บทที่ 1 ระบบข้อมูลข่าวสารรายวัน

บทที่ 1 ระบบข้อมูลข่าวสารรายวัน

“ทุกคนหนีเร็ว! เทศกิจมาแล้ว!”

ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาเสียงดัง ถนนที่เดิมทีเงียบสงบพลันเปลี่ยนเป็นคึกคักวุ่นวายขึ้นมาในทันที!

ฉินอวิ๋นเห็นดังนั้นก็รีบส่งข้าวผัดที่เพิ่งขึ้นจากเตาให้ชายหนุ่มในชุดเสื้อฮู้ดสีดำตรงหน้า จากนั้นก็รีบบิดรถสามล้อของตัวเองเตรียมเผ่นสุดชีวิต!

“พี่! ผมยังไม่ได้จ่ายเงินเลย!”

“ไว้คราวหน้าค่อยจ่ายแล้วกัน!”

สถานการณ์แบบนี้ฉินอวิ๋นฝึกซ้อมมานับครั้งไม่ถ้วน เรียกได้ว่าชำนาญจนหลับตาทำได้!

เพียงชั่วพริบตา!

ฉินอวิ๋นและรถสามล้อของเขาก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งให้ชายหนุ่มชุดดำยืนอึ้งอยู่กับที่ มองดูฝูงชนที่วิ่งหนีกันอลหม่าน สลับกับมองข้าวผัดในมือที่ยังร้อนๆ อยู่ จนทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ!

ฉินอวิ๋นบิดคันเร่งรถสามล้อจนสุดแรง ในขณะที่ขี่รถเขาก็ไม่ลืมที่จะสังเกตสถานการณ์ด้านหลังและเทศกิจในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินที่อาจปรากฏตัวแถวนี้!

ในตอนนี้ฉินอวิ๋นระเบิดศักยภาพทั้งหมดออกมา เขามองไปรอบๆ ด้วยความวิตกกังวล กลัวว่าจะมีใครโผล่ออกมาขวางทางกลางคัน!

ต้องรู้ก่อนว่า หากถูกเทศกิจจับได้ อย่างเบาก็โดนปรับหลายร้อย อย่างหนักก็อาจถูกยึดเครื่องมือทำมาหากินไปเลย!

สถานการณ์แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปตามตรอกซอกซอยในเมืองกวางโจว ซึ่งฉินอวิ๋นก็ได้ฝึกฝนทักษะการขี่รถขั้นสูงเพื่อหลบหนีเทศกิจมานานแล้ว

กว่าจะหลบเข้ามาในซอกตึกที่เปลี่ยวและแคบได้ เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย ฉินอวิ๋นจึงค่อยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก!

“ดูเหมือนจะไม่ได้ตามมานะ!”

“ไอ้พวกเทศกิจบ้าเอ๊ย จะไม่ให้คนทำมาหากินเลยหรือไง!”

“นับวันชีวิตยิ่งลำบากขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ!”

ฉินอวิ๋นเดินไปซื้อชาแดงเย็นยี่ห้อโปรดที่ร้านสะดวกซื้อข้างทางมาดื่มดับกระหาย ความตื่นเต้นกังวลใจจึงค่อยๆ สงบลง!

“นึกไม่ถึงเลยว่าการตั้งแผงลอยจะเหนื่อยขนาดนี้!”

เมื่อนั่งลงบนรถ ฉินอวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงอดีตของตัวเอง!

เมื่อแปดปีก่อน เขายังเป็นนักศึกษาเพียงคนเดียวในตระกูลที่เป็นความภาคภูมิใจของบรรพบุรุษ!

หลังจากเรียนจบ เขาก็อาศัยจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้และกล้าสู้จนประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว

เขาเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง กิจการเจริญรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน และในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้รู้จักกับจางมั่นมั่นแฟนสาว หลังจากคบหาดูใจกัน ทั้งสองก็ตกลงเป็นแฟนกันและกำลังจะก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์!

แต่ทว่า!

“เหตุการณ์ไม่คาดฝัน” ที่แพร่กระจายไปทั่วสังคมเมื่อไม่กี่ปีก่อน ทำให้ฉินอวิ๋นกลับไปสู่จุดเริ่มต้นเพียงชั่วข้ามคืน!

ผลกระทบจากเหตุการณ์นั้นทำให้รายได้ของบริษัทฉินอวิ๋นดิ่งลงเหว รายจ่ายมากกว่ารายรับ จนแม้แต่เงินเดือนพนักงานยี่สิบกว่าคนก็ยังไม่มีปัญญาจ่าย ไม่นานบริษัทของเขาก็ล้มละลายลง!

เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้ พ่อของฉินอวิ๋นกลับล้มป่วยหนักด้วยโรคหลอดเลือดหัวใจและสมอง เงินเก็บหลายล้านถูกใช้ไปจนหมดเกลี้ยง แม้แต่บ้านเขาก็ยังต้องเอาไปขาย เพื่อยื้อชีวิตพ่อเอาไว้ให้ได้!

ยังดีที่ฉินอวิ๋นพอจะมีพื้นฐานอยู่บ้าง หากเป็นครอบครัวธรรมดาคงหมดปัญญาและคงถอดใจไปนานแล้ว!

ต้องรู้ว่าในโรงพยาบาลมีเพียงโรคเดียวคือโรคคนจน ตราบใดที่มีเงิน โรคอะไรเขาก็รักษาให้หายได้ทั้งนั้น!

ด้วยเหตุนี้ฉินอวิ๋นจึงต้องแบกรับหนี้สินเงินกู้อีกกว่าสามแสน ทำให้งานแต่งงานกับจางมั่นมั่นต้องเลื่อนออกไป!

เมื่อจางมั่นมั่นรู้ถึงสถานการณ์ครอบครัวของฉินอวิ๋น เธอก็ตัดสินใจไม่อยากให้เขาเป็นภาระ จึงขอเลิกกับเขาในทันที!

เหตุการณ์นี้ทำให้ฉินอวิ๋นเสียใจจนแทบกระอักเลือด เขาเคยคิดว่าจางมั่นมั่นจะต่างจากผู้หญิงคนอื่น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าผู้หญิงทั้งโลกก็ตื้นเขินเหมือนกันหมด!

การโจมตีที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องทำให้ฉินอวิ๋นท้อแท้สิ้นหวัง แต่เมื่อนึกถึงพ่อแม่ที่อยู่เบื้องหลัง เขาก็จำต้องสะกดความคิดที่จะจบชีวิตตัวเองเอาไว้!

หลังจากจมปลักอยู่กับความเศร้าพักหนึ่ง ค่ารักษาพยาบาลของพ่อและหนี้สินที่ติดค้างอยู่ ทำให้ฉินอวิ๋นต้องเริ่มวางแผนหาทางออกใหม่

แต่สำหรับคนที่มีเพียงวุฒิปริญญาตรีและอายุถึงสามสิบปีอย่างฉินอวิ๋น เมื่อต้องเผชิญกับบัณฑิตจบใหม่กว่า 12 ล้านคนในปัจจุบัน!

คนพวกนั้นทั้งหนุ่มกว่า แรงดีกว่า และหัวไวกว่า ขนาดพวกเขายังหางานยาก แล้วฉินอวิ๋นจะไปเหลืออะไร

เป็นไปตามคาด ใบสมัครที่ฉินอวิ๋นส่งไปเปรียบเสมือนก้อนหินที่จมหายไปในมหาสมุทร ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ เลย!

เมื่อหมดหนทาง ฉินอวิ๋นจึงทำได้เพียงวิ่งส่งอาหารตอนกลางวัน และออกมาตั้งแผงขายข้าวผัดในตอนกลางคืน!

…………………………

นึกไม่ถึงว่าเผลอแป๊บเดียวตัวเองก็อายุสามสิบแล้ว และยังคงตัวคนเดียว เมื่อมองเพื่อนรุ่นเดียวกันที่แต่งงานมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว ฉินอวิ๋นในตอนนี้ก็รู้สึกอิจฉาอยู่ลึกๆ!

หากเป็นเมื่อก่อน ฉินอวิ๋นไม่มีทางมีความคิดแบบนี้แน่ ดูเหมือนว่าหลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย!

ฉินอวิ๋นเพียงอยากจะใช้หนี้ให้หมดโดยเร็ว จากนั้นก็แต่งงานมีลูก เพื่อเติมเต็มความหวังของพ่อแม่

ติ๊ง! ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนวีแชทดังขึ้นขัดจังหวะความคิดคำนึงของฉินอวิ๋น

ฉินอวิ๋นเปิดโทรศัพท์ดู พบว่าเป็นข้อความจากพี่หวัง

“ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง!”

เมื่อเห็นข้อความจากพี่หวัง ฉินอวิ๋นก็เปิดดูยอดเงินคงเหลือในวีแชท พบว่ามีอยู่ 5,038.69 เขาจึงโอนเงินให้พี่หวังไปสามพัน!

“ฉินอวิ๋น นายทำอะไรเนี่ย ฉันแค่จะถามดูว่าเป็นยังไงบ้าง เป็นห่วงน้องชายน่ะ ถ้ามีอะไรลำบากก็บอกนะ ดูว่าพี่คนนี้จะช่วยอะไรได้บ้าง!”

ด้วยเหตุนี้ พี่หวังจึงส่งข้อความสานสัมพันธ์กับฉินอวิ๋นต่อ พร้อมกับกดยืนยันรับเงินสามพันที่ฉินอวิ๋นโอนมาอย่างเงียบเชียบ

“ก็พออยู่ได้ครับ!”

“งั้นนายยุ่งไปเถอะ ฉันไม่รบกวนแล้ว!”

ฉินอวิ๋นเห็นดังนั้นก็เก็บโทรศัพท์ เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงที่ผ่านมา!

ฉินอวิ๋นย่อมพยายามคืนเงินเท่าที่จะทำได้!

ทว่ากระเป๋าเงินไม่ตุงพอ เมื่อคืนคนนี้ได้ แต่คืนคนนั้นไม่ได้ คนที่ยังไม่ได้รับคืนย่อมคิดว่าฉินอวิ๋นตั้งใจจะเบี้ยวหนี้!

จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการกระทำที่รุนแรงไปบ้าง!

ฉินอวิ๋นเข้าใจดี เพราะทุกคนต่างก็มีคนแก่และเด็กที่บ้านต้องดูแล เขาจึงไม่ได้ถือโทษโกรธที่พวกเขาทำตามความเป็นจริงของโลก!

หลังจากดื่มเครื่องดื่มไปครึ่งขวด ฉินอวิ๋นก็ลากร่างกายที่เหนื่อยล้าเตรียมตัวกลับบ้าน!

ในตอนนั้นเอง หน้าจอแสงสีน้ำเงินพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินอวิ๋นอย่างกะทันหัน!

[ระบบข้อมูลข่าวสารรายวันผูกมัดเรียบร้อย!]

[โฮสต์: ฉินอวิ๋น]

[ระดับระบบ: 1 (ระดับปัจจุบันสามารถรับข้อมูลได้ 1 ข่าวต่อวัน ระดับถัดไปต้องใช้เงินหนึ่งล้านเพื่ออัปเกรด!) ]

[ข้อมูลวันนี้ (สีขาว) : หลังจากถูกปฏิเสธรัก หวังซือชง ทายาทเศรษฐีหนุ่มก็ได้โยนกล่องของขวัญ iPhone 17 ทิ้งลงในถังขยะบริเวณสถานีรถไฟใต้ดินเจียเหอวั่งกั่ง ทางออก B2!]

เมื่อมองดูตัวอักษรที่แสดงบนหน้าจอแสงสีน้ำเงิน ฉินอวิ๋นก็ตกตะลึงไปทั้งตัว!

ระบบข้อมูลข่าวสารรายวัน?

นี่มันคือเครื่องมือพลิกชีวิตสำหรับคนธรรมดาชัดๆ!

เมื่อคิดได้ดังนี้ ฉินอวิ๋นไม่สนว่าจริงหรือเท็จ เขาเตรียมตัวจะไปตรวจสอบดูสักหน่อย!

เพราะเรื่องนี้สำหรับฉินอวิ๋นแล้วไม่มีอะไรเสียหายเลย!

หากเผื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง นั่นหมายความว่าโอกาสในการพลิกชีวิตของฉินอวิ๋นได้มาถึงแล้ว!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฉินอวิ๋นก็รีบขี่รถสามล้อของเขามุ่งหน้าไปยังทางออกรถไฟใต้ดินเจียเหอวั่งกั่งทันที!

เพราะกลัวว่าถ้าไปช้า iPhone 17 ที่ควรจะเป็นของเขาจะถูกป้าพนักงานทำความสะอาดเก็บไปเสียก่อน!