ตอนที่ 28 : ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์

ตอนที่ 28 : ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์

ซูชิงรู้สึกพูดไม่ออกหลังจากได้ยิน

เธอเองต่างหากที่ดื้อดึงจะตามมา ไม่ใช่อีฟที่ขอร้องให้เธอมา

ยัยเด็กนี่ช่างอ่อนไหวเกินไปแล้ว

ซูชิงพูด "ฉันตามเธอมาเองนะ จะเป็นความผิดของเธอได้ยังไง?"

"ถ้าจะต้องโทษใคร ก็โทษที่ฉันอ่อนแอเอง จนต้องพ่ายแพ้ให้กับลีออน"

อีฟหลุบตาต่ำลง แววตาในดวงตาสีม่วงยิ่งดูเศร้าหมองลงไปอีก

ในมุมมองของเธอ ถ้าเธอไม่เสนอให้มาป่าธรรมชาติ ซูชิงก็คงไม่ต้องเจอกับลีออน

แต่ตอนนี้ ซูชิงไม่เพียงแต่ไม่โทษเธอ กลับโยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้ตัวเองอีก

สิ่งนี้ทำให้หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

อีฟกำหมัดเล็กๆ แน่น กัดริมฝีปากล่างเบาๆ แววตาเด็ดเดี่ยวฉายชัดขึ้น

เธอเหลือบมองลงไปที่พื้นดินเบื้องล่างก่อน

ความเร็วในการบินของซูชิงนั้นเร็วมาก ตอนนี้พวกเธอได้ออกจากดินแดนรกร้างนั้นมาไกลแล้ว

อีฟพูดกับซูชิงเบาๆ "ท่านหญิงคะ... เราลงไปข้างล่างก่อนได้ไหมคะ?"

ซูชิงถามด้วยความงุนงง "มีอะไรเหรอ?"

ขณะพูด เธอก็บินร่อนลงสู่พื้นดิน

ใบหน้าของอีฟแดงระเรื่อเล็กน้อย และเธอไม่ได้ตอบ

เมื่อลงถึงพื้น ซูชิงเก็บปีกวายุ

แรงกดดันจากสปิริตระดับมายาทำให้สปิริตโดยรอบแตกฮือหนีไป

ในขณะที่เธอกำลังจะวางอีฟที่อยู่ในอ้อมแขนลง อีฟก็ขยับตัว

ทันใดนั้น ใบหน้าที่แดงระเรื่อและงดงามของอีฟก็เข้ามาเต็มคลองจักษุของซูชิง

ซูชิงงงเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าอีฟจะทำอะไร

วินาทีต่อมา สัมผัสนุ่มนิ่มก็ประทับลงที่ริมฝีปากของเธอ

ซูชิงเบิกตากว้างทันที หูจิ้งจอกสองข้างตั้งชัน และรูม่านตาสีแดงกุหลาบก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว!

ดวงตาของอีฟหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากของเธอบดเบียดกับริมฝีปากของซูชิง!

สมองของซูชิงตอนนี้สับสนวุ่นวายไปหมด อีฟกำลังทำบ้าอะไรเนี่ย?!

ทันใดนั้น พลังประหลาดก็แผ่ออกมาจากตัวอีฟ

พลังนั้นรวมตัวกันที่ปากของอีฟ

ซูชิงรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่นุ่มนิ่มกำลังงัดริมฝีปากของเธอ

จากนั้นพลังนั้นก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเธอผ่านการเชื่อมต่อของทั้งสองคน

นี่มันตัวอะไร?

จิตใจของซูชิงปั่นป่วน เธออยากจะผลักอีฟออกไปโดยสัญชาตญาณ

ทันใดนั้น... 【ติ๊ง!】

【ตรวจพบ 'ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์' คุณต้องการใช้ 10 แต้มสักขีพยานเพื่ออัปเกรดเป็น 'ลมหายใจแห่งต้นกำเนิด' หรือไม่?】

ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์? คือพลังที่เพิ่งเข้ามาในตัวเธอนั่นเหรอ?

ลมหายใจแห่งต้นกำเนิดคืออะไร? แล้วทำไมต้องใช้ 10 แต้มสักขีพยาน?

10 แต้มสักขีพยานนี่สุ่มสิบครั้งได้เลยนะ!

ความคิดของเธอกระจัดกระจายในตอนนี้ ทำให้คิดอะไรไม่ออก

อีฟควบคุมพลังนั้น ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์ ให้ไหลเวียนภายในร่างกายของซูชิง

แต่ทว่า ทุกที่ที่มันผ่านไป ร่างกายของซูชิงกลับไม่แสดงอาการว่าจะดูดซับมันเลย

ความตื่นตระหนกฉายวาบในดวงตาของอีฟ

ทำไมท่านหญิงถึงไม่ดูดซับล่ะ?

หรือว่าเป็นเพราะ... ท่านไม่อยากรับมัน?

นี่เป็นเพราะกายาพิเศษของเธอ

ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์สามารถเพิ่มศักยภาพของผู้ทำสัญญาหรือสปิริตได้อย่างมหาศาล และในขณะเดียวกันก็ฟื้นฟูสภาพร่างกายให้กลับสู่จุดสูงสุดได้ทันทีที่ใช้

ก่อนหน้านี้ ตอนที่พลังเวทของซูชิงหมดเกลี้ยงในบารอนเนียโรคา เธอเคยอยากจะถ่ายทอดลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์ให้ซูชิงเพื่อช่วยฟื้นฟูพลังเวท

ตอนนี้ เพื่อชดเชยความผิดพลาดของเธอ เธอจึงตัดสินใจแน่วแน่ที่จะถ่ายทอดมันให้ซูชิงอีกครั้ง

แต่... เธอไม่คิดเลยว่าซูชิงจะปฏิเสธมัน!

ความผิดหวังฉายชัดในดวงตาของอีฟ

ที่แท้เธอก็สำคัญตัวผิดไปเอง ท่านหญิงไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด

อีฟไม่รู้ว่าซูชิงไม่ใช่ทั้งผู้ทำสัญญาและสปิริต จึงไม่สามารถดูดซับมันได้

ในขณะที่อีฟกำลังจะถอนริมฝีปากออก แรงดูดมหาศาลก็เกิดขึ้นจากภายในร่างกายของซูชิง!

ในเวลาเดียวกัน อีฟก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นกับลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์ภายในร่างกายของเธอเอง!

...ไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้

【ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์กำลังจะถูกขัดจังหวะ โปรดยืนยันว่าจะอัปเกรดหรือไม่โดยเร็วที่สุด】

ดวงตาของอีฟหรี่ลงครึ่งหนึ่ง ความตื่นตระหนกฉายชัดในดวงตาสีม่วง

เห็นดังนั้น ซูชิงก็เดาว่าน่าจะมีเรื่องอะไรที่เธอไม่รู้อยู่

หลังจากลมหายใจนั้นเข้ามาในตัวเธอ มันก็ไหลเวียนไปทั่วโดยไม่มีทีท่าว่าจะถูกดูดซับ ซึ่งผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

อีฟคงไม่ได้ควบคุมไอ้สิ่งนี้แค่วิ่งเล่นในตัวเธอเฉยๆ หรอกนะ!

ซูชิงตัดใจ ยังไงซะ การสุ่มกาชาก็ไม่แน่นอนอยู่แล้ว

"อัปเกรด!"

ก่อนหน้านี้ในถ้ำ โนวัคได้มอบแต้มสักขีพยานให้เธอเยอะมาก

ตอนนี้เธอมีทั้งหมด 12 แต้ม ซึ่งพอสำหรับการอัปเกรด

ทันทีที่พูดจบ แรงดูดมหาศาลก็เกิดขึ้นภายในร่างกายของเธอ และลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์ก็เริ่มเปลี่ยนสภาพ

【ติ๊ง!】

【ลมหายใจแห่งสัญญาดึกดำบรรพ์เริ่มการอัปเกรด...】

【คำเตือนด้วยความหวังดี : ห้ามขัดจังหวะกระบวนการดูดซับ! มิฉะนั้น หากการดูดซับล้มเหลว จะไม่มีการคืนแต้มสักขีพยาน!】

ทันทีที่หน้าจอแสงสว่างขึ้น ซูชิงก็เห็นอีฟเตรียมจะถอนริมฝีปากออก

เธอร้อนรนทันที ของสิ่งนี้มาจากอีฟ ถ้าอีฟถอยออกไป แล้วเธอจะดูดซับยังไง?

ดังนั้น ซูชิงจึงยกมือขวาขึ้นกดศีรษะของอีฟไว้ ไม่ให้เธอถอยหนี!

ความประหลาดใจฉายวาบในดวงตาสีม่วงคู่สวยของอีฟ

จากนั้นเธอก็หลับตาลงอีกครั้ง

เธอไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้คืออะไร แต่ก็ช่างมันเถอะ

ขอแค่ท่านหญิงไม่รังเกียจเธอก็พอ... ซูชิงเห็นอีฟไม่ดิ้นรนขัดขืน ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่อกี้สถานการณ์มันคับขัน การกระทำของเธอเลยรุนแรงไปหน่อย

ดวงตาสีแดงกุหลาบกวาดมองไปรอบๆ เห็นเพียงเสี่ยวฉวนและจิ้งจอกพรานใจที่กำลังจ้องมองพวกเธอตาแป๋ว

"มูมู..."

เมื่อเห็นซูชิงมองมา เสี่ยวฉวนก็ทำท่าปิดตาตัวเองทันที เป็นเชิงบอกว่าจะไม่แอบดู

ในเวลาเดียวกัน มันก็ใช้น้ำห่อหุ้มจิ้งจอกพรานใจไว้ ส่งสัญญาณว่าจะช่วยซูชิงคุมประพฤติจิ้งจอกพรานใจ ไม่ให้อีกฝ่ายแอบดู

แม้ระดับสติปัญญาจะใกล้เคียงกัน แต่เสี่ยวฉวนคลุกคลีอยู่ในสังคมมนุษย์มาหลายปี ย่อมรู้เรื่องราวมากกว่าจิ้งจอกพรานใจ

"ยิ๊ยา!"

จิ้งจอกพรานใจตะกุยผนังน้ำอย่างสิ้นหวัง ส่งสายตาน่าสงสารให้ซูชิง

ซูชิงเมินเฉยต่อสายตาของจิ้งจอกพรานใจ

ภาพนี้เด็กไม่ควรดู

เพียงแค่สะบัดมือ โล่ลมทรงกลมหลายสิบชั้นก็ครอบคลุมพวกเธอไว้ในทันที

โล่ลมแบ่งออกเป็นสองชั้น ชั้นในขังซูชิงและอีฟ ส่วนชั้นนอกขังเสี่ยวฉวนและจิ้งจอกพรานใจ

"มูมู..." เสี่ยวฉวนมองกำแพงลมหนาทึบตรงหน้าแล้วส่งเสียงอย่างหงุดหงิด

บอกแล้วไงว่าจะไม่ดู ยังจะมาระแวงกันอีก

ภายในโล่ลม

ในขณะที่ซูชิงกำลังจะสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย อีฟก็กอดเธอแน่น!

ซูชิงรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อต หางพองฟู

โอเค กอดกันมันก็สบายดี เธอพอเข้าใจได้

แต่การกระทำต่อมาของอีฟทำให้เธอแทบหยุดหายใจ!

อีฟกดเธอนอนราบลงกับพื้น!

อีฟลืมตาสีม่วงขึ้นเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความยั่วยวน

ซูชิงรู้สึกได้ชัดเจนว่ามือของอีฟเริ่มอยู่ไม่สุข

มาถึงขั้นนี้แล้ว ซูชิงจะไม่รู้ได้ยังไงว่าอีฟพยายามจะทำอะไรภายใต้ข้ออ้างของการทำสัญญา?

เมื่อเห็นสายตาที่เริ่มแปลกไปของอีฟ ซูชิงก็ควบคุมหางทั้งแปดให้ตรึงมือของอีฟไว้ข้างละหาง

อีฟชะงักไปเล็กน้อย

ซูชิงได้กลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยมาแตะจมูก แล้วส่ายหน้าเบาๆ

ความผิดหวังฉายวาบในดวงตาสีม่วงของอีฟ แต่เธอก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็วและกอดซูชิงแน่น

ซูชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ถ้าอีฟยังดื้อดึงทำต่อ เธอเกรงว่าเธอจะคุมตัวเองไม่อยู่

ยังไงซะ ลึกๆ แล้วเธอก็ยังเป็นชายหนุ่มผู้เร่าร้อนคนหนึ่ง

มีสาวสวยอย่างอีฟมาเสนอตัวถึงที่ จะไม่ให้หวั่นไหวเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่ความหวั่นไหวนั้นเป็นเพียงตัณหาจากรูปลักษณ์ภายนอก

เธอไม่รู้ว่าทำไมอีฟถึงกลายเป็นแบบนี้

สำหรับเธอ เธอมีความรู้สึกดีๆ ให้อีฟ แต่มันยังไม่ถึงขั้นความรักฉันชู้สาว

บางทีอีฟอาจจะไม่ถือสา แต่เธอต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง!