ตอนที่ 28 : การต่อสู้ที่ดุเดือด

ตอนที่ 28 : การต่อสู้ที่ดุเดือด

เกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหันที่ไม่มีใครคาดคิด

โจนินหน่วยรากที่ขาขาดคนแรก นอนฟุบอยู่ที่ขอบกองหิน ดูเหมือนจะหมดสภาพการต่อสู้และถูกลืมเลือนไปชั่วขณะท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือด จู่ๆ ก็เผยแววตาเย็นยะเยือกในดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ ซึ่งระเบิดออกมาดั่งงูพิษที่ตื่นขึ้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดที่ดูเสแสร้ง

ในบรรดาโจนินเหล่านี้ เขาเป็นลูกน้องที่ดันโซไว้ใจที่สุด และเป็นคนเดียวที่รู้ไพ่ตายของท่านดันโซ

ในเวลานี้ เขาต้องร่วมมือกับท่านดันโซ

โดยไม่สนใจขาที่ขาดซึ่งเลือดไหลทะลักออกมา เขาใช้ขาข้างที่เหลือและมือทั้งสองข้างดันพื้น ดีดตัวขึ้นราวกับติดสปริง

ความเร็วของเขาน่าตกใจมาก ไม่เหมือนคนที่บาดเจ็บสาหัสเลยสักนิด

ทิศทางที่เขาพุ่งไปไม่ใช่เพื่อหนีออกจากสนามรบ แต่... ตรงไปยังอุจิวะ เรย์ ซึ่งอยู่ใกล้เขาที่สุดและกำลังรุมล้อมโจนินหน่วยรากคนหนึ่งอยู่ และ... อุจิวะ ชิซุย ที่เธอกันไว้ข้างหลังโดยไม่รู้ตัว

เจ้านินจาขาขาดคนนี้แกล้งทำ! อาการบาดเจ็บสาหัสและล้มฟุบก่อนหน้านี้อาจจริงครึ่งหนึ่ง แต่พลังและจิตสังหารที่ระเบิดออกมาในขณะนี้อยู่ในระดับโจนินแน่นอน!

เป้าหมายของเขาชัดเจน: จับตัวประกันหรือฆ่าเด็กที่อ่อนแอที่สุดในทีมฝ่ายตรงข้ามเพื่อสร้างความโกลาหล และถึงขั้นบีบให้อุจิวะ เชาหยูยอมจำนน

"ชิซุย! ระวัง!"

อุจิวะ เรย์ ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด หันกลับมาด้วยความตกใจ ตั้งใจจะหันกลับไปป้องกันโดยไม่คิด

แต่มีคนเร็วกว่าเธอ

ร่างหลังค่อมที่เย็นชาปรากฏขึ้นราวกับภูตผีโดยไร้สัญญาณเตือนที่ด้านข้างของซูซาโนะโอสีดำของอุจิวะ เชาหยู แทบจะสัมผัสขอบโครงกระดูกพลังงานซูซาโนะโอ! มันคือชิมูระ ดันโซ ที่ "ฟื้นจากความตาย" และไร้รอยขีดข่วน

เขาปรากฏตัวอย่างกะทันหัน ราวกับว่าคนที่เพิ่งถูกทุบจนเละเป็นโจ๊กนั้นไม่ใช่เขาเลย

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาและการรับรู้ของอุจิวะ เชาหยู จับสัญญาณการปรากฏตัวของเขาไม่ได้เลยล่วงหน้า

อิซานางิ น่ากลัวจริงๆ

อย่างไรก็ตาม คัมภีร์วิชาลับที่อุจิวะ เซ็ตสึนะให้เชาหยูมาก็มีวิชานี้อยู่ เดี๋ยวกลับไปค่อยฝึก

บนใบหน้าของดันโซไม่มีอารมณ์ใดๆ มีเพียงจิตสังหารที่เย็นชาดุจเครื่องจักรในดวงตาข้างเดียว

ทันทีที่เขาปรากฏตัว มือของเขาก็ประสานอินเสร็จแล้ว ไม่ให้ใครมีเวลาตอบสนอง ขณะที่หน้าอกของเขาหดและขยายอย่างกะทันหัน

"คาถาลม : กระสุนวงจักรสุญญากาศ!"

"ฟุ่บ!!!"

กระสุนจักระธาตุลมแรงดันสูงพิเศษที่ถูกบีบอัดอย่างหนาแน่น กลั่นกรองจนถึงขีดสุด และแทบมองไม่เห็น พร้อมเสียงหวีดหวิวบาดหูที่ฉีกกระชากอากาศ ถูกพ่นออกจากปากของดันโซด้วยความเร็วที่เกินกว่าสายตาจะจับทัน เล็งตรงไปที่กลางหลังของอุจิวะ เชาหยูภายในซูซาโนะโอสีดำ

การโจมตีครั้งนี้ชั่วร้าย! อำมหิต! จังหวะเวลาถูกกลั่นกรองมาจนถึงขีดสุด

ดันโซคำนวณไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

การป้องกันของซูซาโนะโอนั้นน่าทึ่ง ทำให้ยากที่จะทำลายได้อย่างรวดเร็วด้วยการโจมตีซึ่งหน้า และอุจิวะ เชาหยูครอบครองเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาที่มีการรับรู้เฉียบคม ทำให้การเผชิญหน้าตรงๆ ล้มเหลวได้ง่าย

ดังนั้น เขาจึงใช้ความกะทันหันและความไม่แน่นอนของตำแหน่งจากการ "ฟื้นคืนชีพ" ด้วยอิซานางิ ผสมผสานกับการตอบโต้แบบยอมตายของลูกน้องขาขาด เพื่อเลือกวิธีการลอบโจมตีที่คาดไม่ถึงที่สุดและมีโอกาสสำเร็จมากที่สุด

นี่คือการโจมตีธาตุลมระดับสูงสุดในระยะเกือบศูนย์ ด้วยพลังที่เข้มข้นสูง

ดันโซในตอนนี้ไม่ได้มีไอคิวต่ำเหมือนคนที่จะเอามีดคุไนไปแทงซูซาโนะโอในอีกหลายสิบปีต่อมา

ในขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของพลังการต่อสู้หรือสติปัญญาการต่อสู้ เขาคือยอดฝีมือระดับคาเงะอย่างแท้จริง ในแง่ของประสบการณ์การต่อสู้เพียงอย่างเดียว แม้แต่อุจิวะ เชาหยูก็เทียบเขาไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าเชาหยูเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่บอบบางในชาติก่อน แม้แต่ประสบการณ์การต่อสู้ของเจ้าของร่างเดิมก็เทียบไม่ได้กับตาแก่อย่างดันโซที่ผ่านศึกมานับไม่ถ้วนในสนามรบเป็นเวลาหลายปีแน่นอน

แต่ไม่เป็นไร สำหรับเชาหยู ประสบการณ์การต่อสู้แค่นี้ไม่ได้ชดเชยอะไรได้ ต่อให้เทคนิคของดันโซจะเก่งแค่ไหน เชาหยูก็แค่ต้องบดขยี้เขาด้วยค่าสเตตัสที่มากพอ

หมัดซ้ายดาเมจสูง หมัดขวาก็ดาเมจสูง

ในมุมมองของดันโซ อุจิวะ เชาหยูซึ่งไม่รู้ถึงการมีอยู่ของ "อิซานางิ" จะคิดว่าเขาตายแล้ว และดังนั้นจึงจะประมาทเลินเล่อเล็กน้อยขณะสั่งการคนในตระกูลในการล้อมโจมตี

เขาถึงกับจงใจทำให้วิถีการโจมตีของกระสุนวงจักรสุญญากาศดูเหมือนเล็งไปที่ซูซาโนะโอ ในขณะที่จุดทะลุทะลวงที่ถึงตายจริงๆ ถูกคำนวณจากตำแหน่งที่ช่องว่างในกระดูกของซูซาโนะโออาจจะตรงกับร่างของผู้ร่ายภายใน

ในชั่วพริบตา

"ท่านพี่! ข้างหลัง!"

ชิซุย ซึ่งถูกอุจิวะ เรย์ผลักลงและปกป้อง บังเอิญเห็นภาพดันโซปรากฏตัวราวกับผีที่ด้านข้างด้านหลังของซูซาโนะโอเนื่องจากมุมมองของเขา และสัญชาตญาณของเด็กทำให้เขากรีดร้องเสียงแหลม

เกือบจะพร้อมกันกับเสียงกรีดร้องของชิซุย เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของอุจิวะ เชาหยูก็จับความผันผวนของจักระที่ถึงตายด้านหลังได้เช่นกัน

การลอบโจมตีของดันโซนั้นคาดไม่ถึงจริงๆ แต่เชาหยูไม่เคยลดการป้องกันลงอย่างแท้จริงเกี่ยวกับตำแหน่งที่ดันโซ "ตาย" เขาคอยเฝ้าระวังอยู่ตลอด

"หึ!" เชาหยูแค่นเสียงเย็น ในดวงตาไม่มีความตื่นตระหนก มีเพียงความสงบนิ่ง

เขาไม่มีเวลาหันกลับไปเต็มตัวหรือควบคุมซูซาโนะโอให้ป้องกันได้อย่างสมบูรณ์แบบเพราะความเร็วของกระสุนวงจักรสุญญากาศนั้นเร็วเกินไปและระยะทางก็ใกล้เกินไป

แต่เขาก็ไม่ได้ไร้การเตรียมพร้อมเสียทีเดียว

ในเสี้ยววินาที พลังเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาและจักระพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง

ร่างโครงกระดูกขนาดใหญ่ของซูซาโนะโอสีดำ ในช่วงเวลาวิกฤต บิดตัวไปด้านข้างครึ่งส่วนในแบบที่เกือบจะละเมิดกฎฟิสิกส์

ในเวลาเดียวกัน พลังงานจักระที่ก่อตัวเป็นซูซาโนะโอก็หนาตัวขึ้นและแข็งตัวในทันที ณ จุดปะทะ

"แคร็ก!!!"

เสียงแตกที่น่าหวาดเสียวดังขึ้น

กระสุนวงจักรสุญญากาศที่อัดแน่นกระแทกเข้าที่ตำแหน่งซี่โครงด้านหลังของซูซาโนะโอสีดำอย่างจัง

แม้การป้องกันของซูซาโนะโอร่างแรกเริ่มจะน่าทึ่ง แต่พลังทะลุทะลวงและทำลายล้างของการโจมตีระดับสูงสุดของดันโซไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย โดยเฉพาะในระยะประชิดขนาดนี้และเล็งไปที่ช่องว่างที่เป็นไปได้

โครงกระดูกพลังงานแข็งสีดำสนิทของชั้นนอกซูซาโนะโอถูกระเบิดเป็นหลุมขนาดเท่าอ่างล้างหน้า และรอยร้าวเหมือนใยแมงมุมแผ่ออกมาจากใจกลางหลุม

แม้ว่าจะไม่ทะลุผ่านไปได้ทั้งหมด แต่มันก็เสียหายหนักอย่างเห็นได้ชัด และแรงกระแทกที่น่ากลัวก็ส่งผ่านซูซาโนะโอ ทำให้อุจิวะ เชาหยูเลือดลมปั่นป่วนภายใน

"สมกับเป็นดันโซในช่วงพีค... คาถาลมของเขายอดเยี่ยมจริงๆ และจังหวะเวลาก็อำมหิตพอตัว"

สายตาของอุจิวะ เชาหยูเย็นชาลงเรื่อยๆ

เขาควบคุมซูซาโนะโอที่เสียหายให้ค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับดันโซ ซึ่งมีสีหน้าเคร่งขรึมและแววตาแฝงความประหลาดใจ

"บ้าเอ๊ย ไอ้เด็กเวรนี่กันการโจมตีนี้ได้"

เมื่อการลอบโจมตีล้มเหลว ดันโซไม่มีทางเลือก เขาทำได้เพียงเผชิญหน้ากับอุจิวะ เชาหยูในการต่อสู้ซึ่งหน้าต่อไป แต่เนื่องจากการโจมตีนั้นไม่สำเร็จ เขาจึงไม่มีความมั่นใจสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

"อิซานางิ ใช้ได้ดีนี่"

เสียงของเชาหยูดังผ่านซูซาโนะโอ แฝงความรู้ทันและการเยาะเย้ย

"ยอมแลกด้วยการตาบอดถาวรของเนตรวงแหวนหนึ่งข้างเพื่อแลกกับโอกาสฟื้นคืนชีพในระยะเวลาสั้นๆ... ชิมูระ ดันโซ แกนี่ใช้ประโยชน์จากดวงตาที่ปลูกถ่ายมาได้อย่างคุ้มค่าจริงๆ"

ช่างน่าสิ้นเปลือง

อิซานางิ ไม่ได้มีไว้ใช้เป็นเหรียญชุบชีวิตง่ายๆ แบบนั้น ก็แค่ตาแก่อย่างดันโซเชี่ยวชาญเรื่องการผลาญดวงตาของตระกูลอุจิวะของเราเท่านั้นเอง

รูม่านตาของดันโซหดเกร็งกะทันหัน หนึ่งในไพ่ตายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาถูกอีกฝ่ายเปิดโปงด้วยคำพูดเพียงคำเดียว ไอ้เด็กอุจิวะนี่รู้มากกว่าที่เขาจินตนาการไว้

ในอีกด้านหนึ่ง การโจมตีกะทันหันโดยนินจาขาขาดก็ถูกสกัดกั้นได้สำเร็จด้วยเสียงกรีดร้องของชิซุย การต้านทานอย่างสุดชีวิตของอุจิวะ เรย์ และการเสริมกำลังทันเวลาของอุจิวะ มิคกะ นินจาขาขาดถูกกดดันจนตายด้วยคมดาบของเทคกะ

ดวงตาข้างเดียวของดันโซจ้องเขม็งไปที่ยักษ์โครงกระดูกสีดำที่เสียหายและใบหน้าอ่อนเยาว์แต่เย็นชาของอุจิวะ เชาหยูภายในนั้น เสียงของเขาฟังดูเหมือนลมหนาวที่พัดมาจากยมโลก

"ไอ้เด็กเหลือขออุจิวะ... ข้าประเมินแกต่ำไปจริงๆ กระจกเงาหมื่นบุปผา... ซูซาโนะโอ... ข้าไม่คิดว่าจะได้เห็นพลังเช่นนี้อีกหลังจากอุจิวะ มาดาระ"

เขาหยุด จิตสังหารในน้ำเสียงของเขาแทบจะจับต้องได้

"แต่ มันจบลงแค่นี้แหละ! วันนี้ ข้าจะเอาดวงตาของแกมา! พร้อมกับเนตรวงแหวนโสโครกทั้งหมดของพวกแก พวกมันทั้งหมดจะกลายเป็นอาหารเสริมให้หน่วยราก!"