บทที่ 2 กฎของเกม ช็อกกันทั้งแผ่นดิน

บทที่ 2 กฎของเกม ช็อกกันทั้งแผ่นดิน

ประเทศเซี่ย

ผู้คนต่างจ้องมองหน้าจอที่ปรากฏขึ้นในความคิดของพวกเขา

ต่างพยายามมองหา 'ผู้เข้าแข่งขัน' จากประเทศของตัวเองกันอย่างไม่ลดละ

【ผู้เข้าแข่งขันประเทศเซี่ย: 'หนิงอินอิน' เพศหญิง อายุแปดขวบ!】

เมื่อพวกเขาเจอหนิงอินอินและได้เห็นข้อมูลส่วนตัวของเธอ

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

แปดขวบ?

เอาจริงดิ?

ผู้คนนับไม่ถ้วนขยี้ตาตัวเอง แต่หลังจากเห็นว่าเป็นเด็กผู้หญิงอายุแปดขวบจริงๆ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเฮือกใหญ่

นี่ไม่ใช่การเข้าร่วมการแข่งขันแล้ว นี่มันส่งคนไปตายชัดๆ!

【เชี่ยเอ๊ย ฉันอึ้งไปเลย นี่มันเกมสยองขวัญนะ ไม่ใช่เล่นขายของใช่ไหมเนี่ย?】

【นั่นสิ ดูญี่ปุ่นสิ อย่างน้อยผู้เล่นของพวกเขาก็เป็นเด็กผู้ชาย ถึงจะแต่งชุดอนิเมะก็เถอะ】

【ไม่นะ ฉันนึกว่าผู้เข้าร่วมจากอเมริกาที่เป็นคน non-binary ก็ช็อกพอแล้ว แต่ของประเทศเซี่ยเราดันเป็นเด็กน้อยเลยเนี่ยนะ?】

【เกมสยองขวัญนี่กะจะเล่นขายของหรือไง?】

【ผู้เข้าร่วมจากประเทศหมีขาวดูเหมือนจะเป็นทหารหน่วยรบพิเศษ บางทีฉันน่าจะหนีไปประเทศหมีขาวก่อนดีกว่า】

เมื่อร่างของหนิงอินอินปรากฏขึ้น ทั่วทั้งประเทศเซี่ยก็เกิดความโกลาหล

ให้ตายเถอะ ประเทศอื่นส่งผู้ใหญ่มา แต่ประเทศเซี่ยของเราส่งเด็กน้อยมาซะงั้น

ในเวลานี้ เมื่อประเทศอื่นๆ เห็นผู้เข้าแข่งขันของประเทศเซี่ย พวกเขาก็เริ่มคึกคักกันใหญ่

【ไอบ้าเอ๊ย ประเทศเซี่ยคราวนี้โชคร้ายจริงๆ ดันปล่อยให้เด็กเข้าร่วมได้ไงเนี่ย】

【ต่อให้เกาหลีของพวกเราจะโชคร้ายแค่ไหน อย่างน้อยก็ยังเป็นเด็กผู้หญิงนะ】

【ใช่ ของเกาหลีเราเป็นสาววัยยี่สิบกว่า พวกนายส่งเด็กมา จะเอาอะไรมาสู้กับพวกเรา?】

【ฉันว่าเกมนี้ทำมาขำๆ แหละ ของปลอมชัวร์】

【โยชิ สาวสวยทั้งนั้น ผู้เข้าแข่งขันจากญี่ปุ่นเราชอบโลลิซะด้วยสิ】

ในห้องไลฟ์สด ข้อความคอมเมนต์จำนวนนับไม่ถ้วนจากหลากหลายประเทศเด้งขึ้นมาไม่หยุด

เนื่องจากนี่เป็นการถ่ายทอดสดไปทั่วโลก ผู้คนจากทุกประเทศจึงรวมตัวอยู่ในห้องไลฟ์เดียวกัน จำนวนคนและข้อความจึงมหาศาล

ประเทศเซี่ย

【มีอะไรน่าขำนักหนา? ฉันว่าผู้เข้าแข่งขันคราวนี้ก็พอๆ กันหมดแหละ ญี่ปุ่น อเมริกา เกาหลี—ไม่มีใครน่าหัวเราะเยาะใครหรอก】

【ใช่ ฉันสงสัยว่ารอบนี้เป็นแค่การทดสอบ ดังนั้นทุกคนอย่าเพิ่งตื่นตระหนก】

【น่าสงสารเด็กจัง ตัวแค่นี้ต้องมาเจอกับเรื่องสยองขวัญ】

【ถ้าเป็นการรุกรานจริง มันน่าจะสุ่มเลือกผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งสิ รอบนี้มีแต่คนธรรมดา เทียบอะไรไม่ได้หรอก】

【น่าจะเป็นดันเจี้ยนสำหรับมือใหม่ ทุกคนอย่าเพิ่งแตกตื่น รอฟังประกาศอย่างเป็นทางการจากทางรัฐบาลก่อน】

หนิงเฉินมองดูข้อความที่เลื่อนผ่านไปมาในห้องไลฟ์สด พลางลูบแก้มตัวเอง

เขาไม่เห็นการเยาะเย้ยถากถางจากคนในชาติอย่างที่คิด แต่กลับเห็นการเยาะเย้ยจากประเทศอื่นแทน

แต่เมื่อลองคิดดู เกมเพิ่งจะเริ่ม และยังไม่มีใครรู้ความจริงเกี่ยวกับเกมนี้

ยังไม่มีความรู้สึกถึงวิกฤต ดังนั้นคอมเมนต์จึงไม่ได้มีความอาฆาตมาดร้ายมากนัก

แน่นอนว่ามันก็มีอยู่บ้าง แต่ข้อความเลื่อนผ่านไปเร็วเกินไป

ภายในศูนย์บัญชาการอย่างเป็นทางการของประเทศเซี่ย

ภายในห้องประชุม

กลุ่มชายวัยกลางคนนั่งตัวตรงอยู่ในห้องประชุม

ประเทศเซี่ยเรียกประชุมฉุกเฉินทันทีหลังจากเกมปรากฏขึ้น

"พวกคุณคิดยังไงกับเกมสยองขวัญนี่?"

ชายที่เป็นผู้นำพูดขึ้นช้าๆ

น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นและสุขุม ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม

"ในความเห็นของผม มันไม่น่าจะก่อให้เกิดภัยพิบัติร้ายแรงอะไร ยิ่งไปกว่านั้น การสุ่มเลือกคนก็ดูแปลกๆ บางทีอาจจะเป็นการกลั่นแกล้งของมนุษย์ต่างดาวก็ได้"

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกล่าว

"ตรวจพบคลื่นความถี่ผิดปกติบ้างไหม?"

ชายที่เป็นผู้นำถามอีกครั้ง

"ไม่ครับ และไม่พบวัตถุบินที่ไม่ระบุตัวตนด้วยเช่นกัน"

"งั้นก็แปลกแล้ว อย่างไรก็ตาม เรามาดูสถานการณ์ปัจจุบันกันก่อนค่อยตัดสินใจ"

ขณะที่พูดคุยกัน ทุกคนในห้องประชุมก็เริ่มจ้องมองหน้าจอตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด

เมื่อผู้เข้าแข่งขันถูกระบุตัวตนเรียบร้อยแล้ว

หน้าจอก็สว่างวาบ

ผู้เล่นจากประเทศต่างๆ ปรากฏตัวขึ้นในห้องเช่าเล็กๆ ที่แยกจากกัน

ห้องเช่าดูสลัวๆ

โต๊ะที่ผุพังและโคมไฟระย้าที่โยกไปมา ล้วนดูน่าขนลุก

เครื่องเรือนในห้องเช่าก็ดูเก่าแก่ราวกับไม่ได้ใช้งานมานานหลายปี

ภายใต้แสงสลัว มองเห็นโต๊ะไม้ตั้งอยู่ไม่ไกล พร้อมกับกระดาษโน้ตวางอยู่บนโต๊ะ

สิ่งที่ทำให้ผู้คนสั่นสะท้านที่สุดคือ กลางห้องเช่ามีเตียงขนาดใหญ่ตั้งอยู่

เตียงนั้นเป็นสีแดงทั้งหลัง ราวกับถูกย้อมด้วยเลือดจนแดงฉานไปทั่ว

ผู้เล่นบางคนขาเริ่มสั่นแล้วเมื่อเห็นภาพนี้

โดยเฉพาะผู้เล่นต่างชาติ พวกเขาไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อน

ในเวลานี้ เสียงของเกมสยองขวัญก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

【ผู้เล่นเข้าสู่โลกสยองขวัญสำเร็จ】

【แต่ละประเทศจะเปิดช่องถ่ายทอดสดผู้เล่นของตนเอง หรือสามารถเลือกช่องถ่ายทอดสดรวมทั่วโลกก็ได้】

【บ้านเช่าสยองขวัญ กฎของเกมมีดังนี้】

【ภารกิจที่หนึ่ง: ในบ้านเช่าตอนเที่ยงคืน มักจะมีเสียงลูกแก้วดังขึ้นเสมอ เป็นเด็กเล่นลูกแก้ว หรือมีใครกำลังฆ่าคนอยู่ชั้นบนกันแน่?】

【จงระวังลูกแก้วตอนเที่ยงคืน ไม่ว่าจะทำอะไร ห้ามลืมตาเด็ดขาด】

【ภารกิจที่สอง: เวลา 00:30 น. ห้องน้ำจะจ่ายน้ำร้อน ผู้เล่นทุกคนโปรดอาบน้ำในเวลา 00:30 น.】

【หมายเหตุ: ห้ามส่งเสียงใดๆ ขณะอาบน้ำ】

【ภารกิจที่สาม: รายการทีวีตอนตีสอง!】

【ผู้เล่นจำเป็นต้องดูทีวีให้ครบครึ่งชั่วโมงในเวลา 02:00 น.】

【หมายเหตุ: หากมีใครมาชวนคุยในช่วงเวลานี้ ห้ามตอบโต้เด็ดขาด】

【หลังจากทำภารกิจต่อไปนี้สำเร็จ ผู้เล่นจะได้รับรางวัลพิเศษ】

【ประเทศของผู้เล่นก็จะได้รับรางวัลระดับชาติด้วย!】

【หลังจากผู้เล่นเสียชีวิต ประเทศนั้นๆ จะต้องเผชิญกับการรุกรานสยองขวัญ】

เสียงของเกมสยองขวัญยังคงดังต่อเนื่อง

ในเวลานี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่อยู่ในสภาวะตื่นตระหนกและหวาดกลัว พวกเขาจะมีกะจิตกะใจฟังเสียงพวกนี้ได้ยังไง?

และในขณะนี้ หน้าจอเดี่ยวแบบเดิมก็เปลี่ยนเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งคือการถ่ายทอดสดผู้เล่นของประเทศตนเอง

อีกส่วนคือห้องไลฟ์สดรวมทั่วโลก

เมื่อได้ยินกฎเหล่านี้ ทุกคนก็แตกตื่น

【เชี่ยเอ๊ย บ้าไปแล้วเหรอ? ให้เด็กมาเล่นเกมแบบนี้นะ?】

【พวกเราต้องพึ่งพาเด็กจริงๆ เหรอเนี่ย?】

【ไม่สิ ฉันสงสัยมาก ไอ้ภัยพิบัตินี่คืออะไร? ถ้าเด็กที่แข่งตาย ฉันจะตายไปด้วยไหม?】

【ใช่ ช่วยอธิบายให้ชัดเจนทีเถอะ ฉันกลัวว่าประเทศเซี่ยเราจะไม่มีทางชนะเลย】

【เฮ้อ ทำไมเราถึงซวยแบบนี้? ถ้าฉันเป็นคนแข่งนะ... ช่างเถอะ ทำเป็นว่าฉันไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน】

ในห้องไลฟ์สด ผู้คนนับไม่ถ้วนเริ่มถกเถียงกัน

ห้องไลฟ์ที่เดิมทีสงบเงียบก็กลับกลายเป็นจอแจ

เพราะภายใต้กฎพวกนี้ แทบไม่มีใครทำภารกิจสำเร็จได้เลย

ภารกิจพวกนี้ดูเหมือนจะง่าย—แค่นอน อาบน้ำ และดูทีวี

แต่ต้องรู้นะว่านี่คือโลกสยองขวัญ และคนที่ต้องผ่านด่านคือเด็ก

เรื่องนี้ทำให้หลายคนรู้สึกไม่มั่นใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในเวลานี้ เสียงของเกมสยองขวัญก็ดังขึ้นอีกครั้ง

【บทลงโทษสำหรับความล้มเหลวมีดังนี้】

【หากผู้เล่นล้มเหลวหรือเสียชีวิต ประเทศนั้นๆ จะต้องเผชิญกับสิ่งลี้ลับตามกฎ ซึ่งจะกินเวลาสิบวัน โดยคาดการณ์จำนวนผู้เสียชีวิตอยู่ที่ 500,000 ถึง 1,000,000 คน!】

เมื่อสิ้นเสียงของเกมสยองขวัญ ห้องไลฟ์สดที่กำลังดุเดือดก็เงียบกริบลงในทันที

เพียงสามวินาทีต่อมา ทุกคนก็เริ่มกระวนกระวาย

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่รู้เรื่องภัยพิบัติแบบนี้ แต่ตอนนี้รู้แล้ว ใครจะยอมให้ชะตากรรมของตัวเองถูกกำหนดโดยเด็กตัวเล็กๆ กันล่ะ?

【บ้าไปแล้วเหรอ? คนตายหนึ่งล้านคนเลยนะ】

【เชี่ยเอ๊ย นี่มันการรุกรานตามกฎใช่ไหม? ทำไมถึงเลือกเด็กมาล่ะ?】

【เดี๋ยวพอเด็กคนนี้ร้องไห้ ทุกอย่างก็จบเห่ใช่ไหม?】

【ฉันนึกว่าเป็นแค่การทดสอบ ไม่คิดว่าจะเอาจริงดิ?】

【อาเจิน นี่เธอเอาจริงเหรอ?】

【แม่งเอ๊ย ผู้เข้าแข่งขันประเทศเซี่ยเรายังสู้ 'นักรบมิติ' ของญี่ปุ่นไม่ได้เลย】

【ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินไปประเทศอื่นเรียบร้อย ลาก่อนประเทศเซี่ย】

【เวร ตอนนี้ย้ายประเทศทันไหมเนี่ย?】

ในห้องไลฟ์สด ข้อความคอมเมนต์นับไม่ถ้วนลอยขึ้นมา หนิงเฉินมองดูข้อความเหล่านั้นแล้วส่ายหัวเบาๆ

ถ้าเป็นแค่กฎพวกนี้ หนิงเฉินไม่สนใจเลยสักนิด

เพราะหนิงเฉินเคยเล่นเกมตามกฎพวกนี้กับหนิงอินอินที่บ้านอยู่ตลอดเวลา

สำหรับหนิงอินอินแล้ว เกมนี้มันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!