ตอนที่8 โล่ฉันงอได้ไง?
ตอนที่8 โล่ฉันงอได้ไง?
【สกิลตรวจสอบคำโกหก】：สามารถแยกแยะได้ว่าคำพูดของอีกฝ่ายมีความน่าเชื่อถือมากน้อยเพียงใด
หลังจากได้รับสกิลนี้ เจียงเฉินก็รู้สึกประหลาดใจอยู่เล็กน้อย
ทักษะอย่างการเคลื่อนย้ายข้ามมิติ หรือพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ ล้วนเป็นความสามารถเด่นของโลกิ
แต่เหตุใดเขาถึงได้สกิล 【ตรวจสอบคำโกหก】 มาครอบครองแทน?
เจียงเฉินครุ่นคิดอยู่หนึ่งวินาที
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ระบบมหาเวทย์กลืนกินดวงดาวสามารถดูดกลืนจากเป้าหมายหนึ่งคนได้เพียงหนึ่งสกิลเท่านั้น และเมื่อรวมกับความจริงที่ว่า โลกิเองก็คือเทพแห่งการหลอกลวง
การที่เขาได้รับสกิลตรวจสอบคำโกหกมาในครั้งนี้ ก็ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ในโลกที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงและการแก่งแย่งชิงดีเช่นนี้ ความสามารถในการแยกแยะว่าคำพูดของผู้อื่นเชื่อถือได้หรือไม่ ก็อาจมีค่ามากกว่าสกิลอื่น ๆ เสียอีก
.............
เมื่อเห็นโลกิล้มลงกับพื้น
สตีฟยกมือเรียกโล่ไวเบรเนียมของตัวเองกลับมา
ทว่าในจังหวะที่โล่กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง
สตีฟก็ถึงกับตะลึงค้างทันที
“วอทเดอะฟัค?!”
“??”
“นี่…นี่นี่นี่……”
“ทำไมแม่งถึงงอได้วะ?!”
สตีฟอุทานด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเดินไปหาเจียงเฉินด้วยสีหน้าเดือดดาล
โล่ไวเบรเนียมที่เคยแข็งแกร่งไร้เทียมทาน บัดนี้กลับบิดงอผิดรูป
ราวกับแผ่นฟอยล์ที่ถูกใช้งานมาแล้ว เต็มไปด้วยรอยยับย่น
ตรงกลางโล่ยุบลงไปเป็นรอยเท้าขนาดพอดีกับฝ่าเท้าของเจียงเฉิน!
“เอ่อ……”
เจียงเฉินกลั้นหัวเราะเอาไว้
ในใจเขาเองก็ยังตกใจไม่น้อย ที่เมื่อครู่นี้แค่เตะครั้งเดียว กลับทำให้โล่ไวเบรเนียมพังยับได้ถึงขนาดนี้
เนื่องจากตัวเขามี กายาวัชระคงกระพัน อยู่แล้ว แถมเพิ่งได้รับ โครงกระดูกไวเบรเนียม มาอีก
เมื่อความแข็งแกร่งระดับเดียวกันสองอย่างปะทะกัน ผลลัพธ์จะออกมาเช่นนี้…ก็แทบไม่ต้องเดาเลย
“นายเป็นคนขว้างมันมาขวางหน้าฉันเอง จะไปโทษใครได้ล่ะ”
เจียงเฉินพูดอย่างมีเหตุมีผลเต็มที่
“ฉัน!”
“ฉันนี่มัน.....”
“ฉันไม่สน! ยังไงนายก็ต้องชดใช้โล่ให้ฉัน!”
สตีฟคำรามอย่างคนคลุ้มคลั่ง โกรธจัดจนกระทืบเท้าไม่หยุด
“โวยวายอะไรนักหนา เสียงดังเอะอะ ยังจะพูดมากอีก นายยังเป็นผู้ชายอยู่ไหมเนี่ย?”
เจียงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ห๊ะ?! นายว่าอะไรนะ? นายบอกว่าฉันไม่ใช่ผู้ชายงั้นเหรอ...ได้งั้นมาดูกัน”
แต่ยังไม่ทันที่สตีฟจะพูดจบ
มือของเจียงเฉินก็ปะทุสายฟ้าออกมาในทันที ก่อนจะต่อยเข้าไปอย่างแรง จนสตีฟปลิวกระเด็นออกไป
ตูม!
“เวร....”
“ทำลายโล่ของฉัน แถมยังกล้าต่อยฉันอีก นายยังนับว่าเป็นคนอยู่ไหมวะ.....”
................
และในขณะเดียวกันนั้นเอง
ภายในห้องทำงานแห่งหนึ่งที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยชีลด์
นิค ฟิวรี่ ลากร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล เลือดอาบทั่วตัว มือสั่นเทาขณะกดโทรศัพท์ผ่านดาวเทียม
“โทนี่! รีบรับสายเดี๋ยวนี้!”
“นิวยอร์กใกล้จะพังแล้ว!”
“นี่โทนี่ มีอะไร?”
โทนี่ตอบกลับอย่างร้อนรน ในตอนนี้เขากำลังตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมของชิทอรี่
แม้จะมีชุดเกราะเหล็กคุ้มกันร่างกาย
แต่การโจมตีอย่างต่อเนื่องของชิทอรี่ก็ทำให้เขาเริ่มรับไม่ไหว
แขนขาและร่างกายหลายส่วนได้รับแรงกระแทกอย่างหนักในระดับต่าง ๆ
“โทนี่ สภาสั่งยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์มันกำลังมุ่งหน้าไปยังนิวยอร์กแล้ว นายต้องหาทางหยุดมันให้ได้ ไม่อย่างนั้นทั้งเมืองนิวยอร์กจะหายไป!”
“!!!!”
เมื่อได้ยินข่าวนี้ โทนี่ถึงกับช็อก พูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ!
ไอ้สภานรกนั่น!
ถึงกับสั่งยิงนิวเคลียร์ใส่เมืองโดยตรง!
ไม่สนใจความเป็นความตายของประชาชน และสมาชิกอเวนเจอร์สเลยแม้แต่น้อย!
ด้วยความจนใจ โทนี่จึงตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งได้รับรู้ให้สมาชิกคนอื่น ๆ ฟังทันที
“นี่พวกฉันมีข่าวร้ายสุดๆมาบอกหน่ะ มีขีปนาวุธนิวเคลียร์ลูกหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามายังนิวยอร์ก!”
“......”
เมื่อทุกคนได้ยิน ต่างก็ช็อกค้างไปตาม ๆ กัน
“อะไรนะ? นิวเคลียร์?” คลินต์ บาร์ตัน พูดด้วยความตื่นตระหนก
“จากการตรวจจับของระบบดาวเทียม นิวเคลียร์อยู่ห่างจากนิวยอร์กแค่ร้อยกิโลเมตร! ไม่เกินห้านาที เมืองนิวยอร์กจะกลายเป็นซากปรักหักพัง!”
“ฟิวรีบอกว่า สภาไม่เชื่อใจพวกเรา เพื่อป้องกันการรุกรานของเอเลียน พวกเขาตัดสินใจทิ้งนิวยอร์ก และสั่งโจมตีเมืองด้วยนิวเคลียร์ โดยส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดพร้อมหัวรบนิวเคลียร์มาโจมตี!”
ขณะที่อเวนเจอร์สกำลังต่อสู้ต้านทานกองทัพชิทอรี่อย่างสุดกำลัง
ตัวแทนของสภาก็เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรงภายในฐานของชีลด์ และคนส่วนใหญ่เห็นพ้องให้สละนิวยอร์ก เพื่อแลกกับความปลอดภัยของทั้งโลก
พูดให้ชัดเจนก็คือ
พวกเขาได้ขยายขอบเขตการโจมตีนิวเคลียร์ออกไปถึงเขตชานเมืองรอบนิวยอร์กแล้ว โดยไม่ลังเลที่จะแลกชีวิตของผู้บริสุทธิ์นับล้าน เพื่อหยุดยั้งการรุกรานจากต่างดาว
แม้นิค ฟิวรี่ ในฐานะผู้อำนวยการชีลด์จะพยายามคัดค้านอย่างถึงที่สุด สุดท้ายก็ไม่อาจหยุดยั้งแผนทำลายนิวยอร์กครั้งนี้ได้
ท่ามกลางความโกลาหล เวลาผ่านไปทีละวินาที
สมาชิกอเวนเจอร์สทุกคนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด ข่าวนี้ไม่ต่างจากคำพิพากษาประหารชีวิต
“ห้ามนั่งรอความตาย!”
“ต้องหยุดนิวเคลียร์ลูกนี้ ก่อนที่มันจะระเบิดเรารวมถึงนิวยอร์ก!”