ตอนที่ 198 ไข่ดำลึกลับ

พวกเขาเป็นใคร?

เสิ่นเยียนกระชับกระบี่ยาวในมือ เงยหน้าขึ้นช้าๆ

"เคยได้ยินชื่อกลุ่มซิวหลัวไหม?"

ชายวัยกลางคนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่เคยได้ยินชื่อกลุ่มซิวหลัวมาก่อน มันโผล่มาจากไหนกัน? หรือจะเป็นกลุ่มลับของสภาบริหารจากสำนักศึกษาแดนตะวันตก?

เมื่อคิดได้ดังนั้น สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไปทันที

"พวกเจ้าเป็นนักเรียนของสำนักศึกษาแดนตะวันตก?"

บนใบหน้าที่งดงามประณีตของเสิ่นเยียนปรากฏรอยยิ้มจางๆ

"ทายถูกแล้ว แต่น่าเสียดาย ไม่มีรางวัล"

ชายวัยกลางคนได้ยินเช่นนั้น หัวใจก็บีบรัดแน่น เขากำกระบี่ในมือแน่นขึ้นทันที ก่อนจะพุ่งเข้าประชิดตัวเสิ่นเยียน

ระดับพลังของเสิ่นเยียนต่ำที่สุดในกลุ่ม ขอเพียงจับเสิ่นเยียนเป็นตัวประกัน คนอื่นๆ ก็คงไม่กล้าวู่วาม ดีไม่ดีอาจจะใช้โอกาสนี้ทวงไข่มังกรคืนมาได้!

ชายวัยกลางคนตวัดกระบี่ขึ้น

คมกระบี่ที่มาพร้อมกับพายุหมุนฟาดฟันเข้าใส่เสิ่นเยียนในชั่วพริบตา

เสียงระเบิด ตูม ดังสนั่น

เสิ่นเยียนตวัดกระบี่สวนกลับ ปราณกระบี่รวดเร็วปานสายลมเข้าปะทะคมกระบี่ของชายวัยกลางคน แม้สุดท้ายจะถูกทำลายลง แต่เสิ่นเยียนก็ซื้อเวลาให้ตัวเองหลบหลีกได้ทัน

ชายวัยกลางคนเคลื่อนไหวรวดเร็ว เพียงชั่วอึดใจก็มาอยู่ตรงหน้าเสิ่นเยียน

ปลายกระบี่พุ่งตรงเข้าที่ลำคอของเสิ่นเยียน

"เยียนเยียน!"

ในช่วงเวลาความเป็นความตาย เสิ่นเยียนพลิกข้อมือปัดกระบี่ของอีกฝ่ายให้เบี่ยงออกไปเล็กน้อย ปลายกระบี่เฉียดผ่านคางของนางจนเกิดแผลและตัดเส้นผมร่วงไปปอยหนึ่ง

ชายวัยกลางคนเห็นดังนั้น จึงเร่งพลังปราณในกาย ชั่วพริบตาก็ไปโผล่ที่ด้านหลังของเสิ่นเยียน เขายิ้มอย่างลำพองใจ แขนซ้ายรัดคอเสิ่นเยียนแน่น บังคับให้นางเงยหน้าขึ้น ขณะที่มืออีกข้างเตรียมจะใช้คมกระบี่จ่อคอหอยนาง ทันใดนั้น ท้องน้อยของเขาก็เจ็บแปลบ

"อ๊ากกก..."

เด็กสาวชุดม่วงใช้มืออีกข้างกำกริชเพลิงอัคคี แทงสวนกลับหลัง ปักเข้าไปในท้องของชายวัยกลางคนจนมิดด้าม

แววตาของนางเย็นเยียบ ฉวยโอกาสนี้แทงซ้ำอีกหลายครั้งอย่างรวดเร็ว

ชายวัยกลางคนร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด สีหน้าบิดเบี้ยว ฟาดฝ่ามือใส่ไหล่ของเสิ่นเยียนเต็มแรง ปัง เสิ่นเยียนถูกซัดกระเด็น ไหล่เจ็บร้าวราวกับกระดูกจะแตก

ชายวัยกลางคนกุมท้องที่เลือดไหลไม่หยุด จ้องเสิ่นเยียนด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย

"นังแพศยา!"

ขณะที่เขาเงื้อกระบี่หมายจะแทงเสิ่นเยียนให้ตาย—

คนอื่นๆ ก็พุ่งเข้ามาขวางกระบี่นั้นไว้ได้ทัน

จากนั้นก็รุมล้อมโจมตีชายวัยกลางคนพร้อมกัน

"เสิ่นเยียน เจ้าเป็นอะไรไหม?"

จูเก่อโย่วหลินถามด้วยความร้อนรน

เสิ่นเยียนหน้าซีดเล็กน้อย นางขยับไหล่ที่ได้รับบาดเจ็บ ความเจ็บปวดแล่นพล่าน นางขมวดคิ้ว

"ไม่เป็นไร"

ทันใดนั้น ไข่ดำก็ดิ้นรนอย่างรุนแรง จนเส้นด้ายวิญญาณหลายเส้นขาดสะบั้น

"เฮ้ยๆๆ! อย่าทำตัววุ่นวายนะ!"

จูเก่อโย่วหลินสังเกตเห็นอาการของไข่ดำก็ตกใจ รีบกัดฟันพูด

"ค่าตัวเจ้าตั้งหนึ่งล้านตำลึงทองเชียวนะ!"

แต่ไข่ดำกลับยิ่งดิ้นแรงกว่าเดิม

ไม่กี่วินาทีต่อมา ไข่ดำก็ดิ้นหลุดจากพันธนาการของจูเก่อโย่วหลินจนหมดสิ้น แล้วพุ่งตรงไปหาเสิ่นเยียน

จูเก่อโย่วหลินรูม่านตาหดเกร็ง รีบควบคุมตาข่ายเส้นด้ายวิญญาณทันที

"หยุดนะ!"

ตาข่ายเส้นด้ายวิญญาณขวางทางไข่ดำไว้ แต่คาดไม่ถึงว่ามันจะฉลาดพอที่จะอ้อมหลบตาข่าย ฟิ้ว พุ่งเข้าสู่อ้อมอกของเสิ่นเยียนโดยตรง

เสิ่นเยียนถูกชนจนเซถอยหลังไปครึ่งก้าว นางก้มลงมองไข่ยักษ์สีดำมะเมื่อม แล้วพยายามจะโยนมันไปให้จูเก่อโย่วหลินดูแล แต่ใครจะคิดว่า มันกลับเด้งกลับมากลางอากาศ

แล้วเกาะติดแน่นอยู่ในอ้อมกอดของเสิ่นเยียน

เสิ่นเยียน

"......"

เสียงของจิ่วจวนดังขึ้นในทะเลแห่งจิตสำนึกของเสิ่นเยียนด้วยความไม่พอใจ

"เจ้านาย ไข่ใบนี้หน้าด้านนัก กล้ามาเกาะติดท่านแบบนี้!"

เสิ่นเยียนพูดไม่ออก ถอนหายใจเบาๆ

"ตอนแรกเจ้าก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน"

จิ่วจวนในมิติถึงกับชะงัก

"จริงหรือ?"

"จริง"

จิ่วจวนเม้มปาก

"ข้าแค่อยากจะอยู่ใกล้ชิดเจ้านาย แต่ไข่ใบนี้แค่อยากจะเอาเปรียบท่าน! ข้าใสซื่อบริสุทธิ์ ส่วนไข่ใบนี้ดูเจตนาไม่ดีชัดๆ! เพราะตั้งแต่แรก ข้าก็สังเกตเห็นว่าไข่ใบนี้เอาแต่จ้องท่าน!"

เสิ่นเยียน

"...มันมีตาด้วยหรือ?"

จิ่วจวนเกาหัว ลังเลเล็กน้อย

"เอ่อ... น่าจะยังไม่มี"

"แล้วทำไมเจ้าถึงบอกว่ามันมีตา?"

"มันเป็นความรู้สึก!"

เสิ่นเยียน "......"

นางถามด้วยความอยากรู้

"เจ้ารู้ไหมว่านี่คือไข่อะไร?"

"ไข่สัตว์อสูร!"

จิ่วจวนตอบอย่างมั่นใจ

เสิ่นเยียนขำกับคำตอบของเขา ในใจรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย นางรู้อยู่แล้วว่าเป็นไข่สัตว์อสูร ประเด็นคือมันเป็นตัวอะไรต่างหาก?

ไม่นาน จูเก่อโย่วหลินก็วิ่งเข้ามา ถามด้วยความเป็นห่วงก่อนว่า

"เสิ่นเยียน เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไร"

เสิ่นเยียนส่ายหน้า แล้วตั้งท่าจะส่งไข่ดำให้จูเก่อโย่วหลิน แต่กลับพบว่ามือของนางติดหนึบอยู่กับเปลือกไข่สีดำ สลัดอย่างไรก็ไม่ออก

"เป็นอะไรไป?"

จูเก่อโย่วหลินขมวดคิ้ว จ้องไข่ดำเขม็ง

เสิ่นเยียนเงยหน้า

"ช่วยเอามันออกไปที"

"หา? ...ได้!"

จูเก่อโย่วหลินอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปกอดไข่ดำหวังจะดึงออกจากอ้อมอกเสิ่นเยียน แต่วินาทีถัดมา เขาก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า

มือของเขาก็ติดหนึบกับไข่ดำเหมือนกัน

จูเก่อโย่วหลินโวยวาย

"เสิ่นเยียน ข้าดึงไม่ออก! ไข่นี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?!"

เสิ่นเยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ทันใดนั้นเอง

ผิวน้ำในสระสุริยันจันทราก็เริ่มมีฟองผุดขึ้นมามากมาย ราวกับกำลังเดือดพล่าน

ตามมาด้วยการเปลี่ยนแปลงของสีน้ำทั้งฝั่งขาวและดำ

พวกเวินอวี้ชูและชายวัยกลางคนต่างก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้

ชายวัยกลางคนหน้าถอดสี หากสระสุริยันจันทรากลายเป็นสีเงินโดยสมบูรณ์ พื้นที่แถบนี้จะมีสัตว์อสูรและสัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนโผล่ออกมา

ชายวัยกลางคนฉวยโอกาสที่พวกเขาเผลอ ฟันกระบี่ใส่เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินทันที

เคร้ง

เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินรีบหลบไปด้านข้าง ทั้งสองคนมีมือติดอยู่กับไข่ดำ ภาพที่เห็นจึงดูประหลาดพิลึก

ชายวัยกลางคนพุ่งตัวออกจากวงล้อมของพวกเวินอวี้ชู มาอยู่ข้างเสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลิน เป้าหมายของเขาคือไข่มังกรสีดำ เขาเอื้อมมือมาคว้าหวังจะเก็บไข่ดำเข้ากระเป๋า แต่กลับพบว่ามือของตน...

ถูกดูดติดไว้แน่น!

เขากระชากอย่างแรง จนดึงเสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินเซล้มตามไปด้วย

"จ่ายเงินมา!"

จูเก่อโย่วหลินพอทรงตัวได้ก็หน้าดำคร่ำเครียด กระชากไข่ดำกลับมาทางฝั่งตน พร้อมตะโกนลั่น

ชายวัยกลางคนถูกกระชากจนเซเกือบล้มหน้าคว่ำ!

ชายวัยกลางคนสีหน้าอำมหิต มืออีกข้างที่ยังถือกระบี่อยู่เงื้อขึ้นแทงใส่จูเก่อโย่วหลินอย่างไม่ลังเล

"เฮ้ย!"

จูเก่อโย่วหลินตกใจหน้าตื่น รีบทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น พร้อมกับดึงมือที่ติดอยู่กับไข่ดำลงต่ำอย่างแรง

คราวนี้ ชายวัยกลางคนแทงพลาด แต่เขากลับเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับเสิ่นเยียน

แม้เสิ่นเยียนจะล้มกระแทกพื้น แต่นางตอบสนองรวดเร็ว

"จิ่วจวน"

เจดีย์โบราณสีดำปรากฏขึ้นทันใด ฟาดเข้าที่หน้าผากของชายวัยกลางคนอย่างจัง ปัง เสียงกระแทกฟังดูน่าหวาดเสียว

หน้าผากของชายวัยกลางคนแตกเลือดอาบ สมองมึนงงไปชั่วขณะ ยังไม่ทันจะได้สติ เจดีย์สยบมารเก้าชั้นก็ระดมฟาดใส่ศีรษะเขาไม่ยั้ง

ปัง ปัง ปัง!

จนเขาสลบเหมือดไปจริงๆ!

พวกเวินอวี้ชูรีบเข้ามา

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ไข่นี้ดูดพวกเราไว้"

เสิ่นเยียนตอบ นางหันไปมองสระน้ำลึกที่ดูเหมือนกำลังเดือดพล่าน สีหน้าเคร่งเครียด

"พวกเรารีบออกไปจากที่นี่ก่อน!"

"ตกลง!"

พวกเวินอวี้ชูเห็นพ้อง

แต่ขณะที่เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินกำลังลุกขึ้นยืน ไข่ดำก็เปล่งแสงสีดำเจิดจ้าออกมาจนแสบตา

ทันใดนั้น เสิ่นเยียนรู้สึกถึงสภาวะไร้น้ำหนัก

เท้าเหยียบไม่ติดพื้น

เมื่อได้สติ นางก็หน้าเปลี่ยนสี เพราะนาง จูเก่อโย่วหลิน และชายวัยกลางคน ต่างก็ถูกไข่ดำลึกลับใบนี้พาขึ้นมาลอยอยู่เหนือสระสุริยันจันทราเสียแล้ว