ตอนที่ 16: คุณจะช่วยชีวิตมนุษย์ต่างดาวไหม?

ตอนที่ 16: คุณจะช่วยชีวิตมนุษย์ต่างดาวไหม?

ในห้องเก็บศพของกรมตำรวจนิวยอร์ก วิเวียนจ้องมองร่างไร้วิญญาณสามร่างที่เพิ่งส่งมาใหม่ ทำไมเคสเสียชีวิตเยอะๆ แบบนี้ต้องมาเกิดเอาตอนที่เธอเข้าเวรพอดีด้วยนะ?

หลังจากเปลี่ยนชุดและเปิดเครื่องบันทึกเสียง วิเวียนก็มายืนอยู่เบื้องหน้าศพของชายชราผิวขาว

“พบบาดแผลถูกแทงด้วยวัตถุแหลมคมบริเวณท้ายทอย สันนิษฐานว่าเป็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ทำให้เสียชีวิต ไม่พบร่องรอยบาดแผลเด่นชัดอื่นๆ บนร่างกาย เป็นการโจมตีจุดตายเพียงครั้งเดียว...”

ตามรายงานระบุว่า ฆาตกรปลอมตัวเป็นบริกรในร้านอาหาร เข้าประชิดตัวเหยื่อก่อนจะสังหารอย่างรวดเร็วและชิงเอากล่องใบหนึ่งไปจากโต๊ะ วัตถุประสงค์ที่ชัดเจนแบบนี้บ่งบอกว่าเป็นฝีมือของมืออาชีพ

“ลำดับถัดไป ฉันจะเริ่มวัดอุณหภูมิร่างกายก่อนจะทำการชันสูตร”

ในการชันสูตรศพ ปกติจะใช้วิธีวัดอุณหภูมิทางทวารหนักเพราะมีความคลาดเคลื่อนน้อยที่สุด ทว่าหลังจากที่เธอพลิกศพเพื่อตรวจสอบ เธอกลับหาช่องทวารไม่เจอ!

นี่มันไม่ถูกต้อง คนเราจะไม่มีอวัยวะส่วนนี้ได้ยังไง? ถ้าเป็นนิ้วหายไปหรืออะไรที่ไม่กระทบกับการดำรงชีวิตก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าขาดอวัยวะส่วนนี้ไป เขาจะขับถ่ายได้อย่างไร?

วิเวียนข่มความว้าวุ่นใจเอาไว้ เธอพลิกศพกลับมาแล้วเริ่มลงมีดชันสูตร

เพียงแผลแรกที่เปิดช่องท้อง เธอถึงกับตะลึงเพราะข้างในว่างเปล่าอย่างน่าประหลาด เธอไม่เห็นลำไส้ และอวัยวะส่วนอื่นๆ ก็หายไปเกือบหมด

มีดผ่าตัดในมือวิเวียนเกือบจะร่วงลงพื้น นี่ไม่ใช่คนปกติอย่างแน่นอน!

เธอวางมีดลง เปลี่ยนถุงมือใหม่ แล้วขยับไปตรวจศพที่สอง ซึ่งก็คือบริกรที่ถูกหักตัวไปด้านหลัง

นอกจากช่วงเอวแล้ว ก็ไม่พบร่องรอยบาดแผลภายนอกอื่นๆ ที่เด่นชัด และคนนี้มีช่องทวารครบถ้วน ทำให้เธอแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

มันต้องเป็นการโจมตีที่รุนแรงมากที่บั้นเอว จนทำให้กระดูกสันหลังหักสะบั้นและร่างกายพับเข้าหากันโดยไม่มีบาดแผลภายนอก แรงปะทะขนาดนั้นต้องใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่หรืออะไรที่ใกล้เคียงกันเลยไม่ใช่หรือไง?

ระหว่างการผ่าชันสูตรศพนี้ เลือดพุ่งกระฉูดออกมาตามปกติ วิเวียนเห็นอวัยวะภายในที่เป็นปกติ เว้นแต่ไตที่เริ่มเน่าเปื่อย... เดี๋ยวก่อนนะ ศพก่อนหน้านี้เหมือนจะไม่มีเลือดเลยนี่นา?!

ศพที่สามก็เหมือนกับศพแรก อวัยวะสำคัญหลายอย่างหายไป และเมื่อเธอผ่าเปิดออกดู ก็ไม่มีเลือดไหลออกมาแม้แต่น้อย ราวกับว่ามันเป็นเพียงเปลือกนอกของมนุษย์เท่านั้น

ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงเคาะประตู ก่อนที่ชายในชุดสูทสีดำสองคนจะเบียดตัวเข้ามา คนหนึ่งเป็นฝรั่งผิวขาว อีกคนเป็นคนเอเชีย

“ที่นี่คือห้องเก็บศพ และฉันกำลังทำการชันสูตรอยู่ ใครอนุญาตให้พวกคุณเข้ามากัน?!” วิเวียนถามเสียงดัง เธอไม่ชอบถูกรบกวนเวลาทำงาน โดยเฉพาะหลังจากที่เพิ่งเจอศพประหลาดๆ ไปถึงสองร่าง

“สวัสดีครับ พวกเรามาจากกระทรวงสาธารณสุข เรียกผมว่า ดร.ฟาน ก็ได้ ส่วนนี่ ดร.คาร์เตอร์” คำโกหกของฟานมังไหลออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

K หันไปมองฟานมังแวบหนึ่ง เจ้าเด็กใหม่นี่เรียนรู้ไวเกินไปแล้ว อนาคตไกลแน่นอน

วิเวียนมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว กระทรวงสาธารณสุขยังทำงานอยู่อีกเหรอ?

“พวกคุณสองคนคงจะยังโสดอยู่สินะ?”

ฟานมังรู้สึกเหมือนโดนดาเมจคริติคอลไปหมื่นแต้ม!

“คุณวิเวียน ผมทายว่าคุณเองก็คงโสดเหมือนกัน ถ้าคุณว่าง ผมขอเลี้ยงกาแฟคุณสักแก้วได้ไหมครับ?” นี่เป็นคนธรรมดาคนแรกในกรมตำรวจที่เชื่อคำพูดของเขา ฟานมังรู้สึกถูกชะตาเธอมาก โดยเฉพาะเมื่อเธอค่อนข้างสวยทีเดียว

“ดร.ฟาน เรามาทำงานนะ” K เตือนสติ คนหนุ่มนี่ไว้ใจไม่ได้จริงๆ

“คุณหมอนิติเวชวิเวียน ช่วงนี้เราเฝ้าระวังห้องเก็บศพแห่งนี้อยู่ ไม่ทราบว่ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นบ้างไหมครับ?” K ถามเข้าเรื่อง

“มีค่ะ วันนี้เพิ่งมีศพส่งมาสามร่าง ร่างหนึ่งค่อนข้างปกติแต่ถูกกระแทกที่หลังอย่างแรงจนตัวพับ แต่อีกสองร่างที่เหลือน่ะต่างออกไป ฉันว่าพวกคุณต้องมาดูด้วยตาตัวเองถึงจะเชื่อ”

ศพมนุษย์ต่างดาว เขาจะได้เห็นศพมนุษย์ต่างดาวอีกแล้ว ฟานมังยังคงรู้สึกตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย

วิเวียนมองฟานมังด้วยความประหลาดใจ นี่มันคนประเภทไหนกันที่ตาเป็นประกายเวลาได้ยินเรื่องดูศพ?

“ดูนี่สิคะ ศพนี้มีโครงสร้างกระดูกที่ผิดปกติ และอวัยวะภายในก็มีปัญหา”

K มองดูศพตรงหน้า: “ดร.ฟาน เดี๋ยวผมตรวจร่างนี้เอง คุณไปดูอีกร่างเถอะ”

วิเวียนพาฟานมังไปดูศพของชายชราผิวขาว เมื่อเดินเข้าใกล้โต๊ะชันสูตร แมวสีส้มตัวหนึ่งก็กระโดดมาคลอเคลียที่เท้าของฟานมัง

ติ๊ง-ต่อง~~

ตรวจพบแหล่งพลังงานระดับซูเปอร์ "กาแล็กซี" (Galaxy)

รูม่านตาของฟานมังหดตัวลงเล็กน้อย เขาเห็นจี้รูปโคมไฟขนาดเล็กแขวนอยู่ที่คอของแมวส้มตัวนั้น และเขามองเห็นแสงจางๆ หมุนวนอยู่ข้างใน

“แมวตัวนี้...?”

“เป็นของคนตายน่ะค่ะ แต่เขาไม่มีญาติที่ไหน ตอนนี้ฉันเลยรับเลี้ยงมันไว้ก่อน กลับมาเรื่องศพเถอะค่ะ ตอนฉันตรวจศพเดิมทีอยากจะเช็กกระเพาะก่อน แต่คุณควรมาลองสัมผัสดู”

วิเวียนยื่นถุงมือให้ฟานมัง ส่งสัญญาณให้เขาใส่แล้วลองเอื้อมมือเข้าไปในช่องท้องของศพ

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมดูแค่นี้ก็พอ” ฟานมังชะโงกหน้าไปดู ช่องท้องของศพนั้นว่างเปล่าจริงๆ

“เห็นไหมคะ ไม่มีอวัยวะภายใน ไม่มีเลือด มันไม่ปกติอย่างแรง แต่ฉันกำลังจะเริ่มผ่ากะโหลกศพพอดี คุณมาช่วยจับหัวเขาให้มั่นหน่อยสิคะ”

“เอ่อ~~ แป๊บนึงนะครับ” ครั้งนี้ฟานมังยอมใส่ถุงมือแต่โดยดี

วิเวียนถืออุปกรณ์เตรียมพร้อม ทันใดนั้นเธอก็ยิ้มให้ฟานมัง: “เราเคยเจอกันมาก่อนไหมคะ? ฉันรู้สึกคุ้นหน้าคุณจัง”

ฟานมังยิ้มเขินๆ: “ปกติคุณใช้มุกนี้จีบหนุ่มหล่อบ่อยไหมครับ? เอาเป็นว่าคุณให้เบอร์โทรไว้ดีกว่า ถ้าสุดสัปดาห์นี้ว่าง ผมจะโทรหา”

วิเวียนทำหน้าเหลอหลา นี่คุณคิดว่าฉันกำลังจีบคุณอยู่เหรอ?

“กลับมาเรื่องงานเถอะค่ะ อย่าไปเรียกคุณลุงคนนั้นมาเลย เขาดูจะกลัวๆ ฉันสงสัยว่านี่คือเปลือกนอกที่มีสิ่งมีชีวิตต่างดาวมาอาศัยอยู่ข้างใน คุณคงคิดว่าฉันล้อเล่นใช่ไหม?”

“เปล่าครับ ผมเชื่อในสัญชาตญาณความเป็นมืออาชีพของคุณ” ฟานมังตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

“คุณ... เชื่อฉันจริงๆ เหรอ?” วิเวียนกลับเป็นฝ่ายลังเลเสียเอง อันที่จริงเธอก็ยังไม่มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์นัก

“จริงๆ ครับ”

พูดจบ ฟานมังก็ยื่นมือไปจับหัวของชายชราผิวขาวไว้

ฟู่ววววว~~~

ทั้งคู่สะดุ้งโหยงถอยหลังออกมาพร้อมกัน หัวของชายคนนี้กำลังเดือดงั้นเหรอ? แถมยังมีไอน้ำสีขาวพุ่งออกมาด้วย?

เสียง แกร๊ก ดังขึ้นเบาๆ ผิวหน้าของชายชราแยกออกเหมือนหน้ากากที่เปิดออกด้านข้าง เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน

วิเวียนอ้าปากค้าง เธอเห็นอะไรนั่นน่ะ? ข้างในนั้นมีสิ่งมีชีวิตตัวเล็กจิ๋ว รูปร่างแปลกประหลาดแต่มีหน้าตาเหมือนมนุษย์

จะมีของแบบนี้อยู่ในหัวคนได้ยังไง? แถมข้างในยังมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เต็มไปหมด นี่มันคือเปลือกนอกจริงๆ ด้วย!

“คุณ... คุณเห็นนั่นไหม?”

ฟานมังพยักหน้า: “เห็นครับ ข้อสันนิษฐานของคุณถูกต้องแล้ว นี่คือเปลือกนอกที่ถูกเขาควบคุมอยู่”

“เฮ้ ผมเจ้าหน้าที่ F จาก MIB คุณถูกพวกแมลงฆ่าใช่ไหม?”

“ใช่...” มนุษย์จิ๋วคนนั้นหอบหายใจอย่างหนัก “ต้อง... เลี่ยง... เลี่ยง...”

“สงครามเหรอ?” ฟานมังต่อประโยคให้

“ใช่... เลี่ยงสงคราม กาแล็กซี... อยู่ใน... อยู่ใน... สายรัดของโอไรออน (Orion’s belt) โธ่เอ๊ย คำนั้นมันเรียกว่าอะไรนะ?”

ฟานมัง: “...”

ภาษาอังกฤษคุณห่วยแตกขนาดนี้ มาทำอะไรในแมนแฮตตันเนี่ย?

“คุณพูดภาษาดาวบ้านเกิดคุณก็ได้ครับ บางทีผมอาจจะเข้าใจ” ฟานมังชี้ไปที่หูของตัวเอง

“ดี... ดี... อึ้ก... แฮ่ก...”

ฟานมังหันไปมองวิเวียน: “เอ่อ... คือว่า ผมขอถามหน่อย คุณพอจะรู้วิธีทำ CPR ให้มนุษย์ต่างดาวไหมครับ?”