมได้ กลับพลิกผันในพริบตา!

บาสค์ทำได้เพียงยิงลูกธนูรัว ๆ เพื่อคอยสนับสนุนช่วยแลนด์

แต่!

แม้ออร์คเกอร์จะฉลาดน้อยกว่าก็จริง แต่ก็แข็งแกร่งกว่าโกบลินมาก มันเรียนรู้จากอีกตัวที่ถูกยิงตา จึงเอามือป้องตาไว้ตลอด

อีกมือก็ยังฟาดใส่แลนด์ไม่หยุด

แลนด์ใกล้พังเต็มที!

เผชิญสถานการณ์แบบนี้ แม้ถังเจิ้งจะเคร่งเครียดเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะก้าวไปช่วย

อย่าล้อกันเล่น!

ในเมื่อมีคนเก่งอยู่แล้ว เขาจะเสี่ยงไปทำไม?

"คุณย่า!" เอนฟิเลียที่นั่งอยู่ในรถม้าเห็นทีมร็อกอยู่ในสภาพย่ำแย่ หน้าซีดเผือดแล้วรีบหันไปมองคุณย่าลิจิ

"ด้วยฝีมือแค่นี้ ยังคิดจะเป็นนักผจญภัยแรงค์ทองงั้นหรือ"

คุณย่าลิจิพูดเสียงเรียบ แม้ถ้อยคำจะรุนแรง แต่เธอก็ยกนิ้วขึ้น แสงฟ้าขาวจ้าก็ส่องออกจากปลายนิ้ว

"สายฟ้าฟาด!"

ผ่ากร๊าก!!

พลังเวทมหาศาลรวมตัวกันเป็นสายฟ้าสีฟ้าพุ่งตรงไปข้างหน้า

สายฟ้าฟาดฟันแขนออร์คเกอร์ที่กำลังจับข้อเท้ากัปตันขาดสะบั้น แล้วพุ่งต่อไปหาอีกตัวอย่างไม่หยุดยั้ง!

ตูมมม

เมื่อแสงสายฟ้าจางลง บนอกของออร์คเกอร์อีกตัวก็มีรูไหม้ขนาดใหญ่!

ตุบ!

ร่างของมันไหม้เกรียมทั้งตัว ก่อนจะเอนหลังล้มลงไปกับพื้นอย่างหมดแรง

จบตอน