ตอนที่10 ธอร์ไปแล้ว?
ตอนที่10 ธอร์ไปแล้ว?
นาตาชาตะโกนห้ามอยู่ด้านข้างต้องรู้ไว้ว่า นอกจากโทนี่แล้วที่จริงการให้ธอร์เป็นคนพานิวเคลียร์เข้าไปในรูหนอน คือทางเลือกที่ดีที่สุด
เพราะธอร์คือเทพเจ้า เป็นบุตรของโอดิน และมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ต่อให้นิวเคลียร์ระเบิด ก็ยากจะคุกคามชีวิตของเขาได้
และแม้สุดท้ายรูหนอนจะปิดลง ธอร์ก็ยังสามารถให้ไฮม์ดัลล์ส่งเขากลับสู่แดนเทพได้อยู่ดี
ทว่าทุกคนก่อนหน้านี้ต่างตื่นตระหนกกันเกินไป จนลืมประเด็นสำคัญข้อนี้ไปโดยสิ้นเชิง
ธอร์เองก็หัวร้อนขึ้นมา เผลอโยนทุกอย่างทิ้งไปจากความคิด
“ห้าสิบล้านโวลต์เทพสายฟ้า”
ในจังหวะนั้นเอง
แววตาของเจียงเฉินฉายความเดือดดาล
ตูมมมม!!!!
ในเสี้ยววินาทีที่พลังระเบิดออกมา
ท้องฟ้าเหนือศีรษะก็เต็มไปด้วยเมฆสายฟ้า ฟ้าดินเปลี่ยนสีในทันที
ภายในรัศมีหลายร้อยเมตร สายฟ้าจำนวนมากราวกับได้รับการเรียกขานจากโชคชะตา พุ่งผ่าลงมาจากฟากฟ้า ก่อนจะรวมตัวกันอยู่ที่ฝ่ามือทั้งสองของเจียงเฉิน
หึ่ง!
เจียงเฉินผลักพลังสายฟ้าออกไปข้างหน้า
กลางฝ่ามือ สายฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือสายฟ้าขนาดยักษ์ พื้นที่กว้างหลายตารางเมตร ฟาดใส่ธอร์อย่างจัง
“เป็นไปไม่ได้! เขาก็ปล่อยสายฟ้าได้งั้นเหรอ....”
ธอร์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด
และที่สำคัญยิ่งกว่าพลังสายฟ้านี้กลับรุนแรง ดุดันและเข้มข้นยิ่งกว่าพลังของเขาเองเสียอีก!
ในขณะนั้นเอง
ธอร์เบี่ยงตัวหลบ พยายามหลีกเลี่ยงสายฟ้า แต่กลับพบว่า ร่างกายราวกับถูกแรงดึงที่ไม่อาจต้านทานได้ฉุดรั้งไว้ ไม่เพียงถอยไม่ได้ กลับถูกฝ่ามือสายฟ้าดูดเข้าไปหาเสียอีก
ตูมมม!!!!
ธอร์ยังพูดไม่ทันจบ
ก็รู้สึกว่าร่างกายถูก “การพิพากษาแห่งสายฟ้า” ถล่มใส่ และถูกฝ่ามือสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง
“ไม่......”
“ทั้งที่ข้าต่างหากคือเทพเจ้าสายฟ้า......ทำไมสายฟ้าของเขาถึงแข็งแกร่งกว่าของข้าได้......”
เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดดังขึ้น พร้อมกับร่างของธอร์ที่ถูกซัดพุ่งตรงดิ่งเข้าไปในรูหนอน
ณ จุดที่สายฟ้าทั้งสองปะทะกัน คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมา ราวกับภูเขาถล่มทะเลคลั่ง แผ่กระจายออกเป็นวง ๆ โดยมีเจียงเฉินเป็นศูนย์กลาง สะเทือนฟ้าดิน!
ครืน!!!!
วินาทีถัดมา
แรงสั่นสะเทือนรุนแรงส่งผ่านขึ้นมาจากพื้นใต้เท้า
พลังอัดมหาศาลเทียบเท่าแผ่นดินไหวระดับ 10 แผ่ซัดไปทั่วทุกทิศ ทำให้ตึกสตาร์กอินดัสทรีส์ทั้งหลังถล่มลงในแนวตั้ง กลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา
ฟิ้ววว~
ทันใดนั้น
เสียงลำแสงฉีกอากาศก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า
ในจังหวะที่อาคารถล่ม เทสเซอแร็กต์ถูกแรงสั่นสะเทือนกระแทกจนพลิกคว่ำ แสงที่เปล่งออกมาดับวูบลงทั้งหมด และรูหนอนก็ปิดตัวลงอย่างฉับพลัน!
เศษหินร่วงหล่น นาตาชารีบหลบไปด้านข้าง
เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองฟ้าอีกครั้ง
ก็เห็นว่า รูหนอนได้หายไปแล้ว เหลือเพียงท้องฟ้าสีครามปลอดโปร่งสุดสายตา!
โอ้มายก็อด!
ธอร์ถูกเจียงเฉินตบปลิวเข้าไปในรูหนอนจริง ๆ!
แต่ในวินาทีถัดมา นาตาชาก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้ทันที
รูหนอนปิดแล้ว!
ถ้าเป็นแบบนี้แผนส่งนิวเคลียร์เข้าไปในรูหนอนเพื่อสกัดมัน ก็เท่ากับล้มเหลวทันที!
จบแล้ว! จบสิ้นแล้ว!
นาตาชายืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ ไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้กับโทนีอย่างไรในตอนนี้เลย
“นาตาชา ตกลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ไม่ใช้ฉันบอกให้พวกเธอคุ้มกันรูหนอนไม่ใช่เหรอ?”
“ห๋าาาาา?!”
“แล้วแบบนี้ฉันจะไปสกัดได้ยังไง?!”
“เร็วเข้า ติดต่อธอร์ ใช้แผนสำรอง! นิวเคลียร์เหลือระยะถึงเขตเมืองอีกแค่สิบกิโลเมตรแล้ว!”
เห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้ โทนี่แทบจะคลั่งด้วยความร้อนใจ
“โทนี่ ใจเย็นก่อน ฉันกำลังจะบอกข่าวร้ายพอดี…ธอร์ออกจากโลกไปแล้ว…”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
สีหน้าของโทนี่ก็ดำทะมึนลงทันที “เดี๋ยวนะ....เธอพูดว่าอะไรนะ? ธอร์ออกจากโลกไปแล้ว?”
เขารู้สึกว่านาตาชากำลังเล่นมุกตลกระดับนานาชาติกับเขาอยู่
“มันเป็นเรื่องจริง ธอร์เพื่อปิดรูหนอน...เขาบินเข้าไปในรูหนอนแล้ว...”
เสียงของนาตาชาสั่นเล็กน้อย ได้แต่แต่งเรื่องขึ้นมาแบบขอไปที
เพราะถ้าเธอบอกความจริงว่า เจียงเฉินเป็นคนตบธอร์ปลิวเข้าไป
เกรงว่าโทนี่จะหันมาหาเรื่องเจียงเฉินอีก
ตอนนี้
คงต้องเลือกทางออกแบบประนีประนอมไปก่อน
“เอาล่ะ ถึงจุดวิกฤตทีไร พวกเธอก็หลุดสัญญาณกันหมด ดูท่าจะต้องเป็นฉันลงมือเองแล้ว!”
ด้วยความจนใจ โทนี่วางสาย จากนั้นเงยหน้ามองนิวเคลียร์ที่กำลังใกล้เข้ามา ก่อนจะพุ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับขีปนาวุธนิวเคลียร์ทันที
หลังจากเจียงเฉินเก็บพลังสายฟ้ากลับมา สายตาของเขาก็หันไปมองโลกิที่อยู่บนพื้น
ในตอนนี้ โลกิกำลังจ้องเจียงเฉินด้วยความหวาดกลัว เสียงสั่นเครือ “ขอร้องล่ะ...ปล่อยข้าไปเถอะ...”
เปรี๊ยง!
ฝ่ามือของเจียงเฉินที่พันด้วยสายฟ้าฟาดลงบนศีรษะของโลกิ ทำให้เขาสลบไปทันที จากนั้นก็วางเทสเซอแร็กต์และคทาจิตใจลงไว้ข้าง ๆ
ในจังหวะนั้นเอง
นาตาชารีบเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด ชี้ไปด้านหลังของเจียงเฉิน
“เจียงเฉิน มีเรื่องที่ฉันต้องบอกนาย พวกสารเลวในสภายิงนิวเคลียร์ใส่นิวยอร์กแล้ว”
ทันใดนั้น เจียงเฉินเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นวัตถุสีดำมืดขนาดมหึมากำลังพุ่งเข้ามาทางนี้
สำหรับเจียงเฉินที่คุ้นเคยกับเนื้อเรื่องเดิมเป็นอย่างดี ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่งราวผิวน้ำ
“ในที่สุดก็มาจนได้สินะ”
เมื่อนิวเคลียร์ระเบิด รัศมีการทำลายล้างจะกว้างไกลอย่างยิ่ง
และเจียงเฉินเอง ก็จะถูกกลืนเข้าไปในแรงระเบิดนั้นด้วย
“นาย...มีความสามารถจะจัดการกับของแบบนั้นได้ไหม...”
นาตาชามองเขาด้วยแววตาลังเล ในใจเธอคิดว่า นอกจากธอร์แล้ว เจียงเฉินคือความหวังสุดท้าย
หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที
เจียงเฉินชี้ไปที่คทาจิตใจและเทสเซอแร็กต์บนพื้น พร้อมกำชับ
“เธอแค่ช่วยฉันดูแลของรางวัลพวกนี้ก็พอ”
พูดจบ
ฟิ้ว!
แสงสายฟ้าสาดประกายขึ้นจากร่างของเจียงเฉินในพริบตา ก่อนที่เขาจะกลายเป็นสายฟ้าเส้นหนึ่ง พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ในเวลานั้น นาตาชารู้สึกใจหวิวอย่างบอกไม่ถูก ได้แต่ภาวนาและฝากความหวังทั้งหมดไว้กับเขา
“หวังว่าเขาสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ....”