ตอนที่ 29 : นอกจากการเป็นฝ่ายถูกกระทำตลอด เธอก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเป็นพิเศษ

ตอนที่ 29 : นอกจากการเป็นฝ่ายถูกกระทำตลอด เธอก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเป็นพิเศษ

ซูชิงสงบสติอารมณ์และค่อยๆ สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจาก 'ลมหายใจแห่งต้นกำเนิด' อย่างระมัดระวัง

เธอรู้สึกเหมือนบางสิ่งที่อยู่ลึกในสายเลือดของเธอกำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

พลังเวทในร่างกายของเธอถูกปลดปล่อยออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

"พรึ่บ..."

เปลวเพลิงสีขาวซีดปรากฏขึ้นรอบตัวพวกเธออย่างกะทันหัน

มันคือเปลวเพลิงที่ซูชิงใช้เมื่อเปิดใช้งานธาตุไฟของเธอ

เมื่อเทียบกับเปลวเพลิงก่อนหน้านี้ เปลวเพลิงสีขาวซีดตอนนี้แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์

เปลวไฟเริ่มลุกโชนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และลามไปหาอีฟโดยไม่รู้ตัว!

"แย่แล้ว!"

ซูชิงกำลังจะควบคุมเปลวไฟ ทันใดนั้นอีฟก็ลืมตาขึ้น เปลวเพลิงสีขาวซีดเต้นระริกอยู่ในดวงตาของเธอ

เมื่อเปลวเพลิงสีขาวซีดสัมผัสตัวอีฟ มันกลับไม่ทำอันตรายเธอเลยแม้แต่น้อย

ซูชิงอึ้งไปชั่วขณะ

เธอยังไม่ได้ควบคุมเปลวไฟเลย ทำไมอีฟถึงไม่เป็นอะไรล่ะ?

แต่อีฟกลับไม่ได้คิดอะไรมาก เธอขยับหัวเล็กน้อย เปลี่ยนมุมจูบ

"อื้มมม..."

ซูชิงรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างสอดเข้ามาในปาก!

???

เดี๋ยวนะอีฟ ตอนนี้ไฟกำลังไหม้ตัวอยู่นะเว้ย!

ทำไมในหัวยัยเด็กนี่ถึงมีแต่เรื่องลามกเนี่ย?

ทันใดนั้น คิ้วเรียวสวยของซูชิงก็ขมวดมุ่น

เธอรู้สึก... เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจะออกมา!

พลังเวทมหาศาลปะทุขึ้น และจิ้งจอกเก้าหางขนาดยักษ์ก็พุ่งออกมาจากร่างของซูชิง!

"ตูม!"

จิ้งจอกเก้าหางทะลวงผ่านม่านลมทั้งหมดออกมาในพริบตา!

ซูชิงเบิกตากว้าง

ขนของจิ้งจอกเก้าหางดูเหมือนจริงมาก หางทั้งเก้าสะบัดไหวเล็กน้อย กวาดเสี่ยวฉวนและจิ้งจอกพรานใจกระเด็นออกไปข้างนอก

นี่มันต่างจากจิ้งจอกเก้าหางเพลิงที่สร้างจาก 'เพลิงกัลป์จิ้งจอกสวรรค์เปลวคราม' โดยสิ้นเชิง!

การอัปเกรดยังคงดำเนินต่อไป และพลังเวทในร่างกายของซูชิงก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

ปริมาณพลังเวทที่มหาศาลทำให้ซูชิงตกตะลึง

ถ้าพลังเวทสำรองก่อนหน้านี้ของเธอเปรียบเหมือนทะเลสาบเล็กๆ พลังเวทสำรองปัจจุบันของเธอก็เปรียบได้กับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่!

เธอรู้สึกว่าด้วยพลังเวทสำรองในตอนนี้ เธอสามารถร่ายสกิลอัลติเมทได้เหมือนเป็นสกิลพื้นฐานเลยทีเดียว

"มูมู..."

เสี่ยวฉวนบินขึ้นมาจากพื้น มองดูจิ้งจอกเก้าหางที่อยู่ไกลออกไปอย่างตกตะลึง

มันสัมผัสได้ถึงแรงกดดันระดับสปิริตมายาจากจิ้งจอกเก้าหางตัวนั้น!

หันกลับมามองซูชิง เธอยังคงถูกอีฟกดทับอยู่

มันรีบสลัดความคิดที่ว่านั่นคือซูชิงทิ้งไปทันที

"ยิ๊! ยิ๊!"

จิ้งจอกพรานใจเอาหัวมุดดินไปแล้วทั้งหัว

เสี่ยวฉวนรีบดึงจิ้งจอกพรานใจออกมา... ไกลออกไป บนภูเขาสูง

โนวัคที่กำลังเร่งเดินทาง สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายผิดปกติและหันกลับไปมอง เห็นเพียงจิ้งจอกเก้าหางขนาดยักษ์ยืนตระหง่านอยู่

"นั่นคือ... ซูชิงเหรอ?"

แม้จะอยู่ไกลมาก แต่เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันของสปิริตระดับมายาที่แผ่ออกมาจากจิ้งจอกเก้าหาง

โคอันต์ลอยออกมาจากแหวน

"ไม่น่าใช่นะ กลิ่นอายมันไม่เหมือน..." โคอันต์จ้องจิ้งจอกเก้าหาง ครุ่นคิด

ตามความเข้าใจของเขา ซูชิงเป็นสปิริตระดับมายาธาตุมายา ส่วนอีกสามธาตุของเธอเป็นแค่ระดับตำนาน

จิ้งจอกเก้าหางตัวนี้แผ่แรงกดดันระดับสปิริตมายาออกมาเท่านั้น แต่ระบุธาตุไม่ได้

โนวัคถอนหายใจและหันกลับไปเดินทางต่อ

"อ้าว?" โคอันต์ไม่คิดว่าโนวัคจะนิ่งขนาดนี้ "ไอ้หนู ไม่ไปดูหน่อยเหรอ?"

"สปิริตระดับมายาเชียวนะ ไม่สนเลยรึไง?"

โนวัคยิ้มแห้งๆ "อาจารย์ ผมไม่ได้โง่นะครับ ไปที่นั่นต่างอะไรกับไปปล้นศาสนจักรซึ่งๆ หน้า?"

"ผมว่าจิ้งจอกเก้าหางตัวนั้นแค่นั่งทับผมทีเดียว ผมก็คงตายคาตูดแล้วมั้ง"

ใครๆ ก็รู้ว่าศาสนจักรรวย แต่ใครจะกล้าไปปล้นล่ะ?

โคอันต์พยักหน้า "เจ้ารู้จักประมาณตนดีนี่นา ไอ้หนู"

"แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผลประโยชน์มหาศาล ไม่ใช่ทุกคนจะคิดเหมือนเจ้าหรอกนะ"

...ไม่ไกลจากซูชิง ทีมผจญภัยกลุ่มหนึ่งมองจิ้งจอกเก้าหางที่แผ่กลิ่นอายสปิริตระดับมายา

"สปิริตระดับมายา..."

แฮม หัวหน้าทีม กลืนน้ำลายอึกใหญ่

ข้างกายเขา สปิริตพยัคฆ์ขาววายุคลั่งกำลังตัวสั่นเทา

เขาใช้ชีวิตมากว่าสี่สิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นสปิริตระดับมายา

"หัวหน้า อยู่ไม่ไกลจากเราเลยนะ สปิริตระดับมายาเชียวนะ! ปล่อยไปก็น่าเสียดายแย่" ลูกน้องคนหนึ่งเสนอ

แฮมขมวดคิ้วเล็กน้อย

นั่นมันสปิริตระดับมายานะ ใครปล่อยใครกันแน่?

ลูกทีมบางคนกลัว "หัวหน้า สปิริตระดับมายาไม่ใช่สิ่งที่เราจะรับมือได้นะ!"

"หัวหน้า ไม่ลองไม่รู้นะ พี่น้อง พวกเรามีม้วนคัมภีร์เลื่อนขั้นกันทุกคน สู้ได้อยู่แล้วน่า!"

"หัวหน้าจะยอมใช้ชีวิตซังกระตายแบบนี้ไปตลอดชีวิตเหรอ?"

แฮมกัดฟันแน่น

เขาเพิ่งทะลวงระดับเป็นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับหกดาว และมาที่ป่าธรรมชาติเพื่อหาสปิริตที่เหมาะสม

ตอนนี้เมื่อเห็นสปิริตระดับมายา เขาเริ่มมีความคิดบางอย่างในใจ

เมื่อถูกลูกน้องยุยง แฮมก็ใจฮึกเหิม "ไป! ไปเจอสปิริตระดับมายาตัวนั้นกัน!"

ในกลุ่มคน ร่างผอมบางคนหนึ่งมองดูทุกคนเดินตรงไปหาจิ้งจอกเก้าหางด้วยความรู้สึกขัดแย้งในใจ

เขาชื่อ ซาร์ และเขาคือคนที่เพิ่งคัดค้านไปเมื่อครู่

เมื่อเห็นทุกคนเดินห่างออกไป ซาร์กำหมัดแน่นและหันหลังเดินไปในทิศทางตรงกันข้ามทันที

ในความคิดของเขา โอกาสสำเร็จของแฮมและคนอื่นๆ คือศูนย์เปอร์เซ็นต์

ลูกวัวเกิดใหม่ไม่เคยเห็นเสือ ย่อมไม่รู้ว่าเสือร้ายกาจแค่ไหน คิดว่าตัวเองจะกัดเสือตายได้ด้วยฟันน้ำนม

เขาไม่เคยเห็นสปิริตระดับมายามาก่อน แต่เขาเคยเห็นสปิริตระดับตำนานลงมือ

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนั้นยังคงเป็นฝันร้ายหลอกหลอนเขาจนถึงทุกวันนี้... ซูชิงย่อมไม่รู้ว่าจิ้งจอกเก้าหางขนาดยักษ์สร้างผลกระทบมากขนาดไหน

เธอกำลังสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย และในขณะเดียวกันก็กำลัง 'ต่อสู้' กับอีฟ

ยังไงซะ เธอจะยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง จริงไหม?

น่าเสียดายที่ทักษะด้านนี้ของอีฟเหนือกว่าเธอมาก

นอกจากจะรุกกลับไม่ได้แล้ว เธอยังถูกอีฟชักนำไปตามเกมอีกต่างหาก

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้... 【ติ๊ง!】

【การอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ ลมหายใจแห่งต้นกำเนิดถูกดูดซับจนหมดแล้ว!】

พลังเวทที่พุ่งพล่านในร่างกายของซูชิงกลับสู่ความสงบ และจิ้งจอกเก้าหางขนาดยักษ์ก็หายไป

ทันทีที่ได้ยินเสียงระบบ ซูชิงรีบลุกขึ้นและผลักอีฟออกไป

"อึก..."

เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น

ซูชิงมองอีฟอย่างไม่อยากเชื่อ

อย่าบอกนะว่า!?

ใบหน้าเล็กๆ ของอีฟแดงก่ำ เมื่อเห็นซูชิงจ้องมอง เธออดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลง แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"ข-ขอโทษค่ะ ท่านหญิง..."

ยังรู้อีกเหรอว่าฉันเป็นท่านหญิง?

แม้จิตวิญญาณภายในจะเป็นผู้ชาย แต่ซูชิงรู้สึกเหมือนตัวเองขาดทุนย่อยยับ

อีฟก้มหน้านิ่ง สายตาแอบชำเลืองมองต่ำเป็นระยะ

จากมุมของเธอ เธอพอมองเห็นกระพรวนทองคำที่ข้อเท้าขาวผ่องของซูชิงได้พอดี

เมื่อเห็นดังนั้น อีฟก็อดนึกถึงเท้าเล็กๆ ขาวนวลของซูชิงไม่ได้

ท่านหญิงก็ดูเหมือนจะเป็น... กายาไร้มลทินสินะ?

ความคิดของเด็กสาวยิ่งเตลิดเปิดเปิงไปไกล... ซูชิงถอนหายใจและค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

เธอสะบัดหางและจัดเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่เข้าทาง

มองอีฟที่ยังนั่งอยู่บนพื้น ซูชิงพูดช้าๆ "อีฟ..."

อีฟสะดุ้งได้สติทันที ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

แย่แล้ว กะจะชดเชยความผิด แต่ดูเหมือนจะทำผิดหนักกว่าเดิมซะอีก!

ตอนนั้นเธอพยายามหักห้ามใจแล้ว แต่ก็ต้านทานไม่ไหวจริงๆ

มันเย้ายวนเกินไปนี่นา!

ท่านหญิงจะมองเธอยังไงล่ะทีนี้?

อีฟก้มหน้าต่ำลงไปอีก มือขย้ำชายกระโปรงแน่นโดยไม่รู้ตัว

เห็นอีฟเป็นแบบนี้ น้ำเสียงที่ค่อนข้างเข้มงวดของซูชิงก็อ่อนลง

"ครั้งนี้... อย่าให้มีครั้งหน้าอีกล่ะ!"

ยังไงซะ อีฟก็พยายามจะช่วยเธอ

อีกอย่าง อีฟก็เป็นสาวสวย ตรงสเปกเธอเป๊ะๆ

นอกจากการเป็นฝ่ายถูกกระทำตลอด เธอก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเป็นพิเศษ

อีฟไม่อยากเชื่อหูตัวเองเมื่อได้ยินคำพูดของซูชิง

ท่านหญิง ยกโทษให้เธอเหรอ?

ซูชิงไม่รู้ว่าอีฟกำลังคิดอะไรอยู่

เธอละสายตามา ตั้งใจจะตรวจสอบสิ่งที่ได้มาใหม่

ผลประโยชน์ที่ได้จาก 'ลมหายใจแห่งต้นกำเนิด' ครั้งนี้ มันมหาศาลกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก!