บทที่ 2 iPhone 17 ในถังขยะ

บทที่ 2 iPhone 17 ในถังขยะ

สิบกว่านาทีต่อมา ฉินอวิ๋นก็มาถึงทางออกรถไฟใต้ดินเจียเหอวั่งกั่ง B2!

ตลอดทางฉินอวิ๋นตื่นเต้นมาก จนไม่ได้สังเกตเลยว่าฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อจากความประหม่า!

หลังจากจอดรถเสร็จ! ฉินอวิ๋นก็รีบไปคุ้ยหาในถังขยะข้างๆ อย่างอดใจไม่ไหว!

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมองฉินอวิ๋นด้วยสายตาแปลกๆ!

เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเขากำลังหา iPhone 17 ฉินอวิ๋นจึงจงใจสวมหน้ากากอนามัยเอาไว้!

แต่น่าเสียดาย หลังจากหาไปหลายถังขยะแล้วยังไม่พบเป้าหมาย ฉินอวิ๋นก็เริ่มใจเสีย!

หรือว่าเรื่องทั้งหมดนี้จะเป็นเรื่องหลอกลวง?

หรือว่าเขาจะมาสายไปก้าวหนึ่ง แล้วถูกคนทำความสะอาดเก็บไปแล้ว!

ในตอนนี้ฉินอวิ๋นดูร้อนรนมาก หากรู้ว่าตัวเองจะมาสายแบบนี้ เมื่อกี้เขาน่าจะยอมฝ่าไฟแดงมาเลย!

โชคดีที่ความพยายามไม่ทรยศคน!

ที่ถังขยะใบสุดท้าย กล่องของขวัญที่มีแสงสีน้ำเงินจางๆ ซึ่งมีเพียงฉินอวิ๋นเท่านั้นที่มองเห็นได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา!

ฉินอวิ๋นมองซ้ายมองขวา เมื่อพบว่าไม่มีใครสนใจเขา ฉินอวิ๋นก็หยิบถุงพลาสติกสีดำที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา แล้วกวาดกล่องของขวัญใส่เข้าไป!

“สำเร็จแล้ว!”

เมื่อทำทั้งหมดเสร็จ ฉินอวิ๋นก็อุ้มถุงด้วยความตื่นเต้นแล้วกลับไปที่รถ!

ยี่สิบนาทีต่อมา! ฉินอวิ๋นกลับมาถึงที่พักของเขา ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านในเมืองแห่งหนึ่งของกวางโจว

“ขอเหล้านิวหลานซานขวดหนึ่ง!”

“15 หยวน หยิบเองบนนั้นเลย!”

เจ้าของร้านสะดวกซื้อเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างท้วม หัวล้านตรงกลาง สูงประมาณ 170 เซนติเมตร แต่ดูเหมือนจะหนักกว่า 100 กิโลกรัม

ในตอนนั้นเขากำลังรับชมการประชันของวีเจสาวอย่างออกรส เมื่อเห็นว่าเป็นฉินอวิ๋น จึงบอกให้เขาหยิบเองจากชั้นวาง!

“ได้เลยครับ! งั้นไม่รบกวนพี่จางแล้วนะครับ!”

“วีแชทได้รับเงิน 15 หยวน~!”

“พี่จาง ผมโอนเงินให้แล้วนะ!”

“โอเค! เดินทางปลอดภัย!”

ฉินอวิ๋นเห็นจนชินตา เขาเดินไปที่ชั้นวางด้านซ้ายอย่างคล่องแคล่ว หยิบเหล้านิวหลานซานออกมาขวดหนึ่ง หลังจากสแกนจ่ายเรียบร้อยก็เตรียมตัวกลับ!

หลังจากออกจากร้านสะดวกซื้อ ฉินอวิ๋นก็ใช้มือปัดฝุ่นตามร่างกาย!

แม้ว่าเสื้อยืดสีดำตัวนี้จะมีด้ายหลุดลุ่ยออกมาแล้ว แต่ฉินอวิ๋นก็ยังทำใจซื้อตัวใหม่ไม่ลง!

เสื้อตัวนี้ฉินอวิ๋นซื้อมาจากแอปพินตัวตัวในราคา 9.9 หยวนได้มาสองตัว มันถูกมาก แม้คุณภาพจะงั้นๆ แต่ใส่มาทำงานขาลุยแบบนี้ถือว่าเหมาะที่สุดแล้ว

เมื่อก่อนฉินอวิ๋นไม่เคยซื้อของจากพินตัวตัวเลย แถมยังดูถูกด้วยซ้ำว่าของในนั้นเป็นของปลอม!

จนกระทั่งมาตั้งแผงลอย เพื่อประหยัดเงิน ฉินอวิ๋นจึงกลายเป็นลูกค้าประจำของพินตัวตัวในทันที กิจกรรมต่างๆ ในแอปเขาจำได้ขึ้นใจ!

ที่ไหนมีของถูก ที่นั่นย่อมมีฉินอวิ๋น!

ห้องเช่าของฉินอวิ๋นอยู่ในส่วนลึกของหมู่บ้านในเมือง ตั้งอยู่บนชั้นสอง เป็นห้องเดี่ยวที่ไม่มีแสงแดดส่องถึง!

ต้องรู้ว่าในกวางโจว แสงแดดนั้นต้องใช้เงินซื้อ!

และเพราะเหตุนี้เอง ฉินอวิ๋นจึงต่อรองราคากับเจ้าของบ้านจากหกร้อยหยวนเหลือเพียงสี่ร้อยหยวน ช่วยประหยัดเงินให้ฉินอวิ๋นได้เดือนละสองร้อย!

เมื่อสะสมไปเรื่อยๆ ปีหนึ่งประหยัดได้ถึง 1,200 หยวน ถือเป็นเงินจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

หลังจากเข็นรถสามล้อคันโปรดไปจอดในที่จอดประจำแล้ว เขาก็ยกหม้อไปล้างทำความสะอาดง่ายๆ ที่อ่างล้างจานกลางแจ้ง จากนั้นก็นำกลับมาวางบนรถแล้วใช้ผ้าคลุมไว้!

ในมือหิ้วเศษผักที่เหลือจากการขายและ iPhone 17 ที่เก็บได้ เมื่อทำทั้งหมดเสร็จ ฉินอวิ๋นจึงเดินขึ้นห้อง!

ห้องของฉินอวิ๋นทรุดโทรมมาก ผนังสีขาวลอกหลุดจนเห็นเนื้อเดิม

พื้นที่ห้องกว้างประมาณ 25 ตารางเมตร นอกจากเตียงหนึ่งหลังแล้ว ยังมีโต๊ะธรรมดาหนึ่งตัว เคาน์เตอร์ซิงก์ล้างจานและเตาแก๊สในตัว และห้องน้ำแบบส้วมซึมขนาดหนึ่งตารางเมตร!

แม้ห้องจะเล็ก แต่ก็มีข้าวของครบครัน ประกอบกับฉินอวิ๋นมักจะจัดระเบียบให้สะอาดอยู่เสมอ จึงดูเป็นที่พักที่น่านอนไม่น้อย!

ฉินอวิ๋นวาง iPhone 17 ลงอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงนำเศษผักที่เหลือในวันนี้ไปล้างในซิงก์ หลังจากล้างเสร็จ ฉินอวิ๋นก็เปิดเตาแก๊ส ผัดไปมาไม่กี่ทีก็เทข้าวสวยที่เหลือลงไป!

ไม่นาน ข้าวผัดหอมกรุ่นจานหนึ่งก็เสร็จเรียบร้อย!

วิชาข้าวผัดนี้เขาเรียนมาจากอาสองตอนเด็กๆ ที่ชนบท ไม่อย่างนั้นตอนนี้ฉินอวิ๋นคงไม่มีวิชาติดตัวมาตั้งแผงลอยแบบนี้แน่!

ทุกครั้งที่กลับมาตอนเช้ามืด ฉินอวิ๋นจะนำข้าวสวยหรือบะหมี่ที่เหลือมาปรุงกินเอง หนึ่งคือเพื่อให้อิ่มท้อง สองคือเพื่อเลี่ยงความสิ้นเปลือง!

ยึดหลักที่ว่าอะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัด ไม่ยอมเสียเงินแม้แต่หยวนเดียวโดยไม่จำเป็น!

เขาเปิดเหล้านิวหลานซาน เทลงในแก้วเหล็กที่เตรียมไว้ ดื่มเข้าไปอึกเล็กๆ สัมผัสถึงความร้อนแรงที่บาดลำคอ จากนั้นก็ตักข้าวผัดเข้าปาก ความรู้สึกนี้บอกได้คำเดียวเลยว่า!

สะใจ!

นี่เป็นเพียงไม่กี่ช่วงเวลาในหนึ่งวันที่ฉินอวิ๋นได้รับความสุขจากการใช้ชีวิต และเป็นเวลาที่เงียบสงบที่สุด!

และเป็นเวลาที่ทำให้ฉินอวิ๋นรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตชีวา ไม่ใช่แค่ซากศพที่เดินได้ไปวันๆ!

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ฉินอวิ๋นกินอิ่มหนำสำราญ เขาเก็บกวาดง่ายๆ จากนั้นก็ไปล้างตัวในห้องน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดกีฬาตัวหลวมเตรียมตัวเข้านอน!

เมื่อเปิดโทรศัพท์ดู เวลาบนหน้าจอแสดงผลคือ 23:49 น. เหลือเวลาอีก 11 นาทีข่าวกองใหม่ก็จะรีเฟรชแล้ว!

ฉินอวิ๋นนอนอยู่บนเตียง พอหลับตาลง ในหัวก็มีแต่ตัวเลข 23:49 น. เวลาในขณะนี้ช่างเดินช้าเหลือเกิน!

ฉินอวิ๋นพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ หากเป็นเมื่อก่อน เพียงแค่เขาล้มตัวลงนอน ความเหนื่อยล้าของร่างกายจะขับเคลื่อนให้เขาสู่นิทราอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่า แรงกระแทกจากระบบข้อมูลข่าวสารรายวันในวันนี้จะรุนแรงเกินไป จนทำให้ฉินอวิ๋นไม่สามารถข่มตาหลับได้อย่างสบายใจ!

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินอวิ๋นจึงลืมตาขึ้น ไม่คิดจะนอนแล้ว ขอดูหน่อยว่าข้อมูลของวันพรุ่งนี้คืออะไร

แล้วหันไปมองกล่องบรรจุภัณฑ์สีขาวของ iPhone 17 ที่วางอยู่ข้างหมอน นี่มันมีมูลค่ามากกว่าห้าพันหยวนเลยนะ!

หากเขาสามารถเก็บเงินได้วันละห้าพันหยวนทุกวัน เดือนหนึ่งก็คือ 150,000 หยวน ไม่เกินสามเดือน เขาก็จะสามารถใช้หนี้ธนาคาร 220,000 หยวนได้หมดสิ้น!

เหตุผลที่ฉินอวิ๋นหางานไม่ได้ อีกสาเหตุหนึ่งก็คือเขาค้างชำระหนี้ธนาคารเป็นเวลานาน จนทำให้เครดิตบูโรของเขาถูกแบล็กลิสต์

ในสังคมปัจจุบัน เมื่อถูกแบล็กลิสต์ทางเครดิตแล้ว การจะหางานปกติทำนั้นเป็นเรื่องยากลำบากเหลือเกิน!

แน่นอนว่าเหตุผลหลักคือฉินอวิ๋นไม่อยากไปเป็นลูกน้องใคร เพราะในบริษัท คุณค่าที่คนคนหนึ่งสร้างขึ้นมักจะไม่สอดคล้องกับรายได้ที่ได้รับ อย่างน้อยก็ต้องถูกกดให้ต่ำกว่าความเป็นจริงมาก!

สู้มาตั้งแผงลอยเองไม่ได้ อย่างน้อยก็ยังมีแรงจูงใจมากกว่า!

เมื่อเวลาผ่านไปทีละวินาที จนกระทั่งเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ของฉินอวิ๋นหยุดอยู่ที่ 00:00 น. หน้าจอสีน้ำเงินตรงหน้าเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

[ข้อมูลวันนี้ (สีเขียว) : ภายในเสื้อขนเป็ดสีดำตัวหนึ่ง ณ ลานขยะหมู่บ้านฉางหง มีทองคำแท่งหนัก 20 กรัมซ่อนอยู่สองแท่ง! มูลค่ารวมกว่า 40,000 หยวนขึ้นไป]

ซี้ด!

เป็นทองคำแท่งเสียด้วย ต้องรู้ก่อนว่าราคาทองคำในตอนนี้เรียกได้ว่าพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์!

ทองคำเพียงหนึ่งกรัมในปัจจุบันมีมูลค่าอย่างน้อยเลขสี่หลัก ยี่สิบกรัมก็คือสองหมื่นหยวน สองแท่งรวมกันก็คือสี่หมื่นหยวน!

เมื่อบวกกับ iPhone 17 ในมือ เพียงเวลาสั้นๆ แค่สองวัน ระบบข้อมูลนี้ก็ได้สร้างรายได้ให้เขามีมูลค่าเกือบห้าหมื่นหยวนแล้ว

นี่ยังหาเงินได้เร็วกว่าการปล้นธนาคารเสียอีก มันคือความรุนแรงทางการเงินชัดๆ!

และเมื่อดูจากระดับข้อมูลที่เป็นสีเขียวแล้วยังสร้างรายได้ให้เขาหลักหมื่นหยวนขึ้นไป หากเป็นข้อมูลระดับที่สูงกว่านี้ ไม่ใช่ว่าจะทำเงินได้มากกว่านี้เหรอ อย่างน้อยคงไม่ต่ำกว่าแสนหยวนแน่!

เมื่อคิดได้ดังนี้! ฉินอวิ๋นรู้เลยว่าโอกาสรวยของเขามาถึงแล้ว!