บทที่ 10: แผนที่ใหม่ – เตาปฏิกรณ์

เมื่อกลับถึงรังลับ หลี่ชินอู่จุดธูปหอมปักไว้ข้างแท่นบูชา จากนั้นนำน้ำมันพืชขนาด 150 มิลลิลิตรวางใส่เข้าไป

ระบบแสดงข้อความแจ้งเตือน: “กำลังผลิตน้ำมันศักดิ์สิทธิ์ — เสร็จสิ้นใน 12 ชั่วโมง”

แม้เขาจะยังไม่เห็นการกัดกร่อนจากเคออสบนดาวเกษตรกรรม 496b แต่ในจักรวาล Warhammer 40k พลังแห่งเคออสเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปราวกับอากาศธาตุ มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นว่าจะโผล่มาเมื่อไหร่

ตุนน้ำมันศักดิ์สิทธิ์ไว้ก่อน ยามใดที่เคออสปรากฏตัว เขาจะได้จับพวกมันลงกระทะทอดกรอบเสียให้เข็ด

เมื่อจัดการเรื่องการผลิตเสร็จสรรพ หลี่ชินอู่ก็เริ่มออกกำลังกาย ทั้งวิดพื้น ลุกนั่ง และวิ่งไปกลับพร้อมแบกน้ำหนัก กินเวลาถึงสองชั่วโมงเต็มจนลงไปนอนหอบแฮ่ก

เขาตรวจสอบค่าสถานะในใจ: ความอึดเพิ่มขึ้น 1 แต้ม เป็น 13, พลังงานเพิ่มขึ้น 1 แต้ม เป็น 11

เขาใช้ผ้าเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกาย เปิดกระป๋องโลหะ กลืนแป้งอาหารรสชาติแย่ลงคอไปสองสามคำเพื่อเติมพลัง แล้วทิ้งตัวลงนอนหลับเป็นตาย

เมื่อตื่นขึ้น สิ่งแรกที่ทำคือตรวจสอบแท่นบูชา ธูปหอมมอดลงแล้ว และน้ำมันพืชก็ได้กลายสภาพเป็นน้ำมันศักดิ์สิทธิ์

เขาเก็บน้ำมันศักดิ์สิทธิ์เข้าคลัง จุดธูปดอกที่สอง เทน้ำมันขวดที่สองลงไป ปล่อยให้ระบบผลิตต่อไปเรื่อยๆ

เมื่อเตรียมการทุกอย่างพร้อม หลี่ชินอู่ก็ก้าวออกจากรัง เขาตั้งใจจะไปทำภารกิจของพ่อค้าตลาดมืด และไปดูลาดเลาที่ "เตาปฏิกรณ์" เสียหน่อย

เขาเดินเข้าไปในร้านของพ่อค้าตลาดมืดแล้วเอ่ยกับเนปาล "ขอปืนลูกซองท่อเหล็ก กระสุนห้าสิบนัด ชุดเกราะพร้อมหมวกนิรภัย ตัวจุดระเบิดห้าแท่ง และระเบิดควันสองลูก"

เนปาลส่งสัญญาณให้ลูกน้อง มุดเข้าไปหลังร้านไม่นานก็กลับมาพร้อมข้าวของที่หลี่ชินอู่สั่ง

"ลูกค้าผู้แสนดี ทั้งหมดห้าร้อยคูปองปุ๋ยครับ"

หลี่ชินอู่จ่ายเงินแล้วหยิบอาวุธขึ้นมาตรวจสอบ

ปืนลูกซองท่อเหล็กทำจากท่อเหล็กสมชื่อ ผนังท่อหนา ไม่มีเกลียวลำกล้อง เป็นแบบแฝดขนาน ยิงกระสุนขนาด 35 มม. ที่พ่อค้าตลาดมืดอัดดินปืนเอง

เขาพลิกดูปืนรอบหนึ่ง แล้วสวมชุดเกราะกับหมวกนิรภัย มันคือเกราะที่ทำจากเส้นใยอัดแข็งประดิษฐานเอง ระดับการป้องกัน 2 ความทนทาน 35—ถ้าอยู่ในสนามรบจริง มันก็บางไม่ต่างจากกระดาษ

แต่สำหรับศึกระหว่างแก๊งแค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว เพราะฝ่ายตรงข้ามก็ใช้แค่มีดดาบทำมือกับปืนลูกโม่ห่วยๆ เหมือนกัน

เมื่ออุปกรณ์พร้อม หลี่ชินอู่ก็ถามขึ้น "เตาปฏิกรณ์ไปทางไหน?"

พอรู้ว่าหลี่ชินอู่ตั้งใจจะไปหาเรื่องแก๊งเคมี เนปาลก็ฉีกยิ้มการค้าทันที

"โอ้ ลูกค้าผู้แสนดี จะไปกำจัดแมลงรบกวนเหรอครับเนี่ย? วิเศษไปเลย!"

เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้หลี่ชินอู่

"นี่คือแผนที่คร่าวๆ ที่นำไปสู่เตาปฏิกรณ์ เดินตามทางนี้ไปเดี๋ยวก็เจอ"

เสียงเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของหลี่ชินอู่

ติ๊ง! ค้นพบแผนที่ใหม่: เตาปฏิกรณ์ใต้ดิน

มันคือโรงงานเคมีที่ถูกทิ้งร้างลึกลงไปในสลัมชั้นล่าง อัดแน่นไปด้วยท่อระบายเก่าๆ และเศษเหล็ก—ทั้งแคบ อึดอัด มืดมิด และลึกสุดกู่ มีเพียงแสงสลัวจากตะเกียงอากาศไม่กี่ดวง

หลี่ชินอู่เก็บแผนที่เข้ากระเป๋าและหันหลังเตรียมเดินออกไป เนปาลตะโกนไล่หลังมาว่า "ลูกค้าผู้แสนดี ระวังตัวด้วยนะครับ พวกสวะแก๊งเคมีใช้สารเคมีควบคุมฝูง 'สุนัขรับใช้' เอาไว้ พวกมันมีจำนวนเยอะมาก"

"แต่ก็มีข่าวดี สารเคมีพวกนั้นเผาสมองพวกมันจนเกรียม ส่วนใหญ่เลยปัญญาทึบและใช้ได้แต่อาวุธประชิด—สำหรับพวกมัน การเหนี่ยวไกปืนยากพอๆ กับการท่องบทสวดสัจธรรมแห่งจักรพรรดิให้ถูกทุกตัวอักษรนั่นแหละครับ"

หลี่ชินอู่ชะงักเล็กน้อย พยักหน้ารับ แล้วจดจำคำเตือนนั้นไว้

เขาเดินออกจากเขตแก๊งปุ๋ยคอก ตามแผนที่ในหัวลงไปเรื่อยๆ ลัดเลาะผ่านเขาวงกตท่อส่งน้ำอันซับซ้อน จนกระทั่งตัวเลขสีเขียวนับถอยหลังปรากฏขึ้น

กำลังโหลด... แผนที่: เตาปฏิกรณ์... 10, 9, 8, 7... สิ้นเสียงนับ โลกหมุนคว้าง แล้วเขาก็มายืนอยู่ในพื้นที่แปลกตา

นี่คือแผนที่เตาปฏิกรณ์: โครงสร้างทรงลูกบาศก์ขนาดใหญ่ แบ่งเป็นห้าชั้นทำจากโลหะกล้า

ตรงใจกลางมีถังโลหะขนาดยักษ์ตั้งตระหง่านทะลุตั้งแต่ชั้นบนสุดลงไปถึงชั้นล่างสุด—นี่คือเตาปฏิกรณ์ที่ทั้งแก๊งปุ๋ยคอกและแก๊งเคมีต่างแย่งชิงกัน

ทันทีที่เท้าแตะพื้น หลี่ชินอู่รีบแนบตัวเข้ากับผนังแล้วเงี่ยหูฟัง: เสียงฝีเท้าจำนวนมาก เสียงพูดคุย และเสียงหัวเราะดังมาจากชั้นที่ 1

ตอนนี้เขาอยู่บนชั้นที่ 5 หลังจากประเมินสถานการณ์ เขาประทับปืนลูกซองท่อเหล็กแล้วเริ่มย่องลงไปข้างล่าง

เขาเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง ฝีเท้าเบากริบ ไต่ลงไปทีละชั้น

เมื่อถึงชั้นที่ 2 เขาก็ได้ยินเสียงบทสนทนา

"พอเรายึดเตาปฏิกรณ์ได้ เราจะปรุงยาได้อีกเพียบ แล้วเกณฑ์คนมาเป็นพวกได้อีกโข ถึงตอนนั้นเราจะบุกถล่มเขตแก๊งปุ๋ยคอก—ฮ่าๆๆ—พื้นที่แถบนี้ทั้งหมดจะต้องตกเป็นของเรา!"

หลี่ชินอู่ย่องไปที่ช่องบันไดแล้วชะโงกมองลงไป: สมาชิกแก๊งนับโหลกำลังนั่งล้อมวงรอบถังน้ำมันที่จุดไฟเผา ด้านบนมีเนื้อย่างที่ดูน่าสงสัยส่งเสียงฉู่ฉี่

ดูจากเข็มฉีดยาใช้แล้วที่เกลื่อนพื้น และรอยสักตารางธาตุบนหัวไหล่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกมันคือสุนัขรับใช้ของแก๊งเคมี

ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาบนชั้น 2 เขานับศัตรูได้สิบเอ็ดคน ทุกคนถือมีดดาบที่ทำจากเศษเหล็ก—อุปกรณ์สวมใส่ดูน่าสมเพช

แถมพวกมันยังเมายาจนได้ที่ ครึ่งหนึ่งนอนแผ่หราอยู่บนพื้น ส่วนที่เหลือก็นั่งหัวเราะร่าอย่างคนสติหลุด

เมื่อเห็นพวกมันกระจุกตัวรวมกัน หลี่ชินอู่ล้วง "ตัวจุดระเบิด" สองแท่งออกมาจากกระเป๋า ใช้ไฟแช็กจุดชนวน แล้วขว้างลงไปกลางวงของพวกขี้ยา

วัตถุระเบิดในจักรวาล Warhammer 40k ขึ้นชื่อเรื่องความแรงเกินความจำเป็น ตัวจุดระเบิดของพ่อค้าเนปาลแต่ละแท่งอัดแน่นด้วยดินระเบิดถึง 500 กรัม—สองแท่งรวมกันเป็นหนึ่งกิโลเต็มๆ อานุภาพทำลายล้างเหลือเชื่อ

พวกขี้ยาสมองกลับไม่ทันสังเกตเห็นระเบิดที่ตกลงมาด้วยซ้ำ พวกมันยังคงคุยโวโอ้อวดจนกระทั่งชนวนไหม้จนหมด

ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดกัมปนาทสองครั้งซ้อนเขย่าเตาปฏิกรณ์และโครงสร้างโดยรอบจนสั่นสะเทือน โลหะส่งเสียงคราง ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว

สมาชิกแก๊งเคมีสิบเอ็ดคนที่นั่งเบียดเสียดกันรับแรงระเบิดไปเต็มๆ—เจ็ดคนตายคาที่ อีกสี่คนบาดเจ็บสาหัส

ผู้รอดชีวิตกระอักเลือดออกมา แรงอัดกระแทกฉีกกระชากอวัยวะภายในจนแหลกเหลว พวกมันกระตุกสองสามทีแล้วก็ขาดใจตาย—ยกเว้นชายคนหนึ่งที่ขาขาดทั้งสองข้างกำลังกอดตอขาตัวเองกรีดร้องโหยหวน

หลี่ชินอู่เดินลงมาที่ชั้น 1 ไอ้หนุ่มขาขาดจำสีเสื้อของแก๊งปุ๋ยคอกได้ มันหวีดร้องลั่น "แฟมิลี่จะไม่ปล่อยแกไว้แน่! 'มาม่า' จะจับพวกแกทุกคนไปทำเป็นหมูเคมี!!"

หลี่ชินอู่ไม่สนใจคำขู่ เขาเล็งปืนลูกซองท่อเหล็กแล้วเหนี่ยวไก เป่าหัวมันจนกระจุย จากนั้นจึงเริ่มลงมือค้นศพ