บทที่ 16: ขวานพายุกัมปนาท

บทที่ 16: ขวานพายุกัมปนาท

ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ปู่แจ็คและอวิ๋นเสี่ยวเฟิงเดินเคียงคู่กันไป ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยรอยยิ้มอิ่มเอิบ

"ปู่แจ็คครับ ปู่หัวเราะอะไรอยู่เหรอ?" อวิ๋นเสี่ยวเฟิงถามด้วยความสงสัย เพราะเห็นปู่อารมณ์ดีผิดปกติ

"เจ้าหนู เจ้ามันไม่ธรรมดาจริงๆ! ที่อัดถังซานจนน่วมแบบนั้น ดูท่าปู่จะประเมินเจ้าต่ำไปสินะ" ปู่แจ็คมองอวิ๋นเสี่ยวเฟิงด้วยสายตาแปลกๆ ความจริงเขารู้สึกว่าการที่พบเด็กคนนี้มันช่างประหลาดเหลือเกิน แต่ที่น่าทึ่งคือเด็กคนนี้ไม่มีท่าทีหวาดกลัวคนแปลกหน้าอย่างเขาเลยสักนิด

แถมเจ้าหนูคนนี้ยังมอบเหรียญวิญญาณทองให้เขามากมาย เพื่อให้เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ยังไม่ได้ปลุกวิญญาณยุทธ์ได้กินอิ่มนอนหลับ เผื่อว่าพวกเขาจะปลุกวิญญาณยุทธ์ที่ดีออกมาได้! หากวิธีนี้ได้ผลจริงๆ ครั้งหน้าคงต้องเตรียมตัวกันแต่เนิ่นๆ

ปู่แจ็ครู้สึกว่าเด็กคนนี้คือของขวัญจากสวรรค์ที่ส่งมาให้หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แท้ๆ "เจ้าหนูเจ้ารู้ไหม? ในหมู่บ้านเราเนี่ย เจ้าเด็กถังซานชอบแยกตัวอยู่คนเดียวตลอด ไม่มีใครเล่นด้วย แถมดูเหมือนจะมีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิด แต่พอพวกเจ้าชกกัน ข้ารู้สึกว่าเจ้าเป็นฝ่ายชนะนะ"

"ปู่แจ็คครับ จริงๆ แล้วผมเองก็มีพลังมหาศาลมาแต่กำเนิดเหมือนกันนะ" อวิ๋นเสี่ยวเฟิงข่มขวัญพลางเบ่งกล้ามแขนขวาโชว์ แต่น่าเสียดายที่เขายังเด็กเกินไปจนมองไม่เห็นอะไรเลย

"เจ้าเด็กแสบเอ๊ย กลับบ้านไปกับปู่เลยไป๊ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาดนะพรุ่งนี้ เดี๋ยวจะไปฟัดกับเจ้าเด็กถังซานนั่นอีก" ปู่แจ็คดุแบบไม่จริงจังนัก ก่อนที่ปู่หลานต่างสายเลือดจะเดินทอดน่องกลับบ้านไป

อวิ๋นเสี่ยวเฟิงรู้ดีว่าปู่แจ็คเป็นห่วงเขา แม้ภายนอกจะดูเหมือนเขาสู้แพ้ถังซาน แต่ความจริงเขาสบายดีมาก บาดแผลบวมเป่งพวกนั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นจาก 'วิชาเก้าเอี้ยง' ต่างจากถังซานที่ได้ขอบตาดำปึ้ดของจริงไปครอบครอง!

เขารู้ว่าหลังจากปลุกวิญญาณยุทธ์และสายเลือด 'จักรพรรดิหญ้าเงินคราม' (Azure Silver Emperor) เขาจะหล่อเหลาขึ้นอีกหลายเท่าตัว สายเลือดนี้เหนือชั้นกว่าหญ้าเงินครามทั่วไปมหาศาล ตราบใดที่ไม่ได้อยู่กลางทะเลทราย เขาก็แทบจะเป็นอมตะ... แต่ใครมันจะบ้าไปวิ่งเล่นในทะเลทรายกันล่ะจริงไหม?

"เจ้าหนู เร็วเข้า! ท่านวิญญาณจารย์จากสำนักวิญญาณยุทธ์จะมาถึงแล้ว!" ปู่แจ็คตื่นเต้นแต่เช้าตรู่ ยิ่งกว่าตอนตัวเองจะปลุกพลังเสียอีก

หอปลุกวิญญาณยุทธ์ของหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ถือเป็นอาคารที่ดูดีที่สุด เพราะชาวบ้านช่วยกันดูแลรักษาอย่างดี เพื่อให้เป็นความหวังของลูกหลาน สำนักวิญญาณยุทธ์ทำเรื่องนี้ได้ยอดเยี่ยมมาก เพราะพวกเขาหยิบยื่นโอกาสให้สามัญชนได้ก้าวสู่เส้นทางวิญญาณจารย์

อวิ๋นเสี่ยวเฟิงนึกถึงถังซานในต้นฉบับ สำนักวิญญาณยุทธ์เป็นคนปลุกพลังให้ ให้เงินอุดหนุนทุกเดือน แต่สุดท้ายถังซานกลับเป็นพวก 'กินอิ่มแล้วคว่ำโต๊ะ' ทำลายสำนักวิญญาณยุทธ์จนราบคาบ ทิ้งให้วิญญาณจารย์รุ่นหลังอย่าง 'เจียงหนานหนาน' ในอีกหมื่นปีต่อมาต้องขายตัวเพื่อหาเงินฝึกวิชา

ถังซาน เมียนายฉันขอนะ พระเยซูก็ห้ามฉันไม่ได้! อวิ๋นเสี่ยวเฟิงประกาศกร้าวในใจก่อนจะสลัดความคิดทิ้ง แล้วเดินเข้าหอปลุกพลังไปพร้อมเด็กคนอื่นๆ โดยไม่เห็นวี่แววของถังซาน

"วิญญาณยุทธ์สถิตร่าง! เจ้าหมาโสด!" เสียงของ 'ซู่หยุนเทา' ตะโกนก้อง

เด็กๆ บางคนถึงกับหน้าซีดเผือด "ไม่ต้องกลัวเด็กๆ นี่คือวิญญาณยุทธ์ของอา 'หมาโสด' (Single Dog) เพราะงั้นตอนนี้อาเลยยังโสดอยู่ไงล่ะ" ซู่หยุนเทากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ไม่มีความโอหังแม้แต่น้อย

"คนแรก... วิญญาณยุทธ์ 'จอบ' วิญญาณยุทธ์เครื่องมือ ไม่เลว มาทดสอบพลังวิญญาณกัน" ซู่หยุนเทายื่นลูกแก้วคริสตัลให้เด็กชาย "วางมือลงไปซะ"

ลูกแก้วส่องแสงริบหรี่ "อืม... มีพลังวิญญาณอยู่เล็กน้อย แม้จะไม่ถึงครึ่งระดับ แต่ถ้าขยันฝึกฝนที่บ้าน ในอนาคตเจ้าก็อาจจะเป็นวิญญาณจารย์ได้" เขาให้กำลังใจเด็กน้อย ก่อนที่เด็กคนต่อๆ ไปจะไม่มีพลังวิญญาณเลย จนมาถึงคิวของเด็กหญิงที่อ้วนท้วนที่สุดในหมู่บ้าน

[ไอ้โฮสต์สุนัข ไม่ต้องกังวลไป เด็กสาวหญ้าเงินครามคนนี้จะปลุกพลังวิญญาณเลเวลหนึ่ง และกลายเป็นวิญญาณจารย์สายรักษาผู้ยิ่งใหญ่]

"หลี่เสี่ยวฮวา วิญญาณยุทธ์ หญ้าเงินคราม พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับหนึ่ง!" ซู่หยุนเทาบันทึกชื่อลงกระดาษ เขาแนะนำให้เธอฝึกฝนที่บ้านไปก่อน เพราะการเข้าเรียนต้องใช้เงินจำนวนมาก แต่เขาสัญญาว่าเมื่อเธอเลเวลสิบ เขาจะมาช่วยล่าวงแหวนวิญญาณให้

"ต่อไป... ตาเจ้าแล้วเจ้าหนู" อวิ๋นเสี่ยวเฟิงก้าวเข้าไปในวงแหวนปลุกพลัง

เขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่กำลังจะพุ่งออกมาจากฝ่ามือขวา แสงสว่างจ้ากระจายไปทั่วห้อง "เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาแน่!" ซู่หยุนเทาอุทานด้วยความคาดหวัง

ทว่าเมื่อแสงจางลง... ในมือของอวิ๋นเสี่ยวเฟิงกลับปรากฏ 'ขวานเก่าๆ' เล่มหนึ่ง "หา?! อะไรเนี่ย? ขวานพังๆ เนี๊ยนะคู่ควรกับพลังวิญญาณระดับ 20 ของฉัน?" เขาถึงกับโลกสลาย

[ไอ้โฮสต์หน้าโง่ ถ้าข้าให้วิญญาณยุทธ์จริงๆ ของแกปรากฏออกมาตอนนี้ ถังเฮ่าคงปรี่มาทุบแกตายทันทีน่ะสิ!]

"แล้ววิญญาณยุทธ์จริงๆ ของฉันคืออะไรล่ะ?"

[Stormbreaker (ขวานพายุกัมปนาท)]

เชี่ย! จริงเหรอเนี่ย?! อวิ๋นเสี่ยวเฟิงยิ้มกริ่มทันที

"เจ้าหนู มาทดสอบพลังวิญญาณเร็ว" ซู่หยุนเทายื่นลูกแก้วให้ อวิ๋นเสี่ยวเฟิงวางมือลงไป แสงสว่างส่องสว่างจนมาหยุดอยู่ที่ขีดระดับ 5

"ฮ่าๆๆ! ตาแก่แจ็ค ยินดีด้วย! เด็กคนนี้มีพรสวรรค์ถึงระดับ 'วิญญาณพรหมยุทธ์' (Spirit Saint) เชียวนะ!" ซู่หยุนเทาจูงมืออวิ๋นเสี่ยวเฟิงออกมาอย่างกระตือรือร้น

ที่หน้าหอปลุกพลัง ปู่แจ็คยืนรออยู่พร้อมกับถังซานที่มีขอบตาดำปี๋ "เสี่ยวเฟิง! ท่านวิญญาณจารย์บอกว่าเจ้ามีพรสวรรค์ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์เหรอ?!"

"ใช่ครับปู่แจ็ค ฮิๆ" อวิ๋นเสี่ยวเฟิงอ้อนปู่ด้วยความดีใจ

"ดีมาก! ปีนี้โควตานักเรียนทุน (Work-study) ของหมู่บ้านเป็นของเจ้านะ ตั้งใจเรียนแล้วกลับมาเยี่ยมปู่บ่อยๆ ล่ะ" แม้ปู่แจ็คจะดีใจแต่ก็อดใจหายไม่ได้

อวิ๋นเสี่ยวเฟิงบอกข่าวดีเรื่องหลี่เสี่ยวฮวาและหลี่เออร์โกวที่มีพลังวิญญาณเช่นกัน ทำให้ชาวบ้านต่างโห่ร้องด้วยความยินดี ซู่หยุนเทามอบใบรับรองและเตรียมตัวจากไป ทว่าถังซานกลับเดินเข้ามาด้วยท่าทางกดดัน

"ท่านวิญญาณจารย์ ช่วยปลุกพลังให้ผมด้วยครับ ผมเองก็เพิ่งครบหกขวบปีนี้"

ผลปรากฏว่าถังซานปลุกได้ 'หญ้าเงินคราม' พร้อม 'พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด' แต่เขาก็ต้องผิดหวังเมื่อรู้ว่าโควตานักเรียนทุนเพียงหนึ่งเดียวถูกอวิ๋นเสี่ยวเฟิงคว้าไปเสียแล้ว เขาจึงเดินกลับบ้านไปหาถังเฮ่า

เมื่อถังซานโชว์ 'วิญญาณยุทธ์คู่' ทั้งหญ้าเงินครามและค้อนเฮ่าเทียน ถังเฮ่าถึงกับตื้นตันใจจนกอดลูกชายแน่นและมอบเงินลับส่วนตัวให้ถึง 10 เหรียญวิญญาณทอง! ถังซานแอบยิ้มย่องคิดว่าตัวเองเป็น 'เศรษฐีรุ่นสอง' (Rich Second-gen) ไปเสียแล้ว

ขณะเดียวกัน อวิ๋นเสี่ยวเฟิงกำลังตรวจสอบวิญญาณยุทธ์ที่สองของตัวเองในที่ลับ... วิญญาณยุทธ์แรกคือขวานสตรอมเบรกเกอร์ที่ฟาดกับถุงมืออัญมณีได้สบายๆ แต่วิญญาณยุทธ์ที่มือซ้ายกลับทำให้เขาต้องอุทาน "คุณพระช่วย!"

เพราะที่มือซ้ายของเขามี 'มณีอนันต์ (Infinity Stones) ทั้งเก้าเม็ด' สถิตอยู่!

ไม่เพียงแค่นั้น สายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามในตัวเขายังทำงาน เลือดของเขาเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินทองจางๆ เขาสามารถควบแน่นวงแหวนวิญญาณได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องล่าสัตว์ป่า!

ก่อนจากไป อวิ๋นเสี่ยวเฟิงขุดหลุมใต้เตียงนอนของปู่แจ็คแล้วฝังไหหนักกว่าร้อยชั่งไว้ข้างล่าง เท่านี้ก็เรียบร้อย... ไว้จะกลับมาเยี่ยมบ่อยๆ นะครับปู่!