ตอนที่ 3 หน่วยทหารราบแนวหน้า

“ของขวัญต้อนรับ? เฮ้ยๆ!”

ดูเหมือนเจ้าระบบสุดแสบจะยังรู้จักเห็นใจคุณชายสายศิลป์อย่างฉันอยู่บ้าง สุดท้ายก็ไม่ใจร้ายปล่อยให้ฉันต้องไปปล้ำกับป้าซอมบี้อีกเจ็ดร้อยสี่สิบเก้าตัวด้วยมือเปล่า!

“รับเลย รับเลย!”

กู้เฉิงหยวนกล่าวด้วยความกระตือรือร้นแทบอดใจไม่ไหว

ติ๊ง! ของขวัญต้อนรับผู้ใช้ใหม่ รับเรียบร้อยแล้ว!

ท่านได้รับไอเท็มดังต่อไปนี้：

หน่วยทหารราบระดับแนวหน้าต้าฉา x1

กล่องเสบียงนายทหารยศร้อยเอก x1

กรุณาเลือกจุดสำหรับวางหน่วย!

สิ้นเสียงเย็นๆ จากระบบ เบื้องหน้าของกู้เฉิงหยวนก็ปรากฏกล่องสี่เหลี่ยมโปร่งแสงซึ่งสามารถเคลื่อนย้ายได้ มีขนาดประมาณครึ่งสนามบาส ให้ความรู้สึกเหมือนเงารูปแบบสิ่งปลูกสร้างในเกมวางแผน

“หน่วยราบแนวหน้าเรอะ? ท่านระบบขอรับ ข้ายอมรับว่าที่บ่นเมื่อครู่นั้นเสียงอาจดังไปหน่อย!”

ก็แหม! ถ้าจะได้หน่วยนี้มาเองล่ะก็ ต้องไปฟัดกับป้าซอมบี้อีกหนึ่งพันสี่ร้อยเก้าสิบเก้าตัว แถมต้องไม่ตายอีกนะ! ตัวเลขนั้นมันบ้าชัด ๆ ต่อให้เอาตัวถูจนป้าซอมบี้มีลูกก็ไม่พอ!

กู้เฉิงหยวนใช้จิตควบคุมเงาเสมือนนั้น เคลื่อนไปบนถนนอย่างใจเย็น มองจากมุมมองที่สามเหมือนควบคุมตู้คีบตุ๊กตา จากนั้นพูดเบา ๆ ว่า

“วาง!”

ทันทีที่พูดจบ จุดที่ถูกเลือกไว้พลันบิดเบี้ยวราวอากาศกำลังสั่นสะเทือน

เหมือนผิวน้ำที่ถูกรบกวนเล็กน้อย แล้วสิ่งมีชีวิตโลหะยักษ์คันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงนั้น มันถูกทาสีพรางแบบดิจิทัลสำหรับป่าไม้

รถจู่โจมหุ้มเกราะ “เมิ่งซื่อ 3”

ทันทีที่กู้เฉิงหยวนเพ่งมองไปยังรถคันนั้น ข้อมูลของมันก็ลอยขึ้นมาในสายตาโดยอัตโนมัติ

รถจู่โจมหุ้มเกราะ เมิ่งซื่อ 3

ขนาด (ยาวxกว้างxสูง): 5650 x 2380 x 2125 มิลลิเมตร

น้ำหนักรวม: 8000 กิโลกรัม

น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 1800 กิโลกรัม

ความเร็วสูงสุด: 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ความลึกสูงสุดที่ลุยน้ำได้: 1500 มิลลิเมตร

ระยะทางวิ่งสูงสุด: 750 กิโลเมตร

เครื่องยนต์ดีเซล 6 สูบเรียง ขนาด 6.75 ลิตร แรงบิด 850 นิวตัน

โครงสร้างตัวรถแบบรับน้ำหนักเต็มทั้งคัน เชื่อมทั้งคัน ป้องกันกับระเบิดได้

กระจกหน้าหนา 5 เซนติเมตร และเกราะรถสามารถต้านทานกระสุนขนาด 7.62 มิลลิเมตร และระเบิดมือได้

เมื่อเห็นข้อมูลเบื้องหน้า กู้เฉิงหยวนก็รู้สึกเหมือนถูกโอบล้อมด้วยเกราะแห่งความปลอดภัย！

นี่มันป้อมเคลื่อนที่ขนาดย่อมที่วิ่งได้ 120 กม. ต่อชั่วโมงชัด ๆ! หนักถึงแปดตันจะมีอะไรที่ทำให้มันพลิกคว่ำได้…

เดี๋ยว ๆ อย่าไปตั้งแฟล็กแบบนั้นจะดีกว่า

“แกร๊ก”

เสียงกลอนกลไกที่ไม่เหมือนใครดังขึ้น

ประตูรถทั้งห้าบานหน้าหลังถูกเปิดออก แล้วเหล่าทหารในเครื่องแบบสนามฤดูร้อนของต้าฉา ก็กระโดดลงจากรถด้วยท่วงท่าต่าง ๆ กัน แล้ววิ่งมายืนเรียงแถวด้านข้างรถเกราะอย่างคล่องแคล่ว

ทหารคนหนึ่งยืนอยู่หน้าแถวแล้วตะโกนลั่นว่า:

“รายงานตัว!”

“หนึ่ง!”

“สอง!”

“สาม!”

เสียงรายงานตัวอันแน่นหนักของพวกทหารทำให้กู้เฉิงหยวนถึงกับสะดุ้ง รีบโบกมือห้ามทันที

“หยุด! หยุดก่อน!”

ถ้าให้พี่ ๆ เหล่านี้ตะโกนแบบนี้ต่อไปอีกล่ะก็ ซอมบี้ทั้งละแวกคงกรูกันมาเต็มแน่ สุดท้ายคงรายงานตัวกันได้ถึงหลักร้อยเลยทีเดียว

เมื่อเห็นเหล่าทหารหยุดพูด แล้วหันมามองเขาด้วยสายตางง ๆ แบบรอคำสั่ง กู้เฉิงหยวนก็ไอเบา ๆ ก่อนเอ่ยว่า

“ตอนนี้เป็นช่วงเวลาวิกฤต พวกคุณต้องรักษาการพรางตัวเอาไว้ มารยาทเป็นเรื่องสำคัญก็จริง แต่ต้องรู้จักกาลเทศะด้วย!”

“คุณเป็นหัวหน้าหมู่สินะ? ชื่ออะไร?”

เขาหันไปยังทหารรูปร่างใหญ่กำยำ แก้มแดงเข้มออกคล้ำเล็กน้อย แถมยังมีแก้มป่อง ๆ แบบเด็กน้อยเล็กน้อย ซึ่งเป็นคนที่เริ่มสั่งให้รายงานตัว

ทหารผู้นั้นทำความเคารพด้วยท่ายกปืน จากนั้นตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติว่า

“ขอรายงานท่านผู้บังคับบัญชา กระผมชื่อเจี่ยซานหนิว มียศสิบตรี เป็นหัวหน้าหมู่ที่หนึ่งของหน่วยทหารราบแนวหน้า!”

“ดี หัวหน้าหมู่เจี่ย บอกผมมาหน่อยว่าในหน่วยของคุณมีการจัดอาวุธอย่างไร?”

“รับทราบครับ ผู้บังคับบัญชา!”

“หน่วยนี้มีจำนวนสิบสองคน มีพลปืนเล็กยาวสามนาย ติดอาวุธ QBZ-191 พร้อมกล้องเล็ง QMK-171 แบบแสงขาว (ซูม 3 เท่า)”

“พลซุ่มยิงสามนาย ใช้อาวุธต่างกัน ได้แก่ ปืนซุ่มยิงความแม่นยำขนาด 7.62 มิลลิเมตรพร้อมกล้องซูม 32 เท่า, ปืนซุ่มยิงต่อต้านยุทโธปกรณ์รุ่น 10 ขนาด 12.7 มิลลิเมตรพร้อมระบบช่วยเล็ง, และปืนยิงแม่น QBZ-191 พร้อมกล้อง QMK-171 แบบแสงขาว”

“พลปืนกลหนึ่งนาย ใช้ปืนกลประจำหมู่ QJB-201 ขนาด 5.8 มิลลิเมตร พร้อมกล้อง QMK-171 แบบแสงขาว”

“พลยิงระเบิดหนึ่งนาย ใช้เครื่องยิงลูกระเบิด QLU-131 ขนาด 35 มิลลิเมตร พร้อมกล้องเล็งแสง-ไฟฟ้า”

“พลปืนกลมือสองนาย ติดอาวุธ QCQ-171 ใช้ในสงครามประชิดในซอย”

“พลปืนลูกซองสองนาย ติดอาวุธปืนลูกซองรุ่น 09 ขนาด 18.4 มิลลิเมตร”

ขณะฟังเจี่ยซานหนิวรายงาน กู้เฉิงหยวนก็มองอาวุธต่าง ๆ ที่ทหารแต่ละนายถืออยู่ซึ่งหลากหลายราวกับงานนิทรรศการยุทโธปกรณ์ โดยเฉพาะปืนบางกระบอกที่ลำกล้องใหญ่โตผิดมนุษย์ เขาถึงกับยิ้มกว้างไม่รู้ตัว

“12.7 มิลกับ 35 มิล...พระเจ้า!”

ด้วยประสบการณ์การรับราชการของกู้เฉิงหยวน เขาย่อมไม่ใช่มือใหม่ ไอ้ตัวเลขชวนหูพร่าตาลายเหล่านี้…มันคือตัวแทนของความจริงอันเด็ดขาด!

ปืนนัดเดียวขนาด 12.7 มิลลิเมตรนั่น ต่อให้ยิงจากระยะหนึ่งพันห้าร้อยเมตร ก็ยังสามารถเจาะกำแพงหนาครึ่งเมตรได้สบาย สิ่งมีชีวิตหรือคาร์บอนชีวภาพชนิดไหนมันจะทานทนได้ล่ะ? ผีโดนยิงยังแตกเป็นละอองหมอก!

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเครื่องยิงลูกระเบิดขนาด 35 มิลลิเมตร ถึงแม้เขาจะไม่เคยได้ยินชื่อรุ่น QLU-131 มาก่อน อาจไม่ใช่ของที่ผลิตในต้าจวินก็เถอะ แต่เทียบจากรุ่นใกล้เคียงที่ใช้ในราชวงศ์โจวแล้ว รุ่นขนาดนี้สามารถสร้างพื้นที่ทำลายล้างกว้างถึง 30 ตารางเมตรภายในระยะ 1,500 เมตรเลยทีเดียว!

หนึ่งกระบอก หนึ่งโคตรเหง้า!*

“รายงานการจัดกำลังเสร็จสิ้น! ผู้บังคับบัญชาโปรดออกคำสั่ง!”

หลังจากเจี่ยซานหนิวยืนตรงคารวะ หน่วยทหารราบแนวหน้าทั้งหมดต่างยืนตรงถืออาวุธแน่น แผ่นอกแผ่ขยาย ดวงตาเด็ดเดี่ยวมองมาที่กู้เฉิงหยวน

“ดีมาก ขวัญกำลังใจของพวกคุณช่างฮึกเหิมยิ่งนัก!”

“เจี่ยซานหนิว!”

“ครับ!”

“กล่องอุปกรณ์ของผมอยู่ที่ใด? พาไปหน่อย”

“รายงานท่านผู้บังคับบัญชา กล่องอุปกรณ์ของท่านอยู่ในรถ!”

“รองหัวหน้าหมู่ หวงเจียฉี ตั้งแต่ตอนนี้ คุณคุมกำลังทั้งหมดดูแลความปลอดภัย!”

จากนั้น ชายหน้าดำหัวโตคนหนึ่งในแถวก็ก้าวออกมาอย่างมั่นคง

“รับทราบ!”

“ทุกนายเฝ้าระวัง! กระจายกำลังทันที!”

สิ้นเสียงสั่งการ ภายใต้การนำของหวงเจียฉี ทหารอีกสิบเอ็ดนายที่เหลือก็แยกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มละสามนาย ใช้รถจู่โจมหุ้มเกราะเป็นศูนย์กลาง กระจายไปยังสามทิศทางต่างกัน ขยับออกไปหนึ่งร้อยเมตร เพื่อค้นหาทำเลที่มั่นคงตั้งจุดเฝ้าระวัง

ส่วนทหารอีกสองนายที่เหลือซึ่งถือปืนลูกซองรุ่น 09 ก็กระจายกันเฝ้าด้านหน้าและหลังรถพร้อมตรวจตราเคลื่อนที่

ภายในรถจู่โจมหุ้มเกราะ เมิ่งซื่อ 3 กู้เฉิงหยวนมองภาพการเคลื่อนไหวอย่างมีวินัยชัดเจนตรงหน้า ก็รู้สึกพลันฮึกเหิมขึ้นมาในใจ “ทั่วทั้งแดนซอมบี้ ใครจะฆ่าฉันได้”

ภายในรถนั้นกว้างขวางยิ่ง โดยเฉพาะช่องว่างระหว่างเบาะที่กว้างกว่า 2 เมตร ทำให้เคลื่อนไหวได้สะดวก

กล่องอุปกรณ์ของกู้เฉิงหยวนตั้งอยู่ตรงกลาง เป็นกล่องสีดำสองใบ ใบหนึ่งขนาดเท่ากระเป๋าเดินทาง ทำจากไม้ มีอักษรเขียนว่า “กล่องยุทธภัณฑ์” อีกใบขนาดเล็กกว่า มีป้ายว่า “กล่องอุปกรณ์ส่วนตัว”

เขาเปิดกล่องด้านบนก่อน ซึ่งเป็นกล่องอุปกรณ์ ภายในมีชุดเครื่องแบบสนามฤดูร้อน ฤดูหนาว ชุดประจำวันฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง รวมทั้งเครื่องหมายข้าราชการต่าง ๆ

เขาหยิบชุดสนามฤดูร้อนกับรองเท้าลุยทะเลทรายออกมา พร้อมติดเครื่องหมายครบ แล้วเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า

ผ้าชุดสนามให้สัมผัสดีอย่างเหลือเชื่อ เย็นสบายเบาสบาย แนบเนื้อไม่อึดอัด ถุงมือยุทธวิธีเผยให้เห็นนิ้วยาวเรียวทั้งห้าแนบสนิท ไม่รบกวนการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

ที่สำคัญที่สุดคือเครื่องหมายยศสามดาวสีทองบนปกเสื้อ แสดงถึงยศร้อยเอก มันแวววาวจนทำให้ชุดที่ว่าหล่ออยู่แล้วดูเท่เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว!

ด้วยส่วนสูง 182 ของกู้เฉิงหยวน ประกอบกับสัดส่วนร่างกายอันสมบูรณ์แบบ กล้ามเนื้อกระชับรับกับชุด ทำให้เขาดูแข็งแกร่งและองอาจยิ่งกว่าเดิม

ถ้าหากโลกไม่ล่มสลายล่ะก็ แค่รูปลักษณ์กับออร่าของเขา ผู้อ่านทุกท่านก็คงต้องหลีกทางให้แน่นอน!

เขาเปิดกล่องยุทธภัณฑ์ต่อ สิ่งแรกที่เห็นคือเสื้อเกราะกันกระสุนแบบถอดแผ่นเสริมได้ มีชื่อว่า “เสื้อเกราะอวกาศ”

หลังจากสวมใส่ เขาก็เริ่มนำซองกระสุนที่อัดแน่นด้วยกระสุนในกล่องเสียบเข้าไปในกระเป๋าพกทีละช่อง

กระสุนสี่ซอง ระเบิดมือสี่ลูก กระติกน้ำ หน้ากากกันแก๊ส เมื่ออุปกรณ์ทุกชิ้นอยู่ในตำแหน่งของมันแล้ว

เขาก็หยิบปืนพกหนึ่งกระบอกจากกล่อง ตรวจสอบระบบความปลอดภัยอย่างละเอียดแล้วใช้สายรัดยึดเข้าที่ เสียบลงในซองพกตรงต้นขา พร้อมเสียบดาบปลายปืนลงในช่องมีดคู่กัน

สุดท้าย เขาหยิบปืนไรเฟิลกระบอกหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจากในกล่อง

มันไม่เหมือนกับปืนรุ่นใดในต้าจวิน หรือแม้แต่ในโลกนี้

ปืนไรเฟิลจู่โจม QBZ-191

ทันทีที่เขาเห็นปืนกระบอกนี้ ความคิดแรกในหัวเขาคือ “หล่อโคตร!”

ในฐานะคนที่ยึดถือรูปลักษณ์เป็นทุกสิ่ง กู้เฉิงหยวนเชื่อมั่นเสมอว่า “ความหล่อ คือพลังในการรบ!”

อาวุธใดที่ไม่ผ่านเกณฑ์ความงาม...เขายืนยันได้เลยว่ามันต้องไม่เก่ง!

ปืนกระบอกนี้ติดกล้อง QMK-171 แบบซูม 3 เท่า บนรางตามมาตรฐาน แต่ของเขาเหนือกว่านั้น เพราะมีทั้งเลเซอร์ช่วยเล็ง และกล้องเล็งแบบจุดแดงใสติดด้านข้างอีกตัวหนึ่ง

เห็นได้ชัดเลยว่า ระบบจัดเต็มพิเศษให้กับผู้ใช้อย่างเขา เสริมอุปกรณ์เสริมแบบอัดแน่น เต็มพิกัด!

เขาใช้เวลาสั้น ๆ ทำความคุ้นเคยกับปืน แล้วเมื่อแน่ใจว่าใช้งานได้ไม่ผิดพลาด ก็นำสายสะพายปืนคล้องคอ หอบ QBZ-191 ขึ้นมาพร้อมครุ่นคิดถึงก้าวต่อไป

ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ต้องฟัดกับซอมบี้มือเปล่าอีกต่อไปแล้ว แผนต่อจากนี้ต้องถูกปรับให้ “สอดคล้องกับมาตรฐานกระบอกปืนของตัวเอง” เสียที!

……………….