ตอนที่ 10 : แม่หนูมังกรทอง ตัวอุ่นสบายจัง

ตอนที่ 10 : แม่หนูมังกรทอง ตัวอุ่นสบายจัง

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ซูเฉินก็ยกหม้อลงจากเตา

น้ำชาในหม้อเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอำพันโปร่งแสงดูอบอุ่น โดยมีกลีบดอกไม้สภาพสมบูรณ์สองสามกลีบค่อยๆ บานสะพรั่งอยู่ภายใน

เขาเทชาน้ำผึ้งลงในชามไม้สะอาด ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมา

เขาลองทดสอบอุณหภูมิด้วยตัวเองก่อน เมื่อเห็นว่ากำลังดีแล้วจึงส่งให้จินลี่

"ดื่มสิ ระวังร้อนนะ"

จินลี่รับไปอย่างกระตือรือร้น

เธอเลียนแบบซูเฉิน เป่าเบาๆ ที่ขอบชามสองสามที ก่อนจะจรดริมฝีปากและจิบเข้าไปคำเล็กๆ อย่างระมัดระวัง

น้ำชาอุ่นๆ ไหลลงคอ

ความอบอุ่นที่อธิบายไม่ถูกแผ่ซ่านจากกระเพาะ ไหลเวียนไปสู่แขนขาและทั่วทั้งร่างกายในทันที

ความรู้สึกนั้นเหมือนร่างกายที่หนาวเหน็บมานานได้ลงแช่ในบ่อน้ำพุร้อนที่อุ่นสบายที่สุด

แม้แต่จิตวิญญาณที่เคยรู้สึกกลวงเปล่าและไม่มั่นคง ก็ถูกกระแสความอบอุ่นนี้ห่อหุ้มและเติมเต็มอย่างอ่อนโยน

ดวงตาของจินลี่เบิกกว้างทันที

เธอเลิกละเลียดจิบทีละน้อย แต่ยกชามไม้ขึ้นและดื่ม "อึก อึก" จนหมดชามรวดเดียว

พอดื่มเสร็จ เธอก็หรี่ตาอย่างสบายใจและถอนหายใจยาวเหยียด

เธอกอดชามเปล่าแนบตัก พิงขาซูเฉิน ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจและพึงพอใจ ร่างกายแผ่รังสีขี้เกียจออกมา

แทบจะในเวลาเดียวกัน หน้าจอระบบสีฟ้าก็คลี่ออกอย่างเงียบเชียบตรงหน้าซูเฉิน

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจเมนูพิเศษสำเร็จ : ชาน้ำผึ้งดอกไม้สงบใจ】

【แก่นแท้จิตวิญญาณมังกรของเป้าหมายการเลี้ยงดู "จินลี่" ได้รับการซ่อมแซมเล็กน้อย ความเสถียรของสายเลือด +1%】

【รางวัลภารกิจถูกจัดส่งแล้ว : ชุดอุปกรณ์อัปเกรดทุ่งวิญญาณ ×1】

ลมหายใจของซูเฉินสะดุดเล็กน้อย

แก่นแท้จิตวิญญาณมังกรได้รับการซ่อมแซม?

ความเสถียรของสายเลือด +1%?

เขารีบใช้ 【เนตรหยั่งรู้สรรพสิ่ง】 กับจินลี่ที่กำลังง่วงงุนอยู่ข้างๆ ทันที

【ชื่อ : จินลี่】

...ในแถบสถานะ คำว่า "พลังงานพร่อง" ที่เคยเด่นหรา ตอนนี้มีคำว่า "บรรเทาลงเล็กน้อย" ต่อท้าย

หัวใจของซูเฉินเต้นตุบอย่างแรง

ในที่สุดเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้

【เครื่องสร้างเมนูจิตวิญญาณ】 ที่ระบบนี้สร้างขึ้น ไม่ได้มีไว้แค่ปลอบประโลมจิตใจหรือทำให้อิ่มท้องเท่านั้น

อาหารเหล่านี้ ที่ปรุงด้วยวัตถุดิบพิเศษผ่านทักษะการทำอาหารระดับเทพ คือ "ยาวิเศษ" ของจริง

พวกมันสามารถซ่อมแซมแก่นแท้จิตวิญญาณมังกรที่เสียหายของจินลี่ และเติมเต็มพลังชีวิตที่ร่อยหรอของเธอได้ในระดับพื้นฐานที่สุด

ซูเฉินก้มมองจินลี่

เจ้าตัวเล็กหลับปุ๋ยไปแล้วทั้งที่ยังพิงขาเขาอยู่ ลมหายใจสม่ำเสมอ รอยยิ้มหวานยังคงประดับอยู่ที่มุมปาก

เขาเอื้อมมือไปลูบผมสีทองนุ่มลื่นของเธอเบาๆ แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นอย่างที่สุด

เขาจะทำให้เธอแข็งแรงสมบูรณ์

เขาจะให้เธอมีความสุขและสงบสุขแบบนี้ตลอดไป

ความคิดนี้เติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่งในใจเขา

ซูเฉินสูดหายใจลึก และเปิด 【เครื่องสร้างเมนูจิตวิญญาณ】 ของระบบ

หน้าจอคลี่ออก แสดงรายการเมนูเรียงเป็นตับ

นอกจากเมนูที่ปลดล็อกแล้วอย่าง 【เนื้อกระทิงเถื่อนย่างเคลือบน้ำผึ้ง】, 【ทอดมันแครอทหวานใจ】 และ 【ชาน้ำผึ้งดอกไม้สงบใจ】 รายการส่วนใหญ่ที่ตามมาล้วนเป็นสีเทา

【ซุปน้ำลายมังกรแสงจันทร์】 : ต้องการรวบรวม "หญ้าน้ำลายมังกรใต้บ่อแสงจันทร์" และ "ไขกระดูกหยกเย็นพันปี"

【หัวใจฟีนิกซ์แห่งเหวอัคคี】 : ต้องการ "หัวใจฟีนิกซ์ที่ผ่านการนิพพานในคุกอัคคีโลกันตร์" หนึ่งดวงเต็มๆ

【สตูว์ละอองดาว】 : ต้องการรวบรวม "เศษดาวตก" และ "ซี่โครงยักษ์แห่งความว่างเปล่า"

ชื่ออาหารแต่ละอย่างฟังดูอลังการงานสร้างสุดๆ

วัตถุดิบที่ระบุไว้หลังชื่ออาหารแต่ละอย่างก็น่าเหลือเชื่อไม่แพ้กัน

สายตาของซูเฉินกวาดมองเมนูสีเทาเหล่านี้ แทนที่จะรู้สึกกลัว ประกายไฟอันร้อนแรงกลับลุกโชนในดวงตา

นี่ไม่ใช่เมนูอาหาร

แต่นี่คือคอลเลกชันแผนที่ขุมทรัพย์ เส้นทางการผจญภัยที่นำไปสู่วัตถุดิบที่ทรงพลังยิ่งกว่า

ในใจของเขา ความหลงใหลในการ "ล่าและรวบรวม" ที่ไม่เคยมีมาก่อนถูกจุดประกายขึ้นอย่างสมบูรณ์

ทันใดนั้น จินลี่ที่พิงขาเขาอยู่ก็ขยับตัวและค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เธอขยี้ตาอย่างงัวเงีย เงยหน้ามองซูเฉิน

"ซูเฉิน"

เธอพูดเสียงเบาและอู้อี้เพราะเพิ่งตื่น

"นั่นน่ะ... มันอุ่นจัง"

มือเล็กๆ ของเธอลูบท้องตัวเอง สีหน้าดูตื่นเต้นกับความรู้สึกใหม่

"ข้างในตัวหนู สบายมากๆ เลย"

เธอมองซูเฉินอย่างจริงจัง พยายามใช้คำศัพท์ที่มีจำกัดเพื่ออธิบายความรู้สึก

เธอรู้สึกได้ชัดเจนว่าหลังจากดื่มชาน้ำผึ้งหวานๆ ชามนั้น ความรู้สึกหนาวเหน็บและว่างเปล่าที่เคยมีอยู่ในร่างกายตลอดเวลา ได้รับการเติมเต็มทีละนิด

นี่เป็นประสบการณ์ความสบายที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนตั้งแต่จำความได้

สมองน้อยๆ ของเธอทำงานอย่างรวดเร็ว และได้ข้อสรุปทันที

ของที่ซูเฉินทำ ทำให้เธอรู้สึกสบายตัว

ดวงตาของจินลี่เป็นประกายทันที

เธอกระโดดลุกขึ้น วิ่งไปหาซูเฉิน ใบหน้าเล็กๆ ฉายแววจริงจัง

"ซูเฉิน ไปหา 'ของ' อร่อยๆ กันอีกเถอะ!"

เธอคว้ามือซูเฉินแล้วเขย่าอย่างแรง

"นายทำอาหาร หนูจะช่วยหาของเอง!"

คนหนึ่งรับผิดชอบหาวัตถุดิบระดับท็อป อีกคนรับผิดชอบเปลี่ยนวัตถุดิบเหล่านั้นให้เป็นยาวิเศษที่ฝืนลิขิตสวรรค์

ในวินาทีนั้น คนกับมังกรได้บรรลุข้อตกลงความร่วมมือที่สมบูรณ์แบบ

มองดูดวงตาสีทองที่เป็นประกายของเธอ ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้ม

"ตกลง"

เขาลูบหัวเธอ

"แต่ตอนนี้ เกือบจะมืดแล้วนะ"

สายตาของเขาตกลงที่เนื้อสันในกระทิงเถื่อนหลังเหล็กชิ้นดีที่สุดที่วางอยู่ข้างๆ

"เราควรทำตามสัญญาของวันนี้ก่อน"

"เนื้อย่างเคลือบน้ำผึ้ง!" จินลี่ร้องเฮทันที ลืมเรื่องจริงจังเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น

กองไฟลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

ซูเฉินเสียบเนื้อสันในชิ้นใหญ่เข้ากับกิ่งไม้แล้วนำไปย่างไฟ

เนื้อส่งเสียงฉ่าเมื่อโดนไฟ ไขมันหยดลงในกองไฟเกิดเป็นประกายไฟเล็กๆ

เมื่อผิวหน้าของเนื้อเริ่มเกรียมเล็กน้อย ซูเฉินก็หยิบไหใส่น้ำผึ้งใบยักษ์ออกมา

"จินลี่ ดูดีๆ นะ"

เขาใช้กระบวยไม้ตักน้ำผึ้งสีทองขึ้นมาหนึ่งช้อน แล้วทาให้ทั่วผิวหน้าของเนื้อ

"ชั้นที่หนึ่ง!"

จินลี่ตาโต อ้าปากค้างเล็กน้อย จ้องมองตาไม่กะพริบ

น้ำผึ้งละลายทันทีที่โดนความร้อน เคลือบผิวหน้าเนื้อจนเงาวับ ส่งกลิ่นหอมเข้มข้นยิ่งขึ้น

ซูเฉินหมุนไม้เสียบและตักอีกช้อน

"ชั้นที่สอง!"

"ชั้นที่สาม!"

หัวเล็กๆ ของจินลี่โยกซ้ายขวาตามการหมุนของไม้เสียบ น้ำลายแทบจะหกออกมา

"อีกสองชั้น!" เธอเร่งเร้าอยู่ข้างๆ กลัวซูเฉินจะลืม

ซูเฉินยิ้มและทาเพิ่มให้อีกสองชั้นหนาๆ

"เอาล่ะ น้ำผึ้งห้าชั้น รุ่นพิเศษไซส์ยักษ์"

เมื่อน้ำผึ้งชั้นสุดท้ายเริ่มเป็นคาราเมลเล็กน้อย ผสานเข้ากับกลิ่นเนื้ออย่างสมบูรณ์แบบ เนื้อย่างเคลือบน้ำผึ้งสูตรเฉพาะของจินลี่ก็เสร็จสมบูรณ์

ซูเฉินยกไม้เสียบออกจากไฟ ฉีกเนื้อชิ้นใหญ่ที่ยังส่งควันฉุยออกมา แล้วยื่นให้มังกรตะกละตัวน้อยที่รออย่างใจจดใจจ่อ

จินลี่คว้าหมับทันที ไม่สนใจความร้อน อ้าปากเล็กๆ งับคำโต

ภายนอกกรอบหวาน ภายในนุ่มชุ่มฉ่ำ

ความหวานเข้มข้นของน้ำผึ้งผสมกับกลิ่นหอมของเนื้อระเบิดในปากของเธอ

จินลี่หรี่ตาอย่างเปี่ยมสุข แก้มป่อง เคี้ยวตุ้ยๆ จนปากมันแผล็บ

มองดูเธอกินอย่างเอร็ดอร่อย ซูเฉินยิ้มอย่างพ่อผู้ภูมิใจ

เขาฉีกชิ้นเล็กๆ มาชิมบ้าง

รสชาติยอดเยี่ยมจริงๆ

จินลี่จัดการเนื้อชิ้นใหญ่หมดในไม่กี่คำ เลียนิ้วอย่างเสียดาย แล้วหันไปมองเนื้อชิ้นใหญ่ในมือซูเฉิน

เห็นซูเฉินกำลังกินอยู่ เธอก็ลังเล

จากนั้น เธอก็เขย่งปลายเท้า ใช้นิ้วชี้นิ้วเดียวกับที่เธอเพิ่งใช้กินและยังเปื้อนน้ำลายกับคราบมันชี้ไปที่เนื้อในมือซูเฉิน พยายามจะฉีกแบ่งชิ้นเล็กๆ อย่างทุลักทุเล

"ให้ซูเฉิน"

เธอพึมพำเสียงอู้อี้

ซูเฉินชะงัก

มองใบหน้าจริงจังของจินลี่และนิ้วเล็กๆ ที่ยื่นมาแบ่งปันของอร่อยกับเขา ส่วนที่อ่อนโยนที่สุดในหัวใจของเขาก็ถูกสัมผัสเบาๆ

เขายิ้มและส่ายหัว ฉีกเนื้อส่วนที่ยังไม่ได้แตะต้องครึ่งหนึ่งจากในมือ แล้วจ่อไปที่ปากของเธอ

"เธอกินเถอะ ฉันยังมีอยู่อีก"

จินลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วอ้าปากงับอย่างมีความสุข... ราตรีดึกสงัด กองไฟปะทุเบาๆ

คนกับมังกรแบ่งปันเนื้อย่างกัน บรรยากาศอบอุ่นอบอวลหน้ากระท่อมไม้หลังน้อย

เมื่อกินอิ่มดื่มพอ ซูเฉินหยิบ 【ชุดอุปกรณ์อัปเกรดทุ่งวิญญาณ】 ที่ได้เป็นรางวัลจากระบบออกมา

มันเป็นกล่องไม้ที่ดูเรียบง่ายธรรมดา

มองดูแปลงผักที่เพิ่งเพาะปลูกใหม่ไม่ไกลนัก แล้วมองจินลี่ที่อิ่มจนเรออยู่ข้างๆ แผนการใหม่ก็ก่อตัวขึ้นในใจ

"จินลี่"

"หือ?"

"พรุ่งนี้ เรามาทำให้แปลงผักเจ๋งกว่าเดิมกันเถอะ โอเคไหม?"

"โอเค!" จินลี่พยักหน้าอย่างแรง ถึงเธอจะไม่รู้ว่า "เจ๋งกว่าเดิม" แปลว่าอะไรก็เถอะ

แต่ขอแค่ได้ทำกับซูเฉิน ทำอะไรก็ดีทั้งนั้นแหละ