บทที่ 42 ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ ปะทะ เกล็ดมังกร รุ่นที่สาม: ชัยชนะอย่างถล่มทลาย!

บทที่ 42 ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ ปะทะ เกล็ดมังกร รุ่นที่สาม: ชัยชนะอย่างถล่มทลาย!

กำปั้นของหลินเฟิงกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว หัวใจของเขาเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

เขารู้ว่าหมวกนิรภัยใบนี้ไม่ธรรมดา

แต่ไม่คิดว่าจะไม่ธรรมดาถึงขนาดนี้

"อย่าเพิ่งตื่นเต้น นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น" สีหน้าของจางเฉิงเต๋อยังคงเคร่งขรึม

แต่ความตื่นเต้นในน้ำเสียงของเขากลับไม่อาจเก็บงำไว้ได้อีกต่อไป

"รอบที่สอง ทดสอบด้วยกระสุนปืนไรเฟิลจู่โจม! กระสุนหัวเหล็ก 5.8 มม. ระยะยิง 50 เมตร! จำลองสภาพแวดล้อมการปะทะในระยะกลาง!"

นี่คือการทดสอบครั้งใหญ่สำหรับความสามารถในการป้องกันของหมวกนิรภัย

อำนาจทะลุทะลวงของกระสุนหัวเหล็ก 5.8 มม. นั้นเหนือกว่ากระสุนปืนพกอย่างมาก

หมวกนิรภัยส่วนใหญ่ที่ประจำการอยู่ในปัจจุบัน หากถูกยิงเข้าตรงๆ ในระยะนี้ ผลลัพธ์มีเพียงอย่างเดียว—ทะลุ!

"ยิง!"

"ปัง! ปัง! ปัง!"

ครั้งนี้เป็นการยิงแบบสามนัดรัว!

ภาพรีเพลย์จากกล้องความเร็วสูงทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงอีกครั้ง

กระสุนหัวเหล็กที่หมุนด้วยความเร็วสูงสามนัด เกือบจะพุ่งเข้าชนหมวกนิรภัยในเวลาเดียวกัน

กระสุนนัดแรกเมื่อสัมผัสกับพื้นผิว หัวกระสุนก็แตกสลายในทันที

พลังงานจลน์มหาศาลถูกส่งผ่านและหักล้างอย่างรวดเร็วโดยโครงสร้างผลึกระดับจุลภาคบนพื้นผิวของตัวหมวก

ตามมาด้วยนัดที่สองและนัดที่สาม

พวกมันกระทบที่จุดเกือบจะเดียวกัน แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้หมวกสั่นสะเทือนได้แม้แต่น้อย

ในที่สุด เจ้าหน้าที่ภาคสนามก็ได้รายงานผลลัพธ์ที่น่าเหลือเชื่อ: "รายงาน! จุดที่กระสุนกระทบเกิดเป็นรอยบุ๋มตื้นๆ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร ลึกประมาณ 2 มิลลิเมตร!"

"โครงสร้างตัวหมวกสมบูรณ์! ข้อมูลจากเซ็นเซอร์ภายในแสดงให้เห็นว่า ค่าสูงสุดของแรงกระแทกต่ำกว่าเกณฑ์การบาดเจ็บของกะโหลกศีรษะมนุษย์อย่างมาก!"

"ต่ำกว่าเกณฑ์การบาดเจ็บอย่างมาก?!" หลี่เฮ่าอุทานออกมา

"พลังงานจลน์ที่รุนแรงขนาดนั้น ต่อให้ไม่ทะลุ แค่คลื่นกระแทกก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดการบาดเจ็บจากแรงกระแทกอย่างรุนแรง หรือถึงขั้นเสียชีวิตได้แล้ว!"

"หมวกใบนี้นี่มันดูดซับพลังงานจลน์ไปไว้ที่ไหนกัน?"

"เป็นโครงสร้างผลึกชีวกลศาสตร์แบบพิเศษนั่นเอง!" ศาสตราจารย์จางเฉิงเต๋อตบต้นขาตัวเองแรงๆ ด้วยความตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ

"มันเปลี่ยนแรงกระแทกแบบจุด ให้กลายเป็นคลื่นพลังงานที่กระจายไปทั่วพื้นผิวในทันที และสลายไปอย่างรวดเร็วตามโครงสร้างของตัวหมวก!"

"พระเจ้า... พระเจ้าช่วย! นี่มันคือการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างวัสดุศาสตร์และกลศาสตร์โครงสร้างอย่างแท้จริง!!"

ณ เวลานี้ ไม่มีใครตั้งคำถามถึงที่มาของร้านอุปกรณ์โลหะแห่งนี้อีกต่อไป

ในใจของพวกเขาเหลือเพียงความตกตะลึงต่อเทคโนโลยีที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ยิ่งเป็นผู้ที่มีความรู้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเข้าใจที่จะเคารพยำเกรงในเทคโนโลยีมากเท่านั้น

"ต่อไป!" หลินเฟิงรู้สึกว่าเลือดในกายของเขากำลังเดือดพล่าน

"เอา... ปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาดหนักมา!"

ทั้งห้องควบคุมเงียบกริบในบัดดล

ปืนไรเฟิลซุ่มยิง?

แถมยังเป็นปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาดหนักสำหรับต่อต้านยานเกราะโดยเฉพาะ!

ของแบบนั้นมันเอาไว้ยิงรถหุ้มเกราะเบานะ!

จะเอามายิงหมวกนิรภัยเนี่ยนะ?

นี่ไม่ใช่การทดสอบแล้ว แต่มันคือการสังหารโหดชัดๆ!

"นี่... มันจะเกินไปหน่อยไหมครับ?" หลี่เฮ่าลังเลเล็กน้อย

"ปฏิบัติตามคำสั่ง!" สายตาของหลินเฟิงคมกริบดุจใบมีด

"ผมต้องการรู้ว่าขีดจำกัดของมันอยู่ที่ไหน!"

"นักรบในอนาคตของเรา ต้องการเทพผู้พิทักษ์ที่สามารถปกป้องชีวิตของพวกเขาได้ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่สุด! เอากระสุนเจาะเกราะเพลิงขนาด 12.7 มม. มาให้ผม!"

ศาสตราจารย์จางเฉิงเต๋อสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปที่ใบหน้าด้านข้างอันแน่วแน่ของหลินเฟิงอีกครั้ง

จากนั้นก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น

"เตรียมการทดสอบขั้นสูงสุด! กระสุนเจาะเกราะเพลิงขนาด 12.7 มม. ระยะยิง 100 เมตร! เคลียร์บุคลากรที่ไม่จำเป็นทั้งหมด! เริ่มใช้แผนการป้องกันระดับสูงสุด!"

บรรยากาศของทั้งสถาบันวิจัยตึงเครียดขึ้นมาทันที

ปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาดใหญ่ถูกติดตั้งบนขาตั้งที่มั่นคง

ปากกระบอกปืนที่ดำมืดเล็งตรงไปยังหมวกนิรภัยที่ดูค่อนข้างบอบบางใบนั้น

หัวใจของทุกคนเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก

"ยิง!"

"ตูม—!!!"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าร้อง ทั้งสนามทดสอบราวกับสั่นสะเทือนไปตามๆ กัน!

กระสุนเจาะเกราะเพลิงที่ห่อหุ้มด้วยพลังงานจลน์และพลังงานเคมีอันน่าสะพรึงกลัว คำรามลั่นพุ่งเข้าสู่เป้าหมาย!

เวลาในวินาทีนี้ราวกับเดินช้าลง

บนจอขนาดใหญ่ หัวกระสุนมหึมาลูกนั้นพุ่งเข้าชนหมวกนิรภัยอย่างจัง

เปลวไฟที่สว่างจ้าพลันระเบิดออก!

นั่นคือผลจากสารเพลิงภายในหัวกระสุนที่ถูกกระตุ้น!

ทว่าภาพที่คาดการณ์ไว้ว่าหมวกนิรภัยจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ กลับไม่เกิดขึ้น

กล้องความเร็วสูงบันทึกทุกอย่างไว้อย่างซื่อสัตย์:

แกนแข็งของกระสุนเจาะเกราะ ในช่วง 0.01 วินาทีที่สัมผัสกับหมวกนิรภัย ได้เกิดปฏิกิริยาอันซับซ้อนเกินความเข้าใจของมนุษย์ในยุคปัจจุบันกับวัสดุผสมลึกลับนั้น

แกนกระสุนราวกับไม้จิ้มฟันที่พยายามจะเจาะเข้าไปในเพชร

ภายใต้แรงต้านมหาศาล มันแตกสลายจากภายในทันที และแหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!

ส่วนหมวกนิรภัยหลังจากที่ได้รับแรงกระแทกอันมหาศาลนี้ ก็เอนไปข้างหลังอย่างแรง

จากนั้นก็ถูกขาตั้งดึงกลับมา

บริเวณที่ถูกยิงบนพื้นผิวของตัวหมวกกลายเป็นสีแดงฉาน

นั่นเกิดจากความร้อนสูงที่เกิดจากการเสียดสีอย่างรุนแรงและสารเพลิง

"ดับไฟ!"

อุปกรณ์ดับเพลิงอัตโนมัติพ่นสารหล่อเย็นสีขาวออกมา ปกคลุมหมวกนิรภัยทั้งใบอย่างรวดเร็ว

เมื่อควันจางหายไป

เจ้าหน้าที่ผลักกล้องเข้าไปใกล้ด้วยมือที่สั่นเทา

บนหน้าจอ จุดที่กระสุนกระทบบนหมวกนิรภัย ปรากฏร่องรอยความเสียหายที่น่าตกใจ—รอยบุบที่ไม่สม่ำเสมอขนาดเท่าปากชาม ขอบมีร่องรอยการหลอมละลาย แต่...

"ไม่... ไม่ทะลุ!!"

เสียงตะโกนของหลี่เฮ่าเจือด้วยเสียงสะอื้น "มันทนได้! มันทนกระสุนเจาะเกราะเพลิงขนาด 12.7 มม. ได้จริงๆ!"

ทั้งห้องควบคุม หลังจากเงียบสงัดไปนานถึงสิบวินาที

ก็พลันระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีและเสียงปรบมือดังสนั่นราวกับภูเขาถล่มทะเลทลาย!

ศาสตราจารย์จางเฉิงเต๋อถอดแว่นออกด้วยความตื่นเต้น ใช้หลังมือถูตาตัวเองอย่างแรง

ปากก็พึมพำไม่หยุด: "ยอดเยี่ยม... ยอดเยี่ยมจริงๆ! นี่มันเทพผู้พิทักษ์ของนักรบชัดๆ..."

หลินเฟิงยืนนิ่งกำหมัดแน่น

เขามองดูหมวกนิรภัยใบนั้นบนจอที่ถึงแม้จะเสียหาย แต่ก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่

ราวกับได้เห็นภาพของนักรบในสมรภูมิอนาคต ที่ปลอดภัยไร้กังวลท่ามกลางห่ากระสุน

มาถึงตรงนี้ กระสุนจำลองสะเก็ดระเบิดที่วางแผนไว้แต่เดิมก็ไม่จำเป็นต้องทดสอบอีกต่อไปแล้ว!

แต่ประสิทธิภาพการกันกระสุนเป็นเพียงดัชนีชี้วัดด้านความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว

ประสิทธิภาพโดยรวมด้านอื่นๆ ก็สำคัญไม่แพ้กัน

ต่อมา การทดสอบการต้านทานแรงกระแทกและการเจาะทะลวงก็ถูกจัดขึ้นในห้องปฏิบัติการแห่งใหม่

แท่งเหล็กทรงกรวยน้ำหนัก 5 กิโลกรัม ถูกปล่อยให้ตกลงมาอย่างอิสระจากความสูง 3 เมตร กระแทกลงบนยอดหมวกนิรภัยอย่างแรง

เซ็นเซอร์แสดงให้เห็นว่าแรงกระแทกภายในหมวก เทียบเท่ากับการถูกคนทุบด้วยกำปั้นเบาๆ เท่านั้น

จากนั้นเครื่องอัดไฮดรอลิกก็ดันเหล็กแหลมคม

ค่อยๆ แทงเข้าไปที่ด้านข้างของหมวกนิรภัยด้วยแรงกดหนึ่งตัน

ผลปรากฏว่าปลายของเหล็กแหลมกลับถูกดันจนม้วนงอ

บนพื้นผิวของหมวกนิรภัยก็เหลือเพียงรอยขีดข่วนสีขาวตื้นๆ เท่านั้น

"นี่... นี่มันยังเป็นหมวกนิรภัยอยู่อีกเหรอ? นี่มันป้อมปราการเล็กๆ ที่สวมไว้บนหัวชัดๆ!"

แม้แต่ศาสตราจารย์จางผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เมื่อเห็นผลการทดสอบชุดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ทุกคนต่างมีรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น

สุดท้าย คือการทดสอบความสะดวกสบายในการสวมใส่

เจ้าหน้าที่ทดสอบหนุ่มคนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างใกล้เคียงกับทหารประจำการถูกเรียกตัวมา

เขารับหมวกนิรภัยใบใหม่เอี่ยมอีกใบมา แล้วก็อุทานออกมาด้วยความทึ่งในทันที

"หมวกใบนี่มันเบาเกินไปแล้วนะ? รู้สึก... รู้สึกเหมือนใส่หมวกแก๊ปใบใหญ่ๆ อยู่เลย"

เขาปรับระบบรองรับอย่างชำนาญ แล้วสวมหมวกนิรภัยลงบนศีรษะ

ส่ายไปมาซ้ายขวา แล้วก็ทำท่าหลบหลีกทางยุทธวิธีสองสามท่า

"เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกยังไง?" หลินเฟิงถาม

"รายงาน! สมบูรณ์แบบครับ!" ดวงตาของเสี่ยวหวังเป็นประกายเจิดจ้า

"สวมใส่สบายมาก เบามาก จุดศูนย์ถ่วงมั่นคงมาก ทำกิจกรรมที่ต้องเคลื่อนไหวรุนแรงก็ไม่สั่นคลอน"

"ที่สำคัญคือการออกแบบส่วนรองในของมันเป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์มาก ระบายอากาศได้ดี ไม่อับเลย สบายมากครับ!"

"ดีกว่า 'กระป๋อง' ที่เราใช้อยู่ตอนนี้เยอะเลยครับ!"

เมื่อได้ยินความคิดเห็นโดยตรงจากผู้สวมใส่

ก้อนหินก้อนสุดท้ายในใจของทุกคนก็ถูกยกออกไป

พลังป้องกันที่แข็งแกร่ง ความแข็งแรงของโครงสร้างที่ยอดเยี่ยม น้ำหนักที่เบาอย่างเหลือเชื่อ ความสะดวกสบายในการสวมใส่ที่ไม่มีใครเทียบได้...

หมวกนิรภัยใบนี้ที่มาจากร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ ได้แสดงให้เห็นถึงความได้เปรียบที่ก้าวกระโดดข้ามรุ่นในทุกๆ ด้าน

นี่ไม่ใช่ "ของดีมีคุณภาพ" อีกต่อไปแล้ว

แต่มันคือผู้ทำลายล้างที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ของการป้องกันส่วนบุคคลในอนาคตได้!

ข้อมูลการทดสอบทั้งหมดถูกรวบรวมอย่างรวดเร็ว

กลายเป็นรายงานที่ละเอียดจนน่าตกใจ

ทุกข้อมูลด้านหลัง มีการเปรียบเทียบกับหมวกนิรภัย "เกล็ดมังกร รุ่นที่สาม" ที่ดีที่สุดในประจำการปัจจุบันแนบมาด้วย

ผลการเปรียบเทียบนั้น เรียกได้ว่าเป็นการตบหน้ากันซึ่งๆ หน้าเลยทีเดียว

ในด้านประสิทธิภาพการกันกระสุน ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ชนะขาด

ในด้านประสิทธิภาพการต้านทานแรงกระแทก ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ชนะขาด

ในด้านน้ำหนักที่เบา ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ชนะขาด

ในด้านความสะดวกสบายในการสวมใส่ ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่ชนะขาด

หลี่เฮ่ามองดูตารางเปรียบเทียบที่สร้างขึ้นมาในที่สุด อดไม่ได้ที่จะพูดติดตลก:

"ถ้าเอารูปนี้ไปโพสต์ลงเน็ต ผมคิดหัวข้อไว้แล้ว—'ช็อก! ร้านอุปกรณ์โลหะลึกลับครอบครองเทคโนโลยีต่างดาว หมวกทหารสเปกสูงสุดของประเทศหลงกั๋วถูกลดระดับอย่างน่าสังเวช!'"

แม้จะเป็นคำพูดติดตลก แต่ก็พูดแทนความรู้สึกในใจของทุกคนที่อยู่ในที่นั้น

ศาสตราจารย์จางเฉิงเต๋อถือรายงานที่หนักอึ้งฉบับนั้น มือทั้งสองข้างสั่นเทาเล็กน้อย

เขาเดินไปหาหลินเฟิง แล้วยื่นรายงานให้เขาอย่างจริงจัง

"เสี่ยวหลิน รายงานฉบับนี้... น้ำหนักของมัน หนักกว่าน้ำหนักของมันเองเป็นพันเท่า หมื่นเท่า!"

"คุณต้องรีบนำมันขึ้นไปรายงานโดยเร็วที่สุด!"

"นอกจากนี้ ตามขั้นตอนแล้ว สำหรับซัพพลายเออร์ระดับนี้ เราต้องแต่งตั้งคณะสำรวจร่วมระดับสูง ไป... ตรวจสอบสายการผลิตของเขา"

เมื่อพูดถึงคำว่า "สายการผลิต" มุมปากของจางเฉิงเต๋อก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกเล็กน้อย

ร้านอุปกรณ์โลหะ... สายการผลิตของมันจะเป็นอย่างไรกันนะ?

ใช้คีมล็อกขันสกรู หรือใช้ค้อนปอนด์ทุบแผ่นเหล็ก?

แค่คิดภาพก็....

เฮ้อ คิดไม่ออกเลยจริงๆ

หลินเฟิงรับรายงานมา แล้วทำความเคารพแบบทหารอย่างเป็นมาตรฐาน

"รับรองว่าจะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ!"

น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและทรงพลัง ดังก้องไปทั่วสถาบันวิจัยที่กว้างขวางและเงียบสงบ

เขาหันหลัง แล้วเดินออกจากสถาบันวิจัยไปอย่างรวดเร็ว