ตอนที่ 7: เริ่มร่างแบบ!

ตอนที่ 7: เริ่มร่างแบบ!

ฟูกากุพูดขัดคำถามของอุจิวะ กิน ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดและแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ดูเปราะบาง

“รับเงินนี่ไปซะ! แล้วไปทำในสิ่งที่เจ้าต้องทำ!”

สายตาของเขาดูเหมือนจะจงใจกวาดมองไปยังมุมโต๊ะที่มีรายการวัตถุดิบยับๆ วางอยู่ หัวใจของอุจิวะ กิน กระตุกวูบอย่างแรง!

เขาเห็นงั้นเหรอ?! แต่เขาจะรู้ได้ยังไง?! หรือว่าระบบจะทำให้ฉันความแตก?! เป็นไปไม่ได้! หรือว่าจะเป็นความสามารถจากเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขา?!

ฟูกากุไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขาเพียงแต่มองลึกลงไปในดวงตาของกินด้วยนัยน์ตาที่แดงก่ำราวกับจะสลักภาพของชายหนุ่มไว้ในจิตวิญญาณ ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำราวกับกระซิบ

“จงมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ กิน... ใช้ทุกวิถีทางที่มี... เพื่อมีชีวิตรอด ตระกูลอุจิวะ... ยังต้องการประกายไฟสักดวง”

พูดจบ ฟูกากุเหมือนจะใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายไปจนหมด เขาไม่หันกลับมามองกินที่ยืนแข็งทู่อยู่อีก ร่างสูงใหญ่นั้นหันหลังกลับและเลือนหายไปในความมืดมิดของเขตตระกูลอย่างรวดเร็ว

อุจิวะ กิน ยืนประคองปึกธนบัตรมหาศาลไว้ในมือค้างอยู่ในท่าเดิมนานถึงห้านาทีเต็ม ราวกับเป็นรูปปั้นหินที่ถูกจ้องมองโดยเมดูซ่า ลมหนาวพัดผ่านวูบหนึ่งทำให้เขาสะดุ้งสุดตัวและได้สติกลับคืนมา

“มีชีวิตอยู่? ประกายไฟงั้นเหรอ?” เขาก้มมองเงินห้าสิบล้านเรียวที่หนักอึ้งในมือ พลางนึกถึงดวงตาแดงฉานและคราบเลือดที่หางตาของฟูกากุ ความหนาวเหน็บและระลอกความรู้สึกที่ดูไร้สาระถาโถมเข้าใส่เขา

“ท่าน... ท่านเห็นอะไรผ่านเนตรนั่นกันแน่?!” กินพึมพำกับตัวเอง เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมตามขมับ “ท่านเห็นอิทาจิถือดาบฆ่าล้างตระกูลเหรอ? เห็นความพินาศของอุจิวะ? หรือว่า... ท่านจะเห็นบทบาทของฉันในอนาคต?”

ประโยคที่ว่า “ไปทำในสิ่งที่เจ้าต้องทำ” กับสายตามีเลศนัยนั้นทำให้กินมั่นใจว่าหัวหน้าตระกูลต้องสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแน่! อาจจะไม่ใช่เรื่องระบบ แต่เขาต้องเห็น 'ความเป็นไปได้' บางอย่างในตัวฉัน เห็น 'ตัวแปร' ที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางความสิ้นหวังนี้!

เงินห้าสิบล้านนี่ไม่ใช่รางวัล และไม่ใช่ค่าชดเชย แต่มันคือ... การลงทุน! มันคือความไว้วางใจ! เพราะลำพังนินจาระดับปลายแถวสายพิราบกับเงินห้าสิบล้าน จะไปทำอะไรได้มากนักเชียว?!

ความดีใจที่ได้รับเงินก้อนโตถูกแทนที่ด้วยความกดดันมหาศาลทันที เงินนี่มันร้อนลุ่ม! ร้อนลุ่มจนแทบลวกมือ!

“บ้าเอ๊ย! มัวแต่กังวลไม่ได้แล้ว!” กินปิดประตูปัง พิงแผ่นไม้พลางมองปึกเงินในมือที่ถ้าขว้างใส่ใครก็คงตายได้ สายตาของเขาเปลี่ยนจากความสับสนเป็นความดุดัน หรือจะเรียกว่าความบ้าบิ่นที่พร้อมจะทิ้งทุกอย่างแล้วเดิมพัน

“โชคชะตาจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ! ในเมื่อท่านฟูกากุกล้าทุ่มหมดตัวแบบนี้ ฉันจะถอยได้ยังไง?!”

“เทคโนโลยีฟื้นฟูตระกูล! ไม่สิ แผนการเอาตัวรอดด้วยเทคโนโลยี! เริ่มต้นได้!!” เขาคำรามลั่น เปลวไฟที่ชื่อว่า 'พลังแห่งสายเติมทรู' ลุกโชนขึ้นในดวงตา

“ห้าสิบล้านเรียว! ถึงการสร้าง 'เมก้า' ขนาดใหญ่เต็มรูปแบบจะยังเป็นแค่ความฝัน แต่ถ้าเป็นส่วนประกอบของเมก้าขนาดเล็กสเปกต่ำละก็... มันเหลือเฟือเลยล่ะ!”

ความคิดของอุจิวะ กิน ปลอดโปร่งและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานขึ้นมาทันที “ชุดเกราะมาร์คซีรีส์ของไอรอนแมนยังสร้างขึ้นทีละชิ้นเลย! โทนี่สร้างมาร์ควันในถ้ำได้ ฉันที่มีเงินห้าสิบล้านกับสูตรโกงเนตรวงแหวน ก็ไม่มีเหตุผลที่จะสร้าง 'อุจิวะ มาร์ค 0.5' ออกมาไม่ได้!”

เขารีบพุ่งไปที่โต๊ะ คลี่รายการที่ขยำไว้ก่อนหน้าออกมา พลิกไปด้านหลังแล้วเริ่มวางแผนใหม่ทั้งหมดอย่างบ้าคลั่ง:

เงินห้าสิบล้านดูเหมือนเยอะ แต่เมื่อแบ่งสัดส่วนโครงการ มันยังต้องคำนวณอย่างละเอียด

รายการโครงการลำดับความสำคัญสูงสุด!

ระบบควบคุม: ใช้สูตรอักขระผนึกในคัมภีร์เป็นแกนกลาง ควบคุมโดยใช้การมองเห็นที่เฉียบคมของเนตรวงแหวนร่วมกับความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาท! ถึงจะดูหยาบๆ แต่มันก็พอถูไถไปได้!

“หนึ่งโจมตี (ดาบไอออน) หนึ่งป้องกัน (เกราะพลังงาน) หนึ่งหลบหนี (ไอพ่นขับเคลื่อน) และหนึ่งระยะไกล (เครื่องพ่นไฟ)!”

อุจิวะ กิน มองดูแผนการ “สี่สมบัติเทพ” ของเขาแล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “สมบูรณ์แบบ! ถึงมันจะห่างไกลจากกันดั้มเป็นล้านปีแสง แต่อย่างน้อย... มันก็ดูเหมือนทหารเลวในหนังไซไฟล่ะวะ? หรืออาจจะเป็น... รปภ. ระดับสูง?”

เขาจินตนาการภาพตัวเองสวมชุดต่อสู้ “อุจิวะ มาร์ค 0.5” พุ่งทะยานผ่านความโกลาหลในคืนฆ่าล้างตระกูล ดาบไอออนตัดคุไนที่พุ่งเข้ามาเป็นสองท่อน เกราะพลังงานบล็อกแรงระเบิด ไอพ่นขับเคลื่อนพ่นเปลวเพลิงจักระพาเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลางหันหลังกลับไปพ่นไฟใส่พวกที่ตามมา... “ฮิๆๆ...”

กินหัวเราะออกมาอย่างกะตัวร้ายในหนัง “อิทาจิ! โอบิโตะ! ไอ้เฒ่าดันโซ! พวกแกเตรียมตัวไว้เลย! พลังแห่งเทคโนโลยีของฉันกำลังจะมาแล้ว!”

ความกดดันมหาศาลจากวิกฤตการณ์รวมกับความรู้สึกบ้าอำนาจจอมปลอมที่ได้จากเงินห้าสิบล้าน ทำให้กินเข้าสู่สภาวะตื่นตัวสุดขีด เขารีบคลี่คัมภีร์ม้วนใหม่แล้วเริ่มร่างแบบแปลนโมดูลต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง กำหนดคุณสมบัติวัสดุและขนาด โดยอาศัยพื้นฐานจากระบบ 【วิเคราะห์โครงสร้างเมก้าสำหรับทุกสภาพแวดล้อม】 ที่บันทึกอยู่ในหัว

“พรุ่งนี้! เช้าวันพรุ่งนี้ฉันจะออกไปช้อปปิ้ง! ฉันจะกวาดร้านอุปกรณ์นินจา ร้านขายวัสดุ และตลาดมืดทั่วโคโนฮะให้เรียบ!” ประกายตาแบบ 'เสี่ยสายเปย์' ฉายชัดในดวงตาของเขา

“เวลาคือชีวิต! ฉันต้องตี 'ชุดเอาตัวรอดสี่ชิ้น' นี้ให้เสร็จก่อนคืนนรกนั่นจะมาถึง!”

เขาตวัดปากกาอย่างรวดเร็ว เนตรวงแหวนทอประกายสีแดงจางๆ ใต้แสงไฟสลัว เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ในเทคโนโลยีแบบลอกเลียนแบบและความกระหายในพลังแห่งการเติมทรู แผนผังต้นไม้เทคโนโลยีของอุจิวะกำลังจะถูกเขาบิดเบือนด้วยเงินและเนตรวงแหวน!

อุจิวะ กิน สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่าง เขาพบว่าตัวเองเผลอหลับไปทั้งคืนในท่าถือปากกา ฟุบคาคัมภีร์ที่เต็มไปด้วยภาพร่างแบบแปลนยุ่งเหยิง น้ำลายไหลเปรอะตรงมุม 'แผนภาพสนามกักขังอนุภาคความถี่สูงของดาบไอออน' ไปนิดหน่อย

“โอ๊ย... คอฉัน...” เขาครางออกมาพลางพยายามเงยหน้า รู้สึกเหมือนกระดูกทุกชิ้นในร่างกายกำลังประท้วง แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อเห็นปึกเงินห้าสิบล้านวางเด่นอยู่ตรงมุมโต๊ะ ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายเป็นปลิดทิ้งด้วยความรู้สึกที่ว่า “ฉันรวยแล้วโว้ย!”

“ได้เวลาทำงาน! เส้นทางของนักรบสายเปย์เริ่มต้นขึ้นแล้ว!”

กินมีพลังราวกับถูกฉีดอะดรีนาลีน เขารีบล้างหน้าล้างตา คว้าเงินกับรายการสิ่งของแล้วพุ่งออกจากประตูบ้านไปราวกับพายุพัด ย่านการค้าของโคโนฮะกำลังจะได้ต้อนรับลูกค้าที่มีสไตล์ไม่เหมือนใคร