บทที่ 30 ข่าวร้ายที่น่าตกใจ

บทที่ 30 ข่าวร้ายที่น่าตกใจ

‘PAZ’ ที่พวกเขาพูดถึงเป็นตัวย่อของคำว่า ‘Paris Animaux Zoopolis’ ในภาษาฝรั่งเศส แต่ที่นี่ไม่ได้หมายถึงสวนสัตว์ปารีสจริงๆ แต่เป็นชื่อขององค์กรพิทักษ์สัตว์ ถึงแม้พวกเขาจะชื่อ ‘Paris Animaux Zoopolis’ แต่ก็เป็นองค์กรพิทักษ์สัตว์ที่มีอิทธิพลไปทั่วยุโรป

ไม่ใช่ว่าองค์กรพิทักษ์สัตว์ไม่ดี แต่ PAZ ทำบางเรื่องที่ทำให้คนพูดไม่ออกจริงๆ

ถ้าถามชาวต่างชาติว่ามาฝรั่งเศสแล้วประทับใจอะไรที่สุด? ก็ต้องเป็นหนูที่วิ่งกันเกลื่อนถนน สมัยก่อนที่กาฬโรคระบาดไปทั่วยุโรป ฝรั่งเศสเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดก็ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล ต่อมาเมื่อวิทยาศาสตร์และการแพทย์ก้าวหน้า ผู้คนก็รู้ว่ากาฬโรคแพร่กระจายโดยหนู แต่ถึงอย่างนั้นจนถึงทุกวันนี้ที่ฝรั่งเศสก็ยังคงมีหนูวิ่งกันเกลื่อนเมือง

วันแรกที่เซียวเผิงมาถึงมาร์กเซย เขาก็เจอกับการประท้วงครั้งใหญ่พอดี ตอนนั้นเขายังไม่เข้าใจภาษาฝรั่งเศส ไม่รู้ว่าผู้ประท้วงกำลังประท้วงเรื่องอะไร แต่ก็เห็นว่าบนป้ายที่พวกเขาถืออยู่แทบจะทุกป้ายมีรูปหนูวาดอยู่ ต่อมาพอได้สอบถามถึงได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เรื่องของเรื่องก็คือ สมัยก่อนตอนที่มาร์กเซยจะจัดการปัญหาหนูระบาดด้วยการกำจัดครั้งใหญ่ พวกนักพิทักษ์สัตว์พอได้ยินเข้าก็เดือดร้อนกันยกใหญ่ พากันลงถนนประท้วงหลายพันคน แต่ถ้าเทียบกับการประท้วงคล้ายๆ กันที่ปารีสแล้ว ที่มาร์กเซยนี่ถือว่าเป็นเรื่องเด็กๆ ไปเลย ที่นั่นน่ะคนประท้วงกันเป็นหมื่นๆ คนเลยนะ และองค์กรที่จัดประท้วงครั้งนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น PAZ นั่นเอง

องค์กรนี้ทั้งใหญ่ทั้งรวย ตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นบนรถไฟใต้ดิน บนรถราง หรือบนกำแพงริมถนน ก็มีโปสเตอร์ของพวกเขาหลากหลายรูปแบบ เนื้อหาก็ประมาณเดียวกันคือ หนูมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่ ไม่ควรใช้ความรุนแรงกับพวกมัน หนูเองก็มีความรู้สึก คนมีสิทธิมนุษยชน หนูก็มีสิทธิหนูชน หนูๆ น่ารักขนาดนี้ ทำไมต้องฆ่าพวกมันด้วย?

พวกเขาประท้วงกันจนสุดท้ายได้รับชัยชนะ เรื่องการกำจัดหนูก็เลยเงียบหายไป ผลก็คือคนกับหนูอยู่ร่วมกัน ถ้าไม่เคยเห็นหนูก็ถือว่ายังไม่เคยมาฝรั่งเศส!

เขตมหานครปารีสมีประชากร 2.2 ล้านคน แต่มีหนูอย่างน้อย 4.4 ล้านตัว เมืองมาร์กเซยมีประชากรประมาณ 8 แสนคนอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ที่นี่มีหนูมากกว่า อย่างน้อย 5 ล้านตัว ทั้งเมืองมาร์กเซยคนกับหนู ‘อยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว’

เรื่องแบบนี้สำหรับคนจีนแล้วยากที่จะจินตนาการได้ แต่ในฝรั่งเศสเหรอ? นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

ทำไมในภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์เรื่อง ‘Ratatouille’ หนูถึงสามารถเป็นเชฟอาหารฝรั่งเศสได้? ก็เพราะว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้แค่ในฝรั่งเศสเท่านั้นไงล่ะ!

บางคนอาจจะบอกว่า คนของ PAZ นี่โง่รึเปล่า? ไม่รู้เหรอว่าหนูมันสร้างความเสียหายได้มากแค่ไหน? ขนาดหนูยังจะปกป้อง สมองกลับไปแล้วรึไง?

ถ้าใครคิดแบบนั้น คนนั้นแหละที่สมองกลับของจริง

พวกเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร? ก็เพื่อที่จะขยายอิทธิพลและดึงดูดคนให้เข้าร่วมมากขึ้น และยิ่งมีคนเข้าร่วมมากเท่าไหร่ อิทธิพลก็จะยิ่งมากขึ้น ซึ่งก็หมายถึงความมั่งคั่งที่มากขึ้น

เหมือนกับในประเทศจีนที่มีดาราไอดอลมากมาย ไม่มีผลงานอะไรเลย คนด่าเป็นพันเป็นหมื่น ทว่าแต่ละคนล้วนมีค่าตัวสูงลิ่ว พวกเขาไม่สนใจหรอกว่าชื่อเสียงจะดีหรือร้าย พวกเขาต้องการแค่กระแส มีกระแสแล้วอะไรจะไม่มี ถูกต้องไหม?

PAZ ก็เป็นแบบนี้ ที่ไหนมีประเด็นร้อนก็ไปเกาะที่นั่น น่ารังเกียจเหมือนแมลงวัน เซียวเผิงไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนี้จากใจจริง การพิทักษ์สัตว์เป็นสิ่งที่ดี แต่การพิทักษ์สัตว์ที่มีจุดประสงค์ไม่บริสุทธิ์มันก็เป็นแค่เรื่องตลก ต่อไปต้องตีตัวออกห่างจากคนของ PAZ ให้ไกลที่สุด

เซียวเผิงสงบสติอารมณ์ลง อย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย อ่านหนังสือดีกว่า ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเอ็กซ์-มาร์กเซยมีหนังสือเยอะเกินไปจริงๆ นี่จะต้องอ่านไปถึงเมื่อไหร่ถึงจะหมดกันนะ

เขายังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่นั่น ประตูร้านกาแฟก็ถูกเปิดออก มีคนเดินเข้ามา

เซียวเผิงก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ เพราะถึงอย่างไรแล้วร้านกาแฟของมิเชลก็อยู่ใกล้มหาวิทยาลัย ธุรกิจจึงค่อนข้างดี แต่ข้างหลังเขากลับมีเสียงเรียกดังขึ้น “เซียว นายอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย ให้ตายเถอะ! ถ้าโทรศัพท์ของนายไม่เปิดเครื่องแล้วนายจะมีโทรศัพท์ไปทำไม?”

“ปาสคาล์? นายมาที่นี่ได้ยังไง?” เซียวเผิงเห็นคนที่มาแล้วก็ชะงักไป

“ฉันมาที่นี่ได้ยังไงน่ะเหรอ?” ปาสคาล์พูดอย่างฉุนเฉียว “แน่นอนว่ามาหานายสิ”

เซียวเผิงรีบโบกมือ “เพื่อนเอ๋ย ใจเย็นๆ ตอนนี้ฉันมีคำถามสองข้อ ข้อแรก นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่? ข้อสอง นายมาหาฉันมีเรื่องอะไร?”

ปาสคาล์พูดอย่างฉุนเฉียว “นายไม่ได้บอกเหรอว่าเราเป็นเพื่อนกัน? เพื่อนจะมาหานายไม่ได้รึไง?”

เซียวเผิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “แน่นอนว่าได้ แต่ฉันหวังว่านายจะคิดให้ดีก่อนตอบนะ ถ้านายตอบจริงๆ ว่านายมาหาฉันเพราะ ‘นายคิดถึงฉันมาก’ งั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะรักษาระยะห่างจากนาย ถึงแม้ฉันจะไม่รังเกียจพวกรักร่วมเพศ แต่จิตสำนึกของฉันยังต่ำเกินไป ยังไม่ถึงขั้นที่จะยอมรับความรักแบบนั้นได้”

ปาสคาล์ชะงักไป “เซียว ฉันชื่นชมในอารมณ์ขันของนายนะ แต่ถ้าอีกสักพักนายยังจะขำออกอยู่ได้ ฉันถึงจะนับถือนายจริงๆ”

เซียวเผิงไม่เข้าใจจึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”

ปาสคาล์หัวเราะอย่างขมขื่น “ไม่รู้ว่านายรู้จัก PAZ รึเปล่า?”

เซียวเผิงกะพริบตา “ฉันรู้จักสิ เมื่อกี้มิเชล... อ้อ ก็คนนี้นี่แหละ เจ้าของร้านกาแฟสุดหล่อคนนี้ยังพูดอยู่เลยว่า คนของ PAZ เป็นพวกบ้า”

มิเชลที่อยู่ในเคาน์เตอร์แทบจะพ่นออกมา “เฮ้ เซียว นั่นมันนายพูดนะ”

เซียวเผิงโบกมือ “มิเชล อย่าตื่นเต้นไปเลย นี่เป็นเพื่อนสนิท เขาคือหนึ่งในโปรดิวเซอร์ของรายการช่องฟรองซ์ 5 ที่คุณพูดถึงนั่นแหละ เขาไม่เอาคุณไปแฉหรอกน่า เอากาแฟให้เพื่อนสนิทของผมแก้วหนึ่งสิ เขาต้องการมัน”

พูดจบเขาก็ยกกาแฟบนโต๊ะขึ้นมาจิบ

ปาสคาล์มองเซียวเผิงที่ยังคงนั่งจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์อยู่ ก็พูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย “PAZ ฟ้องสถานีฟรองซ์ 5 กับทีมงานรายการแล้ว ตามที่ทนายของพวกเขาบอก นายก็อยู่ในรายชื่อผู้ถูกฟ้องร้องด้วยนะ แค่ยังไม่ถึงคิวของนายเท่านั้นเอง”

“พรวด” กาแฟที่เซียวเผิงเพิ่งจะดื่มเข้าไปในปากก็พุ่งออกมาทันที โชคดีที่เขาไหวตัวทัน หันหน้าไปพ่นไปอีกทางหนึ่ง ไม่อย่างนั้นปาสคาล์คงจะได้ล้างหน้าด้วยกาแฟแน่

“นายพูดว่าอะไรนะ? ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? ต่อให้จะฟ้องร้องอย่างน้อยก็ต้องมีเหตุผลสิ เหตุผลของพวกเขาคืออะไร?” เซียวเผิงถาม

ปาสคาล์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วพูดว่า “พวกเขาบอกว่าสถานีฟรองซ์ 5 กับทีมงานรายการนำภาพของฉลามพยาบาลตัวนั้นไปใช้เพื่อแสวงหาผลกำไรโดยไม่ได้รับอนุญาต พวกเขาจะฟ้องร้องทีมงานรายการแทนฉลามพยาบาลตัวนั้นเพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย”

เซียวเผิงอ้าปากค้างไม่รู้จะพูดอะไรดี “วันนี้ไม่ใช่วันเอพริลฟูลส์เดย์ใช่ไหม? ปาสคาล์ นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อฉันเล่น?”

ปาสคาล์ส่ายหน้า “ฉันก็อยากจะล้อนายเล่นอยู่หรอกนะ ฟาเบียงตอนนี้อยู่ที่ปารีสกับทนายของสถานีฟรองซ์ 5 กำลังเจรจากับคนของ PAZ อยู่ว่าจะแก้ปัญหานี้ยังไง”

เซียวเผิงชี้ไปที่ตัวเองแล้วถามว่า “แล้วพวกเขาจะฟ้องฉันข้อหาอะไร? นี่มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?”

“บอกว่านายฝ่าฝืนเจตจำนงของสัตว์ บังคับให้พวกมันทำกิจกรรมเชิงพาณิชย์เพื่อแสวงหาผลกำไรให้นาย” ปาสคาล์กล่าว

คราวนี้เซียวเผิงหัวเราะไม่ออกจริงๆ ที่แท้คนของ PAZ ปั่นกระแสเขาในเน็ตก็เพื่อที่จะให้ชื่อเสียงของเขาดังขึ้นอีกหน่อยแล้วค่อยลงมือนี่เอง

นี่มันหมายความว่าอะไร? เห็นเขาเป็นหมูเหรอ? ขุนให้อ้วนแล้วค่อยเชือด?

“พวกเขามีสิทธิ์อะไรมาเป็นตัวแทนของฉลามฟ้องร้องพวกเรา?” เซียวเผิงเบิกตากว้าง

ปาสคาล์กล่าวว่า “ทนายของสถานีฟรองซ์ 5 ก็ถามพวกเขาด้วยคำถามเดียวกัน พวกเขาบอกว่าพวกเขาเป็นองค์กรพิทักษ์สัตว์ ก็ต้องเป็นตัวแทนพูดเพื่อสิทธิของสัตว์สิ”

“บัดซบ! เฉาหนี่มา! ไอ้พวกเวรตะไลนั่น ฉันจะไปฆ่าพวกมันให้หมด!” เซียวเผิงโกรธจนสบถออกมาเป็นภาษาจีน

(เฉาหนี่มา แปลว่า เ*ดแม่มัน)